یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل درتازهترین مورد اعلام کرده است که بحران تغذیه در افغانستان یکی از بدترین بحرانها در جهان است. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۳.۵ میلیون کودک دچار سوءتغذیه حاد و یک میلیون کودک به شدت دچار کاهش وزن هستند. خشکسالیهای چند سال اخیر، کمبود بارندگی و مشکلات اقتصادی شدید باعث شدهاند میلیونها خانواده نتوانند به غذای کافی دسترسی پیدا کنند. همچنین پیشتر اوچا یا دفتر هماهنگکنندهی کمکهای بشردوستانهی سازمان ملل متحد گفته بود که افغانستان با یکی از بدترین بحرانهای گرسنگی در جهان روبرو است. این نهاد گفته بود که ۹.۵ میلیون نفر بهشدت از ناامنی غذایی رنج میبرند و از هر پنج نفر، یک نفر نمیداند وعده غذایی بعدیاش از کجا خواهد آمد. بازگشت حکومت سرپرست به قدرت و تشدید خشکسالی، منجر به گسترش فقر در افغانستان شده است. سازمان ملل متحد چند وقت پیش گزارش داده بود که بیش از ۲۲ میلیون نفر در کشور نیاز به کمکهای بشردوستانه دارند. این در حالی است که کمکهای جهانی به افغانستان نیز کاهش یافته است. همچنین در حالی وضعیت اقتصادی در افغانستان رو به وخامت است که کشورهای همسایه در حال بازگرداندن مهاجران اند. تنها امسال بیش از دو میلیون مهاجر از کشورهای ایران و پاکستان به افغانستان بازگشتهاند.
برچسب: سازمان ملل
اندریکا راتواته، هماهنگکنندهی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که ملل متحد فعالیتهای خود را در مرز اسلام قلعهی هرات بهدلیل محدودیتهای حکومت سرپرست بر کارمندان زنان و دختران تعلیق کرده است. آقای راتواته این اظهارات را در گفتگو با خبرگزاری فرانسه مطرح کرده و گفته است که اعمال این محدودیتها از سوی حکومت فعلی «چالشهای عملیاتی فوری» ایجاد کرده و «خطرات بیشتری را متوجه مهاجران اخراج شده، بهویژه زنان و دختران» خواهد کرد. وی در ادامه در مورد جزییات این محدودیتها در مرز اسلام قلعهی هرات چیزی نگفته است. او تاکید کرده است که مرز اسلام قلعهی ولایت هرات، نقطه عبور اصلی برای مهاجران افغانستانی اخراج شده از کشور ایران است که بیش از ۶۰ درصد آنها را زنان و کودکان تشکیل میدهند. هماهنگکنندهی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان: «سازمان ملل و نهادهای بشردوستانه همکار آن، پس از اعمال محدودیتهای تازه که مانع فعالیت کارکنان زن سازمان ملل و شرکای آن در مرز میشود، عملیات خود را در مرز اسلام قلعه بین افغانستان و ایران به حالت تعلیق درآوردهاند.» او در ادامه از وضع این محدودیتها، ابراز نارضایتی کرده و هشدار داده است که سازمان ملل بدون کارمندان زن نمیتواند به زنان و کودکان اخراج شده از ایران خدمات ارایه کند. مسوولان محلی حکومت فعلی در هرات تا اکنون در این مورد چیزی نگفتهاند. این در حالی است که چندی پیش یوناما یا دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان گفته بود که که بدون کارمندان زن نمیتواند به نیازمندان خدمات ارایه کند.
کلستر جهانی حفاظت، شبکهای از سازمانهای غیردولتی بینالمللی اعلام کرده است که افغانستان با یکی از شدیدترین بحرانهای بشردوستانه جهان درگیر است. بازگشت اجباری مهاجران و بلایای طبیعی در سال جاری این بحران را نسبت به سال گذشته تشدید کرده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که بحرانهایی چون بازگشت گسترده مهاجران و تاثیرات شدید تغییرات اقلیمی در افغانستان جای درگیریها را بهعنوان عامل اصلی آوارگی گرفته و وضعیت انسانی کشور را وخیمتر ساختهاند. در بخشی از گزارش تاکید شده است که در سال جاری میلادی بیش از دو میلیون مهاجر از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشتهاند و همچنان کاهش ۴۷ درصدی بودجه بشردوستانه آمریکا سبب تعلیق برنامههای پاکسازی ماین و تعطیلی مراکز خدماتی شده است. در ادامه آمده است که بلایای طبیعی تنها در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ میلادی بیش از پنج میلیون نفر را تحت تاثیر قرار داده و اجرای قانون امر به معروف حکومت سرپرست، محدودیتهای بیشتری را بر زنان و دختران تحمیل کرده است. همچنین کلستر جهانی حفاظت، فقر و ناامنی غذایی، تکرار بلایای طبیعی، نقض سیستماتیک حقوق بشر و محدودیتهای شدید بر آموزش، اشتغال و مشارکت عمومی را از جمله بحرانهای جاری در افغانستان عنوان کرده است. در گزارش آمده است که اقلیتهای قومی و مذهبی، افراد دارای معلولیت و بیجاشدگان داخلی با چالشهای جدی روبرو هستند و موانع اداری و محدودیتها ظرفیت گسترش عملیات امدادی را کاهش داده است. این سازمان از شرکای بینالمللی خواسته است تا برای کاهش محدودیتهای عملیاتی و تقویت حمایتهای مبتنی بر جامعه در مناطق پذیرای بازگشتکنندگان، تمرکز بیشتری داشته باشند.
تاجالدین اویواله، نمایندهی یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد برای افغانستان اعلام کرده است که این کشور با یکی از شدیدترین بحرانهای سوءتغذیه در جهان روبرو است. آقای اویواله با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که که ۳.۵ میلیون کودک دچار سوءتغذیه حاد هستند و یک میلیون نفر به شدت لاغر و در معرض خطر قرار دارند. وی در ادامه تاکید کرده است: «این قابل پیشگیری است. بودجه پایدار و دسترسی به کارکنان بهداشتی زن میتواند جان انسانها را نجات دهد و آینده کودکان را محافظت کند.» همچنین پیشتر اوچا یا دفتر هماهنگکنندهی کمکهای بشردوستانهی سازمان ملل متحد گفته بود که افغانستان با یکی از بدترین بحرانهای گرسنگی در جهان روبرو است. این نهاد گفته بود که ۹.۵ میلیون نفر بهشدت از ناامنی غذایی رنج میبرند و از هر پنج نفر، یک نفر نمیداند وعده غذایی بعدیاش از کجا خواهد آمد. بازگشت حکومت سرپرست به قدرت و تشدید خشکسالی، منجر به گسترش فقر در افغانستان شده است. سازمان ملل متحد چند وقت پیش گزارش داده بود که بیش از ۲۲ میلیون نفر در کشور نیاز به کمکهای بشردوستانه دارند. این در حالی است که کمکهای جهانی به افغانستان نیز کاهش یافته است. همچنین در حالی وضعیت اقتصادی در افغانستان رو به وخامت است که کشورهای همسایه در حال بازگرداندن مهاجران اند. تنها امسال بیش از دو میلیون مهاجر از کشورهای ایران و پاکستان به افغانستان بازگشتهاند.
بخش زنان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که گزارشها نشان میدهد که در نتیجهی سیاستهای سختگیرانهی حکومت سرپرست در برابر زنان و دختران در بیش از چهار سال گذشته، افغانستان دومین شکاف جنسیتی بزرگ جهان را دارد. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که افغانستان ۷۶ درصد اختلاف میان زنان و مردان در حوزههای بهداشت، آموزش، شمول مالی و مشارکت در تصمیمگیری را دارد و این کشور یکی از بدترین بحرانهای حقوق بشری را تجربه میکند. یافتههای بخش زنان سازمان ملل متحد، نشان میدهد که از هر 10 زن در افغانستان هشت نفر آنان از آموزش، کار و مهارتآموزی محروم اند؛ آماری که تقریبا چهار برابر مردان است. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه هشدار داده است که اگر همهی جمعیت افغانستان توانمند ساخته نشود، روند توسعه در این کشور همچنان به سقوط ادامه خواهد داد. پیش از این نیز، ملل متحد هشدار داده بود که محدودیتهای وضعشده بر زنان و دختران پس از حاکمیت حکومت سرپرست، دستآوردهای در زمینهی برابری جنسیتی را از بین برده است. بر اساس دادههای سازمان ملل، حکومت فعلی در بیش از چهار سال گذشته بیش از 80 فرمان به هدف محدودکردن زنان و دختران صادر کرده است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، دروازههای انستیتوتهای طبی را بهروی دختران و زنان بست، در حالی که بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیونها دانشآموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به باشگاههای ورزشی، رستورانتها، حمامهای عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بینالمللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شدهاند.
همزمان با بازگشت مهاجران افغانستانی از ایران و پاکستان، «جنبش زنان معترض شمال» نسبت به بیتوجهی جامعهی جهانی نسبت به اخراج آنان بهویژه افراد آسیبپذیر و زنان انتقاد کرده است. این جنبش با نشر اعلامیهای گفته است که زنان و دختران در افغانستان با چالشها و محدودیتهای فزاینده روبرو هستند و این وضعیت سبب شده است که بسیاری آنان راه مهاجرت را در پیش گیرند؛ اما در کشورهای همسایه نیز، وضعیت مناسبی ندارند. در ادامه آمده است که زنان مهاجر افغانستانی در کشورهای همسایه، بهویژه در پاکستان و ایران، با شرایط دشوار و رفتارهای تحقیرآمیز روبرو اند. در اعلامیه آمده است که این زنان و دختران در میان تهدید اخراج، فقر و نبود حمایت انسانی، روزهای پرهراسی را سپری میکنند. جنبش زنان معترض شمال تاکید کرد که مهاجرت برای بسیاری از زنان افغانستانی به معنای نجات از جنگ و حاکمیت محدودکننده در داخل کشور بوده است؛ اما اکنون، در کشورهای میزبان نیز از ابتداییترین حقوق انسانی محروم شدهاند. در بخشی از اعلامیه آمده است: «مهاجر بودن جرم نیست؛ زنان افغانستانی تنها پناهجو نیستند، آنان مادران و سرپرستان خانواده پاند که برای حفظ جان و آیندهی فرزندانشان از همهچیز گذشتهاند.» این جنبش هشدار میدهد که اخراج اجباری مهاجران افغانستانی بدون درنظرگرفتن وضعیت انسانی آنان، نقض آشکار حقوق بشر است. این جنبش از جامعهی جهانی، نهادهای بینالمللی و سازمان ملل میخواهد که برای جلوگیری از یک فاجعهی انسانی دیگر در میان زنان و کودکان افغانستانی، اقدام فوری انجام دهند. در پی تشدید محدودیتهای حکومت فعلی، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامهنگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیبپذیر مجبور به ترک افغانستان شدند.
اداره اسکان بشر سازمان ملل متحد در افغانستان (UN-Habitat)، درتازهترین مورد اعلام کرده است که روند شهرنشینی در افغانستان با سرعت چشمگیری در حال افزایش است، اما شهرهای کشور برای این رشد آمادگی لازم را ندارند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در سال ۱۹۵۰ میلادی تنها پنج درصد جمعیت افغانستان در شهرها زندگی میکردند. اداره اسکان بشر سازمان ملل متحد در افغانستان در ادامه تاکید کرده است که این رقم در سال ۲۰۲۲ میلادی به ۲۵ درصد رسیده و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۶۰ میلادی نیمی از جمعیت کشور در مناطق شهری ساکن شوند. این نهاد در اعلامیهاش هشدار داده است که اگر از اکنون برای مدیریت این روند اقدام نشود، رشد بیبرنامه شهرنشینی میتواند به افزایش فقر، کمبود مسکن، و فشار بر خدمات شهری منجر شود. این نهاد تصریح کرد که شهرنشینی، در صورت برنامهریزی درست، میتواند به یک نیروی مثبت برای توسعه و تغییر اجتماعی در افغانستان تبدیل شود. این در حالی است بیشتر مهاجرین افغانستان که در سالهای اخیر از ایران و پاکستان اخراج شدند، ترجیح میدهند در شهرها ساکن شوند تا بتوانند به فرصتهای شغلی، آموزشی، خدمات بهداشتی و امکانات رفاهی دسترسی داشته باشند. همچنین چندی پیش، برنامهی اسکان بشر سازمان ملل متحد رشد شهرنشینی در افغانستان را سریع خوانده بود، اما شهرهای افغانستان برای چنین سرعتی آماده نیست. این سازمان گفته بود که بیش از ۴۰ درصد از جمعیت شهری افغانستان در کابل زندگی میکنند؛ شهری که اکنون با جدیترین بحران زیستمحیطی و کمآبی مواجه است.
شورای پناهندگان ناروی درتازهترین مورد اعلام کرده است که سالها خشکسالی در افغانستان، سبب افزایش بیکاری و فقر در این کشور شده است. این نهاد با نشر اعلامیهای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سالها خشکسالی زمینهای کشاورزی را در ولایت بادغیس از بین برده و از جانب دیگر افزایش شمار بازگشتکنندگان به این ولایت، وضعیت را وخیمتر کرده است. شورای پناهندگان ناروی در ادامه تاکید کرده است که مرکز خدمات این شورا در غرب بادغیس روزانه شاهد افزایش مراجعهکنندگان است، اما کاهش کمکهای بشردوستانه توان پاسخگویی را محدود کرده است. این شورا از نهادهای ارائهکننده کمکهای بشردوستانه خواسته است تا برای جلوگیری از گسترش بحران انسانی در افغانستان اقدام فوری انجام دهند. این در حالی است که برنامه جهانی غذا (WFP) از بحران گرسنگی در افغانستان هشدار داده و گفته که حدود یک تن از هر پنج تن در افغانستان با کمبود غذا مواجه است. این نهاد سازمان ملل از جامعهی جهانی خواسته است تا با ادامه حمایتهای خود، این خط حیاتی زندگی را برای مردم افغانستان حفظ کنند. در حالی شورای پناهندگان ناروی از گسترش فقر در افغانستان هشدار میدهد که اوچا یا دفتر هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل متحد نیز اعلام کرده که افغانستان با یکی از بدترین بحرانهای گرسنگی در جهان روبرو است. این نهاد سازمان ملل در ادامه افزوده است که ۹.۵ میلیون تن در افغانستان با ناامنی شدید غذایی مواجه هستند و از هر پنج تن، یک تن نمیداند وعده بعدی غذایش از کجا تأمین خواهد شد. پس از قطع کمکهای مالی آمریکا و کاهش کمکهای بشردوستانهی سایر کشورها، نهادهای سازمان ملل متحد بارها از افزایش سوءتغذیه در افغانستان هشدار دادهاند.
بخش جوانان سازمان ملل متحد درتازهترین مورد اعلام کرده است که نیلا ابراهيمی، دختری نوجوان اهل افغانستان در فهرست نهایی برنامه رهبران جوان برای اهداف انکشاف پایدار (SDGs ۲۰۲۵) میلادی قرار گرفته است. این سازمان با نشر اعلامیهای گفته است که پس از فراخوانی عمومی برای ثبتنام اوایل امسال، بیش از ۳۳ هزار درخواست از بیش از ۱۵۰ کشور دریافت کرده است که از آن میان ۱۷ نفر به عنوان رهبران جوان برای اهداف توسعه پایدار (SDGs) از سراسر جهان برگزیده شدند. در اعلامیه آمده است که همه این افراد بین ۱۶ تا ۳۳ سال سن دارند که شامل بنیانگذاران، فعالان اجتماعی، صلحسازان، کارآفرینان هستند که روی مسایل توسعه پایدار مانند برابری جنسیتی، حقوق بشر، تغییرات اقلیمی و صلح و امنیت کار میکنند. اعلامیه به نقل از فیلیپه پالیه، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور جوانان، نوشته است: «گروه رهبران جوان سال ۲۰۲۵ برای اهداف توسعهی پایدار، نمادی از شجاعت، خلاقیت و تعهد جوانانی است که در سراسر جهان تغییرات واقعی میآفرینند.» او در ادامه تاکید کرده است که این رهبران جوان نهتنها به چالشهای جهانی امروز پاسخ میدهند بلکه آینده را نیز بهطور فعال شکل میدهند. همچنین نیلا ابراهيمی امروز (شنبه، ۳عقرب) با نشر پیامی در حساب کاربری اینستاگرام خود نوشته است که بهعنوان یکی از ۱۷ «رهبر جوان سازمان ملل متحد برای اهداف توسعهی پایدار (SDGs)» سال ۲۰۲۵ انتخاب شده است. وی افزوده است که انتخاب شدن او به عنوان یکی از رهبران جوان سازمان ملل متحد به معنی «مشارکت در تلاش جهانی برای ساختن جهانی عادلانهتر و پایدارتر» است. این برنامه دوساله است و افراد انتخاب شده طی دو سال آینده با سازمان ملل متحد و شرکایش همکاری نزدیک خواهند داشت تا برای تحقق اهداف توسعهی پایدار، به دفاع از حقوق افراد بپردازند. نیلا ابراهیمی سال گذشته بهدلیل تلاشهایش برای حقوق زنان و دختران، جایزه بینالمللی صلح کودکان ۲۰۲۴ میلادی را دریافت کرده بود.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد درتازهترین مورد از تمام کشورها خواسته تا بار دیگر بر تعهدشان به همکاری و همبستگی جهانی تجدید نظر کرده و آن را تقویت کنند. آقای گوترش این اظهارات را به مناسبت «روز سازمان ملل» مطرح کرده و گفته است که جهان اکنون با چالشهایی بزرگ از جمله، درگیریهای روبه افزایش، آشفتگی اقلیمی، فناوریهای مهارنشده و تهدیدها علیه ساختار چندجانبهگرایی روبرو است. وی در ادامه تاکید کرده است که اکنون بیش از هر زمان دیگر، جهان باید برای حل مشکلاتی که هیچ کشوری بهتنهایی از پس آن برنمیآید، متحد شود. او میافزاید: «سازمان ملل فراتر از یک نهاد است؛ یک وعد زنده است که مرزها را درنوردیده، قارهها را به هم پیوند داده و نسلها را الهام بخشیده است. در ۸۰ سال گذشته، ما برای برقراری صلح، مقابله با فقر و گرسنگی، پیشبرد حقوق بشر و ساختن جهان پایدارتر، در کنار هم تلاش کردهایم.» آنتونیو گوترش روز سازمان ملل را فرصتی برای تجدید عهد با آرمانهای منشور این سازمان دانسته و تصریح کرد: «بیایید با هم بایستیم و وعده شگفتانگیز سازمان ملل را تحقق بخشیم. بیایید به جهان نشان دهیم که وقتی «ما مردما» تصمیم میگیریم یکی باشیم، چه چیزهایی ممکن میشود.» قابل ذکر است که سازمان ملل متحد، پس از جنگ جهانی دوم و با هدف جلوگیری از درگیریهای تازه و ترویج صلح و همکاری میان ملتها شکل گرفت. روز سازمان ملل که هر ساله در ۲۴ اکتوبر گرامی داشته میشود، یادآور تصویب منشور این نهاد در سال ۱۹۴۵ میلادی است. این منشور با امضای ۵۰ کشور از جمله اعضای دایم شورای امنیت، رسماً به اجرا درآمد و جهان را وارد دوره تازهای از همکاریهای بینالمللی کرد.