برچسب: رسانه گوهرشاد

1 هفته قبل - 127 بازدید

ملل متحد: میلیون‌ها شهروند افغانستان به آب سالم دسترسی ندارند

برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که میلیون‌ها شهروند افغانستان هنوز به آب آشامیدنی سالم و قابل اعتماد دسترسی ندارند. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۳ سرطان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که با سرمایه‌گذاری در برنامه‌ریزی شهری و مدیریت پسامند، می‌تواند دسترسی به آب آشامیدنی سالم را گسترش داده و خدمات بهداشتی و خدمات عمومی را بهبود داد. برنامه اسکان بشر ملل متحد در ادامه تاکید کرد که با مدیریت پسامند و برنامه‌ریزی شهری، می‌توان آب را برای نسل‌های آینده حفظ کرد. افغانستان از نزدیک به یک دهه به این سو، با بحران خشک‌سالی روبرو است و دست‌رسی شهروندان این کشور به آب آشامیدنی سالم محدود شده است. بر اساس نگرانی قبلی، یونیسف کم‌بود آب فشار بیش‌تری را بر زنان و کودکان که مسئولیت تأمین آب را دارند وارد کرده است.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 92 بازدید

فمنا: افغانستان تنها کشوری است که آموزش متوسط و عالی دختران ممنوع است

سازمان حقوق‌بشر فمنا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ممنوعیت آموزش دختران، بخشی از بیش از ۱۳۰ فرمان است که تقریباً همه جنبه‌های زندگی دختران و زنان را محدود کرده است. فمنا در واکنش به اعلام نتایج کانکور ۱۴۰۵، گفته است که افغانستان تنها کشوری در جهان است که آموزش متوسط و عالی برای دختران و زنان در آن به طور کامل ممنوع است. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که در سال روان ۱۲۰ هزار داوطلب در آزمون سراسری ورود به دانشگاه شرکت داشتند؛ اما برای چهارمین سال پی‌هم، دختران و زنان از شرکت در این آزمون محروم شدند. بر اساس آمار یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد، با ممنوعیت آموزش بالاتر از صنف ششم برای دختران در افغانستان بیش از دو میلیون و ۲۰۰ هزار دختر از آموزش باز مانده‌اند. همچنین حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 80 بازدید

بخش زنان ملل متحد: زنان و مردان شایسته‌ی حقوق برابر هستند

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برابری حقوق زنان به معنای کم‌ترشدن حقوق مردان نیست. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حقوق مانند پیتزا نیست که اگر سهم کسی بیشتر شد، سهم دیگری کم‌تر شود. بخش زنان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که همه افراد شایسته‌ی برخورداری از حقوق برابر هستند. این در حالی است که زنان در افغانستان در نزدیک به پنج سال گذشته، در دسترسی به حقوق اساسی خود با محدودیت‌های شدیدی روبرو هستند. دختران و زنان در افغانستان، در دسترسی به حق آموزش، کار و آزادی رفت‌وآمد و حق انتخاب، عملاً با محدودیت روبرو هستند. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 81 بازدید

سازمان حمایت از رسانه‌ها: رسانه‌ها با محدودیت دسترسی به اطلاعات و سانسور روبرو است

سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان اعلام کرد که در یک ماه اخیر، فضای رسانه‌ای افغانستان با فشارهای سازمان‌یافته و ساختارمند روبرو بوده است. در گزارش زیر نام «در سایه‌ی ترس و سانسور» منتشر شده وضعیت رسانه‌ها و دسترسی به اطلاعات در بازه‌ی زمانی ۱۰ جون تا ۱۰ جولای بررسی شده است. در گزارش آمده است که در یک ماه گذشته، امنیت فیزیکی خبرنگاران به طور مستقیم هدف قرار گرفته است و نهادهای حکومت سرپرست، به جای بهره‌گیری از مجراهای قانونی، از فشارهای اطلاعاتی و امنیتی برای تحمیل خواسته‌های خود بر خبرنگاران استفاده کرده‌اند. در گزارش آمده است که در این دوره، مواردی از بازداشت و زندانی‌شدن خبرنگاران، پس از پوشش رویدادهای خبری رسمی و همین طور لت‌وکوب خبرنگاران ثبت شده است. سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان افزوده است که خبرنگاران در جریان بازداشت، تحت فشار شدید قرار گرفته و تهدید شده‌اند. در بخشی از گزارش آمده است که سازوکار رسمی اطلاع‌رسانی حکومت فعلی، به جای تسهیل فعالیت رسانه‌ها، به عاملی برای ایجاد مانع در مسیر کار خبرنگاران تبدیل شده است. همچنین در گزارش آمده است که مداخله‌های وزارت امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر نیز بر فعالیت رسانه‌ها اثر گذاشته است؛ طوری که به رادیوها در باره‌ی دریافت تماس تلفنی و پخش صدای زنان هشدار داده شده است. در بخش دیگر گزارش آمده است که ممنوعیت استفاده از گوشی‌های هوشمند در برخی اداره‌ها موجب محدودشدن شدید دسترسی به اطلاعات و توقف مصاحبه‌های تصویری رسمی شده است.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 108 بازدید

ازدواج زودهنگام پایان راه نبود؛ مادری که امید را به نسل بعد سپرد

گاهی وقت‌ها وقتی دختر دو ساله‌اش در میان حویلی کوچک خانه می‌دود، دست‌هایش را باز می‌کند و بی‌هدف دور خودش می‌چرخد، فرشته بی‌اختیار لبخند می‌زند؛ اما این لبخند تنها چند لحظه دوام می‌آورد. خیلی زود نگاهش به جایی دور خیره می‌شود؛ به سال‌هایی که خودش نیز دختری پرجنب‌وجوش و سرشار از آرزو بود. در ذهنش بارها همان صحنه‌ها تکرار می‌شوند؛ روزهایی که پس از پایان درس‌های مکتب، با شتاب کتاب‌هایش را کنار می‌گذاشت، لباس سفید تکواندو را می‌پوشید و با شوق به باشگاهی می‌رفت که برایش تنها یک سالن ورزشی نبود، بلکه دنیایی بود که در آن احساس قدرت، آزادی و امید می‌کرد. هر بار که وارد تشک مسابقه می‌شد، باور داشت آینده‌اش می‌تواند با تلاش خودش ساخته شود. آن روزها تصور می‌کرد اگر سخت تمرین کند، روزی در مسابقات بزرگ شرکت خواهد کرد، مدال خواهد گرفت و ثابت خواهد ساخت که دختران افغانستان نیز می‌توانند قهرمان باشند. فرشته در خانواده‌ای معمولی بزرگ شده بود. پدرش کارگر بود و درآمد اندکی داشت، اما با وجود دشواری‌های زندگی، هیچ‌گاه مانع علاقه دخترش به ورزش نشد. مادرش نیز هرچند گاهی از آسیب دیدن او نگران می‌شد، اما وقتی شوق و شادی را در چشمان دخترش می‌دید، سکوت می‌کرد. فرشته شاگرد خوبی در مکتب بود و معلمانش همیشه از پشتکار و علاقه‌اش به درس تعریف می‌کردند. او میان کتاب و ورزش تعادل برقرار کرده بود و باور داشت می‌تواند هم تحصیل کند و هم ورزشکار موفقی شود. آینده برایش پر از تصویرهای روشن بود؛ دانشگاه، مسابقات ورزشی و زندگی‌ای که خودش برای آن تصمیم می‌گرفت. اما یک روز همه چیز ناگهان تغییر کرد. خبر بسته شدن مکتب‌ها برای دختران، مانند سایه‌ای سنگین بر زندگی او افتاد. روزی که آخرین بار از دروازه مکتب بیرون آمد، هرگز تصور نمی‌کرد آن خداحافظی شاید سال‌ها ادامه پیدا کند. چند روز بعد، تمرین‌های تکواندو نیز متوقف شد و باشگاهی که همیشه پر از صدای تشویق و هیجان بود، به سکوت فرو رفت. لباس سفید تکواندویش روی چوب‌لباسی ماند و هر روز که از کنار آن عبور می‌کرد، احساس می‌کرد بخشی از وجودش نیز همان‌جا بی‌حرکت مانده است. آن روزها برای فرشته تنها از دست دادن مکتب و ورزش نبود؛ گویی بخشی از هویت و آینده‌ای که برای خودش ساخته بود، از او گرفته شده بود. او ناگهان از دختری که هر روز برای رسیدن به هدف‌هایش برنامه داشت، به کسی تبدیل شد که بیشتر وقت‌ها باید منتظر تصمیم دیگران می‌ماند. گاهی کتاب‌های درسی‌اش را ورق می‌زد و به صفحه‌هایی نگاه می‌کرد که دیگر فرصت آموختن از آن‌ها را نداشت. دوستانش نیز هر کدام به سرنوشت‌های متفاوتی رفتند و فاصله میان آرزوهای گذشته و واقعیت امروز، برایش سنگین‌تر می‌شد. با این حال، در دلش هنوز امید کوچکی زنده بود؛ امیدی که به او می‌گفت شاید مسیر زندگی تغییر کرده باشد، اما علاقه‌اش به یادگیری و پیشرفت هنوز از بین نرفته است. خانه نیز دیگر مانند گذشته نبود. مشکلات اقتصادی هر روز بیشتر می‌شد و نگرانی آینده، ذهن همه اعضای خانواده را درگیر کرده بود. چند ماه پس از بسته شدن مکتب، صحبت از خواستگاری مردی شد که چند سال از او بزرگ‌تر بود. فرشته هنوز امیدوار بود شرایط تغییر کند و دوباره بتواند به مکتب برگردد، اما کسی از امیدهای او نمی‌پرسید. تصمیم‌ها یکی پس از دیگری گرفته شدند و او فقط نظاره‌گر سرنوشتی بود که دیگران برایش نوشته بودند. خیلی زود لباس عروسی جای لباس تکواندو را گرفت؛ تغییری که برای دیگران شاید عادی بود، اما برای فرشته به معنای پایان دنیایی بود که سال‌ها برای ساختنش تلاش کرده بود. امروز او نوزده سال دارد و مادر دختری دو ساله است. مسئولیت خانه و فرزند، تمام ساعت‌های روزش را پر کرده است، اما هیچ‌کدام از این مسئولیت‌ها نتوانسته‌اند علاقه او به یادگیری را از بین ببرند. اگرچه از ادامه تحصیل بازمانده است، اما هر بار که کتابی به دستش می‌رسد، با اشتیاق آن را می‌خواند. کتاب برای او تنها چند صفحه کاغذ نیست؛ پلی است میان زندگی امروز و آینده‌ای که هنوز به آن امید دارد. او داستان می‌خواند، کتاب‌های تربیت کودک را مطالعه می‌کند، درباره روان‌شناسی، اخلاق و تاریخ می‌آموزد تا هر روز چیزی تازه یاد بگیرد. باور دارد مادری که آگاه باشد، می‌تواند آینده بهتری برای فرزندانش بسازد. همسرش گاهی با تعجب می‌پرسد چرا این همه مطالعه می‌کند، در حالی که دیگر مکتبی وجود ندارد که به آن برگردد. فرشته در پاسخ فقط لبخند می‌زند و می‌گوید: «اگر نتوانستم شاگرد مکتب باشم، هنوز می‌توانم شاگرد زندگی باشم.» او نمی‌خواهد دخترش مادری داشته باشد که پاسخ پرسش‌هایش را نداند یا او را از یادگیری دور کند. آرزو دارد روزی فرزندانش به او افتخار کنند؛ نه به خاطر ثروت یا مقام، بلکه به خاطر دانشی که با سختی و امید به دست آورده است. هر بار که دختر کوچکش با ذوق می‌پرد یا دستانش را مانند ورزشکاران تکان می‌دهد، قلب فرشته تندتر می‌تپد. او ساعت‌ها به آینده دخترش فکر می‌کند. در ذهنش بارها تصویر روزی را می‌سازد که دست دخترش را بگیرد و او را به یک باشگاه ورزشی ببرد. برای او مهم نیست آن باشگاه تکواندو باشد یا رشته‌ای دیگر؛ مهم این است که دخترش فرصت انتخاب داشته باشد، فرصت تجربه کردن، یاد گرفتن و رسیدن به رؤیاهای خودش. فرشته نمی‌خواهد دخترش زندگی او را تکرار کند. نمی‌خواهد روزی او نیز با حسرت از آرزوهای ناتمامش سخن بگوید. گاهی شب‌ها، وقتی دخترش خوابیده است، صندوقچه کوچکی را باز می‌کند که هنوز لباس تکواندویش در آن نگهداری می‌شود. پارچه سفید لباس دیگر مانند گذشته درخشان نیست، اما برای او ارزشمندترین یادگار سال‌های نوجوانی است. لباس را روی زانوهایش می‌گذارد، با دست روی آرم باشگاه می‌کشد و خاطرات روزهایی را به یاد می‌آورد که صدای تشویق مربی، انگیزه ادامه راهش بود. اشک‌هایش آرام روی لباس می‌چکد، اما آن را دوباره با دقت تا می‌کند و در صندوق می‌گذارد؛ نه به این دلیل که گذشته را فراموش کرده، بلکه چون می‌خواهد آن را به عنوان یادآوری آرزوهایش حفظ کند. با وجود همه این حسرت‌ها، فرشته نمی‌گذارد ناامیدی وارد دلش شود. او باور دارد شاید نتوانسته باشد زندگی دلخواهش را تجربه کند، اما هنوز فرصت دارد آینده فرزندانش را بهتر بسازد. امروز بزرگ‌ترین آرزوی فرشته دیگر ایستادن روی سکوی قهرمانی نیست. او آرزو دارد روزی در کنار میدان مسابقه بنشیند، دخترش را در حالی که با اعتمادبه‌نفس وارد رقابت می‌شود تشویق کند و از دور با افتخار نگاهش کند. شاید آن روز هیچ‌کس نداند که اشک‌های شوق مادر، از سال‌ها حسرت و امید سرچشمه می‌گیرد، اما خود فرشته خواهد دانست که هر صفحه کتابی که خوانده، هر سختی‌ای که تحمل کرده و هر امیدی که در دلش زنده نگه داشته، بیهوده نبوده است. او باور دارد اگر بتواند فرزندانی آگاه، مهربان، بااخلاق و موفق به جامعه تقدیم کند، بخشی از آرزوهای ازدست‌رفته‌اش دوباره جان خواهند گرفت و زندگی‌اش، با همه تلخی‌ها، معنایی تازه پیدا خواهد کرد. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 72 بازدید

نشست سازمان همکاری اسلامی با تاکید بر توانمندسازی زنان پایان یافت

نهمین نشست سازمان همکاری اسلامی درباره توانمندسازی زنان که به مدت دو روز در پاکستان برگزار شد، بدون حضور هیچ نماینده‌ای از افغانستان پایان یافت. در این نشست، سازمان همکاری اسلامی بر مشارکت زنان در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و آموزشی تاکید کرد و خواستار اجرای عملی تعهدات کشورهای عضو در زمینه توانمندسازی زنان شد. طارق علی بخیت، معاون دبیرکل سازمان همکاری اسلامی، گفت: «مسوولیت ما تنها به تصویب این قطعنامه محدود نمی‌شود، بلکه باید از طریق همکاری مستمر، تأمین منابع کافی و تعهد سیاسی پایدار، اجرای مؤثر آن را تضمین کنیم.» این نشست دو روزه از سوی سازمان همکاری اسلامی و وزارت حقوق بشر پاکستان برگزار شد. گسترش فرصت‌های آموزشی، تقویت ظرفیت‌ها و توانمندسازی زنان از محورهای اصلی گفتگوها بود. اعظم نذیر تار، وزیر قانون و حقوق بشر پاکستان، گفت کشورهایی که زنان را از روند ملت‌سازی و توسعه کنار می‌گذارند، نمی‌توانند به پیشرفت دست یابند. او افزود: «میلیون‌ها زن و دختر همچنان با موانعی روبرو هستند که فرصت‌های آنان را محدود و مشارکت کامل‌شان را در توسعه ملی کاهش می‌دهد. وظیفه ما تنها به رسمیت شناختن این واقعیت‌ها نیست، بلکه باید برای تغییر آن اقدام کنیم.» این نشست در حالی برگزار شد که زنان و دختران افغانستان پس از بازگشت حکومت سرپرست به قدرت، از حق آموزش، تحصیل و کار محروم شده‌اند. همچنین هیچ زنی در کابینه یا در میان مقام‌های ارشد دولتی حضور ندارد. شماری از عالمان دین نیز در این نشست بر نقش زنان در جامعه از دیدگاه اسلام تاکید کردند. در این نشست نزدیک به ۱۹۰ نماینده از ۵۷ کشور عضو سازمان همکاری اسلامی حضور داشتند و درباره گسترش دسترسی زنان به آموزش، خدمات بهداشتی، اشتغال، کارآفرینی، خدمات مالی، فناوری، فرصت‌های دیجیتال و تقویت همکاری میان کشورهای عضو گفتگو کردند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 59 بازدید

نصیراحمد فایق: زنان افغانستان سنگین‌ترین بهای بی‌عدالتی را می‌پردازند

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد، با ابراز نگرانی از افزایش جرم‌های خشونت‌آمیز در افغانستان گفته است که زنان، کودکان و دیگر افراد آسیب‌پذیر، بیش‌ترین قربانیان نبود حاکمیت قانون، فروپاشی نظام عدالت و گسترش فرهنگ معافیت از مجازات در این کشور هستند. آقای فایق امروز (دوشنبه، ۲۲ سرطان) در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که افزایش نگران‌کننده‌ی قتل‌های مرموز، تجاوز جنسی، آدم‌ربایی، اعدام‌های فراقضایی، ازدواج‌های اجباری و دیگر جرم‌های خشونت‌آمیز در افغانستان، پیامد مستقیم نبود حاکمیت قانون، تضعیف نظام عدالت و گسترش فرهنگ معافیت از مجازات است. وی در ادامه تاکید کرده است که امنیت واقعی تنها به معنای نبود جنگ یا درگیری مسلحانه نیست، بلکه زمانی تتمین می‌شود که شهروندان در سایه حاکمیت قانون، عدالت و پاسخ‌گویی، بدون هراس از قتل، تجاوز، آدم‌ربایی و خشونت زندگی کنند. سرپرست نمایندگی افغانستان افزوده است: «امروز بیش از هر زمان دیگری از چنین امنیتی محروم است و در این میان، زنان، کودکان و دیگر شهروندان آسیب‌پذیر، سنگین‌ترین بهای این وضعیت را می‌پردازند.» قابل ذکر است که پس از بازگشت حکومت فعلی به قدرت در ۲۰۲۱ میلادی، محدودیت‌ها علیه زنان و دختران به طور بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. همچنین  حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 127 بازدید

دیدبان حقوق افغانستان: هر دختر شایسته‌ی برخورداری از حق آموزش است

همزمان با یک ‌هزار و ۷۵۶مین روز بسته‌ماندن مکتب‌های بالاتر از صنف ششم به روی دختران، دید‌بان حقوق افغانستان با انتقاد از ادامه‌ی این وضعیت، تاکید کرد که هر دختر حق آموزش دارد و نباید از این حق محروم شود. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود از جامعه‌ی جهانی، سازمان‌های بین‌المللی و نهادهای حقوق‌بشری خواست تا در کنار زنان و دختران افغانستانی بایستند. وی در ادامه تاکید کرده است که هر دختری شایسته‌ی آزادی برای آموختن و برخورداری از فرصت ساختن آینده‌ی خود است و هیچ فرد یا حاکمیتی نباید این حق را از او سلب کند. همچنین دید‌بان حقوق افغانستان افزوده است که با وجود ادامه‌ی ممنوعیت آموزش دختران در نزدیک به پنج سال گذشته، بسیاری از دختران همچنان به بازگشت به مکتب و دنبال‌کردن رویاها و هدف‌های خود امیدوار هستند. در حالی دیدبان حقوق افغانستان خواستار بازگشایی مکاتب می‌شود که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.  

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 57 بازدید

یک دختر ۱۱ ساله در سرپل به قتل رسید

منابع محلی از ولایت سرپل از قتل یک دختر ۱۱ ساله در ولسوالی سوزمه‌قلعه این ولایت ‏خبر می‌دهند. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این دختر «رویدا» نام داشت و پیش‌ازچاشت روز (یک‌شنبه، ‌‏۲۱ سرطان) در منطقه‌ی قزاق ولسوالی سوزمه‌قلعه در خانه‌اش به ضرب چاقو به قتل رسیده است. منبع تاکید کرد که مادر این دختر بیرون رفته بود و او در خانه تنها بود. منبع در ادامه افزوده است که پدر «رویدا» در ایران است و تا اکنون انگیزه و عاملان قتل روشن نیست.‏ در پیوند به این قتل، همسایه‌های این خانواده بازداشت شدند. مقام‌های محلی در سرپل تا اکنون درباره‌ی این قتل چیزی نگفته‌اند.‏ قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان به‌دست اعضای خانواده‌های‌شان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 89 بازدید

یونیسف: ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان در معرض سوءتغذیه قرار دارند

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان ملل متحد هشدار داده است که همزمان با نزدیک شدن افغانستان به اوج فصل گرسنگی، ۳.۷ میلیون کودک زیر پنج سال در این کشور در معرض خطر سوءتغذیه قرار دارند. این نهاد با نشر گزارشی خواستار اقدام فوری برای جلوگیری از وخامت این بحران در سراسر افغانستان شده است. یونیسف در ادامه تاکید کرد که ناامنی غذایی و تغذیه‌ای، یکی از عوامل اصلی افزایش سوءتغذیه در میان کودکان افغانستان است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل افزوده است که حفاظت از رژیم غذایی کودکان خردسال، به‌ویژه کودکان زیر دو سال، و تقویت خدمات پیشگیرانه باید در اولویت قرار گیرد. در این گزارش با عنوان «خیلی کم، خیلی دیر؛ بحران رژیم غذایی کودکان خردسال در افغانستان» آمده است که برای نخستین‌بار، وضعیت سوءتغذیه کودکان و تجربه ناامنی غذایی در میان یک گروه مشترک از کودکان در سراسر ۳۴ ولایت افغانستان به‌صورت هم‌زمان بررسی شده است. یافته‌ها یونیسف نشان می‌دهند کاهش تنوع غذایی، حذف وعده‌های غذایی و گرسنگی کودکان، از نخستین نشانه‌های ورود به بحران سوءتغذیه است. بر اساس این گزارش، وضعیت سوءتغذیه در ۲۶ ولایت افغانستان نسبت به سال ۲۰۲۵ میلادی بدتر شده و این وخامت پیش از آغاز اوج فصل گرسنگی، از ماه جولای تا سپتامبر، رخ داده است. یونیسف می‌گوید که کودکان زیر دو سال بیشترین آسیب را دیده‌اند و ۸۳ درصد موارد سوءتغذیه حاد شدید و ۷۷ درصد موارد سوءتغذیه حاد متوسط را تشکیل می‌دهند. همچنین تاج‌الدین اویواله، نماینده یونیسف در افغانستان گفته است که کودکان خردسال حتی پیش از آغاز اوج فصل گرسنگی، بیش از گذشته در معرض سوءتغذیه قرار گرفته‌اند. وی تصریح کرد که کاهش وعده‌های غذایی و حذف غذاهای مغذی، نشانه‌های هشداردهنده‌ای است که باید پیش از تبدیل شدن به سوءتغذیه شدید، مورد توجه قرار گیرد. یونیسف هشدار داده است که شیوع بیماری‌ها، پوشش پایین واکسیناسیون، کمبود آب آشامیدنی، ضعف خدمات بهداشتی و کاهش بودجه کمک‌های بشردوستانه، بحران سوءتغذیه در افغانستان را تشدید کرده است. این نهاد از جامعه‌ی جهانی خواسته است با تأمین فوری بودجه، از برنامه‌های پیشگیرانه تغذیه، به‌ویژه برای کودکان ۶ تا ۲۳ ماهه و زنان باردار، حمایت کند تا از گسترش سوءتغذیه و پیامدهای مرگبار آن جلوگیری شود.

ادامه مطلب