برچسب: افغانستان

1 سال قبل - 307 بازدید

یونسکو یا سازمان علمی و آموزشی سازمان ملل متحد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۴ میلادی حملات به مراکز آموزشی در سراسر جهان ۴۴ درصد افزایش یافته است. این سازمان همزمان با روز جهانی حفاظت از آموزش در برابر حملات، با نشر اعلامیه‌ای نسبت به افزایش چشمگیر حملات علیه مراکز آموزشی در سال ۲۰۲۴ میلادی هشدار داده و گفته است که ۸۵ میلیون کودک در سراسر جهان که در وضعیت‌های بحرانی زندگی می‌کنند، به مکتب و مراکز آموزشی نمی‌روند. در ادامه آمده است که در مناطق درگیر جنگ، حملات به مکاتب و مراکز آموزشی به سطح نگران‌کننده‌ای رسیده است و آینده صدها هزار کودک و نوجوان را به شدت به خطر انداخته است. سازمان علمی و آموزشی سازمان ملل متحد تاکید کرده است که تنها در سال ۲۰۲۴ میلادی ۴۱ هزار و ۳۷۰ مورد نقض جدی علیه کودکان در درگیری‌های مسلحانه در سراسر جهان ثبت شده که بی‌سابقه‌ترین سطح در ۳۰ سال اخیر است. یونسکو در ادامه افزوده است: «مکاتب و مراکز آموزشی که بر اساس حقوق بین‌الملل بشردوستانه باید در هر شرایطی محافظت شوند، اکنون در خط مقدم قرار دارند و تنها در سال ۲۰۲۴ میلادی هزار و ۲۶۵ مکتب هدف حمله قرار گرفته‌اند که نسبت به سال ۲۰۲۳ میلادی ۴۴ درصد افزایش یافته است.» همچنین سازمان عملی آموزشی سازمان ملل متحد در بخشی از اعلامیه‌اش گفته است که استفاده نظامی از مکاتب برخلاف حقوق بین‌الملل بشردوستانه در کشورهای اوکراین، غزه، میانمار، هائیتی و افغانستان روزبه‌روز رایج‌تر می‌شود. یونسکو در ۳۱ کشور بحران‌زده با بسیج شرکای محلی خود، راه‌حل‌های آموزشی عملی و همچنین حمایت‌های مادی و روانی-اجتماعی برای ده‌ها هزار دانش‌آموز و معلم، به‌ویژه در افغانستان، غزه، سودان، سوریه و اوکراین فراهم کرده است. همچنین این سازمان از همه طرف‌های درگیر در منازعات خواسته که به‌طور کامل به قطعنامه ۲۶۰۱ شورای امنیت سازمان ملل (مصوب ۲۰۲۱) و همچنین اعلامیه مدارس امن پایبند باشند.

ادامه مطلب


1 سال قبل - 463 بازدید

وقتی در کوچه‌های هرات قدم می‌زنی، صدای ازدحام مردم، بوی نان تازه از تنور و شور و حال بازار شاید این شهر را زنده و پرانرژی نشان دهد، اما اگر وارد دنیای زنان کارگر، به‌ویژه زنان داکتر شوی، داستان کاملاً متفاوت است. یکی از این زنان که سال‌ها درس خوانده، رنج کشیده و تنها طبابت را از آرزوهای کودکی‌اش حفظ کرده بود، حالا روایت تلخ و دردناکی از زندگی کاری‌اش در یکی از شفاخانه‌های خصوصی دارد. او به روزهایی اشاره می‌کند که هنوز دانشجوی طب بود. شب‌ها تا نیمه‌شب زیر چراغ کم‌نور، کتاب‌های قطور را ورق می‌زد و خواب و بیداری‌اش در هم می‌آمیخت، اما امید داشت. امید داشت روزی روپوش سفید به تن کند و مادران، کودکان و بیماران با نگاه پر از امید به سویش بیایند و او را چون فرشته‌ای ببینند که دردشان را تسکین می‌دهد. اما وقتی فارغ‌التحصیل شد و نخستین بار پا به یکی از شفاخانه‌های خصوصی گذاشت، همه‌چیز آن‌قدر روشن و زیبا نبود که تصور می‌کرد. در همان هفته‌های نخست، مدیر شفاخانه که مردی پرمدعا و صاحب نفوذ بود، با حرف‌هایی او را تکان داد. ابتدا در قالب شوخی و کنایه، و سپس با سخنانی مستقیم که هیچ ربطی به طبابت نداشت. پیشنهادهای شرم‌آور، درخواست‌های پنهان و گاهی آشکار، قلب این داکتر جوان را می‌لرزاند و او را میان وظیفه‌اش و حفظ عزت نفسش گرفتار می‌کرد. او می‌گوید هر بار که مجبور بود با مدیر صحبت کند، دستانش سرد می‌شد و نفسش به شماره می‌افتاد. او داکتر بود، اما در برابر نگاه‌های آلوده و لبخندهای کثیف مدیر، خود را مثل یک بیمار بی‌دفاع می‌دید. این تجربه تلخ، آغاز کابوس زندگی کاری‌اش بود. او تنها نبود؛ نرس‌ها و همکاران زن دیگر نیز از همین زخم‌ها رنج می‌بردند. آنها هر روز ساعت‌های طولانی کار می‌کردند، اما در ازای این تلاش تنها پنج تا هفت هزار افغانی حقوق می‌گرفتند که اغلب ماه‌ها به تأخیر می‌افتاد. یکی از نرس‌ها یک روز آرام در گوشش گفت: «اگر همین حقوق ناچیز را هم نگیرم، کودکانم شب‌ها گرسنه می‌خوابند؛ به همین دلیل باید تمام تحقیرها و توهین‌ها را تحمل کنم.» او بارها شاهد گریه‌های خاموش این نرس‌ها بود؛ زنانی که پس از دوازده ساعت کار سخت، در گوشه‌ای از شفاخانه اشک‌های‌شان را با آستین پاک می‌کردند و دوباره با لبخندی اجباری به استقبال بیماران می‌رفتند. تبعیض و بی‌عدالتی در این شفاخانه مثل خوره به جان همه زده بود و روحشان را می‌خورد. داکتران مرد با حقوق‌های بالاتر و احترام بیشتری کار می‌کردند. اگر اشتباهی می‌کردند، با گذشت و آرامش از کنار آن می‌گذشتند، اما اگر یک داکتر زن کوچک‌ترین لغزشی داشت، همان روز آوازه‌اش در همه جا می‌پیچید و حیثیتش لکه‌دار می‌شد. زنان همیشه زیر ذره‌بین بودند، حتی در ساده‌ترین رفتارهای‌شان. اگر با مریض بیش از حد معمول صحبت می‌کردند، اگر چند دقیقه بیشتر از زمان معمول با همکار مرد حرف می‌زدند، یا اگر صدایشان کمی بلندتر می‌شد، فوراً برچسب می‌خوردند و آبروی‌شان بازیچه دست دیگران می‌شد. این فضای خفه‌کننده هر روز بیش‌تر روح او را فرسوده می‌کرد. شب‌ها که به خانه برمی‌گشت، سرش را روی بالین می‌گذاشت و در سکوت گریه می‌کرد. مادرش فکر می‌کرد از خستگی و درد بیماران اشک می‌ریزد، اما حقیقت چیز دیگری بود؛ او از انسان‌ها، از بی‌عدالتی‌ها، از نگاه‌های آلوده و از فشارهایی که بر او و همکاران زن وارد می‌شد، به شدت خسته و دل‌شکسته بود. او می‌گوید بارها با خود فکر کرده بود کاش هرگز داکتر نمی‌شد؛ کاش همان دختر ساده روستایی می‌ماند تا امروز این همه زخم و درد بر دل نداشت. اما هر بار که به یاد شاگردان جوانی می‌افتاد که تازه وارد دانشکده طب شده‌اند و او را الگوی خود می‌دانند، دلش نرم می‌شد و به خودش می‌گفت: «اگر من هم بروم و تسلیم شوم، پس چه کسی برای این دختران خواهد ماند تا راه علم را ادامه دهند؟» او ماند، اما ماندنش به معنای آرامش نبود. روز به روز فضای شفاخانه بیشتر شبیه یک تجارت‌خانه بی‌رحم می‌شد. مدیران تنها به فکر منافع مالی بودند، بیماران برای‌شان فقط «عدد» و پرسونل طبی «ابزار» محسوب می‌شدند. هیچ نهادی برای حمایت از داکتران و نرس‌ها وجود نداشت. وزارت صحت عامه در کاغذ وعده‌های زیبا می‌داد، اما در عمل نه نظارتی بود و نه حمایتی دیده می‌شد. این سکوت اجباری، دردناک‌ترین بخش زندگی او بود. اگر جرأت می‌کرد و از آزار و فشارها سخن می‌گفت، نه تنها شغلش را از دست می‌داد، بلکه در جامعه‌ای پر از قضاوت، خودش متهم و طرد می‌شد. همین ترس بود که باعث می‌شد او و صدها زن دیگر در این شهر و سراسر کشور، با زخم‌های پنهان زندگی کنند و لب به شکایت باز نکنند. گاهی مقابل آیینه می‌ایستاد و با خود می‌گفت: «تو داکتر هستی، اما چرا چشمانت این‌قدر خسته و پر از اشک است؟ چرا روپوش سفیدی که باید نماد غرور باشد، بوی غم می‌دهد؟» با همه‌ی این دردها، او هنوز کورسویی از امید را در دل زنده نگه داشته است. هر بار که شاگردانش در دانشگاه با شور و شوق به او نگاه می‌کنند، به خودش می‌گوید: «شاید هنوز ارزش داشته باشد که بمانم، شاید همین ماندن خاموش و پر از زخم من، الهام‌بخش نسلی شود که فردا بتوانند این فضای مسموم را تغییر دهند.» اما خودش می‌داند که این راه، پر از سنگلاخ و خونین است و بسیاری در همین مسیر از پا می‌افتند. داستان او فقط داستان یک نفر نیست؛ بلکه بازتاب زندگی صدها داکتر و نرس زن در افغانستان است؛ زنانی که با هزاران امید وارد شفاخانه‌ها می‌شوند، اما در پشت درهای بسته به جای احترام و عدالت، با تحقیر و سکوت اجباری روبه‌رو می‌شوند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 سال قبل - 452 بازدید

نمایندگی اتحادیه اروپا برای افغانستان اعلام کرده است که براساس یک توافق‌نامه با سازمان نجات کودکان، شش میلیون یورو برای دسترسی کودکان کشور به آموزش باکیفیت اختصاص داده است. این نمایندگی با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این پول را برای راه‌اندازی طرح «تسهیل دسترسی به دانش، امید و تاب‌آوری آموزشی» کمک کرده است. در اعلامیه آمده است که این کمک مالی به فراهم کردن فرصت‌های یادگیری ایمن، فراگیر، متناسب با جنسیت، باکیفیت و بدون وقفه برای پسران و دختران، به‌ویژه آنانی که از رفتن به مکتب بازمانده‌اند و یا دارای معلولیت هستند، کمک می‌کند. نمایندگی اتحادیه اروپا تاکید کرده است که براساس طرح «تسهیل دسترسی به دانش، امید و تاب‌آوری آموزشی»، مکاتب و مراکز آموزشی مبتنی بر جامعه تأسیس و مواد درسی ضروری و کتاب‌خانه برای کودکان افغا‌نستان فراهم خواهد شد. در ادامه آمده است که این طرح سواد، حساب و مهارت‌های اجتماعی کودکان را افزایش می‌دهد و در عین حال جوامع محلی را برای تضمین پایداری بلندمدت این تلاش‌های آموزشی درگیر می‌کند. اعلامیه به نقل از ورونیکا بوسکوویچ پوهار، کاردار نمایندگی اتحادیه اروپا در افغانستان نوشته است: «ما معتقدیم که هر کودکی، صرف نظر از جنسیت یا شرایط، حق داشتن یک محیط یادگیری امن و فراگیر را دارد.» وی در ادامه تاکید کرد: «این ابتکار با تمرکز بر دختران، نه‌تنها فرصت‌های آموزشی را بهبود می‌بخشد بلکه امید به رفاه یک ملت را نیز تقویت می‌کند. از این گذشته، نسل تحصیل‌کرده کلید ساختن آینده‌ای بهتر برای کشور است.» در اعلامیه آمده است که طرح «تسهیل دسترسی به دانش، امید و تاب‌آوری آموزشی» در ۳۶ ماه آینده اجرایی می‌شود و بر بهبود دسترسی به آموزش ایمن برای کودکان، افزایش مهارت‌های اصلی تحصیلی و اجتماعی-عاطفی آنان و افزایش مشارکت جامعه برای تضمین پایداری بلندمدت آموزش، تمرکز خواهد داشت. همچنین ملکامو کاسا، مسئول دفتر سازمان نجات کودکان در افغانستان گفته است: «ما به این باور هستیم که هر کودکی حق دارد در محیطی امن و آرام به آموزش باکیفیت دسترسی داشته باشد.» در حالی اتحادیه اروپا بر آموزش کودکان در افغانستان سرمایه‌گذاری می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند.

ادامه مطلب


1 سال قبل - 383 بازدید

یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان همزمان با روز جهانی کتاب، بر دسترسی مساوی دختران و زنان کشور به آموزش تاکید کرده است. یوناما امروز (دوشنبه، ۱۷ سنبله) در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که رزا اوتونبایوا، رییس این دفتر نیز در تجلیل از این روز شرکت کرده است. در ادامه آمده است: «یوناما در حالی که از میراث ادبی غنی این کشور تجلیل می‌کند، خواهان دسترسی فراگیر به آموزش برای همگان است، به‌ویژه برای زنان و دختران.» رزا اوتونبایوا در ادامه تاکید کرده است که کتاب‌ها نه تنها منبع دانش هستند، بلکه مسیری به سوی رفاه پایدار نیز می‌باشند. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. در حال حاضر افغانستان با بحران جدی بشری مواجه است و نیمی از ‏جمعیت کشور نیاز به کمک‌های بشردوستانه دارند. در همین حال اخراج ‏گروهی مهاجران افغانستان از کشورهای همسایه، به وخامت وضعیت ‏افزوده است.‏ همزمان با این، نهادهای سازمان ملل از کمبود داکتران زن در کشور هشدار داده‌اند. به دنبال کمبود داکتران زن در ولایت کنر، سازمان صحی جهان نیز خواهان لغو محدودیت‌های اعمال شده بر زنان شده است.

ادامه مطلب


1 سال قبل - 424 بازدید

نمایند‌گی دایمی افغانستان در جینوا درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که امروز (دوشنبه، ۱۷ سنبله) شصتمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل برگزار می‌شود و وضعیت حقوق بشر در افغانستان در مرکز توجه قرار دارد. این نمایند‌گی با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در این نشست، کمیشنر عالی حقوق بشر سازمان ملل گزارشی تازه درباره وضعیت افغانستان ارایه خواهد کرد. نمایندگی دایمی افغانستان در جینوا در ادامه تاکید کرد که پس از ارائه گزارش، گفتگوی میان نمایند‌گان کشورهای مختلف برگزار می‌شود. این نشست فرصتی مهم برای بررسی و بیان چالش‌ها و نگرانی‌های حقوق بشری در افغانستان خواهد بود. این شورا با اشاره به بازداشت‌های اخیر زنان در کابل گفته است که تازه‌ترین گزارش یوناما که در ۱۰ آگوست منتشر شد، نمونه‌های مشخصی از نقض حقوق بشر را برجسته می‌سازد. همچنین ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد، نیز گفته بود حکومت سرپرست از نظام قضایی و حقوقی افغانستان به‌عنوان ابزاری برای سرکوب زنان، دختران و افراد دگرباش جنسی استفاده می‌کند. پیش از این، نهادهای حقوق بشری از وضعیت حقوق بشر، به‌ویژه نقض گسترده حقوق زنان در افغانستان، ابراز نگرانی کرده و خواهان سازوکار مشخصی برای پاسخ‌گویی حکومت فعلی شده‌اند.

ادامه مطلب


1 سال قبل - 361 بازدید

محب‌الله حیدری، رییس اداره‌ی معارف ولایت کنر می‌گوید که در پی زلزله‌ی مرگ‌بار اخیر، ۳۹۱ دانش‌آموز جان باخته‌اند، ۷۶۰ تن دیگر زخمی شده و بیش از ۱۵۷ هزار دانش‌آموز از آموزش در مناطق زلزله‌زده محروم شدند. آقای حیدری این اظهارات را در صحبت با طلوع نیوز مطرح کرده و گفته است: «در سراسر کنر در حال حاضر ۱۵۷ هزار و ۷۴ دانش‌آموز از آموزش محروم‌اند. در زلزله، ۳۹۱ دانش‌آموز و سه معلم جان باخته‌اند و ۷۶۰ دانش‌آموز و ۲۰ معلم دیگر زخمی گردیده‌اند.» وی در تاکید کرد که در کنر، مانند دیگر ولایت‌های گرم‌سیر، سال آموزشی از ۱۵ ماه سنبله آغاز می‌شود، اما هزاران دانش‌آموز در مناطق زلزله‌زده از آموزش بازمانده‌اند. دانش‌آموزان محروم از آموزش از مسوولان و نهادهای کمک‌رسان می‌خواهند تا زمینه‌ی ادامه‌ی تحصیل برای‌شان فراهم شود. شماری از دانش‌آموزان می‌گویند: «زلزله مکتب ما را به‌گونه‌ی کامل ویران کرده است. از نبود مکتب بسیار غمگین هستیم؛ چون اینجا مکتبی نیست که در آن درس بخوانیم. در قریه‌های دیگر هم مکتب ویران شده و ما ناچار به کمپ‌ها آمده‌ایم.» دانش‌آموزش خواستار ایجاد مکتب‌های سیار شده و گفته‌اند که نهادهای امدادرسان و دولت آموزش، دانش‌آموزان را در اولویت موضوع امدادرسانی‌شان قرار دهند. براساس معلومات ریاست معارف ولایت کنر، در اثر این زلزله، ۵۳ مکتب به‌گونه‌ی کامل ویران و ۲۵۳ مکتب دیگر نیز به‌گونه‌ی قسمی آسیب دیده‌اند. زمین‌لرزه‌ی شش ریشتری یک‌شنبه‌شب که مناطق شرقی کشور را لرزاند، بیشترین تلفات و خسارات را در ولایت کنر وارد کرده است. براساس آمار حکومت سرپرست، در این زمین‌لرزه در کنر دو هزار و ۲۰۵ نفر جان باخته و  سه هزار و ۶۴۰ نفر دیگر زخمی شده‌اند. همچنین مسوولان دولتی اعلام کرده‌اند که براثر این زمین‌لرزه شش هزار و ۷۸۲ خانه در کنر ویران شده است.

ادامه مطلب


1 سال قبل - 441 بازدید

نایجل فراژ، رهبر حزب اصلاحات بریتانیا درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در صورت پیروزی حزبش، زنان مهاجر غیرقانونی را به افغانستان بازخواهد گرداند. خبرگزاری آمریکایی «هاف‌پست» گزارش داده است که آقای فراژ این اظهارات را در کنفرانس حزبش در شهر بیرمنگام انگلستان مطرح کرده و گفته است که چنین اقدامی دست‌کم در پنج سال نخست نخست‌وزیری‌اش عملی نخواهد شد. خبرگزاری هاف‌پست به نقل از نایجل فراژ در ادامه تاکید کرده است که اولویت اصلی حزب اصلاحات، اخراج مردان مهاجر غیرقانونی است، اما زنان نیز در صورت لزوم بازگردانده خواهند شد. رهبر حزب اصلاحات بریتانیا در ادامه افزوده است: «من بیشتر نگران حقوق مردم بریتانیا هستم تا کسانی که به‌طور غیرقانونی وارد کشور شده‌اند.» این در حالی‌ است که او وعده پیشین خود مبنی بر توقف فوری عبور قایق‌های پناه‌جویان از کانال مانش را نیز تعدیل کرده و گفته است که این روند ظرف دو هفته پس از تصویب قانون متوقف خواهد شد. همچنین پیشتر، ضیا یوسف عضو این حزب نیز گفته بود که در صورت پیروزی حزب‌شان در انتخابات، حاضر اند برای بازگرداندن پناهجویان «غیرقانونی» افغانستانی به حکومت سرپرست پول بپردازند. ضیا یوسف گفته بود که بودجه «۲ میلیارد پوندی» برای پیشنهاد به فعلی و اریتره درنظر گرفته شده است. روزنامه بریتانیایی «آبزرور» اخیرا گزارش داد که بریتانیا تا نیمه نخست سال جاری درخواست پناهندگی بیش از ۶ هزار افغانستانی را رد کرده و از این میان حدود ۴۰۰ زن و دختر افغان به‌دلیل رد درخواست پناهندگی‌شان در بریتانیا در بی‌سرنوشتی به‌سر می‌برند.

ادامه مطلب


1 سال قبل - 462 بازدید

صندوق جمعیت سازمان ملل (UNFPA) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که پس از زلزله مر‌گ‌بار در شرق افغانستان، کمک‌های اضطراری و خدمات بهداشتی حیاتی به بیش از ۱۱ هزار و ۶۰۰ زن باردار در مناطق آسیب‌دیده ارسال شده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تیم‌های صحی صندوق جمعیت سازمان ملل متحد به ولایت‌های ننگرهار، کنر، لغمان و نورستان اعزام شده‌اند تا برای زنان و مادران باردار خدمات بهداشتی را ارائه کنند. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که اولویت آنان حفاظت از سلامت و ایمنی زنان و دختران و ارایه مراقبت‌های فوری باروری برای مادران است. صندوق جمعیت سازمان ملل افزوده که محموله‌های بهداشت باروری برای حمایت از هزاران زایمان ایمن در مراکز صحی و شفاخانه‌ها ارسال شده و امکانات بهداشتی ضروری را در اختیار زنان و دختران نیازمند قرار داده است. در همین حال، نماینده این صندوق در افغانستان می‌گوید که حوادث طبیعی می‌تواند شرایط دشوار بارداری را به بحرانی تهدیدکننده زنده‌گی تبدیل کند و ارایه مراقبت‌های ضروری برای جلوگیری از تلفات بیش‌تر، حیاتی است. افغانستان از کشورهایی است که آمار مرگ و میر مادران در آن بالا است. یو‌ان‌اف‌پی‌ای خواستار اقدام جامع برای رسیدگی به نیازهای زنان، دختران و دیگر گروه‌های آسیب‌پذیر در مناطق زلزله شده است. ملل متحد می‌گوید که زلزله یکشنبه هفته گذشته ۲۶۰ هزار کودک را متأثر کرده است. به گفته این سازمان ۲۸۰ کودک بی‌سرپرست شده‌اند. براساس آخرین آمار، بیش از ۲۲۰۰ نفر در زلزله شرق افغانستان جان باختند و حدود ۳۷۰۰ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

ادامه مطلب


1 سال قبل - 764 بازدید

دفتر بخش زنان سازمان ملل متحد در افغانستان ‏درتازه‌ترین مورد درباره‌ی افزایش مرگ‌ومیر مادران و نرخ بالای ‏زایمان در میان دختران نوجوان به‌دلیل ازدواج ‏زودهنگام هشدار داده است. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۱۶ سنبله) در با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود ‏نوشته است که چهار سال پس از تصرف افغانستان ‏توسط حکومت سرپرست، وضعیت سلامت و حقوق زنان و دختران ‏نگران‌کننده است.‏ در اعلامیه آمده است: «خطر مرگ‌ومیر مادران به دلیل ازدواج نوجوانان و نرخ بالای زایمان در ‏حال افزایش است.»‏ دفتر بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که ‏جهان باید همین حالا اقدام کند تا این مشکل افزایش پیدا کند. همچنین بخش زنان سازمان ملل متحد اخیرا در گزارشی ‏پیش‌بینی کرده بود که محدودیت‌های حکومت فعلی بر ‏آموزش دختران تا سال ۲۰۲۶ میلادی، منجر به ‏افزایش ۲۵ درصدی ازدواج کودکان، افزایش ۴۵ ‏درصدی زایمان زودهنگام دختران نوجوان و حداقل ‏افزایش ۵۰ درصدی مرگ‌ومیر مادران خواهد شد.‏ در ادامه آمده است که بحران اقتصادی نیز باعث می‌شود که خانواده‌ها ‏دختران‌شان را وادار به ازدواج زودهنگام کنند. حتا ‏برخی خانواده‌ها مجبور شده‌اند کودکان‌شان را بفروشند.‏ حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


1 سال قبل - 373 بازدید

همزمان با گذشت یک هفته از وقوع زمین‌لرزه‌ی مرگ‌بار در شرق ‏افغانستان، سازمان جهانی صحت‌ اعلام کرده است که کمبود ‏وسایل نقلیه برای انتقال بیماران و کمبود کارمندان ‏صحی زن، مراقبت‌های صحی از زخمیان زمین‌لرزه ‏را با مشکل مواجه کرده است. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۱۶ سنبله) با نشر گزارشی گفته است محدودیت‌های حکومت سرپرست بر تردد کارمندان ‏زنان نیز دسترسی زنان و کودکان به مراقبت‌های ‏صحی را مختل می‌کند.‏ در گزارش آمده است که دسترسی به مناطق کوهستانی دورافتاده ‏همچنان یک چالش اساسی است، زیرا رانش زمین ‏ناشی از پس‌لرزه‌های شدید جاده‌های اصلی را ‏مسدود کرده است. ‏ سازمان جهانی صحت در ادامه تاکید کرده است، تخمین ‏زده می‌شود که ۸۴ هزار نفر تحت تأثیر قرار گرفته‌اند ‏که حداقل دو هزار و ۲۰۵ نفر جان باخته، سه هزار و ۶۴۰ نفر زخمی شده و شش هزار و ۷۸۲ ‏خانه ویران شده است.‏ در ادامه آمده است که از میان ‏زخمیان، ۵۸ درصد مرد و ۴۲ درصد زن و دختر هستند.‏ در بخشی از گزارش آمده است که بیش از ۱۰ درصد زخمیان ‏کودکان زیر پنج سال هستند.‏ سازمان جهانی صحت در ادامه افزوده است که شش تیم سیار ‏صحی را به آسیب‌دیده‌ترین و دورافتاده‌ترین روستاهای ‏ولسوالی نورگل کنر اعزام کرده است و ‏خدمات اورژانسی از جمله مراقبت‌های تروما، سلامت ‏مادر و کودک، مشاوره و ارجاع را ارائه می‌دهد.‏ این سازمان می‌گوید که سیستم‌های آمبولانس با ‏کمبود شدید وسایل نقلیه کارآمد، سوخت و کارکنان ‏آموزش‌دیده، از جمله پرسنل بهداشتی زن، دسترسی به ‏موقع به مراقبت‌های سطح بالاتر برای موارد بحرانی ‏را محدود می‌کند.‏ همچنین در بخشی از گزارش آمده است که سیستم ‏بهداشتی شکننده‌ی افغانستان با کمبود شدید دارو و ‏کارکنان، به‌ویژه کارکنان بهداشتی زن مواجه است. ‏ سازمان جهانی صحت می‌گوید که برای افزایش ‏مداخلات نجات‌بخش و اطمینان از دسترسی به ‏آسیب‌پذیرترین جوامع، به چهار میلیون دالر اضافی ‏نیاز فوری است.‏ این در حالی است که یک‌ هفته قبل زمین‌لرزه‌ی مرگ‌بار شرق افغانستان را ‏تکان داد. این زمین‌لرزه در ولایت کنر بیشترین تلفات ‏و خسارات را برجای گذاشته است.‏

ادامه مطلب