وزارت صحت عامه‌ی حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کارزار جدید تطبیق واکسن پولیو یا فلج اطفال در ۱۷ ولایت کشور آغاز شده است. اين وزارت صبح امروز (دوشنبه، ۳ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که در این دور، حدود ۷.۴ میلیون کودک زیر پنج سال واکسن فلج اطفال دریافت خواهند کرد. در اعلامیه آمده است که این کارزار در هفت زون کشور و تا روز پنج‌شنبه هفته جاری ادامه خواهد داشت. وزارت صحت عامه در ادامه تاکید کرده است که در چهارمین دور کارزار تطبیق واکسن پولیو در سال جاری میلادی، ۷.۴ میلیون کودک در ولایت‌های قندهار، هلمند، فراه، هرات، ارزگان، زابل، غزنی، پکتیا، پکتیکا، خوست، کابل، لغمان، ننگرهار، کنر، نورستان، قندوز و بلخ واکسن دریافت خواهند کرد. همچنین ‏صفحه‌‌ی «افغانستان عاری از پولیو» نیز امروز با نشر اعلامیه‌ای گفته است که دور جدید کارزار تطبیق واکسن پولیو در مناطق مختلف کشور آغاز شده است. این صفحه مشخص نکرده که در جریان این کارزار چه تعداد کودک واکسن پولیو دریافت خواهند کرد. این صفحه در بخشی از اعلامیه‌اش از خانواده‌ها خواسته که کودکان زیر پنج سال‌شان را واکسن کنند. افغا‌نستان و پاکستان تنها کشورهایی در جهان هستند که تاکنون موفق به ریشه‌کن کردن ویروس پولیو نشده‌اند. در سال جاری میلادی نُه مورد مثبت بیماری فلج اطفال یا پولیو در افغانستان ثبت شده است. از این میان یک مورد در ارزگان، سه مورد در هلمند، یک مورد در بادغیس، یک مورد در نورستان، دو مورد در پکتیکا و یک مورد در فراه ثبت شده است.

شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان در آستانه‌ی «روز جهانی محو خشونت علیه زنان» گفته است که خشونت علیه زنان و دختران در کشور تنها یک مشکل فردی نیست؛ بلکه یک بحران عمیق اجتماعی، ساختاری و سیاسی است که زندگی میلیون‌ها زن و دختر را تحت تاثیر قرار داده است. این شبکه با نشر اعلامیه‌ای گفته است که زنان و دختران در افغانستان در «سکوت سنگین» جامعه‌ی جهانی و نهادها و عدالت و حمایت، قربانی انواع خشونت‌ها می‌شوند. در اعلامیه آمده است: «در کشوری که تبعیض و محدودیت به سیاست تبدیل شده است، زنان و دختران روزانه با اشکال گوناگون محرومیت، حذف و خشونت مواجه‌اند.» در اعلامیه‌ی این شبکه آمده: «هیچ دختر و زنی نباید به دلیل جنسیتش از آموزش، کار، آزادی، کرامت و امنیت محروم شود. محدودیت بر تحصیل و کار زنان، شکل آشکاری از خشونت جنسیتی است. تحقیر، سانسور، حذف و محدودیت بر آزادی رفت‌وآمد و بیان، همچنان اشکال جدی خشونت ساختاری‌اند.» شکبه مشارکت سیاسی زنان افغانستان افزوده است: «جامعه‌ای که زنانش را خاموش می‌خواهد، نه پایدار است و نه امیدی برای رشد و توسعه دارد.» در اعلامیه تصریح شده است که پایان خشونت علیه زنان تنها زمانی ممکن است که «سکوت شکسته شود، آگاهی افزایش یابد و همبستگی اجتماعی شکل بگیرد». مبارزه برای حقوق زنان، تنها مبارزه زنان نیست؛ وظیفه هر انسانی است که به کرامت، برابری و عدالت باور دارد. قابل ذکر است که روز جهانی «محو خشونت علیه زنان» هر سال در ۲۵ نومبر یا چهارم قوس، گرامی داشته می‌شود. این روز با هدف افزایش آگاهی در مورد خشونت علیه زنان و دختران و تشویق اقدام‌های جهانی برای پایان دادن به آن نامگذاری شده است. این روز جهانی به دلیل «قتل وحشیانه» سه فعال سیاسی زن به نام «خواهران میرابال» در جمهوری دومینیکن انتخاب شده است. در حالی از این روز تجلیل می‌شود که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه را به‌روی دختران بست؛ اقدامی که با محکومیت گسترده داخلی و بین‌المللی مواجه شده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گویند که که براثر انفجار در یک خانه در ولسوالی میوند این ولایت، دو عضو یک خانواده کشته و هفت نفر دیگر به شمول زنان و کودکان زخمی شده‌اند. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این انفجار در روستای بادزی از مربوطات منطقه‌ی قلعه‌ شاه‌میر ولسوالی میوند رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که مواد منفجره در داخل بخاری یک خانواده منفجر شده است و باعث کشته و زخمی شدن اعضای یک خانواده شده است. همچنین مدیر صحت عامه ولسوالی میوند ولایت قندهار به رسانه‌ها گفته است که در جمع قربانیان و زخمیان زنان و کودکان نیز شامل هستند. مدیر صحت عامه در ادامه افزوده است که زخمیان به شفاخانه‌ میرویس قندهار انتقال داده شده‌اند. این مسوول دولتی درباره‌ی دلیل وقوع این انفجار چیزی گفته نشده است. همچنین مسوولان امنیتی در ولایت قندهار در این زمینه اظهار نظر نکرده‌اند. با این وجود، افغانستان سال‌ها درگیر جنگ و درگیری‌های مسلحانه بوده و بسیاری از مناطق کشور هنوز با خطر مین‌ها و مواد منفجره مواجه‌اند. چندی پیش سازمان ماین‌پاکی هلو ترست در گزارشی نوشته بود که بیش از ۸۰ درصد قربانیان ماین‌ها در افغانستان کودکان هستند. اين سازمان گفته بود که در حال حاضر ۶.۴ میلیون تن در افغانستان در معرض خطر مواد منفجره قرار دارند. سازمان هلوترست در ادامه تاکید کرده است که بر اساس آمار این سازمان، از هر ۵ تن در افغانستان، یک نفر از «ساحه‌ی عاری از ماین» بهره‌مند می‌شود.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد هشدار داد که خشکسالی دوامدار می‌تواند خانواده‌ها و کودکان بی‌شماری را از آب پاک به‌عنوان بیادی‌ترین نیازشان محروم کند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که با همکاری کوریای جنوبی در حال ساخت سیستم‌های آبرسانی در ۲۰ منطقه در ولایت‌های غور و هلمند است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل دسترسی خانواده‌ها و کودکان به سیستم‌های آب‌رسانی پایدار را به عنوان یکی از راه‌حل‌های رفع این چالش عنوان کرده است. همچنین پیش از این یونیسف هشدار داده بود که بیش از نصف منابع آبی ولایت‌های کلیدی خشک شده‌ و ۸۰ درصد شهروندان افغانستان از آب آلوده و ناپاک برای نوشیدن استفاده می‌کنند. یونیسف گفته بود در حال حاضر تنها ۵ درصد بودجه مورد نیاز برای فراهم‌سازی زمینه دسترسی به آب و فاضلاب ایمن و مقاوم در برابر حوادث طبیعی در افغانستان موجود است. صندوق حمایت از کودکان ملل متحد همچنان هشدار داده است بود که تاثیرات تغییرات اقلیمی مانند خشکسالی، سیل‌های ناگهانی و زلزله، سلامت، تغذیه و توانایی‌های کودکان افغان را از بین می‌برد. یونیسف پیشتر نیز هشدار داده بود که تا سال ۲۰۳۰ میلادی، منابع آب کابل به‌طور کامل خشک خواهد شد. قابل ذکر است که بیشتر کودکان در مکاتب افغانستان به آب سالم دسترسی ندارند. این در حالی است که کمیته صلیب سرخ در روز جهانی آب گفته است که ۳۳ میلیون تن در افغانستان به آب نوشیدنی سالم دسترسی ندارند. همچنان، یونیسف پیش‌تر در گزارشی افزوده بود که در ۲۵ ولسوالی ولایت‌های شرقی افغانستان در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ آب نوشیدنی سالم فراهم کرده است.

انجمن موسوم به «همبستگی زنان افغان» و سازمان «زنان دارای اولویت» به طور مشترک نشستی را به مناسبت گرامی‌داشت از ۱۲۶‌مین سالگرد تولد ملکه ثریا، همسر شاه امان‌الله خان و از بنیان‌گذاران حق آموزش دختران در کشور، در هالند برگزار کردند. سخنرانان در این مراسم در مورد زندگی و اندیشه‌های ملکه ثریا سخنرانی و بحث‌های علمی ارائه کردند. سخنرانان گفته‌‌اند ملکه ثریا یکی از چهره‌های بنیانگذار آموزش، حقوق زنان و اصلاحات اجتماعی در افغانستان بود. آنان تاکید کردند که ملکه ثریا در زمینه ارتقای آموزش دختران، کار زنان و مشارکت علمی-مدنی در شرایط یک قرن پیش، دستاوردهای تاریخی داشته است. امان‌الله پادشاه نوگرای افغانستان بود که پس از سفر به اروپا دست به اصلاحات گسترده سیاسی و اجتماعی زد. پس از این سفر، شاه امان‌الله چند مکتب از جمله مکتب دخترانه را ایجاد کرد. ملکه ثریا، همسر پادشاه پس از بازگشت به کابل حجابش را برداشت و شاه امان‌الله نیز از زنان افغانستان خواست از پوشش ملکه ثریا پیروی کنند. با این حال، اصلاحات شاه امان الله به دلیل مخالفت سران قبایل و شماری از روحانیون شکست خورد. شرکت‌کنندگان در نشست گرامی‌داشت از زادروز ملکه ثریا در هالند، درباره وضعیت فعلی زنان افغانستان نیز صحبت کردند. آنان گفتند زنان و دختران افغانستان از حقوق اساسی خود محروم‌اند، اما از مبارزه و مقاومت ملکه ثریا الهام می‌گیرند.

منابع محلی از ولایت هرات می‌گویند که در پی وقوع یک حادثه‌ی ترافیکی در مسیر شاهراه هرات-قندهار، دست‌کم ۱۰ نفر جان باخته و ۱۲ نفر دیگر زخمی شده‌اند. زنان و کودکان نیز در میان قربانیان و زخمیان شامل هستند. مقام‌های محلی حکومت سرپرست در ولایت هرات گفته‌اند که این حادثه بامداد امروز (یک‌شنبه، ۲ قوس) در مربوطات ولسوالی زاول این ولایت رخ داده است. یارمحمد صادق، معاون اداری فرماندهی پولیس ولسوالی زاول گفته است که یک موتر مسافربری نوع ۳۰۲ که از ولایت هرات به‌سوی قندهار در حرکت بود، با یک موتر فلانکوچ که از دایکندی به‌ طرف هرات می‌آمد، تصادف کرده است. وی در ادامه تاکید کرده است که قربانیان به مرکز صحی شیندند و شفاخانه‌ حوزوی هرات انتقال داده شده‌اند. دلیل وقوع این حادثه‌ی ترافیکی تا اکنون روشن نیست. شاهراه هرات-قندهار یکی از مرگ‌بارترین مسیرها در افغانستان شناخته می‌شود. همچنین حدود دو ماه پیش از این، در پی یک رویداد ترافیکی دیگر در هرات که موتر حامل مهاجران بود، بیش از ۷۰ تن جان باخته بودند. رویدادهای ترافیکی در روزهای اخیر در ولایت‌های مختلف کشور افزایش یافته است. حوادث ترافیکی در افغانستان سالانه جان صدها نفر را می‌گیرد و صدها زخمی برجای می‌گذارد. نبود علایم ترافیکی، خرابی جاده‌ها و بی‌احتیاطی رانندگان از عوامل اصلی وقوع این حوادث گفته می‌شود.

نهاد «افغانستان عاری از پولیو» درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کارزار واکسن پولیو فردا در ۱۷ ولایت کشور آغاز خواهد شد. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲ قوس) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که کارزار فردا در ولایت‌های کابل، بلخ، کندز، هرات، نورستان، کنر، لغمان، خوست، پکتیا، پکتیکا، غزنی، زابل، ارزگان، قندهار، هلمند و فراه آغاز می‌شود. نهاد «افغانستان عاری از پولیو» در اعلامیه‌اش مشخص نکرده است که چه تعداد کودک در این کارزار واکسن خواهند شد. طبق گزارش سازمان صحی جهان، دو مورد مثبت بیماری پولیو یا فلج کودکان در سال جاری میلادی در افغانستان ثبت شده‌اند. این دو مورد در ولایت‌های بادغیس و هلمند ثبت شده‌اند. کارزار واکسن پولیو در سال جاری میلادی چندین بار در ولایت‌های مختلف برگزار شده است. قابل ذکر است که فلج اطفال با واکسیناسیون گسترده در سایر کشورها ریشه‌کن شده است، اما افغانستان و پاکستان تنها کشورهایی در جهان هستند که موفق نشده‌اند هنوز فلج اطفال را کاملاً محو کنند. دسترسی محدود به مناطق دوردست در افغانستان و چالش‌های امنیتی مانع اجرای کامل برنامه‌های واکسیناسیون در این کشور شده است. باید گفت که بیماری پولیو عمدتاً کودکان زیر پنج سال را هدف قرار می‌دهد و از طریق مدفوع و آب و غذای آلوده منتقل می‌شود.

جنبش فانوس آزادی زنان افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که خشونت در برابر زنان و دختران در افغانستان به «قانون» و «تبعیض به فرهنگ» تبدیل شده است. این جنبش با نشر اعلامیه‌ای به مناسبت «۲۵ نومبر، روز جهانی محو خشونت علیه زنان» گفته است که در افغانستان خشونت علیه زنان و دختران به شکل «سازمان‌یافته، عمیق و بی‌سابقه» ادامه دارد. جنبش آزادی زنان افغانستان در ادامه تاکید کرده است که از چهار سال به این طرف، زنان و دختران از حق آموزش، کار و مشارکت اجتماعی محروم شده‌اند. در اعلامیه آمده است که این روز جهانی را به عنوان «نمادی از ایستادگی در برابر زن‌ستیزی، آپارتاید جنسیتی و خشونت سیستماتیک» گرامی می‌دارد. این جنبش افزوده است: «خشونت علیه زنان نه تنها نقض آشکار حقوق انسانی است؛ بلکه مانع توسعه، عدالت و صلح پایدار در هر جامعه‌ای است. در افغانستان، این خشونت‌ها در قالب ازدواج‌های اجباری، آزار فیزیکی و روانی، شکنجه، قتل‌های ناموسی و حذف کامل زنان از حیات اجتماعی جریان دارد. هیچ توجیهی دینی، فرهنگی یا سیاسی برای این خشونت‌ها پذیرفتنی نیست.» این جنبش از جامعه‌ی جهانی و سازمان‌های مدافع حقوق بشر خواسته است که در برابر «محدودیت‌های زنان» سکوت نکنند و در حمایت واقعی از زنان افغانستان اقدام عملی انجام دهند. روز جهانی «محو خشونت علیه زنان» هر سال در ۲۵ نومبر گرامی داشته می‌شود. این روز با هدف افزایش آگاهی در مورد خشونت علیه زنان و دختران و تشویق اقدام‌های جهانی برای پایان دادن به آن نامگذاری شده است. این روز جهانی به دلیل «قتل وحشیانه» سه فعال سیاسی زن به نام «خواهران میرابال» در جمهوری دومینیکن انتخاب شده است. در حالی از این روز تجلیل می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

سازمان عفو بین‌الملل آمریکا درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که جایزه سالانه این نهاد به پشتنه درانی، فعال حقوق بشر از افغانستان و جزمین رومرو اپیایو، نماینده یک جنبش فمینیستی کلمبیا اهدا شد. عفو بین‌الملل روز (شنبه، ۱ قوس) با نشر اعلامیه‌ای نوشته است که این جایزه به زنان شجاعی اهدا می‌شود که برای حفاظت از حقوق زنان و کودکان در شرایط دشوار تلاش می‌کنند. این جایزه شامل یک کمک‌هزینه ۲۰ هزار دالری است. در اعلامیه آمده است که پشتنه درانی، در زمینه‌ی آموزش دختران زیر حاکمیت حکومت فعلی فعالیت دارد و مکتب «آموختن» را به‌صورت زیرزمینی اداره می‌کند. پشتنه درانی، دانش‌آموخته‌ی دانشگاه هاروارد و بنیان‌گذار مکتب «آموختن» است؛ نخستین مکتب دیجیتال در افغانستان که اکنون برای حفاظت از دختران افغانستان زیرزمینی عمل می‌کند. وی تاکید کرد: «این جایزه متعلق به هر دختر افغانستان است که هنوز رویای آموختن در سر دارد و هر زنی که حاضر نیست از حقوق خود دست بکشد.» او همچنان نویسنده‌ی کتاب خاطره‌های «آخرین کسی که غذا می‌خورد، آخرین کسی که می‌آموزد» است و پیش‌تر جایزه‌های متعددی، از جمله قهرمان آموزش جهانی بنیاد ملاله و جایزه‌ی ۱۰۰ زن برتر بی‌بی‌سی  را دریافت کرده است. برنده دیگر، جزمین رومرو اپیایو، نماینده بنیاد جنبش فمینیستی دختران و زنان قوم وایو از کلمبیا است. قوم وایو یکی از جوامع بومی شمال کلمبیا و ونزوئلا است که با سنت‌های ریشه‌دار، پیوند با طبیعت و صنایع دستی رنگارنگ شهرت دارد. جزمین رومرو با تلفیق دانش سنتی قوم وایو و روش‌های مدرن، از حقوق زنان و دختران و همچنین حفاظت از سرزمین‌های بومی در برابر خشونت و استخراج غیرقانونی منابع دفاع می‌کند. در حالی این جایزه به پشتنه اهدا می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

رسانه‌های بین‌المللی گزارش داده‌اند که سمیه رامش، شاعر، نویسنده و عضو پیشین شورای ولایتی هرات، برنده‌ی جایزه بین‌المللی ادبی «لائودومیا بونانی» ایتالیا شد. خانم رامش امروز (شنبه، ۱ قوس) اعلام کرده است که در بیست‌وچهارمین مراسم این دوره‌ی ادبی، جایزه بخش بین‌المللی شعر را دریافت کرده است. در گزارش آمده است که این جایزه از مهم‌ترین جوایز ادبی ایتالیا است و سالانه با حضور نویسندگان و پژوهشگران ملی و بین‌المللی اهدا می‌شود. سمیه رامش پس از دریافت جایزه‌ی بین‌المللی شعر گفته است: «این افتخار تنها برای من نیست، افتخاری است برای زنان افغانستان که نهاد ستم را به چالش کشیده‌اند.» او گفته است که این جایزه به دلیل چاپ کتابش به نام «کلمه در تبعید» و فعالیت‌های «مدنی» او اهدا شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که در افغانستان حتی نوشتن برای زنان جرم محسوب می‌شود، اما آنان به تنهایی علیه ستم و آپارتاید جنسیتی مبارزه می‌کنند. قابل ذکر است که در مراسمی دیگر از سوی وزارت دادگستری ایتالیا و در چارچوب جایزه ملی ادبی شعر، از فعالیت‌های ادبی سمیه رامش نیز تقدیر شده است. جایزه ادبی «لودامیا بونانی» یکی از مهم‌ترین جوایز ادبی ایتالیا است که هر سال با حضور نویسندگان و پژوهشگران ملی ‌و بین‌المللی برگزار می‌شود. در حالی سمیه رامش برنده‌ی جایزه بین‌المللی شعر ایتالیا می‌شود که حکومت سرپرست در افغانستان، سرودن شعر عاشقانه و توصیف پسر و دختر در شعر را ممنوع کرده و هشدار داده است که متخلفان با مجازات مواجه خواهند شد. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.