اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که مهمات منفجرنشده در افغانستان همچنان جان غیرنظامیان را تهدید می‌کند و کودکان بیش‌ترین قربانیان این رویدادها هستند. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که از ماه جنوری تا می، ۱۷۵ مورد تلفات ناشی از مهمات منفجرنشده ثبت شده که حدود ۷۵ درصد قربانیان آن کودکان بوده‌اند. اوچا در ادامه هشدار داده است که ادامه این وضعیت، به‌ویژه در مناطق آسیب‌پذیر، خطر جدی برای زند‌گی غیرنظامیان ایجاد می‌کند. براساس گزارش، تا ماه جون تنها ۳.۶ میلیون دالر از مجموع ۱۴.۵ میلیون دالر مورد نیاز برای فعالیت‌های پاک‌سازی ماین در افغانستان تامین شده است. اوچا از جامعه جهانی خواسته است تا با افزایش حمایت مالی، از جان غیرنظامیان به‌ویژه کودکان در افغانستان محافظت کنند. قابل ذکر است که چندین دهه جنگ باعث شده است که بخشی از اراضی افغانستان با ماین و مواد انفجاری آلوده باشد. براساس آمار سازمان ملل متحد، سه میلیون و ۳۰۰ هزار نفر در افغانستان در شعاع یک کیلومتری مناطق آلوده به ماین‌ها و مواد منفجره زندگی می‌کنند. سازمان حقوق بشری «رواداری» گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۷۹ نفر در اثر انفجار ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده کشته و ۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند. این نهاد تاکید کرده است که قربانیان شامل ۳۰ مرد، ۶ زن و ۴۳ کودک بوده‌اند که نشان‌دهنده آسیب‌پذیری بالای کودکان در برابر این تهدید است.

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هر ماه نزدیک به ۵۰ تن در اثر انفجار مهمات به‌جامانده از جنگ در افغانستان کشته یا زخمی می‌شوند. بخش بشردوستانه‌ی این نهاد، امروز (سه‌شبنه، ۹ سرطان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که نزدیک به ۸۰ درصد قربانیان مهمات‌ منفجرناشده در افغانستان، کودکان هستند. این نهاد از کاهش بودجه برای برنامه‌ی ماین‌روبی در افغانستان هشدار داده و گفته است که فعالیت‌های آن در افغانستان محدود شده است. بخش بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد تاکید کرده است که شهروندان افغانستان باید در امنیت و به دور از ترس انفجار ماین‌ها و مهمات زندگی کنند. افغانستان یکی از سه کشور با بیش‌ترین آلودگی به ماین‌ها و مهمات منفجرناشده است؛ وضعیتی که به دلیل کم‌بود بودجه برای ماین‌روبی و کم‌بود آگاهی شهروندان به ویژه کودکان را در آسیب‌پذیری قرار داده است. باید گفت که بر اساس آمار سازمان ملل، حدود ۳.۳ میلیون نفر در افغانستان در نزدیکی مناطق آلوده به ماین‌ها و مواد منفجره زندگی می‌کنند. انفجار مهمات باقی‌مانده از دهه‌ها جنگ در افغانستان همچنان از عوامل اصلی تلفات غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، به شمار می‌رود. سازمان حقوق بشری «رواداری» گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۷۹ نفر در اثر انفجار ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده کشته و ۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند. این نهاد تاکید کرده است که قربانیان شامل ۳۰ مرد، ۶ زن و ۴۳ کودک بوده‌اند که نشان‌دهنده آسیب‌پذیری بالای کودکان در برابر این تهدید است. همزمان اداره مبارزه با حوادث طبیعی اعلام کرده است که از اپریل ۲۰۲۵ تا مارچ ۲۰۲۶ در سراسر افغانستان ۲۲۵ رویداد مرتبط با ماین‌ها و مواد منفجرنشده ثبت شده است. در اعلامیه آمده است که این رویدادها ۹۶ کشته و ۳۷۸ زخمی برجا گذاشته و خطر گسترده مواد انفجاری باقی‌مانده از جنگ را بار دیگر برجسته کرده است.

سازمان داکتران بدون مرز در تازه‌ترین مورد، افزایش کودکان مبتلا ‏به سوءتغذیه در جنوب افغانستان را نگران‌کننده خوانده و ‏گفته است که این افزایش نشان‌دهنده‌ی وخامت وضعیت امنیت ‏غذایی است که مردم افغانستان با آن مواجه هستند. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۹ سرطان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بین جنوری و اپریل ۲۰۲۶ میلادی، پذیرش کودکان ‏مبتلا به سوءتغذیه شدید در مرکز درمانی تحت‌ حمایت‌اش ‏در جنوب، در مقایسه با مدت مشابه در سه سال گذشته، به‌‏طور متوسط بیش از ۳۰ درصد افزایش یافته است.‏ سازمان داکتران بدون مرز در ادامه تاکید کرده است که اقدامات خود را ‏در هلمند و قندهار افزایش داده است. ‏ با این حال، این نهاد نسبت به بدتر شدن وضعیت سو‌ء‌تغذیه در افغانستان هشدار داده است. ‏این نهاد خواستار اولویت‌بندی فوری بودجه و منابع برای ‏برنامه‌های تغذیه‌ای در داخل کشور شده است.‏ براساس آمار یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل، ۳.۷ میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان به‌دلیل نداشتن دسترسی به غذای مغذی و آب پاک، از ‏سوءتغذیه حاد رنج می‌برند‎.‎ این در حالی است که کمک‌های بشردوستانه به افغانستان ‏کاهش یافته است.‏ براساس آمار سازمان ملل متحد، در سال جاری میلادی ‌‏۲۱.۹ میلیون نفر در افغانستان نیاز به کمک‌های ‏بشردوستانه دارد و برای رسیدگی به آسیب‌پذیرترین آنان ‏نیاز به ۱.۷ میلیارد دالر بودجه نیاز است، اما تا کنون تنها ‌‏۱۴ درصد این بودجه تأمین شده است‎.‎ فقر گسترده، نبود فضاهای مناسب صحی برای کودکان و همچنین نبود یا کمبود آب آشامیدنی صحی از عوامل ابتلای کودکان به سو‌ء‌تغذیه در افغانستان دانسته می‌شود.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های انسان‌دوستانه‌ی سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بحران آبی در بامیان خانواده‌ها را متأثر کرده است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۹ سرطان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که وقتی آب کم‌یاب می‌شود، زنان و کودکان معمولاً بیش‌ترین بار این بحران را به دوش می‌کشند. وی در ادامه تاکید کرده است که در یکی از روستاهای بامیان به نام «بغلک سفلا» بیشتر مردم ناچارند ساعت‌ها در کنار تنها چاه آب منتر بمانند تا برای خانواده‌های خود آب تهیه کنند. همچنین پیش از این نیز، اوچا از کم‌بود آب آشامیدنی و آب برای کشاورزی در بامیان نگرانی کرده بود. اوچا گفته بود که خانواده‌های زیادی به دلیل کم‌بود آب، ناچار شده‌اند روستاهای خود را ترک کنند و در جای دیگری دنبال زندگی بروند. همچنین پیشتر دیگر نهادهای سازمان ملل متحد از جمله یونیسف نیز اعلام کرده بود که ۱۵ تا ۱۶ میلیون نفر، بیش از یک سوم جمعیت افغانستان به آب پاک آشامیدنی، ۹.۴ میلیون نفر به سرویس بهداشتی معیاری و ۱۵ میلیون نفر به آب و صابون برای بهداشت فردی دسترسی ندارند.

نمایندگی اتحادیه‌ اروپا اعلام کرده است که با ارائه‌ی خدمات از طریق مرکزهای درمانی سیار به کودکان مبتلا به سوءتغذیه به جلوگیری از مرگ آن‌ها کمک می‌کند. دفتر کمک‌های انسان‌دوستانه‌ی اتحادیه‌ی اروپا در آسیا-اقیانوسیه، امروز (دوشنبه، ۸ سرطان) داستان مادری از افغانستان را نشر کرده که یکی از کودکانش به دلیل ابتلا به سوءتغذیه و دسترسی ‌نداشتن به خدمات درمانی، جان باخته است. این نهاد تاکید کرده است که مادری به نام افسانه که یکی از پسرانش را در اثر ابتلا به سوءتغذیه از دست داده، زمانی که نوزاد دیگرش به نام ساحل نیز همان نشانه‌ها را بروز می‌دهد، او نه پولی و نه راهی برای رساندن فرزنش به پزشک نداشت. اتحادیه‌ی اروپا افزوده است که پس از این که یک کلینیک سیار با حمایت مالی اتحادیه‌ی اروپا و سازمان بین‌المللی نجات، به روستای آن‌ها رسید، ساحل توانست سلامت خود را بازیابد. در گزارش آمده است که اکنون افسانه می‌تواند به آینده‌ی پسر امیدوار باشد و برای او رؤیا ببافد. افغانستان، یکی از کشورهای با بیش‌ترین میزان ابتلا به سوءتغذیه به ویژه در میان کودکان است که به دلیل بحران‌های اقلیمی و رویدادهای طبیعی و کاهش کمک‌های بین‌المللی تشدید نیز شده است. بر اساس آمار برنامه‌ی جهانی غذا، نزدیک به چهار میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان به سوءتغذیه‌ی شدید مبتلا استند که در صورت دریافت‌نکردن خدمات درمانی جان خواهند باخت.

سازمان داکتران بدون مرز در تازه‌ترین مورد اعلام کرده که شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد که برای درمان به مراکز تغذیه درمانی در جنوب افغانستان مراجعه می‌کنند، به‌گونه نگران‌کننده‌ای افزایش یافته است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که کاهش کمک‌های بین‌المللی، خشکسالی‌های پی‌درپی و اختلال در تامین غذاهای درمانی، از عوامل اصلی تشدید بحران سوءتغذیه در افغانستان به شمار می‌روند. سازمان داکتران بدون مرز در بخشی از گزارشش افزوده است که از ماه جنوری تا اپریل ۲۰۲۶ میلادی، شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه شدید که در مراکز درمانی تحت حمایت داکتران بدون مرز در جنوب افغانستان بستری شده‌اند، در مقایسه با میانگین مدت مشابه سه سال گذشته، بیش از ۳۰ درصد افزایش یافته است. در گزارش آمده است که بیشتر این کودکان کمتر از یک سال سن دارند. همچنین آنا لیلیا باندا، هماهنگ‌کننده پزشکی داکتران بدون مرز در افغانستان، گفته است: «کودکان زمانی به ما می‌رسند که وضعیت‌شان بسیار وخیم شده و با مشکلات روبه‌رو هستند که می‌توانست از آن پیشگیری شود.» وی تصریح کرد این وضعیت نشان‌دهنده تشدید ناامنی غذایی و فروپاشی نظام شناسایی و درمان زودهنگام سوءتغذیه در کشور است. براساس این گزارش، کاهش چشم‌گیر کمک‌های بین‌المللی از اوایل سال ۲۰۲۵ میلادی به تعطیلی یا تعلیق ۴۴۵ مرکز صحی، از جمله ۲۰۳ تیم سیار صحی و تغذیه، انجامیده است. او گفت که این مراکز پیشتر نقش مهمی در شناسایی زودهنگام کودکان مبتلا به سوءتغذیه و ارائه خدمات درمانی ایفا می‌کردند. داکتران بدون مرز هشدار داده که خشکسالی‌های مکرر، کاهش تولید محصولات زراعتی و بسته‌شدن مرزها در پی تنش‌های منطقه‌ای، امنیت غذایی را بیش از پیش تضعیف کرده و دسترسی به غذاهای درمانی ویژه کودکان را با مشکل مواجه ساخته است. داکتران بدون مرز از کمک‌کنند‌گان مالی، مقام‌های صحی و نهادهای مسوول خواسته است که بودجه برنامه‌های تغذیه در افغانستان را هرچه سریع‌تر احیا کرده و جریان تامین غذاهای درمانی و تجهیزات پزشکی را تضمین کنند. این سازمان هشدار داده است که در صورت ادامه وضعیت کنونی، کودکان بیش‌تری از دسترسی به خدمات نجات‌بخش محروم خواهند شد.

مسوولان محلی از ولایت سمنگان می‌گویند که بر اثر فروریزی یک تپه‌ی خاکی در ولسوالی خرم سارباغ این ولایت سه کودک جان باخته‌اند. پیرجان مبارز، ولسوال ولسوالی خرم سارباغ این ولایت گفته است که این رویداد در روستای «تاتارچل» از مربوطات ولسوالی خرم سارباغ روی داده است. آقای مبارز در ادامه تاکید کرده است که این رویداد زمانی رخ داده که شماری از کودکان در یک ساحه تفریحی سرگرم بازی بودند که یک‌دفعه‌ی بخشی از تپه خاکی فرو ریخته و سه کودک را زیر توده‌های خاک مدفون کرده است. در ادامه آمده است که پس از این رخداد باشندگان محل با همکاری مسوولان محلی برای نجات کودکان به ساحه رفته و عملیات نجات این کودکان را آغاز کردند؛ اما کودکان قبل از نجات جان باخته بودند. ولسوال ولسوالی خرم سارباغ در ادامه افزوده است که قربانیان این رویداد کودکان ۱۵، ۱۳ و ۱۱ ساله‌ و از باشندگان روستای تاتارچل این ولسوالی بوده‌اند. قابل ذکر است که حوادث طبیعی از این دست هر از گاهی از کودکان و زنان کشور قربانی می‌گیرد.

برنامه جهانی غذا (WFP) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کودکان افغانستان از بیسکویت‌های غنی‌شده‌ای که به‌تازگی از سوی اندونزیا کمک شده، از طریق برنامه‌های این سازمان بهره‌مند خواهند شد. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که اندونزیا، محموله‌ای از بیسکویت‌های غنی‌شده را به برنامه جهانی غذا تحویل داده است. برنامه جهانی غذا در ادامه تاکید کرده است که وعده‌های غذایی در مکتب‌ها نقش مهمی در جذب کودکان به آموزش و بهبود سلامت و وضعیت آموزشی آنان دارد. در ادامه آمده است که بیسکویت‌های غنی‌شده در چارچوب برنامه تغذیه مکاتب در اختیار کودکان قرار خواهد گرفت تا از وضعیت تغذیه‌ای آنان حمایت شود. همچنین برنامه جهانی غذا از حمایت سفارت و وزارت امور خارجه اندونزیا قدردانی کرده و آن را گامی مهم در حمایت از کودکان افغانستان دانسته است. قابل ذکر است که پس از حاکمیت حکومت فعلی در افغانستان، دختران بالاتر از صنف ششم از رفتن به مکتب منع شده‌اند و اجازه‌ی رفتن به دانشگاه‌ها نیز از آنان گرفته شده است. وضعیت اقتصادی مردم این کشور به‌ویژه زنان و کودکان رو به وخامت رفت. همچنان افغانستان در لیست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری آمریکا در سه سال متواتر قرار گرفت.

بنیاد هالندی «حقوق کودکان» در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان در میان ۱۹۴ کشور جهان بدترین وضعیت را از نظر رعایت حقوق کودکان دارد و افغانستان با امتیاز ۰.۲۱۴ در آخرین جایگاه قرار دارد. بنیاد حقوق کودکان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این گزارش که با همکاری دانشگاه اراسموس روتردام تهیه شده و این دومین سال پی‌هم است که افغانستان در پایین‌ترین جایگاه این شاخص قرار می‌گیرد. دانشگاه اراسموس روترردام نیز در گزارش سال ۲۰۲۵ میلادی نوشته بود که افغانستان در آن سال در پایین‌ترین رتبه شاخص جهانی حقوق کودکان قرار گرفته بود. بنیاد حقوق کودکان در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که این شاخص هر سال میزان رعایت حقوق کودکان را در کشورهای عضو پیمان حقوق کودک سازمان ملل متحد بررسی می‌کند. این ارزیابی بر بنیاد بخش‌هایی مانند حق زندگی، صحت، آموزش، حفاظت و محیط مساعد برای حقوق کودکان انجام می‌شود. گزارش سال ۲۰۲۶ میلادی چهاردهمین گزارش سالانه این نهاد است و ۱۹۴ کشور را پوشش می‌دهد. بر اساس جدول شاخص سال ۲۰۲۶ میلادی، پس از افغانستان، چاد و گینه در پایین‌ترین رتبه‌ها قرار دارند. در سوی دیگر، لوکزامبورگ، ایسلند و موناکو در صدر کشورهایی قرار گرفته‌اند که از نظر این شاخص، بهترین وضعیت را در زمینه حمایت از حقوق کودکان دارند. بنیاد حقوق کودکان در گزارش خود هشدار داده است که کودکان در سراسر جهان با تهدیدهای فزاینده روبرو هستند و جنگ، سوءاستفاده و محیط‌های ناامن، حقوق، سلامت، رفاه و آینده میلیون‌ها کودک را در معرض خطر قرار داده است. همچنین یونیسف نیز در برنامه کمک‌های بشردوستانه افغانستان برای سال ۲۰۲۶ هشدار داده است که ۲۱.۹ میلیون نفر، از جمله ۱۱.۶ میلیون کودک، به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این نهاد می‌گوید بحران حفاظت از کودکان و دیگر گروه‌های آسیب‌پذیر در افغانستان عمیق‌تر شده و زنان، کودکان و جوانان با خطرهای فزاینده روبه‌رو هستند. بر اساس گزارش وضعیت بشردوستانه یونیسف که در جنوری امسال منتشر شد، حدود ۹۴۲ هزار کودک زیر پنج سال در سال ۲۰۲۶ به درمان سوءتغذیه شدید حاد نیاز خواهند داشت. تنها در ماه جنوری، نزدیک به ۴۷ هزار کودک برای درمان سوءتغذیه شدید در مراکز درمانی پذیرش شدند. یونیسف هشدار داده است که این بحران‌ها دسترسی کودکان به خدمات اساسی، از جمله آموزش، مراقبت‌های صحی و دیگر خدمات حیاتی را مختل کرده است.