برچسب: کودکان

1 ماه قبل - 120 بازدید

یونیسف اعلام کرد که افغانستان با مجموعه‌ای از بحران‌های به هم پیوسته، بلایای طبیعی، اقتصاد شکننده و دسترسی محدود به خدمات اولیه مواجه هستند و در سال ۲۰۲۶، تخمین زده می‌شود که ۲۱.۹ میلیون نفر، از جمله ۱۱.۶ میلیون کودک به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۵ قوس) با نشر گزارشی گفته است که بحران حمایت در حال عمیق‌تر شدن است، زنان در سن باروری، کودکان، جوانان و گروه‌های حاشیه‌نشین با خطرات فزاینده‌ای روبرو هستند و با بدتر شدن شرایط، حضور مداوم یونیسف برای ارائه خدمات ضروری و محافظت از آسیب‌پذیرترین افراد حیاتی است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد می‌گوید در سال ۲۰۲۶ میلادی برای رسیدگی به ۱۲ میلیون نفر، از جمله ۶.۵ میلیون کودک در افغانستان، به ۹۴۹.۱ میلیون دالر بودجه نیاز دارد. در گزارش آمده است که این بودجه برای اطمینان از این‌که هر کودک در افغانستان فرصت زنده ماندن و رشد دارد، بسیار مهم است و با این بودجه، کمک‌های نجات‌بخش و خدمات اولیه به کودکان و افراد آسیب‌پذیر ارائه، نیازهای فوری بشردوستانه برطرف و تاب‌آوری جامعه تقویت خواهد شد. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که بحران حمایت از کودکان در افغانستان در حال عمیق‌تر شدن است و زنان در سن باروری، کودکان، جوانان و گروه‌های به حاشیه رانده‌شده با خطرات فزاینده‌ای روبرو هستند. همچنین یونیسف در بخشی از گزارشش افزوده است که زنان و دختران در افغانستان با بحران سیستماتیک حقوق خود روبرو هستند و ممنوعیت آموزش و کار آنان، همراه با محدودیت‌های گسترده در زندگی روزمره، خطرات حفاظتی را افزایش داده و تاب‌آوری بلندمدت را تهدید می‌کند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل تصریح کرد که کمبود مزمن سرمایه‌گذاری در بخش آب، فاضلاب و بهداشت که با شوک‌های اقلیمی بی‌وقفه تشدید شده است، نیازهای بشردوستانه را تشدید و تاب‌آوری جوامع را تضعیف کرده است. یونیسف گفته است که در چنین شرایطی، حضور مداومش برای ارائه‌ی خدمات ضروری و محافظت از آسیب‌پذیرترین افراد حیاتی است. باید گفت که پیش از این اوچا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد نیز گفته بود که ۲۱.۹ میلیون نفر در سال آینده‌ی میلادی در افغانستان نیاز به کمک‌های بشردوستانه خواهند داشت. اوچا گفته بود که نهادهای بشردوستانه رسیدگی به ۱۷.۵ میلیون نفر را در اولویت قرار داده‌اند و برای رسیدگی به آنان ۱.۷۲ میلیارد دالر بودجه درخواست کرده‌اند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 111 بازدید

آن روز، معاینه‌خانه برایم مثل همیشه نبود. دیوارها همان دیوارها بودند، بوی دوا همان بوی همیشگی، میز، چوکی، نسخه‌ها، همه سر جای‌شان؛ اما هوا انگار سنگین‌تر از هر روز بود، طوری که نفس کشیدن هم آدم را خسته می‌کرد. مریضان می‌آمدند و می‌رفتند، هر کدام با دردی در دل، با قصه‌ای که شاید هیچ‌کس حوصله شنیدنش را نداشت. من هم، مثل هر روز، میان نسخه‌ها و تشخیص‌ها گم بودم، بی‌آن‌که بدانم چند دقیقه بعد، قصه‌ای وارد این اتاق خواهد شد که تا آخر عمر از ذهنم پاک نمی‌شود. مادری با کودکش وارد شد. از همان لحظه‌ی اول، خستگی در قدم‌هایش پیدا بود؛ خستگی‌ای که نه از راه، بلکه از سال‌ها زندگی زیر بار فقر و ناچاری آمده بود. لباس‌هایش پاک بود، اما کهنه؛ از آن پاکی‌هایی که با هزار زحمت حفظ می‌شود تا مردم نگویند «بی‌غمه». کودک کنارش آرام قدم برمی‌داشت، اما نگاهش مدام به زمین بود، انگار سال‌ها تمرین کرده بود که چشم در چشم کسی نیندازد. هنوز درست ننشسته بودند که پسرک آهسته چیزی در گوش مادرش گفت. مادر بی‌درنگ جواب داد: «چپ باش بچیم، چپ باش…» دوباره گفت. و باز هم. آن‌قدر که جمله در گوشم زنگ زد. در دل گفتم: شاید کودک درد دارد، شاید تبش بالا رفته، شاید نیاز به تشناب دارد و شرم می‌کند بگوید. چند دقیقه صبر کردم، اما هر بار که کودک لب باز می‌کرد، مادر با همان جمله‌ی تکراری، آرام اما پر از اضطراب، جوابش را می‌داد: «چپ باش بچیم…» بالاخره طاقت نیاوردم. به مادر نگاه کردم و پرسیدم: «مشکلی پیش آمده؟ چرا بچه این‌قدر بی‌قرار است؟» زن، سرش را پایین انداخت. انگار پرسشم باری بود که سال‌ها روی شانه‌هایش سنگینی کرده بود. دست‌هایش را در هم فشرد. ناخن‌هایش را در پوست دست فرو برد. مدتی خاموش ماند؛ خاموشی‌ای که از هزار پاسخ، دردناک‌تر بود. سپس، با صدایی که به زحمت شنیده می‌شد، گفت: «هیچ نیست، داکتر صاحب…» اما من می‌دانستم که «هیچ» در دهان آدم‌های فقیر، اغلب یعنی «همه‌چیز». دوباره پرسیدم. این بار، اشک در چشم‌هایش جمع شد، اما نگذاشت فرو بریزد. با همان صدای شکسته ادامه داد: «برای بچیم وعده کرده بودم… اگر بعد از دوا، پیسه‌ای بمانه، بوت نو براش بخرم. حالا پیوسته می‌پرسه که پول مانده یا نی…» همان لحظه، نگاهم ناخودآگاه به پای کودک افتاد. بوت‌هایش… نه، این دیگر «بوت» نبود. یادگار فقر بود؛ شاهد تمام راه‌های خاکی، زمستان‌های سرد، و خجالت‌های پنهان. انگشت کوچکش، لاغر و بی‌پناه، از سوراخ کفش بیرون زده بود؛ انگشتی که سرما را بی‌واسطه لمس کرده بود، انگشتی که هیچ‌گاه گرمای کفِ بوت نو را نچشیده بود. احساس کردم گلویی که سال‌ها نسخه نوشته، حالا قفل شده است. نزدیک‌تر رفتم. زانو زدم تا هم‌قدش شوم، تا احساس نکند کسی از بالا به او نگاه می‌کند. با لبخندی ساختگی و دلی شکسته گفتم: «نازنین کاکا، کف بوت خوده نشان بتی، ببینم نمره‌اش چند است؟» کودک با تردید پاهایش را جلو آورد. کفِ بوت، آن‌قدر ساییده شده بود که دیگر نشانی از نمره نداشت؛ فقط سطحی صاف، خسته و تسلیم. با دستانم اندازه‌ی پایش را گرفتم. دستم لرزید — نه از سرمای اتاق، بلکه از دنیایی که همین اندازه‌گیری را به یک «اتفاق بزرگ» بدل کرده بود. به مادر گفتم: «فردا بیایید… این‌بار کاکا داکتر، برایش بوت‌های قشنگ می‌خرد.» چشم‌های کودک برق زد؛ برقی کوتاه، اما لبریز از شوقی که دل آدم را می‌سوزاند. اما مادر… انگار یک‌باره کوچک شد. شانه‌هایش لرزید، سرش پایین افتاد، و با صدایی پر از شرم و غرور شکسته گفت: «نخیر داکتر صاحب… زحمت نکشید…» آن شب، بوت‌ها را خریدم. ساده بودند، اما نو. تمیز. بی‌سوراخ. وقتی به آن‌ها نگاه می‌کردم، با خود گفتم: چه دنیای بی‌رحمی…  که یک جفت بوت نو می‌تواند سرنوشت یک روز از زندگی کودک را تغییر دهد. فردا که آمدند، کودک از همان دمِ در، چشم‌هایش به دنبال چیزی می‌گشت. وقتی بوت‌ها را دید، نفسش بند آمد. آرام نشستم. بوت‌ها را با دقت به پایش پوشاندم. انگار می‌ترسید زیاد تکان بخورد؛ انگار باور کرده بود اگر خوشحال شود، شاید کسی شادی‌اش را پس بگیرد… بعد، سرش را بالا آورد و با صدایی که می‌خواست محکم باشد، اما می‌لرزید، گفت: «کاکا داکتر… دیگه دَ بوت قصه‌اش نبودم… اما د مکتب، بچه‌ها مسخره‌ام می‌کردند. نامم را 'بوت‌کهنه' گذاشته بودند…» آن لحظه دیگر نتوانستم سرم را بالا بگیرم. اشک‌ها بی‌اجازه آمدند — نه فقط برای بوت، نه فقط برای کدک، برای دنیایی که کودکانش را با لقب، با تمسخر، با بی‌مهری، می‌شکند. برای مادری که وعده‌ی یک جفت بوت، بزرگ‌ترین امیدش شده بود. از آن روز فهمیدم: مریضی همیشه در بدن نیست. مریضی گاهی در بوت سوراخ است... در اشک فروخورده‌ی مادر است… در کودکی‌ست که یاد گرفته خواسته‌هایش را با یک «چپ باش» در گلو خفه کند. و از آن روز، هر نسخه‌ای که می‌نویسم، فقط به دوا فکر نمی‌کنم؛ به نانی فکر می‌کنم که شاید با آن پول خریده شود، به لباسی که شاید نو باشد، به بوتی که شاید دیگر، انگشت‌های کوچک کودکی را شرم‌زده نکند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 74 بازدید

یافته‌های یک پژوهش تازه در آمریکا نشان می‌دهد کودکانی که تا سن ۱۲ سالگی از مبایل استفاده می‌کنند، در معرض خطر افسردگی، کم‌خوابی و چاقی قرار دارند. ران برزیلای، روان‌پزشک در فیلادلفیا، به والدین توصیه کرده است تا استفاده از مبایل برای کودکان را به سنین بالاتر موکول کنند. وی در ادامه تاکید کرده است: «من یک کودک ۹ ساله دارم که از من می‌خواهد برایش مبایل خریداری کنم، اما من فکر می‌کنم که آیا باید برای کودک گوشی هوشمند خرید یا نه. این پرسشی است که برای هر پدر و مادری که فرزندش در آستانه نوجوانی قرار دارد، مطرح است.» تیم پژوهشی متشکل از پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا، دانشگاه کالیفرنیا در برکلی و دانشگاه کلمبیا، داده‌های بیش از ۱۰ هزار کودک ۹ تا ۱۶ ساله را تحلیل کردند تا دریابند استفاده از گوشی هوشمند چه تأثیری بر پیامدهای صحی آنان دارد. یافته‌های این پژوهش که در نشریه علمی «پدیاتریکس» در امریکا منتشر شده است، نشان داد کودکانی که در ۱۲ سالگی گوشی هوشمند داشتند، نسبت به هم‌سالان بدون گوشی، با ۱.۳ برابر خطر افسردگی، ۱.۴ برابر خطر چاقی و ۱.۶ برابر خطر کم‌خوابی روبه‌رو بودند. همچنین مشخص شد هرچه سن دریافت گوشی هوشمند پایین‌تر باشد، خطر بروز این مشکلات افزایش می‌یابد؛ به‌گونه‌ای که به‌طور میانگین هرچقدر کودکان در سنین پایین‌تر از مبایل استفاده کنند، این خطرات حدود ۱۰ درصد بیشتر می‌شود. این مطالعه نشان داد کودکانی که در ۱۲ سالگی مبایل نداشتند اما در سن ۱۳ سالگی صاحب مبایل شده بودند، نیز پیامدهای نامطلوب‌تر صحی، روانی و خواب ضعیف‌تری داشتند. برزیلای گفت: «این نتیجه برای من بسیار شگفت‌انگیز بود. ما پژوهش را با یک پرسش مشخص طراحی کرده بودیم تا آن را آزمایش کنیم، اما یافته‌ها واقعا قانع‌کننده بود.» او افزود که گوشی‌های هوشمند مزایایی از جمله افزایش ارتباطات و دسترسی به اطلاعات هم دارند. با این حال، برزیلای گفت والدین می‌توانند با وضع برخی قواعد، آسیب‌های احتمالی استفاده از مبایل را کاهش دهند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 155 بازدید

سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان همچنان یکی از دو کشوری می‌باشد که فلج اطفال در آن به صورت بومی باقی مانده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که ارائه واکسن به همه کودکان در افغانستان چالش بزرگی است. سازمان بین‌المللی مهاجرت در ادامه تاکید کرده است که به‌دلیل زمین‌های ناهموار و زیرساخت‌های محدود، توزیع واکسن در مناطق آسیب‌پذیر دشوار می‌باشد. در بخشی از اعلامیه آمده است که سازمان بین‌المللی مهاجرت با همکاری «ابتکار جهانی ریشه‌کن سازی فلج اطفال» واکسن‌ها را به مناطق دورافتاده و پرخطر می‌رساند تا کودکان را محافظت کرده و ایمنی جمعیت را در مناطق شرقی و جنوبی تقویت کند. این در حالی است که سازمان ملل همواره تاکید کرده‌ است که تلاش‌ها برای جلوگیری از شیوع فلج اطفال و حفظ سلامت کودکان حیاتی بوده و نیاز به همکاری کامل جوامع محلی و نهادهای بین‌المللی دارد. افغا‌نستان و پاکستان تنها کشورهایی در جهان هستند که تاکنون موفق به ریشه‌کن کردن ویروس پولیو نشده‌اند. در سال جاری میلادی نُه مورد مثبت بیماری فلج اطفال یا پولیو در افغانستان ثبت شده است. از این میان یک مورد در ارزگان، سه مورد در هلمند، یک مورد در بادغیس، یک مورد در نورستان، دو مورد در پکتیکا و یک مورد در فراه ثبت شده است.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 111 بازدید

سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بازگشت گسترده پناه‌جویان از کشورهای همسایه به افغانستان همراه با محدودیت‌های اعمال شده بر زنان و دختران، شرایط انسانی را دشوارتر کرده است. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۲۰ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی بیش از دو میلیون شهروند افغانستان از کشورهای مختلف به کشور بازگشته‌اند و مجموع بازگشت‌ها طی دو سال گذشته به بیش از چهار میلیون تن رسیده است. در بخشی از اعلامیه آمده است که زنان و کودکان ۶۰ درصد کل بازگشت‌ها را تشکیل می‌دهند در شرایطی که در افغانستان زنان و دختران از آموزش، کار و در برخی موارد از خدمات صحی محروم هستند. سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که وضعیت اقتصادی افغانستان نیز رو به وخامت بوده و با وجود پیش‌بینی رشد ۴.۵ درصدی تولید ناخالص داخلی، درآمد سرانه به‌دلیل افزایش جمعیت حدود چهار درصد کاهش خواهد یافت. همچنین در بخشی از اعلامیه به محدودیت زنان و دختران در مشارکت در فعالیت‌های بشردوستانه اشاره کرده است که از سپتامبر، کارکنان زن از کار حضوری در اماکن سازمان ملل منع شده‌اند. سازمان ملل می‌گوید که در کنار چالش‌های موجود، منع کار زنان در دفاتر سازمان ملل نیز ارایه کمک‌های انسانی را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 107 بازدید

تام فلچر، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور بشردوستانه نسبت به کاهش کمک‌ها به نیازمندان در افغانستان هشدار داد و گفت که ۱.۷ میلیون کودک در معرض خطر مرگ قرار دارند. آقای فلچر این اظهارات را در جلسه شورای امنیت درباره‌ی افغانستان مطرح کرده و گفته است که کاهش شدید بودجه، روند کمک‌رسانی در افغانستان را با یک بحران شدید انسانی روبرو کرده است و این زمستان، اولین زمستان تقریباً بدون توزیع غذا است. وی در بخشی از صحبت‌هایش تاکید کرد که شمار دریافت‌کنندگان کمک از ۵.۶ میلیون نفر در سال گذشته به یک میلیون نفر در سال جاری محدود شده است. او می‌گوید که ۱.۱ میلیون کودک از تغذیه‌ی حیاتی محروم هستند، زیرا ۳۰۵ مرکز ارائه خدمات تغذیه‌ای بسته شده‌اند. این مقام سازمان ملل در ادامه هشدار داده است که از میان ۳.۷ میلیون کودک نیازمند تغذیه، ۱.۷ میلیون نفر در صورت عدم درمان در معرض خطر مرگ قرار دارند. به گفته‌ی معاون دبیرکل سازمان ملل، ۴۲۲ مرکز درمانی در سال ۲۰۲۵ میلادی تعطیل شده‌اند و سه میلیون نفر از دسترسی به مراقبت‌های حیاتی محروم مانده‌اند. او از حمایت‌کنندگان خواست که به حمایت خود از افغانستان ادامه دهند. وی تصریح کرد که نزدیک به ۲۲ میلیون نفر در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی به کمک نیاز خواهند داشت که این رقم پس از سودان و یمن، در رتبه‌ی سوم قرار دارد. فِلچر گفت: «درخواست ما ۱.۷ میلیارد دالر برای هدف قرار دادن ۱۷.۵ میلیون نفر است. اما در پاسخ به واقعیت بودجه، ما برنامه‌ی خود را برای هدف قرار دادن ۳.۹ میلیون نفر که به‌شدت به کمک‌های نجات‌بخش نیاز دارند، بیش از پیش اولویت‌بندی کرده‌ایم.» همچنین معاون دبیرکل سازمان ملل در بخشی از صحبت‌هایش افزود که برای اولین بار در چهار سال گذشته، تعداد افرادی که با گرسنگی مواجه هستند افزایش یافته و اکنون به ۱۷.۴ میلیون نفر رسیده است. به گفته‌ی او، خدمات ضروری که از قبل ناکافی و ناهموار بود، با بازگشت بی‌سابقه‌ی مهاجران به نقطه‌ی فروپاشی رسیده است.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 76 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل درتازه‌ترین مورد هشدار داده است که افزایش بحران‌ها و کاهش بودجه‌های بشردوستانه سبب شده نیازهای کودکان در جهان به سطحی بی‌سابقه برسد. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که برای سال ۲۰۲۶ میلادی حدود ۷.۶۶ میلیارد دالر نیاز است تا کمک‌های حیاتی به ۷۳ میلیون کودک در ۱۳۳ کشور و قلمرو ارائه شود. کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف در ادامه تاکید کرده است که کودکان درگیری‌ها، بلایای طبیعی، آوار‌گی و بحران‌های اقتصادی با چالش‌های بی‌سابقه مواجه‌ هستند. وی در بخشی از اعلامیه افزوده است که کاهش بودجه‌ها، محدودیت‌های دسترسی و تعطیلی خدمات سبب شده تیم‌های صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد مجبور شوند بین مناطق مختلف اولویت‌بندی کنند و یا تعداد خدمات ارائه‌شده به کودکان را کاهش دهند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه هشدار داده است که بیش از ۲۰۰ میلیون کودک در سال آینده به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت و بسیاری از آن‌ها در بحران‌های طولانی‌مدت زندگی می‌کنند و در معرض سوءتغذیه، بیماری و محرومیت از آموزش و امنیت قرار دارند. یونیسف از دولت‌ها، کمک‌کنند‌گان و شرکای بخش خصوصی خواسته است تا سرمایه‌گذاری در کودکان را افزایش داده، کمک‌های انعطاف‌پذیر و چندساله ارائه کنند و دسترسی بشردوستانه به کودکان را تضمین کنند. همچنین چند روز پیش، یونیسف مدعی شده بود که «روزانه ۴۱۲ میلیون کودک با فقر مالی» روز خود را آغاز می‌کنند و این کودکان «کمتر از سه دالر در روز» در آمد دارند. این نهاد گفته بود که کودکان ممکن است دو برابر بیشتر از بزرگ‌سالان در معرض خطر فقر قرار بگیرند، زیرا ذهن کودکان در حال رشد است و این می‌تواند آنان را بیشتر در معرض آسیب قرار می‌دهد.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 81 بازدید

رهبران جهان در نشستی در ابوظبی تعهد کردند که ۱.۹ میلیارد دالر برای ریشه‌کنی فلج اطفال اختصاص دهند؛ اقدامی که دستکم ۳۷۰ میلیون کودک را در برابر این بیماری محافظت می‌کند. رسانه‌ها گزارش داده‌اند که پیش‌بینی می‌شود، در سایه کاهش کمک‌ها، «ابتکار جهانی ریشه‌کنی فلج اطفال» تا سال ۲۰۲۹ میلادی با کمبود ۱.۷ میلیارد دالری مواجه شود. این کمبود عمدتا ناشی از کاهش کمک‌های خارجی در سطح جهانی است؛ روندی که ایالات متحده آن را رهبری می‌کند و در حال خارج شدن از سازمان بهداشت جهانی است. کشورهای ثروتمند دیگری مانند آلمان و بریتانیا نیز کمک‌های خود را کاهش داده‌اند. قابل ذکر است که افغانستان و پاکستان دو کشوری هستند که بیشترین موارد ابتلا به ویروس پولیو را ثبت کرده‌اند. به‌رغم تلاش‌های جهانی برای ریشه‌کنی فلج اطفال در سراسر جهان، این ویروس در برخی کشورها از جمله افغانستان و پاکستان ریشه‌کن نشده است. براساس آمارهای موجود در سال ۲۰۲۵ میلادی، حدود ۳۶ مورد ابتلای تایید شده به ویروس فلج اطفال در افغانستان و پاکستان ثبت شده است. شرکای ابتکار جهانی ریشه‌کن‌سازی فلج اطفال در پاسخ به این وضعیت، قصد دارند تمرکز بیشتری بر نظارت و واکسیناسیون در مناطقی داشته باشند که خطر انتقال فلج اطفال در آن‌ها بالا است. تدروس گیبریسوس، مدیرکل سازمان بهداشت جهانی گفته است که حمایت تازه‌ که در ابوظبی تعهد شد، برای رسیدگی به تمامی کودکان مبتلا به فلج اطفال و متوقف کردن شیوع گونه‌های مختلف فلج اطفال در سراسر جهان، بسیار حیاتی است. این نشست که از سوی «بنیاد محمد بن زاید برای بشردوستی» در جریان «هفته مالی ابوظبی» برگزار شد، کمبود بودجه برنامه ریشه‌کن‌سازی فلج اطفال برای سال‌های ۲۰۲۲ میلادی تا ۲۰۲۹ میلادی را به ۴۴۰ میلیون دالر کاهش داد.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 94 بازدید

برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) اعلام کرده است که افغانستان در یکی از سخت‌ترین دوران‌های تاریخ معاصر خود قرار دارد، زنان، دختران و کودکان بیش‌ترین فشار را به دلیل بحران انسانی تحمل می‌کنند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که میلیون‌ها تن بدون دارایی و باامید به یافتن امنیت و شروع تازه به افغانستان بازگشته‌اند، اما بازگشت‌کنند‌گان اغلب به جامعه‌ی روبرو می‌شوند که خود با فقر، کم‌بود شغل و عدم ارائه خدمات اساسی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ادامه هشدار داده است که بیش‌تر زنان، دختران و کودکان بدون حمایت، درآمد و مکان امن وارد افغانستان می‌شوند. در بخشی از گزارش آمده است که محدودیت‌ها در حرکت، آموزش و کار سبب می‌شود گزینه‌های زنان بازگشت‌کننده بسیار محدود باشد. در گزارش آمده است که خانواده‌ها مجبور به تصمیمات دشوار می‌شوند و برخی دختران تحصیل را ترک کرده یا به ازدواج زودهنگام سوق داده می‌شوند. این نهاد هشدار داده است که بدون کمک‌های فوری، این خانواده‌ها در معرض بحران شدیدتر قرار خواهند گرفتند و شماری از خانواده‌ها ممکن است مجبور شوند دوباره مهاجرت کنند، تنش‌های محلی افزایش یابد، خدمات از بین رفته و چرخه آوار‌گی ادامه پیدا کند. برنامه توسعه سازمان ملل متحد افزوده است که با همکاری جوامعی، تلاش می‌کند تا با حمایت عملی و انسان محور، به بازسازی زند‌گی خانواده‌ها کمک کرده و زمینه بهبود بلندمدت را برای آنان فراهم کند. این سازمان تصریح کرد که این حمایت‌ها شامل سه نوع اقدام است که خانواده‌ها را در بازسازی زندگی و مقابله با بحران‌ها کمک می‌کند. همچنین برنامه توسعه سازمان ملل متحد چندی پیش نیز اعلام کرده بود که بازگشت گسترده افغانستانی‌ها در ماه‌های اخیر فشار شدیدی بر جوامع میزبان وارد کرده و بیش‌تر خانواده‌ها در شرایط دشواری قرار دارند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 106 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد می‌گوید که چهار کودک در مناطق زلزله‌زده‌ی ولایت کنر براثر «سینه‌بغل و سرما» جان باخته‌اند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این کودکان آخر هفته‌ی پیش در کمپ آوارگان «زری‌بابا» در ولسوالی نورگل ولایت کنر جان باخته‌اند. در اعلامیه آمده است که کودکان جان باخته شامل تقوا، پسر سه ساله، عثمانی، دختر نُه ماهه از دره‌ی «شولات» و ذاکره دو‌ونیم ساله و عبدالله هشت ماهه از دره «ماماگل» ولسوالی نورگل کنر می‌شوند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که در مناطق زلزله‌زده افغانستان ۲۷۰ هزار کودک در معرض ابتلا به بیماری‌های ناشی از سرما قرار دارند. در اعلامیه آمده است که شب‌ها دمای هوا در این مناطق به زیر صفر درجه می‌رسد و ممکن است تا منفی ۲۵ درجه کاهش یابد. همچنین تاج‌الدین اویواله، مسوول دفتر یونیسف برای افغانستان افزوده است: «به‌شدت نگران سلامت و ایمنی کودکانی هستم که زمین‌لرزه خانه‌های شان را ویران کرده و آواره شده‌اند.» وی در ادامه تصریح کرد: «ما از شرکا و کمک‌کنندگان می‌خواهیم که همین حالا اقدام کنند تا بتوانیم کمک‌های حیاتی زمستانی را برای گرم و ایمن نگه داشتن کودکان ارائه کنیم.» قابل ذکر است که زمین‌لرزه حدود سه ماه پیش ولایت‌های شرق افغانستان را لرزاند و بیشترین تلفات و خسارات را در کنر برجای گذاشت. در این زلزله، بیش از دو هزار و ۲۰۰ تن جان باختند، سه هزار و ۶۴۰ تن زخم برداشتند و هزاران خانواده بی‌خانمان شدند. بر بنیاد گزارش سازمان‌های جهانی، زنان و کودکان بیش‌ترین آسیب را از این رویداد متحمل شدند. با این وجود، براساس گزارش دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد، در این زمین‌لرزه هزار و ۹۹۲ نفر جان باختند و بیش از سه هزار و ۶۰۰ نفر زخمی شدند.

ادامه مطلب