برچسب: دختران

2 ماه قبل - 105 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد می‌گوید ادامه محدودیت آموزش دختران و کار زنان در افغانستان منجر به کاهش ۰.۵ درصدی تولید ناخالص داخلی افغانستان شده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که محدودیت‌ها نیروی انسانی افغانستان را تضعیف کرده است و  هر سال ادامه این محدودیت‌ها، یک گروه تازه از دختران را از ورود به نیروی کار ماهر محروم می‌کند و پیامدهای اجتماعی و اقتصادی بزرگی برای افغانستان دارد. یونیسف هشدار داده است که ادامه این وضعیت می‌تواند بر سلامت کودکان نیز اثر بگذارد. در گزارش این سازمان آمده است که محرومیت مادران از آموزش، با افزایش کوتاه‌قدی کودکان، کاهش پوشش واکسین و کاهش مراقبت‌های پیش از زایمان ارتباط دارد. همچنین در بخشی از آمده است که اگر آموزش و کار زنان گسترش یابد، رشد اقتصادی افغانستان می‌تواند سالانه ۰.۵ درصد بیشتر شود. این نهاد تاکید کرد که از زمان ممنوعیت آموزش دختران در بیشتر از چهار سال گذشته هیچ دختری در افغانستان بالاتر از صنف ششم شامل مکتب نشده است. بر اساس این گزارش، حدود یک میلیون دختر تا اکنون مستقیم از این ممنوعیت آسیب دیده‌اند. این نهاد هشدار داده است که اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال پنج سال آینده دو میلیون دختر از حق آموزش بالاتر از دوره ابتدایی محروم خواهند شد. در گزارش آمده است که در ۳۵ سال آینده، حدود ۶۰۰ هزار زن ماهر از نیروی کار افغانستان خارج خواهند شد. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل تصریح کرد که ۴۰ دانشگاه از مجموع ۱۲۹ دانشگاه افغانستان به دلیل کاهش درآمد، کاهش شمار دانشجویان و استادان، به‌ویژه زنان دانشجو و استاد، با خطر بسته‌شدن روبرو هستند. بر اساس این گزارش، دو بخش مهم که هنوز زنان در آن اجازه کار دارند، آموزش و خدمات صحی است. اما با بسته‌ماندن راه آموزش دختران، در آینده شمار آموزگاران و کارمندان صحی زن به‌شدت کاهش خواهد یافت.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 95 بازدید

سازمان عفو بین‌الملل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان همچنان تنها کشور جهان است که آموزش متوسط برای دختران و زنان در آن ممنوع است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که شماری از زنان تلاش کرده‌اند با راه‌اندازی مکتب‌های آنلاین فرصت ادامه‌ی آموزش را برای دختران فراهم کنند. سازمان عفو بین‌الملل از فاطمه نصرت ازگون به عنوان نمونه یاد کرده که پس از بازگشت حکومت سرپرست مکتب آنلاینی را زیر نام «اکادمی بهدخت» ایجاد کرده است. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 125 بازدید

کمیته حقوق کودک ملل متحد «فرمان شماره ۱۸» حکومت سرپرست که ازدواج کودکان را مشروعیت می‌بخشد و سکوت دختر را به‌عنوان رضایت برای ازدواج تلقی می‌کند، به شدت محکوم کرده است. این کمیته با نشر اعلامیه‌ای گفته است که فرمان تازه، نقض آشکار و نظام‌مند قوانین بین‌المللی حقوق بشر و حقوق کودکان است. کمیته حقوق کودک ملل متحد با یادآوری تفسیر مشترک خود با کمیته رفع تبعیض علیه زنان تاکید کرده است که ازدواج کودکان، یعنی ازدواجی که در آن حداقل یکی از طرفین زیر ۱۸ سال سن داشته باشد، نوعی ازدواج اجباری محسوب می‌شود؛ زیرا کودکان توانایی ارائه رضایت کامل، آزادانه و آگاهانه برای ازدواج را ندارند. در ادامه آمده است که فرمان شماره ۱۸ حکومت فعلی، میان دخترانی که به سن بلوغ رسیده‌اند و دخترانی که ازدواج کرده‌اند تفکیک قائل شده و از این تقسیم‌بندی برای توجیه ازدواج دختران پس از رسیدن به بلوغ استفاده می‌کند. همچنین در این فرمان آمده است که سکوت دختر پس از بلوغ می‌تواند به‌عنوان رضایت به ازدواج تعبیر شود. کمیته حقوق کودک ملل متحد این موضوع را مغایر با کنوانسیون حقوق کودک دانسته و گفته است که بلوغ نمی‌تواند مبنایی برای تشخیص بزرگسالی یا اهلیت قانونی برای ازدواج باشد. در اعلامیه آمده است که ازدواج کودکان نه تنها یک عمل زیان‌بار، بلکه نقض اساسی حقوق کودکان است و دختران را در معرض خطر خشونت، استثمار، بارداری زودهنگام و اجباری، محرومیت از آموزش و آسیب‌های جسمی و روانی درازمدت قرار می‌دهد. این نهاد هشدار داده است که هر چارچوب قانونی که ازدواج کودکان را عادی‌سازی یا تسهیل کند، کرامت انسانی کودکان را تضعیف کرده و آنان را از استقلال و فرصت‌های آینده‌شان محروم می‌سازد. در اعلامیه آمده است که این اقدامات میلیون‌ها دختر در افغانستان‌ را از حقوق اساسی‌شان محروم، مشارکت اقتصادی و اجتماعی آینده آنان را تضعیف و فقر و نابرابری را در سراسر افغانستان تشدید کرده است. این کمیته از حکومت فعلی خواسته است تمامی اقداماتی را که حقوق کودکان را نقض می‌کند فوراً لغو کنند، ازدواج کودکان را به‌طور کامل ممنوع سازند و حقوق دختران در زمینه آموزش، برابری، حمایت و مشارکت در جامعه را مطابق تعهدات بین‌المللی افغانستان احیا کنند.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 164 بازدید

صدای کیبورد در اتاق کوچک ملیکا، بیشتر از هر صدای دیگری در خانه شنیده می‌شد. بیرون، کوچه هنوز در تاریکی سحر فرو رفته بود و برق، برای چندمین بار در آن هفته، قطع شده بود. تنها روشنایی اتاق، نور کم‌رنگ لپ‌تاپی بود که با باتری نیمه‌جان کار می‌کرد. ملیکا شالش را محکم‌تر دور شانه‌هایش پیچید و دوباره به صفحهٔ مانیتور خیره شد. چند خط کد هنوز مشکل داشت و باید پیش از طلوع آفتاب اصلاح می‌شد، چون مشتری منتظر بود وب‌سایتش صبح فعال شود. در گوشهٔ اتاق، مادرش روی تشک نازکی خوابیده بود و سرفه‌های خشک پدرش، هرچند دقیقه یک‌بار، سکوت خانه را می‌شکست. بوی چای سیاه و دود بخاری زغالی در هوا پیچیده بود. این اتاق کوچک حالا هم دفتر کار بود، هم صنف آموزشی، هم محل جلسه‌های آنلاین و هم جایی که پنج دختر جوان تلاش می‌کردند زندگی‌شان را از فروپاشی نجات دهند. سه سال پیش، هیچ‌کدام از آن‌ها تصور نمی‌کردند روزی سرنوشت‌شان به چنین جایی برسد. ملیکا و دوستانش در دانشکده کامپیوتر ساینس دانشگاه هرات درس می‌خواندند. آن‌ها از معدود دخترانی بودند که خانواده‌هایشان اجازه داده بودند در رشته‌ای تخنیکی تحصیل کنند. بیشتر روزها تا عصر در لابراتوارهای دانشگاه می‌ماندند؛ پروژه می‌ساختند، روی طراحی وب‌سایت کار می‌کردند و دربارهٔ آینده حرف می‌زدند. ملیکا همیشه می‌گفت بعد از فراغت می‌خواهد یک شرکت تکنالوژی بسازد تا دختران افغان بتوانند بدون وابستگی در آن کار کنند. دوستانش به شوخی می‌گفتند: «اول بگذار فارغ شویم، بعد شرکت هم جور می‌کنیم.» اما آن شوخی، خیلی زود به حسرت تبدیل شد. وقتی دروازهٔ دانشگاه‌ها به‌روی دختران بسته شد، همه‌چیز ناگهان متوقف گردید. آن روز، فضای دانشگاه هرات شبیه خانه‌ای بود که عزادار شده باشد. دختران آرام از دهلیزها عبور می‌کردند و هیچ‌کس نمی‌دانست چه باید بگوید. بعضی‌ها گریه می‌کردند و بعضی‌ها فقط به زمین نگاه می‌دوختند. ملیکا هنوز آخرین باری را که از دروازهٔ دانشگاه بیرون شد به یاد دارد؛ روزی سرد که باد، خاک را در صحن دانشگاه می‌چرخاند و او احساس می‌کرد بخشی از زندگی‌اش همان‌جا جا مانده است. فقط یک سال تا فراغت‌شان باقی مانده بود. پس از آن، روزهای طولانی و سنگینی آغاز شد. ملیکا بیشتر وقتش را در خانه می‌گذراند. صبح‌ها صدای رفت‌وآمد مردم در کوچه را می‌شنید و تا ظهر در اتاق خاموش می‌نشست. لپ‌تاپش روی میز خاک می‌خورد. گاهی مادرش آهسته می‌گفت: «کاش حداقل درست تمام می‌شد.» پدرش چیزی نمی‌گفت، اما سکوتش سنگین‌تر از هر حرفی بود. وضعیت اقتصادی خانواده نیز هر روز بدتر می‌شد. پدرش که سال‌ها کارگر ساختمانی بود، دیگر توان کار سنگین نداشت. قیمت آرد، روغن و مواد اولیه پیوسته بالا می‌رفت. بسیاری از شب‌ها، مادرش تلاش می‌کرد غذا کمتر مصرف شود تا برای فردا هم چیزی باقی بماند. در همان روزها، چندین بار صحبت فروش لپ‌تاپ ملیکا پیش آمد. مادرش می‌گفت شاید بتوانند با پول آن، چند ماه مواد غذایی بخرند. همین ترس باعث شد ملیکا دوباره لپ‌تاپش را روشن کند. او شبی به چهار دوست نزدیکش ــ شبنم، سارا، نادیه و فرشته ــ پیام فرستاد. هر پنج نفر هنوز در شوک تعطیلی دانشگاه بودند. بعضی‌هایشان حتی برای مدتی کاملاً درس و برنامه‌نویسی را کنار گذاشته بودند. اما وقتی دوباره باهم صحبت کردند، متوجه شدند هنوز چیزی در وجودشان خاموش نشده است. آن‌ها ساعت‌ها دربارهٔ وضعیت‌شان حرف زدند؛ دربارهٔ ترس، بیکاری، فشار خانواده‌ها و آینده‌ای که ناگهان نامعلوم شده بود. در پایان همان تماس، ملیکا گفت: «اگر کسی برای ما فرصت نمی‌سازد، شاید مجبور شویم خودمان آن را بسازیم.» چند هفته بعد، آن‌ها کارشان را آغاز کردند. نه دفتری وجود داشت و نه سرمایه‌ای. تنها چیزی که داشتند، پنج لپ‌تاپ قدیمی، اینترنت ضعیف و مهارت‌هایی بود که در دانشگاه آموخته بودند. آن‌ها یک شرکت کوچک مجازی ساختند؛ تیمی که از خانه‌های مختلف در هرات باهم کار می‌کرد. ملیکا بیشتر مسئول هماهنگی پروژه‌ها شد، شبنم طراحی وب انجام می‌داد، سارا روی دیتابیس کار می‌کرد، نادیه فرانت‌اند می‌ساخت و فرشته آموزش و ارتباط با شاگردان را مدیریت می‌کرد. شروع کار بسیار دشوار بود. پیدا کردن مشتری در جامعه‌ای که هنوز به کار آنلاین و مخصوصاً کار دختران اعتماد نداشت، ساده نبود. بعضی‌ها وقتی می‌فهمیدند اعضای تیم دختر هستند، دیگر پاسخ نمی‌دادند. برخی مشتری‌ها نیز حاضر نبودند پول کامل بپردازند. اما آن‌ها مجبور بودند ادامه دهند، چون راه دیگری نداشتند. نخستین پروژه‌شان طراحی یک وب‌سایت ساده برای یک فروشگاه کوچک بود. پول آن پروژه آن‌قدر کم بود که حتی به‌سختی هزینهٔ اینترنت‌شان را جبران می‌کرد، اما برای آن پنج دختر معنای دیگری داشت. آن پروژه ثابت کرد که هنوز می‌توانند کار کنند، هنوز می‌توانند درآمد داشته باشند و هنوز زندگی‌شان کاملاً متوقف نشده است. پس از آن، کم‌کم پروژه‌های بیشتری رسید. یک مرکز آموزشی از آن‌ها سیستم ثبت شاگردان خواست. یک تجارت محلی نیز درخواست کرد دیتابیس محصولاتش را تنظیم کنند. بعضی شب‌ها تا سحر بیدار می‌ماندند تا پروژه‌ها را تحویل دهند، چون اینترنت شب‌ها بهتر بود. در زمستان، هنگام کار، دست‌هایشان از شدت سرما بی‌حس می‌شد. گاهی برق می‌رفت و آن‌ها مجبور بودند با پاوربانک یا اینترنت موبایل، کار را ادامه دهند. اما چیزی که این شرکت را متفاوت ساخت، فقط پروژه‌های آنلاین نبود. روزی یکی از دختران هم‌دانشگاهی سابق‌شان به ملیکا پیام داد و نوشت: «من دیگر هیچ امیدی ندارم؛ حداقل اگر بتوانم کدنویسی یاد بگیرم، شاید کاری پیدا کنم.» همین پیام باعث شد ایده‌ای تازه در ذهن ملیکا شکل بگیرد. آن‌ها تصمیم گرفتند برای دخترانی که از دانشگاه و مکتب محروم شده‌اند، صنف‌های آنلاین برگزار کنند. در آغاز، فقط چند شاگرد داشتند؛ دخترانی خجالتی که بیشترشان دوربین را روشن نمی‌کردند. بعضی‌ها از ترس مخالفت خانواده، در سکوت درس می‌خواندند. برخی دیگر فقط با یک موبایل ساده وارد صنف می‌شدند. اما همان صنف‌های کوچک، به‌تدریج بزرگ‌تر شد. اکنون دخترانی از ولایت‌های مختلف افغانستان در صنف‌های آنلاین آن‌ها شرکت می‌کنند. آن‌ها طراحی وب‌سایت، مبانی برنامه‌نویسی، دیتابیس و کار با کمپیوتر را آموزش می‌دهند. بعضی از شاگردان، پس از چند ماه، توانسته‌اند پروژه‌های کوچک بگیرند و درآمد پیدا کنند. برای ملیکا، مهم‌ترین لحظه زمانی است که یکی از شاگردانش می‌گوید توانسته با درآمد خودش برای خانواده‌اش مواد غذایی بخرد یا هزینهٔ مکتب خواهرش را بپردازد. او می‌گوید: «ما شاید نتوانستیم سند فراغت بگیریم، اما نمی‌خواستیم تمام چیزهایی را که یاد گرفته بودیم، دفن کنیم.» امروز، آن پنج دختر هنوز مدرک دانشگاهی ندارند. هنوز وقتی از کنار دانشگاه هرات عبور می‌کنند، قلب‌شان فشرده می‌شود. هنوز حسرت صنف‌های نیمه‌تمام و روز فراغت را در دل دارند. اما در میان تمام دشواری‌های زندگی در افغانستان، آن‌ها راه کوچکی برای ادامه دادن ساخته‌اند. در اتاقی که روزی فقط محل ناامیدی بود، حالا هر روز صدای کیبورد شنیده می‌شود؛ صدایی آرام اما مداوم، شبیه تلاش دخترانی که نمی‌خواهند زندگی‌شان در سکوت خاموش شود. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 118 بازدید

مسوولان در فرماندهی پولیس ولایت قندهار می‌گویند که در اثر برخورد صاعقه و طوفان‌های شدید در ولسوالی‌های ارغنداب و میوند قندهار، سه تن به‌شمول یک دختر هشت ساله جان باختند. فرماندهی پولیس در قندهار گفته است که برخورد صاعقه عصر روز گذشته (چهارشنبه، ۳۰ ثور) در نزدیکی ولسوالی میوند رخ داده؛ اما در مورد هویت قربانیان جزئيات بیشتر ارائه نکرده است. از روز گذشته به این طرف در اکثر ولایت‌های کشور به‌ویژه ولایت‌های جنوبی به‌شمول قندهار، ارزگان و هلمند، گواه طوفان‌ها، باران‌های شدید و رعد و برق هستند و مشکلاتی را برای ساکنان این ولایت‌ها و چندین ولسوالی قندهار ایجاد کرده است. همچنین در گزارش‌ها آمده است که روز گذشته در اثر باد شدید در ولسوالی ارغنداب قندهار، یک سولر روی یک دختر هشت ساله سقوط کرد که باعث مرگ این دختر شده است. این طوفان‌ها و باران‌های شدید یبش‌ترین زیان مالی را در ولایت‌های ارزگان و هلمند وارد کرده است. قابل ذکر است که برخورد رعدوبرق یا صاعقه به‌دلیل «جریان بسیار قوی برق» که ممکن است قدرت آن گاهی به میلیون‌ها ولت برسد، در کسری از ثانیه منجر به‌ آسیب مغزی و سیستم عصبی، ایست قلبی، توقف تنفس و یا سوختگی بسیار شدید و حتا مرگ می‌شود.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 147 بازدید

منابع محلی از ولایت قندوز می‌گویند که یک دختر ۱۴ ساله در این ولایت با خوردن «مرگ موش» خودکشی کرده است. دست‌کم دو منبع با تایید این رویداد گفته‌اند که این دختر نوجوان (یک‌شنبه، ۲۷ ثور) در مربوطات سردوره از مربوطات کوچه چهارم رستاق‌آباد شهر قندوز خودکشی کرده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این دختر نوجوان با استفاده از زهر یا مرگ موش خودکشی کرده است. منبع در ادامه افزوده است که خشونت‌های خانواد‌گی و فشارهای روحی از عوامل این رویداد بوده است. باید گفت که میزان خودکشی زنان و دختران در سراسر افغانستان پس از تسلط حکومت فعلی به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته است. بیماری‌های روانی، عدم دسترسی به خدمات صحی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی خودکشی‌ها در بین زنان و جوانان بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند. همچنین نهادهای حقوق بشری هشدار می‌دهند که وضع محدودیت‌های گسترده علیه زنان، آنان را در معرض خطر خودکشی و خشونت‌های خانوادگی قرار داده‌اند.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 145 بازدید

دیدبان حقوق بشر افغانستان در تازه‌ترین مورد، از شهروندان، نهادها و سازمان‌های حقوق‌بشری خواسته برای لغو ممنوعیت آموزش دختران دادخواهی کنند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که ادامه‌ی محرومیت صدها هزار دختر از آموزش را نقض آشکار حقوق اساسی آنان دانست و از جامعه‌ی جهانی و شهروندان افغانستان خواست در برابر این وضعیت سکوت نکنند. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که دختران هر روز با امید ادامه‌ی آموزش و رسیدن به آرزوهای‌شان بیدار می‌شوند، اما دروازه‌های مکتب‌ها همچنان به روی آنان بسته باقی مانده است. دیدبان حقوق بشر افغانستان خطاب به مردم گفت: «لطفاً سکوت نکنید و صدای خود را بلند کنید. بگذارید دختران بیاموزند.» حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 104 بازدید

منابع محلی از ولایت کنر می‌گویند که جسد یک کودک دختر از رودخانه‌ی کنر، در ولسوالی «وته پور» این ولایت پیدا شده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که جسد این کودک روز (یک‌شنبه، ۲۷ ثور) در منطقه‌ی «شینگام» از مربوطات ولسوالی وته پور پیدا شده و توسط مردم محل از آب بیرون کشیده شده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این کودک دختر حدود ده سال سن دارد. هویت این کودک مشخص نیست و معلوم نیست که او چگونه در آب رودخانه غرق شده است. تا اکنون مسوولان محلی حکومت فعلی در کنر در این مورد چیزی نگفته‌اند. همه ساله در فصل بهار، بر اثر بالا آمدن سطح آب رودخانه‌ها رویدادهای مشابه در شماری از ولایت‌های کشور رخ می‌دهد. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان به‌دست اعضای خانواده‌های‌شان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 140 بازدید

یک مهاجر ۲۰ ساله افغانستانی به ظن تعرض جنسی به دختر ۱۱ ساله در داخل تشناب یک مکتب در آلمان بازداشت شده است. شبکه رادیو و تلویزیون عمومی در آلمان به نقل از پولیس گزارش داده است که متهم با کمک یک همدست ۱۹ ساله مرد، دختر را مورد حمله قرار داده است. در گزارش آمده است که دختر دانش‌آموز دو روز پس از حادثه، ماجرا را برای خواهر بزرگ‌ترش تعریف کرده و خانواده‌اش پس از شناسایی و ردیابی مظنون، موضوع را به پولیس گزارش دادند. مقامات می‌گویند مظنون ۲۰ ساله بازداشت شده و اکنون در بازداشت موقت به سر می‌برد. همدست ۱۹ ساله او همچنان تحت تعقیب و تحقیق است. در گزارش آمده است که این حادثه روز ۲۸ اپریل در یکی از مکاتب شهر کوبلنتس رخ داده است. دادستان عمومی کوبلنتس اعلام کرده که مظنون اصلی به اتهام «انجام اعمال جنسی علیه کودک در محوطه مکتب» کیفرخواست خورده است. او روز ۴ می بازداشت شد. بر اساس اطلاعات دفتر دادستان، این مظنون پیشتر به دلیل یک جرم جنسی دیگر تحت تحقیق بوده و همچنین به خاطر نگهداری اسلحه تقلبی بدون مجوز جریمه شده بود. وضعیت مهاجرتی دو متهم اعلام نشده و معلوم نیست که چه مدت در آلمان حضور داشته‌اند. پولیس آلمان گفته است که این پرونده را تنها پس از انتشار تصاویر جعلی و شایعات در شبکه‌های اجتماعی علنی کرده است. همچنین مقامات آلمانی تأکید کرده‌اند که این اطلاعات غلط باعث نگرانی عمومی شده بود، اما اکنون وضعیت آرام شده است. مکتب مربوطه با پولیس همکاری کرده و یک تیم بحران برای حمایت روانی از دانش‌آموزان و والدین تشکیل داده است. این تیم قرار است درباره تدابیر جدید امنیتی و حفاظتی برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی بحث کند. این رسانه گزارش داده است که پولیس از ارائه جزئیات بیشتر خودداری کرده تا روند بررسی مختل نشود.

ادامه مطلب


3 ماه قبل - 186 بازدید

همزمان با هزار و ۶۹۱ مین روز بسته‌بودن مکتب‌های دخترانه‌ی بالاتر از صنف ششم در افغانستان، دید‌بان حقوق افغانستان بار دیگر خواستار دسترسی بی‌قیدوشرط دختران به آموزش شده و از جامعه‌ی جهانی خواسته که در برابر ادامه‌ی این ممنوعیت سکوت نکند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «بگذارید دختران بیاموزند؛ آموزش حق آنان است.» دیدبان حقوق افغانستان در ادامه تاکید کرده است که با وجود گذشت نزدیک به پنج سال از محرومیت دختران از آموزش، آنان هنوز هم در آرزوی بازگشت به مکتب و دنبال‌کردن رویاهای‌شان به‌سر می‌برند. این نهاد با ابراز امیدواری نسبت به بازگشایی دوباره‌ی مکتب‌ها برای دختران، از جامعه‌ی جهانی خواسته تا زمان رفع این محدودیت‌ها، در برابر وضعیت موجود خاموش نماند. باید گفت که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. براساس تازه‌ترین داده‌های سازمان ملل متحد، بیش از ۹۰ درصد شهروندان افغانستان از آموزش دختران حمایت می‌کنند.

ادامه مطلب