همزمان با پایان سال آموزشی در افغانستان، اتحاد فعالان حقوق بشر درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که که نسل‌کشی فرهنگی به معنای خاموش‌کردن صداها و به اسارت گرفتن آگاهی است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲۴ قوس) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که محدودیت‌های اعمال‌شده بر آموزش زنان و دختران در افغانستان پیامدهای منفی داشته و آینده نسل‌‌های جدید را تهدید می‌کند. اتحاد فعالان حقوق بشر در بخشی از پیامش تاکید کرده است که حکومت سرپرست در افغانستان با بستن دروازه‌های آموزش، سرکوب دانش‌جویان و حذف حافظه فرهنگی جامعه، در پی نابودی آینده جامعه هستند. همچنین این نهاد در ادامه افزوده است که آینده‌ نسل جوان تنها با دانش، آزادی و کرامت انسانی معنا پیدا می‌کند. در حالی اتحاد فعالان حقوق بشر از محدودیت آموزشی در افغانستان انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

استیفن رودریگز، نماینده برنامه انکشافی سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که افغانستان تا زمانی رشد نخواهد کرد که نیمی از جمعیت (زنان و دختران) آن از فعالیت‌های اقتصادی کنار گذاشته شوند. آقای رودریگز امروز (چهارشنبه، ۱۹ قوس) این اظهارات را به مناسبت روز جهانی حقوق بشر مطرح کرده و هشدار داده است که محرومیت زنان و دختران افغانستان از حقوق‌شان پیامدهای منفی بر آینده کشور خواهد داشت. وی در ادامه تاکید کرده است که حذف زنان و دختران از بازار کار، مستقیماً بر آینده اقتصادی افغانستان تأثیر می‌گذارد. افزوده است: «محروم‌سازی زنان از کار می‌تواند بین سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ میلادی حدود یک میلیارد دالر از تولید ناخالص داخلی افغانستان بکاهد.» استیفن رودریگز در حالی این اظهارات را مطرح می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.