جان آیلیف، رییس برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد در افغانستان از بحران سوء‌تغذیه در این کشور هشدار داد و گفته است که کاهش کمک‌ها ویرانگر بوده، حدود جان ۴ میلیون کودک در خطر است. جان آیلیف این اظهارات را در صحبت با رسانه آسوشیتدپرس مطرح کرده و گفته است: «ما اکنون مجبوریم از هر چهار نفر، سه نفر را رد کنیم، زیرا پول کافی برای کمک به مردم نداریم.» وی در ادامه تاکید کرده است: «این ارقام بی‌سابقه است و من در بیش از ۳۰ سال فعالیت حرفه‌ای خود به عنوان یک فعال امور بشردوستانه، هرگز چنین چیزی ندیده‌ام.» در گزارش آسوشیتدپرس آمده است که از ۱۷.۴ میلیون نفری که با گرسنگی حاد مواجه هستند، برنامه جهانی غذا اکنون تنها می‌تواند به ۲ میلیون نفر کمک کند؛ و حتی برای آنها نیز مجبور است غذای کمتری فراهم کند. در گزارش آمده است که در حال حاضر بودجه کشورهای اهداکننده در میان فوریت‌های بشردوستانه در سراسر جهان، از جمله قحطی در سودان و جنگ‌های غزه و اوکراین، بسیار کم است. آیلیف در ادامه تاکید کرده است که در سال ۲۰۲۴، بودجه برنامه جهانی غذا در افغانستان پس از کمک‌های «بسیار سخاوتمندانه»، ۶۰۰ میلیون دالر بود. با این حال او افزود که سال گذشته، این مبلغ به نصف کاهش یافت و این سازمان انتظار دارد امسال حتی کمتر - حدود ۲۰۰ میلیون دالر - دریافت کند. رییس برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد در افغانستان تصریح کرد که این رقم برای مقابله با مشکل گرسنگی که «از کنترول خارج می‌شود» کافی نیست. همچنین پیشتر صندوق کودکان سازمان ملل با اشاره به افزایش موارد سوءتغذیه در میان کودکان افغانستان، گفته بود که این وضعیت خطر مرگ کودکان را تا ۱۲ برابر افزایش می‌دهد.

روزنامه نیویارک تایمز درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که قطع گسترده کمک‌های بین‌المللی، افغانستان را با عمیق‌ترین بحران انسانی در ۲۵ سال گذشته روبرو کرده است. کاهش ناگهانی و «بی‌رحمانه» کمک‌ها، میلیون‌ها کودک افغانستان را با گرسنگی شدید و خطر مرگ مواجه کرده است. در گزارش روزنامه نیویارک تایمز آمده است که قطع کمک‌های آمریکا باعث بسته‌شدن صدها مرکز صحی در سراسر افغانستان شده و جان میلیون‌ها زن و کودک را به خطر انداخته است. شیرین ابراهیم، رییس پیشین دفتر افغانستان کمیته بین‌المللی نجات، به نیویارک تایمز گفت: «قطع کمک‌های آمریکا وضعیت را بدتر کرده است. هیچ کمک‌کننده دیگری وارد میدان نشده و هیچ‌کس هم در آن ابعاد وارد نخواهد شد.» در بخشی از گزارش آمده است که در پی کاهش کمک‌ها، نزدیک به ۴۵۰ مرکز صحی در افغانستان تعطیل شده‌اند. بسته‌شدن این مراکز به افزایش مرگ‌ومیر زنان و کودکان انجامیده است. گزارش به نقل از پرستاران نوشته است: «شمار زنانی که به‌دلیل سفرهای طولانی برای رسیدن به درمانگاه‌ها دچار خون‌ریزی شدید شده‌اند، یا حتی در مسیر راه از جمله داخل تاکسی‌ها زایمان کرده‌اند، به‌طور چشمگیری افزایش یافته است.» همزمان با کاهش کمک‌ها، نیازهای صحی و بهداشتی افزایش یافته است. سال گذشته بیش از ۲.۸ میلیون پناه‌جوی افغانستانی از ایران و پاکستان اخراج یا مجبور به بازگشت شدند. افزون بر این، رویدادهای طبیعی از جمله زلزله مرگبار در شرق افغانستان، بحران انسانی را تشدید کرده است. ایالات متحده پس از خروج از افغانستان به کمک‌های بشردوستانه خود ادامه داد و طی نزدیک به چهار سال، حدود ۳.۸ میلیارد دالر به افغانستان کمک کرد. اما با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، این کمک‌ها به‌طور کامل متوقف شد. دونالد ترامپ کمک به برخی کشورهای بحران‌زده را از سر گرفته، اما افغانستان شامل این کمک‌ها نیست. گزارش نیویارک تایمز می‌افزاید که ولایت دورافتاده دایکندی از جمله مناطقی است که بیشترین آسیب را از قطع کمک‌ها دیده و شمار زیادی از مراکز صحی خود را از دست داده است. در گزارش آمده است که زکیه، نوزاد سه‌ماهه‌، از بدو تولد دچار استفراغ بوده و وضعیت صحی‌اش رو به وخامت است. مادرش، شریفه خاوری، باشنده دایکندی می‌گوید هفته‌ها منتظر بود همسرش که در یک معدن زغال‌سنگ کار می‌کند، پول کرایه تاکسی تا نزدیک‌ترین درمانگاه را فراهم کند، اما درآمد او به‌سختی هزینه غذای خانواده را تامین می‌کند. همچنین بی‌نظیر محمدی، ۳۲ ساله، پرستار یک درمانگاه وابسته به یک نهاد غیردولتی در دایکندی، می‌گوید پس از قطع کمک‌های امریکا، سه ماه بدون معاش کار کرده و درمانگاه‌شان ناچار شده متخصص تغذیه خود را اخراج کند. او تاکید می‌کند: «مراکز صحی محلی ضرورت مطلق هستند. وقتی زمان زایمان فرا می‌رسد، نمی‌توان منتظر ماند.»

برنامه جهانی غذا (WFP) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان با یکی از بدترین بحران‌های گرسنگی در جهان روبرو است و از هر سه تن، یک تن به‌شدت به غذا نیاز دارد. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که با کمک‌های مالی شرکای خود، توانسته است در زمان و مکان مورد نیاز، به آسیب‌پذیرترین افراد کمک‌های نجات‌بخش را ارائه کند. همچنین برنامه جهانی غذا پیش از این نیز اعلام کرده بود که با رسیدن فصل سرمای شدید در افغانستان، مر‌دم بیش‌ترین آسیب را از گرسنگی خواهند دید. فقر و مشکلات اقتصادی از جمله چالش‌های عمده شهروندان افغانستان است که در بیش از چهار سال گذشته، زندگی میلیون‌ها تن را در کشور تحت فشار شدید قرار داده است.

کمیته بین‌المللی نجات درتازه‌ترین مورد هشدار داده است که ۴.۷ میلیون نفر در افغانستان در معرض خطر گرسنگی قرار دارند و با تداوم فصل زمستان و کمبود بودجه بشردوستانه خانواده‌های بیشتری به آستانه گرسنگی کشانده خواهند شد. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که وخامت وحشتناک بحران انسانی جان میلیون‌ها افغان را تهدید می‌کند. لیزا اوون، مدیر کمیته بین‌المللی نجات در افغانستان تاکید کرده است که شرایط سخت زمستانی میلیون‌ها نفر را در معرض خطر قرار داده و برای نجات افغان‌ها از آستانه گرسنگی، افزایش فوری بودجه‌های بشردوستانه ضروری است. بر اساس ارزیابی این کمیته، عمق بحران گرسنگی در برخی ولایت‌ها‌ از جمله بامیان، کنر و هرات، نگران‌کننده است. کمیته بین‌المللی نجات تاکید کرده است که یافته‌‌ها نشان می‌دهد که اکثریت خانواده‌ها در این مناطق به غذای کافی روزانه دسترسی ندارند. طبق این ارزیابی، ۹۵ درصد خانواده‌ها در این ولایت‌ها با مصرف غذایی نامناسب مواجه‌اند و برای ادامه زندگی به راهکارهایی مانند قرض گرفتن و به تعویق انداختن مراقبت‌های پزشکی متوسل شده‌اند. همچنین پیش‌بینی شده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی حدود ۱.۲ میلیون زن باردار یا شیرده از سوءتغذیه حاد رنج ببرند. کمیته بین‌المللی نجات افزوده است که ۳.۷ میلیون کودک شش‌ماهه تا پنج‌ساله نیز با سوءتغذیه حاد مواجه‌اند. پیشتر برنامه جهانی غذا هشدار داده بود که در آستانه زمستان بیش از ۱۷ میلیون افغان با ناامنی شدید غذایی روبه‌رو هستند. کمیته بین‌المللی نجات گفته که در پی کاهش بودجه ایالات متحده، میزان دسترسی به کمک‌های بشردوستانه در افغانستان تقریبا دو سوم کاهش یافته است.

سازمان عفو بین‌الملل درتازه‌ترین مورد در نامه‌ای سرگشاده به شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان، نسبت به بازداشت‌های خودسرانه، آزار و اذیت و اخراج گسترده‌ی پناه‌جویان افغانستانی، به‌ویژه زنان و دختران در معرض خطر، ابراز نگرانی شدید کرده است. در این نامه که به تازگی منتشر شده، سازمان عفو بین‌الملل از دولت پاکستان خواسته که روند اخراج پناهندگان افغانستانی را فوراً متوقف کند و از بازگرداندن زنانی که با خطر جدی نقض حقوق بشر در افغانستان مواجه‌اند، خودداری کند. این سازمان در ادامه تاکید کرده است که زنان افغانستانی، به‌ویژه فعالان حقوق زن، معترضان مدنی، خبرنگاران و کارکنان پیشین نهادهای دولتی، در صورت بازگردانده‌شدن، با تهدید جدی بازداشت، شکنجه و سرکوب مواجه خواهند شد. در بخشی از نامه آمده است که از زمان اجرای «طرح بازگرداندن اتباع خارجی غیرقانونی» در سپتامبر ۲۰۲۳ میلادی، سیاست پاکستان در قبال پناهندگان افغانستانی به‌طور چشم‌گیری تغییر کرده و موجی از بازداشت‌ها و اخراج‌های غیرقانونی آغاز شده است. عفو بین‌الملل گزارش داده است که زنان و کودکان نیز در میان بازداشت‌شدگان قرار دارند و بسیاری از آنان بدون دسترسی به وکیل یا خانواده، در مرکزهای توقیف نگه‌داری می‌شوند. همچنین این سازمان هشدار داده است که هیچ سازوکار مشخصی برای استثنا قائل‌شدن برای زنان دارای نیازهای فوری حفاظتی وجود ندارد؛ زنانی که از ابتدایی‌ترین حقوق خود، از جمله حق آموزش، کار و آزادی رفت‌وآمد، محروم شده‌اند. به گفته‌ی عفو بین‌الملل، «سرکوب نظام‌مند» زنان و دختران در افغانستان می‌تواند مصداق «جنایت علیه بشریت» در قالب آزار مبتنی بر جنسیت باشد. عفو بین‌الملل با استناد به آمار سازمان بین‌المللی مهاجرت، اعلام کرده که نزدیک به ۱.۵ میلیون پناهنده افغانستانی از پاکستان بازگردانده شده‌اند که بخش قابل توجهی از آنان را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند. بسیاری از این زنان بدون فرصت جمع‌آوری وسایل شخصی و با محدودیت شدید در انتقال دارایی‌ها اخراج شده‌اند. در بخش دیگری از این نامه، به وضعیت نگران‌کننده مسکن پناهندگان افغانستانی نیز اشاره شده است. عفو بین‌الملل از دولت پاکستان خواسته ضمن توقف فوری بازداشت و اخراج پناهندگان افغانستانی، به تعهدات حقوق بین‌الملل پابند. این در حالی است که پاکستان که از دهه‌ها به این سو میزبان مهاجران افغانستانی بوده است، در سال‌‌های پسین روند اخراج آنان را تشدید کرده است. با وجود نگرانی‌ها مبنی بر توقف این روند، روزانه هزاران تن از طریق گذرگاه‌های مرزی مشترک با این کشور به افغانستان بازگردانده می‌شوند.

سازمان داکتران بدون مرز درتازه‌ترین مورد هشدار داده است که اخراج گسترده پناه‌جویان اهل افغانستان از پاکستان، به‌ویژه در فصل زمستان، به یک بحران جدی انسانی برای کشور تبدیل شده و جان بسیاری از کودکان، زنان و خانواده‌ها را تهدید می‌کند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که بسیاری از پناه‌جویان اخراج‌شده در کمپ‌های موقت بدون سرپناه نگه‌داری می‌شوند و دسترسی آن‌ها به مراقبت‌های صحی، آب آشامیدنی و مواد غذایی بسیار محدود است. در ادامه آمده است که روند اخراج اجباری شامل مهاجران بدون مدرک، دارندگان کارت شهروندی افغانستان و دارند‌گان کارت ثبت‌نام موقت (POC) نیز می‌شود و با آغاز زمستان و سرمای شدید، شرایط برای پناه‌جویان سخت‌تر شده است. همچنین ژو وی‌بینگ، رییس ماموریت داکتران بدون مرز در پاکستان، گفته است که خانواده‌های اهل افغانستان بین زند‌گی در ترس از اخراج و بازگشت به افغانستان مانده‌اند و جامعه‌ی جهانی باید فوراً کمک‌های انسانی و حفاظتی ارائه کند. داکتران بدون مرز در ادامه تاکید کرده‌اند که بدون دسترسی به سرپناه، مراقبت‌های صحی و تغذیه کافی، زمستان برای پناه‌جویان افغانستانی به قاتلی خاموش تبدیل می‌شود و جان بسیاری از افراد آسیب‌پذیر را تهدید می‌کند. براساس ارزیابی سازمان پزشکان بدون مرز در قندهار نیز بازگشت‌کنندگان با شرایط دشوار در سرپناه‌های موقت زندگی می‌کنند و دسترسی به آب آشامیدنی و امکانات بهداشتی تقریبا وجود ندارد. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل در گزارشی هشدار داد افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی همچنان یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های بشری جهان باقی خواهد ماند. اوچا می‌گوید در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۲ میلیون نفر معادل ۴۵ درصد جمعیت افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، همچنان یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های بشردوستانه جهان خواهد بود. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۹ جدی) با نشر گزارشی گفته است که در سال آینده، حدود ۲۱.۹ میلیون تن، تقریباً ۴۵ درصد از جمعیت در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت. در گزارش دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد آمده است که نیاز مالی برای پاسخ‌گویی به بحران انسانی افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، ۱.۷۱ میلیارد دالر برآورد شده و هدف آن کمک‌رسانی به ۱۷.۵ میلیون تن اعلام شده است. اوچا در ادامه تاکید کرده است که سال‌ها درگیری، شکنند‌گی اقتصادی، سرمایه‌گذاری ناکافی در خدمات اساسی و فرسایش سریع حقوق، بخش‌های بزرگی از جمعیت را با کاهش تاب‌آوری مواجه کرده است. در بخشی از گزارش اوچا آمده است که این فشارهای مزمن اکنون با بدتر شدن ناامنی غذایی، بازگشت‌های گسترده فرامرزی، خشک‌سالی ناشی از تغییرات اقلیمی، بلایای طبیعی مکرر و محرومیت سیستماتیک زنان و دختران از زند‌گی عمومی تشدید شده است. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد همچنان در بخشی از گزارشش از جامعه‌ی جهانی خواسته است با حمایت از جوامع آسیب‌پذیر، زند‌گی‌ها را در افغانستان نجات دهند. این در حالی است اوچا چندی پیش نیز اعلام کرده بود که در سال آینده بیش از ۱۷ میلیون تن در افغانستان با ناامنی شدید غذایی روبرو خواهند شد.