برچسب: اشتغال

2 ساعت قبل - 53 بازدید

بازگشت به افغانستان برای این دختر به معنای آغاز دوباره زندگی در کشوری بود که سال‌ها از آن دور مانده بود. او همراه با خانواده‌اش از ایران اخراج شد و پس از ورود به افغانستان، با شرایطی روبه‌رو گردید که پیش از آن تصورش را نمی‌کرد. در حالی که انتظار داشت پس از بازگشت بتواند به آموزش خود ادامه دهد و مانند دیگر دختران به مکتب برود، محدودیت‌های آموزشی مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. اکنون روزهایش میان کار در یک کارگاه خیاطی و دنبال کردن درس‌ها از طریق اینترنت تقسیم شده است؛ نیم روز کار می‌کند و نیم دیگر را به آموزش اختصاص می‌دهد. او پیش از بازگشت به افغانستان در ایران زندگی می‌کرد و بخشی از دوران تحصیلش را در آن کشور سپری کرده بود. زندگی در ایران، با وجود مشکلاتی که خانواده‌اش به‌عنوان مهاجر با آن روبه‌رو بودند، این فرصت را برایش فراهم کرده بود تا به مکتب برود و آموزش خود را ادامه دهد. اما اخراج خانواده از ایران، تمام برنامه‌های زندگی‌شان را تغییر داد. آنان ناچار شدند محیطی را که سال‌ها در آن زندگی کرده بودند، ترک کنند و به افغانستان بازگردند؛ کشوری که با وجود تعلق خانوادگی و فرهنگی، شرایط متفاوتی برای ادامه تحصیل این دختر داشت. پس از بازگشت، او نیز مانند بسیاری از دختران دیگر با محدودیت دسترسی به آموزش روبه‌رو شد. بسته بودن دروازه‌های مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها به روی دختران، سبب شد نتواند به شکل حضوری به درس‌هایش ادامه دهد. این وضعیت برای دختری که به آموزش علاقه‌مند بود و نمی‌خواست از درس و مکتب فاصله بگیرد، دشوار و ناامیدکننده بود. او می‌دانست که اگر این شرایط ادامه پیدا کند، ممکن است سال‌های زیادی از عمرش بدون فرصت مناسب برای یادگیری سپری شود. با این حال، تصمیم گرفت آموزش را به‌طور کامل کنار نگذارد. او به دنبال راهی بود تا در شرایط موجود نیز بتواند درس بخواند و ارتباط خود را با دنیای آموزش حفظ کند. سرانجام، آموزش آنلاین را برگزید و تلاش کرد از طریق اینترنت و امکاناتی که در اختیار دارد، درس‌هایش را دنبال کند. هرچند آموزش از راه دور نمی‌تواند تمام نیازهای یک دانش‌آموز را برآورده سازد، اما برای او در شرایطی که امکان حضور در مکتب و دانشگاه وجود ندارد، یکی از معدود راه‌های ادامه تحصیل به شمار می‌رود. زندگی روزانه این دختر اکنون برنامه مشخصی دارد. او نیم روز را در یک کارگاه خیاطی سپری می‌کند. ساعت‌هایی را که می‌توانست در صنف درس باشد، اکنون پشت چرخ خیاطی می‌نشیند و با دوختن لباس، مهارت‌های کاری خود را تقویت می‌کند. خیاطی برای او تنها راهی برای گذراندن وقت نیست، بلکه فرصتی است تا در کنار یادگیری یک حرفه، بخشی از نیازهای زندگی خود را نیز تأمین کند. پس از پایان کار، بخش دیگری از روزش آغاز می‌شود. او وسایل درسی‌اش را آماده می‌کند و به درس‌های آنلاین می‌پردازد. در این زمان باید خستگی ناشی از کار روزانه را کنار بگذارد و تمرکز خود را بر آموزش حفظ کند. برخلاف دانش‌آموزانی که در مکتب با حضور آموزگار و هم‌صنفی‌های خود درس می‌خوانند، او ناگزیر است بسیاری از مطالب را به‌تنهایی دنبال کند و برای درک بهتر موضوعات درسی، وقت و تلاش بیشتری به خرج دهد. آموزش آنلاین نیز برای او بدون دشواری نیست. نبود فضای مناسب آموزشی، مشکلات احتمالی اینترنت و محدودیت امکانات، از جمله مسائلی هستند که می‌توانند روند یادگیری را با مشکل روبه‌رو سازند. افزون بر این، تقسیم وقت میان کار خیاطی و درس خواندن، به برنامه‌ریزی و تلاش بیشتری نیاز دارد. او پس از ساعت‌ها کار باید بار دیگر آمادگی ذهنی پیدا کند تا بتواند درس‌هایش را با دقت دنبال کند؛ مسئولیتی که همیشه آسان نیست. با وجود تمام این مشکلات، او تلاش می‌کند برنامه روزانه‌اش را حفظ کند. نمی‌خواهد بسته بودن دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها سبب شود که از آموزش فاصله بگیرد. به باور او، دختران نباید تنها به این دلیل که امکان رفتن به مکتب را ندارند، درس خواندن را کنار بگذارند. او معتقد است تا زمانی که راهی برای یادگیری وجود دارد، باید از آن استفاده کرد و برای حفظ دانش و مهارت‌های فردی تلاش ورزید. این دختر تنها به ادامه آموزش خودش فکر نمی‌کند، بلکه از دیگر دختران افغانستان نیز می‌خواهد که در شرایط کنونی، تا حد امکان درس‌های‌شان را به‌صورت آنلاین دنبال کنند و از فرصت‌های آموزشی موجود بهره ببرند. به باور او، بسیاری از دخترانی که از رفتن به مکتب بازمانده‌اند، همچنان علاقه و توانایی یادگیری دارند، اما محدودیت‌های موجود آنان را از مسیر آموزش دور ساخته است. او می‌خواهد دختران بدانند که متوقف شدن آموزش حضوری نباید به معنای پایان یادگیری باشد. به همین دلیل، تلاش می‌کند با ادامه درس‌های آنلاین، نمونه‌ای از پایداری و کوشش برای حفظ آموزش در شرایط دشوار باشد. از نگاه او، یادگیری تنها به نشستن در صنف مکتب محدود نمی‌شود و دختران می‌توانند با استفاده از کتاب‌ها، اینترنت و برنامه‌های آموزشی، دانش خود را افزایش دهند؛ هرچند این شیوه‌ها هرگز جایگزین کامل آموزش رسمی و حضوری نخواهند شد. بازگشت اجباری از ایران نیز بخش مهمی از تجربه زندگی او را تشکیل می‌دهد. خانواده‌اش پس از سال‌ها زندگی در آن کشور، مجبور شدند بار دیگر در افغانستان برای خود محیطی تازه فراهم کنند. چنین بازگشتی معمولاً با تغییرات گسترده‌ای در زندگی خانواده‌ها همراه است؛ از دست دادن محیط آشنا و روبه‌رو شدن با شرایط تازه گرفته تا تلاش برای یافتن کار و تأمین نیازهای روزمره. این دختر نیز در کنار خانواده‌اش با چنین تغییراتی روبه‌رو شده و اکنون تلاش می‌کند با کار و آموزش، بخشی از مسئولیت‌های زندگی را بر دوش بکشد. او می‌داند که خیاطی به‌تنهایی نمی‌تواند جای آموزش را بگیرد و درس خواندن از طریق اینترنت نیز تمام آن چیزی نیست که یک دانش‌آموز برای پیشرفت به آن نیاز دارد. با این حال، نمی‌خواهد یکی را به بهای از دست دادن دیگری کنار بگذارد. به همین دلیل، نیم روز کار می‌کند تا مهارتی عملی بیاموزد و نیم دیگر را به آموزش اختصاص می‌دهد تا از درس و یادگیری دور نماند. داستان زندگی این دختر، تصویری از وضعیت شماری از دختران بازگشته از کشورهای همسایه است که پس از بازگشت به افغانستان، افزون بر مشکلات اقتصادی و دشواری‌های سازگاری با محیط تازه، با محدودیت‌های آموزشی نیز روبه‌رو شده‌اند. دخترانی که پیش از بازگشت، امکان رفتن به مکتب و ادامه تحصیل داشتند، اکنون برای حفظ ارتباط خود با آموزش، ناگزیر به استفاده از راه‌های جایگزین شده‌اند. او همچنان امیدوار است شرایط آموزشی در افغانستان تغییر کند و روزی بتواند بدون نیاز به دنبال کردن درس‌ها از طریق تلفن همراه یا کمپیوتر، دوباره در یک محیط آموزشی رسمی به تحصیل بپردازد. او می‌خواهد مانند دیگر دختران، فرصت حضور در صنف، استفاده از امکانات آموزشی و ادامه تحصیل در دانشگاه را داشته باشد. تا آن زمان، زندگی او با همین برنامه ادامه خواهد یافت؛ نیم روز در کارگاه خیاطی و نیم روز در کنار درس‌های آنلاین. او در کنار تلاش برای یادگیری یک حرفه، آموزش را نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی خود می‌داند و از دختران دیگر می‌خواهد که فرصت یادگیری را، هرچند محدود، از دست ندهند. برای او، اخراج از ایران به معنای تغییر محل زندگی بود، اما محدودیت‌های آموزشی نباید به معنای پایان مسیر تحصیلش باشد. او اکنون با امکانات محدود و در میان مسئولیت‌های روزانه، برای ادامه درس‌هایش تلاش می‌کند؛ تلاشی که نشان می‌دهد علاقه به آموزش، حتی در دشوارترین شرایط نیز می‌تواند زنده بماند و امید به آینده را حفظ کند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 149 بازدید

نایارادزایی گومبونزواندا، معاون مدیر اجرایی بخش زنان سازمان ملل هشدار داده است که افغانستان با شدیدترین بحران حقوق زنان در جهان مواجه است. خانم گومبونزواندا این اظهارات در نشستی درباره زنان، صلح و امنیت برگزار شده بود، مطرح کرده و نسبت به محرومیت‌های اعمال ‌شده علیه زنان و دختران در افغانستان ابراز نگرانی کرد. او تاکید کرد: «افغانستان که امروز با شدیدترین بحران حقوق زنان در جهان روبرو است، دختران از آموزشی محروم می‌شوند که می‌تواند زندگی آنان را دگرگون کند.» او همچنین هشدار داد که جنگ‌ها بیش از گذشته برای زنان و دختران «مرگ‌بار» شده‌اند و جهان در برابر افزایش تلفات غیرنظامیان و رنج زنان و دختران نباید بی‌تفاوت بماند. این مقام ملل متحد گفت که سال گذشته بیش از ۳۷ هزار غیرنظامی در درگیری‌های مسلحانه کشته شدند که یک‌چهارم آنان زنان و دختران بودند. به گفته او، بیش از ۷۵۰ میلیون زن و دختر در فاصله ۵۰ کیلومتری مناطق درگیر منازعات فعال زندگی می‌کنند و روزانه دست‌کم ۲۵ زن و دختر کشته می‌شوند. معاون مدیر اجرایی بخش زنان سازمان ملل گفت که جنگ دسترسی زنان به خدمات صحی و مراقبت‌های دوران بارداری و زایمان را نیز با خطر جدی روبرو کرده است. او با اشاره به وضعیت غزه گفت که تخریب شفاخانه‌ها و مراکز زایمان و اختلال در دسترسی به نیازمندی‌های اساسی، با کاهش ۴۱ درصدی تولد نوزادان زنده و افزایش ۳۰۰ درصدی سقط جنین همراه بوده است. همچنین خانم گومبونزواندا از افزایش خشونت‌های جنسی مرتبط با منازعات ابراز نگرانی کرد و گفت که سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۵ میلادی، تعداد ۹ هزار و ۷۸۸ مورد از این خشونت‌ها را تایید کرده است. این مقام سازمان ملل خواستار مشارکت زنان در تمامی مذاکرات صلح در جایگاه تصمیم‌گیرندگان و تامین منابع مالی برای سازمان‌های زنان شد. در افغانستان زنان و دختران از حق آموزش، اشتغال، مشارکت در زندگی عمومی و بسیاری از حقوق اساسی خود محروم شده‌اند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 182 بازدید

سازمان همکاری اسلامی در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که گفتگو با حکومت سرپرست درباره حق آموزش و کار دختران و زنان در افغانستان ادامه دارد. اسماعیل بن شیخ احمد، دبیرکل سازمان همکاری اسلامی در پنجاه‌ودومین نشست شورای وزیران خارجه این سازمان در بغداد گفت که این نهاد به گفتگو با مقام‌های حکومت فعلی درباره حقوق زنان و دختران، بر اساس ارزش‌های اسلامی، ادامه می‌دهد. دبیرکل این سازمان بر حمایت از نیازهای بشردوستانه و اقتصادی مردم افغانستان تاکید کرده است. در اعلامیه آمده است که این سازمان در کنار پیگیری موضوع آموزش و کار زنان و دختران، از تلاش‌ها برای تأمین نیازهای بشردوستانه و اقتصادی مردم افغانستان نیز حمایت می‌کند. این نشست دو روزه با شعار «گفتگو و همبستگی؛ دو رکن اساسی برای تقویت صلح و توسعه پایدار» در بغداد برگزار شد. وضعیت افغانستان از جمله موضوعات مورد بحث در پنجاه‌ودومین نشست شورای وزیران خارجه سازمان همکاری اسلامی بود. در همین حال، فرستاده ویژه دبیرکل سازمان همکاری اسلامی برای افغانستان در جریان سفر اخیرش به کابل، با وزیران صحت عامه و معارف دیدار کرده است. به گفته‌ی این سازمان، در این دیدارها نیازهای بخش صحت، برنامه‌های پیشنهادی برای توسعه آموزش و حق تحصیل دختران بررسی شده است. طارق علی بخیت، فرستاده ویژه دبیرکل، در دیدار با وزیر صحت عامه حکومت فعلی بر اهمیت حضور کارمندان زن متخصص در ارائه خدمات صحی و فراهم‌کردن فرصت‌های آموزش و تحصیل پزشکی برای دختران تأکید کرده است. همچنین او در دیدار با وزیر معارف حکومت سرپرست نیز درباره نصاب آموزشی و پروژه‌های پیشنهادی سازمان همکاری اسلامی برای حمایت از بخش آموزش افغانستان گفتگو کرده است.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 194 بازدید

برنامه توسعه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از کسب‌وکارهای زنان و دختران در افغانستان حمایت می‌کند و این حمایت به شماری از آنان کمک کرده تا فعالیت‌های اقتصادی خود را توسعه دهند و به درآمد پایدار برسند. این سازمان امروز (دوشنبه، ۱۶ سنبله) با نشر گزارش تصویری گفته است که زنان و دختران، به‌عنوان نیمی از جمعیت افغانستان، ظرفیت قابل توجهی برای مشارکت در پیشرفت و شکوفایی اقتصادی کشور دارند. در گزارش آمده است که شماری از زنان و دختران با استفاده از حمایت‌های ارایه‌شده از سوی نهادهای بین‌المللی، توانسته‌ کسب‌وکارهای خود را گسترش دهند و زمینه‌ی دستیابی به درآمد پایدار را فراهم کنند. برنامه توسعه سازمان ملل متحد تاکید کرده است، زنان و دخترانی که در کنار یک‌دیگر در بخش خصوصی فعالیت می‌کنند، ضمن تبادل تجربه و مهارت، محصولاتی باکیفیت در زمینه صنایع‌دستی و جوهرسازی تولید می‌کنند. این در حالی است که پس از بازگشت حکومت سرپرست به قدرت در افغانستان، محدودیت‌های گسترده‌ای بر اشتغال و فعالیت‌های اجتماعی و اقتصادی زنان وضع شده است. زنان از کار در بسیاری از اداره‌های دولتی و شماری از نهادهای داخلی و بین‌المللی منع شده‌اند. قابل ذکر است که در چنین شرایطی، بخش خصوصی و کسب‌وکارهای کوچک از معدود حوزه‌هایی به شمار می‌روند که همچنان امکان فعالیت اقتصادی شماری از زنان در آن وجود دارد. همچنین شماری از نهادهای بین‌المللی نیز با ارایه آموزش، حمایت مالی و فراهم‌کردن امکانات لازم، تلاش کرده‌اند فرصت‌های اقتصادی برای زنان و دختران افغانستان را حفظ و تقویت کنند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 210 بازدید

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد از حکومت سرپرست خواسته است که فوراً ممنوعیت وضع‌شده بر کار زنان افغانستان در دفاتر این سازمان را لغو و دسترسی ایمن و بدون مانع کارکنان زن به دفاتر سازمان ملل را تضمین کنند. استیفان دوجاریک، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد با نشر اعلامیه گفته است که آقای گوترش از سران دولت خواسته است که تمام محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران را لغو کنند. گوترش تاکید کرده است که باید از حقوق زنان و دختران برای مشارکت کامل، برابر و معنادار در همه جنبه‌های جامعه افغانستان حمایت شود. همچنین دبیرکل سازمان ملل متحد افزوده است که محدودیت‌های اعمال‌شده بر مشارکت کامل زنان در زندگی عمومی، آموزش و بسیاری از زمینه‌های کاری، حقوق اساسی آنها را نقض می‌کند و مانعی اساسی برای توسعه اقتصادی، ثبات و ادغام مجدد افغانستان در جامعه بین‌المللی است. قابل ذکر است که از ممنوعیت کار زنان اهل افغانستان برای سازمان ملل، یک سال می‌گذرد. سال گذشته در چنین روزی حکومت فعلی ورود تمام کارمندان زن اهل افغانستان را به دفاتر سازمان ملل متحد در سراسر کشور ممنوع کردند. آنتونیو گوترش افزوده است که این محدودیت‌ مغایر با قوانین بین‌المللی، از جمله منشور سازمان ملل متحد است و ظرفیت این سازمان را برای انجام مأموریت خود و ارائه کمک‌های نجات‌بخش و سایر کمک‌ها به مردم افغانستان در زمانی که نیازها همچنان بالاست، تضعیف می‌کند. وی می‌گوید که دسترسی بدون مانع همه پرسنل سازمان ملل متحد به محل کارشان برای انجام مأموریت آن و دسترسی و حمایت از افراد آسیب‌پذیر، به ویژه زنان و دختران، مطابق با آداب و رسوم فرهنگی، بسیار مهم است. آنتونیو گوترش گفته است که اطمینان از اینکه زنان می‌توانند کمک‌های بشردوستانه و خدمات ضروری را به زنان و دختران ارائه دهند، برای یک واکنش مؤثر و اصولی بسیار مهم است. سازمان ملل متحد پیش از این نیز بارها خواستار لغو ممنوعیت کار زنان اهل افغانستان در دفاتر این سازمان شده بود، اما حکومت فعلی تا اکنون به این درخواست‌ها توجه نکرده‌اند.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 209 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که میلیون‌ها دختر و زن در افغانستان همچنان از فرصت آموزش، کار و انتخاب آینده خود محروم هستند. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که «چوکی‌های خالی و میزهای خالی» واقعیت آموزش دختران در افغانستان است. بخش زنان سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که دختران در افغانستان همچنان از دسترسی به فرصت‌های آموزشی محروم‌اند و این وضعیت، آینده آنان را با محدودیت‌های جدی روبرو کرده است. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 208 بازدید

سازمان ملل متحد از محدودیت‌های حکومت سرپرست علیه زنان و دختران انتقاد کرده و بار دیگر پنج سال محرومیت دختران افغانستان از حق آموزش را مانعی در برابر پیشرفت اقتصادی و اجتماعی کشور خواند. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود هشدار داد: «هر روز که دختران از رفتن به مکتب بازمی‌مانند و زنان از حضور در بازار کار محروم می‌شوند، پیشرفت اجتماعی و اقتصادی افغانستان نیز بیش از پیش به عقب رانده می‌شود.» این نهاد با استفاده از هشتگ «بگذارید دختران افغان آموزش ببینند» بار دیگر بر حق آموزش برای دختران و زنان در افغانستان تاکید کرده است. حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را متوقف کردند و سپس محدودیت‌هایی را بر تحصیلات دانشگاهی و اشتغال زنان نیز وضع کردند. این سیاست‌ها با انتقاد گسترده سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی حقوق بشری روبرو شده است. سازمان ملل پیش از این نیز هشدار داده بود که ادامه محرومیت دختران و زنان از آموزش و کار، پیامدهای بلندمدتی برای اقتصاد، توسعه و ثبات اجتماعی افغانستان خواهد داشت.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 181 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که حدود ۸۰ درصد زنان جوان در افغانستان به دلیل محدودیت‌ها، از آموزش، اشتغال و آموزش‌های حرفه‌ای محروم هستند. اين نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود خواستار حمایت از آموزش و اشتغال زنان و دختران در افغانستان شده است. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که از هر ده نفر در افغانستان، ۹ نفر آنها از آموزش دختران حمایت می‌کنند. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که زنان و دختران افغانستان می‌خواهند یاد بگیرند، کار کنند و حق انتخاب داشته باشند. در ادامه آمده است که آینده‌ی زنان و دختران باید در اختیار خودشان باشد. این در حالی است که حکومت فعلی طی پنج سال گذشته علاوه بر محدودیت‌ها بر زنان و دختران، آن‌ها را از آموزش نیز محروم کردند. قابل ذکر است که در حال حاضر دختران بالاتر از صنف ششم از آموزش محروم هستند؛ دختران جوان نیز حق رفتن به دانشگاه‌ ندارند. همچنین هفته‌ی پیش یونسکو یا سازمان علمی، فرهنگی و آموزشی سازمان ملل گفتع بود که طی پنج سال گذشته حدود ۲.۴ میلیون دختر در افغانستان از آموزش محروم شده‌اند.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 211 بازدید

سازمان بین‌المللی کار اعلام کرد که مشارکت نیروی کار زنان در افغانستان از ۱۸ به ۵.۱ درصد کاهش یافته است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که این رقم در سال ۲۰۱۹ میلادی، ۱۸.۳ درصد بوده است، اما اکنون ۵.۱ درصد کاهش یافته است. این سازمان هشدار داد که حذف زنان از فعالیت‌های اقتصادی، بازار کار افغانستان را با تغییرات ساختاری عمیقی مواجه کرده است. سازمان بین‌المللی کار در گزارشی نوشته است که پس از بازگشت حکومت سرپرست به قدرت در افغانستان، بازار کار این کشور به‌دلیل نابرابری‌های جنسیتی دچار تغییرات عمیق شده است. این سازمان افزوده است که میزان اشتغال زنان در دوره حکومت فعلی «به‌طور چشم‌گیری» کاهش یافته است. در این گزارش تاکید شده است که بازار افغانستان به کار مردان متکی است. گزارش می‌افزاید که میزان مشارکت نیروی کار زنان در سال ۲۰۱۹، در حکومت پیشین ۱۸.۳ درصد بوده است. بربنیاد گزارش این سازمان بین‌المللی، میزان مشارکت نیروی کار زنان در سال ۲۰۲۲ به شدت کاهش یافته و به کمتر از یک سوم سطح سال ۲۰۲۰ رسیده است. براساس تخمین‌های این سازمان، افغانستان دومین نرخ پایین مشارکت نیروی کار زنان در جهان را دارد که نشان‌دهنده «میزان استثنایی محرومیت زنان» از فعالیت اقتصادی است. گزارش می‌افزاید که در مقابل میزان اشتغال مردان در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۲ درصد بیشتر از سطح سال ۲۰۲۰ تخمین زده می‌شود. این سازمان خاطرنشان کرد که با افزایش فشارهای گسترده‌تر اشتغال، زنان به طور فزاینده‌ای از بازار کار افغانستان حذف می‌شوند. براساس این گزارش، رشد اشتغال با افزایش جمعیت همگام نبوده و میزان کلی اشتغال نسبت به جمعیت ۳۲.۵ درصد تخمین زده می‌شود که بیش از چهار درصد کمتر از سطح آن در سال ۲۰۲۰ است. سازمان بین‌المللی کار از حکومت فعلی خواست اشتغال مولد را در مرکز توجه و سیاست‌‌گذاری‌های خود قرار دهد. این سازمان تاکید کرد که باید از توسعه بخش خصوصی، بخش‌های کارمحور و کسب‌وکارهای کوچک حمایت شود.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 196 بازدید

امینه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد ‏گفته است که زنان و دختران افغانستان همچنان بار ‏محرومیت از حقوق‌شان را بر دوش می‌کشند و ‏امیدها و رویاهای‌شان برای آینده در حالت تعلیق ‏قرار دارد. خانم محمد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که زنان و دختران اهل افغانستان در چنین شرایطی نباید به حال خود رها شوند. او در ادامه تاکید کرده است: «بیایید همچنان صدای آنان را ‏بازتاب دهیم و در حمایت از تلاش‌های‌شان برای ‏دستیابی به حق آموزش و مشارکت در اقتصاد، ‏استوار بمانیم‎.‌‏»‏ حکومت سرپرست روز (شنبه، ۲۴ اسد) سالروز بازگشتش به قدرت را جشن گرفتند.‏ امینه محمد از بلندپایه‌ترین مقام‌های سازمان ملل است که پس از بازگشت حکومت فعلی به قدرت، به افغانستان سفر کرده و با مقام‌های دولتی دیدار و گفتگو کرده است. او در این دیدارها بر ضرورت تأمین حق آموزش و کار زنان و دختران تأکید کرده بود. همچنین بخش زنان سازمان ملل متحد در گزارشی گفته است ‏که حکومت فعلی در افغانستان طی پنج سال گذشته بیش از ‌‏۱۰۰ فرمان علیه زنان و دختران صادر کرده‌اند که ‏تبعیض را نهادینه و حقوق اساسی آنان را سلب کرده ‏است‎.‎ زنان و دختران افغانستان در حال حاضر از آموزش، ‏کار و آزادی گشت‌وگذار محروم هستند.‏

ادامه مطلب