شماری از زنان معترض و اعضای «اجتماع فمینست کانادا برای افغانستان» می‌گویند که حکومت سرپرست «ظرفیت و اراده سیاسی» برای رسیدگی به سیل‌زدگان در کشور را ندارد. آنان از نهادهای امدادرسان جهانی خواست که به سیل‌زدگان در چندین ولایت افغانستان کمک فوری کنند. اجتماع فمینست‌ کانادا برای افغانستان در نامه‌ای گفته است: «وضعیت بحرانی در این ولایات سیل‌زده نشان می‌دهد که حکومت فعلی اراده سیاسی و ظرفیتی برای حفظ جان مردم بی‌گناه و ارائه خدمات حیاتی به قربانیان ندارد.» بارش‌های شدید که وقوع سیلاب را در پی داشت، از حدود یک هفته پیش در برخی از ولایات آغاز شده است. شامگاه روز (جمعه ۲۱ ثور) طوفان‌های شدیدی در افغانستان رخ داد که به بغلان، تخار، بدخشان، غور، سرپل، هرات، فاریاب، قندوز، جوزجان و قندهار خساراتی عمده وارد کرد. این فعالان افغان و کانادایی در نامه خود نوشته‌اند که وضعیت بهداشتی در مناطق سیل‌زده وخیم است و خطر شیوع بیماری‌های واگیر بالاست. هزاران خانواده بی‌جاشده نیاز به سرپناه، خدمات درمانی و غذا دارند. آنان از بی‌توجهی رسانه‌های بین‌المللی به این بحران بشری ابراز نگرانی کرده و از نهادهای امدادرسان جهانی خواسته‌اند که برای نجات افراد در معرض خطر دست به کار شوند. حکومت فعلی اعلام کرد که در نتیجه سیلاب‌های اخیر در چندین ولایت دست‌کم ۳۵۰ تن جان باخته و بیش از ۱۶۰۰ تن زخمی شده‌اند. تا اکنون شماری از کشورها به دلیل مشروعیت نداشتن حاکمیت حکومت فعلی، از ارائه کمک‌های مستقیم و ارسال تیم‌های نجات به افغانستان خودداری کرده‌اند. ایالات متحده، بزرگترین کمک کننده خیریه به افغانستان، روز گذشته اعلام کرد که سازمان‌های مددرسان همکار این کشور، کمک‌های فوری مانند آب و غذا را در اختیار سیل زدگان قرار می‌دهند.

فوزیه کوفی، عضو پیشین مجلس نمایندگان حکومت پیشین افغانستان و رییس حزب موج تحول می‌گوید که نشست سالانه‌ی صلح نوبل فرصتی برای بلند کردن صدای زنان و دختران افغانستان می‌باشد، زیرا آنان از تمامی حقوق اساسی و انسانی‌شان محروم شدند. خانم کوفی گفت که زنان در افغانستان هر روز، پیشانی خود را در سنگ می‌گذارند و پیشانی‌شان می‌شکند و روز بعد آن را تعمیر می‌کنند و دوباره مبارزه را شروع می‌کنند. رییس حزب موج و تحول افغانستان تاکید کرد: «من فکر می‌کنم که زنان و دختران افغانستان، شایسته‌ی برخی الگوها هستند؛ زیرا آنان باید زنی را ببینند که می‌تواند بر تغییر تأثیر بگذارد، به‌طوری که آنان نیز شهامت مبارزه را داشته باشند.» خانم کوفی یکی از هشت سخنران اصلی در نشست امسال مرکز صلح نوبل در اسلو، پایتخت ناروی است. او در پیوند به نشست صلح نوبل، می‌گوید که این فرصتی است تا مشکلات زنان را بازگو کند و صدای آنان را به جهانیان برساند. مرکز صلح نوبل، نام سخنرانانی که قرار است در کنفرانس سالانه‌ی آن صحبت کنند را منتشر کرد. فوزیه کوفی به نمایند‌گی و حمایت از حقوق زنان افغانستان به عنوان یکی از این سخنرانان معرفی شده است. براساس اعلام مرکز صلح نوبل، این نهاد ز طریق نشست سالانه، برند‌گان این جایزه، کارشناسان، تصمیم‌گیران و فعالان را گرد هم می‌آورد تا در مورد چالش‌ها و بررسی راه‌حل‌ها گفتگو کنند و عقب‌گرد‌های خطرناک حقوق زنان در سراسر جهان را برجسته کند. فوزیه کوفی در دو دوره به عنوان نماینده‌ی مردم بدخشان در مجلس نمایندگان حضور داشته و عضو پیشین هیات مذاکره‌کننده‌ی صلح با حکومت سرپرست در دوحه بود. این در حالی است که پس از بازگشت حکومت فعلی به قدرت، زنان افغانستان در حال حاضر از تمامی حقوق اساسی خود محروم شده‌اند، آنان از مکتب بازمانده و اجازه‌ی کار در دفتر‌های خصوصی و دولتی را ندارند.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که بربنیاد گزارش‌ها سیلاب در شمال‌شرق افغانستان دست‌کم جان ۲۴۰ تن را گرفته که در این میان ۵۱ کودک نیز شامل هستند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل با نشر اعلامیه‌‌ای گفته است که بیشتر تلفات از ولایت بغلان گزارش شده است. براساس اعلامیه‌ی یونیسف، این آمار ابتدایی است و ممکن است افزایش یابد. یونیسف تاکید کرد که براثر بارندگی شدید و سیلاب حدود سه هزار خانه در بغلان ویران، مواشی تلف، مکاتب تعطیل و زمین‌های زراعتی و مراکز صحی تخریب شده است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل گفت که ولایت‌های بدخشان و تخار نیز تحت تأثیر سیل قرار گرفته و گزارش شده است که ۳۰۰ خانه در این دو ولایت آسیب دیده است. یونیسف افزود که ۴۵۰ بسته‌ی فامیلی، ۵۰۰ بسته‌ی بهداشتی، ۴۷۶ پتو برای بزرگسالان و نوزادان و ۱۰۰ بسته لباس تا اکنون برای سیل‌زدگان کمک کرده است. همچنین داکتر تاج‌الدین اویواله، نماینده یونیسف در افغانستان گفته است: «اجازه دهید از صمیم قلب به خانواده‌هایی که در غم از دست دادن عزیزان عزادار هستند ابراز همدردی کنم. یونیسف و شریکان ما در صحنه هستند و تمام تلاش خود را برای کمک‌رسانی سریع به خانواده‌ها و جوامع آسیب‌دیده انجام می‌دهند.» یونیسف اضافه کرده است که افغانستان در میان ۱۰ کشور آسیب‌پذیر در برابر تغییرات اقلیمی قرار دارد و با تغییر آب و هوایی شدید، به‌ویژه خشکسالی، سیل و توفان‌ها تلفات جانی و خسارات قابل توجهی به زیرساخت‌ها وارد می‌شود. وقوع سیلاب در چندین ولایت کشور تلفات جانی و خسارات هنگفت مالی بر باشند‌گان این ولایت‌ها وارد کرده است. این در حالی است که وزارت مهاجران حکومت سرپرست اعلام کرده است که شمار جان باختگان سیلاب تنها در ولایت بغلان به ۳۱۵ نفر رسیده و هزار و ۶۳۰ نفر نیز زخمی شده‌اند.

شماری از زنان معترض و اعضای جنبش مقتدر زنان افغانستان و جنبش آزادگان در تبعید می‌گویند که زنان افغانستان به طور کامل از حقوق بشری، حقوق اساسی و شهروندی خود محروم هستند. اعضای این جنبش‌ها در یک حرکت اعتراضی در شهر اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان گفتند که زنان و دختران افغانستان به ‌‌دلیل جنسیت‌شان از فضای سیاسی و اجتماعی حذف شده و با ستم و «آپارتاید جنسیتی» روبرو هستند. در قطعنامه‌‌ای این دو جنبش اعتراضی آمده است که با وجود اینکه زنان افغانستان به‌طور پراکنده از جاده‌های کابل تا شهرهای دیگر جهان فریاد می‌کشند؛ اما جامعه‌ی جهانی در مقابل اعتراضات آنان بی‌صداست. در ادامه آمده است که خاموشی جامعه‌ی جهانی نسبت به مبارزات زنان و دختران، زنان افغانستان را از اعتراضات منصرف نمی‌کند؛ بلکه آن‌ها را به ادامه‌ی مبارزه و اعتراضات‌شان از طریق کارزارها و فعالیت‌های جهانی بیشتر تشویق می‌کند. آنان در این قطعنامه آپارتاید جنسیتی در افغانستان را به شدت وحشتناک توصیف کردند. زنان معترض می‌گویند که زنان افغانستان از مبارزات خود در برابر آپارتاید جنسیتی و تقاضای شناخته شدن و جرم انگاری این ستم دست نمی‌کشند. قابل ذکر است که حمایت از کارزار جهانی مبارزه علیه آپارتاید جنسیتی به رهبری زنان افغانستان همچنان ادامه دارد و گروه‌های زنان معترض و فعالان حقوق بشر از این کارزار پشتیبانی می‌کنند.

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد با خانواده‌های قربانیان سیلاب در ولایت بغلان، ابراز همدردی کرده است. استفان دو جاریک، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که آقای گوترش از تلفات سیلاب در ولایت بغلان «غمگین» شده است. آقای گوترش همبستگی خود را با مردم افغانستان اعلام کرده و می‌گوید که نهادهای سازمان ملل و شرکای‌شان در هماهنگی با حکومت سرپرست در حال ارزیابی سریع نیازها و ارائه‌ی کمک‌های اضطراری به سیل‌زدگان است. از سویی هم، وزارت‌های خارجه‌ی پاکستان و ازبیکستان با مردم افغانستان و خانواده‌های قربانیان سیلاب ولایت بغلان ابراز همدردی کرده‌اند. علاوه براین، نمایندگی اتحادیه‌ی اروپا در افغانستان، سفارت‌های جاپان و ترکیه در کابل و قنسولگری ایران در مزارشریف نیز با خانواده‌های قربانیان ابراز همدردی کرده‌اند. این در حالی است که سیلاب ویرانگر روز جمعه و دیروز (شنبه، ۲۲ ثور) شهر پلخمری مرکز ولایت بغلان و شماری از ولسوالی‌های آن را فراگرفت. بر اساس آمار برنامه‌ی جهانی غذا، براثر سیلاب در این ولایت بیش از ۳۰۰ نفر جان باخته‌اند و هزار خانه نیز ویران شده است. پس از این سیلاب، ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق‌‌بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان، خواستار کمک فوری شد. منابع مردمی در صحبت با رسانه گوهرشاد گفته‌اند که سیلاب بیشترین تلفات و خسارات را در ولسوالی‌های برکه و بغلان مرکزی برجای گذاشته است و تنها در این دو ولسوالی ۲۵۰ نفر جان باخته‌اند. از چند روز به این طرف، ولایت‌های تخار، بدخشان، سمنگان، هرات و غور نیز شاهد سرازیرشدن سیلاب‌ و تلفات و خسارات ناشی از آن بوده است.

حنان حسن بلخی، رییس بخش شرق مدیترانه‌ی سازمان جهانی صحت در دیدار با مقام‌های حکومت سرپرست، بر حقوق آموزش زنان و دختران در این کشور تاکید کرده است. خانم بلخی در جریان هفته‌ی گذشته به کابل سفر کرده و با شماری از مقام‌های حکومت فعلی از جمله، عبدالسلام حنفی، معاون اداری رییس‌الوزرا و قلندر عباد، وزیر صحت عامه‌ی حکومت فعلی دیدار داشته است. وی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که وی در کنار مسایل دیگر در مورد آموزش دختران نیز با مقام‌های حکومت فعلی گفتگو کرده است. او آموزش زنان و دختران را نیاز حیاتی عنوان کرده و بر حق آموزش آنان تاکید کرده است. به گفته‌ی این مقام سازمان جهانی صحت، آموزش زنان به‌طور قابل توجهی بر سلامت و رفاه عمومی مردم تاثیر می‌گذارد. خانم بلخی در این سفرش بر تضمین دسترسی عادلانه به مراقبت‌های بهداشتی نیز تاکید کرده است. حنان بلخی تاکید کرد که سازمان جهانی بهداشت با جامعه‌ی مدنی افغانستان در برنامه‌های بشردوستانه همکاری خواهد کرد. او افزود: «من به عنوان مدیر منطقه‌ای، متعهد به حمایت بیش‌تر برای پیش‌برد صحت افغانستان هستم.» باید گفت که حکومت سرپرست، پس از تسلط بر افغانستان، در نخستین اقدام شان آموزش زنان و دختران بالاتر از صنف ششم را ممنوع کرد. این حکومت در ادامه، دانشگاه‌های خصوصی و دولتی را نیز به‌روی دختران مسدود کرد. حکومت فعلی باوجود خواست‌های مکرر سازمان‌های مختلف بین‌الملل، جامعه‌ی جهانی و مردم افغانستان؛ فرمان‌های محدود کننده بر زنان و دختران را لغو نکرده‌اند.