یان ایگلند، شورای پناهندگان ناروی (NRC) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان با بحران‌های عمیق بشری، اقتصادی و اقلیمی روبرو است و کشورهای عضو ناتو وعده‌های خود برای حمایت از مردم این کشور را فراموش کرده‌اند. آقای ایگلند امروز (دوشنبه، ۱۹ اسد) با نشر گزارشی گفته است که کشورهای عضو ناتو وعده‌های خود به دختران و پسران اهل افغانستان را فراموش کرده و از غیرنظامیان افغانستان روی‌گردان شده‌اند. وی در ادامه تاکید کرده است: «ما در مواجهه با نیازهای روزافزون و کاهش حقوق دختران و زنان در سراسر افغانستان، بیش از پیش تنها مانده‌ایم.» براساس گزارش شورای پناهندگان ناروی، بیش از شش میلیون مهاجر اهل افغانستان از کشورهای همسایه از اواخر سال ۲۰۲۳ میلادی به افغانستان بازگشته‌اند. به گفته‌ی این نهاد، ۷۳ درصد بازگشت‌کننده‌گان بیکار هستند و فرصت‌های محدودی برای تامین معیشت دارند. بحران‌های اقلیمی، تنش‌های منطقه‌ای و محدودیت‌های فزاینده علیه زنان و دختران نیز فشار بر مردم افغانستان را افزایش داده است. شورای پناهند‌گان ناروی می‌گوید که با وجود افزایش نیازهای بشری، بودجه کمک‌های بشردوستانه کاهش یافته است. به گفته‌ی این نهاد، در سال جاری تاکنون تنها ۴۵۰ میلیون دالر برای پاسخ بشردوستانه افغانستان تامین شده که معادل ۲۶ درصد از ۱.۷ میلیارد دالر مورد نیاز است.

دید‌بان حقوق افغانستان، از ادامه‌ی ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، انتقاد کرده و گفته است که با وجود نزدیک به پنج سال محرومیت، دختران افغانستان همچنان رویای آموختن را زنده نگه داشته‌اند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود بر ضرورت دادخواهی و حمایت از حق آموزش دختران و زنان در افغانستان تاکید کرده است. این نهاد افزوده است که دختران افغانستان، با وجود حدود پنج سال محرومیت از آموزش بالاتر از صنف ششم، هم‌چنان از آرزوی ادامه تحصیل دست نکشیده‌اند. دیدبان حقوق افغانستان در پیام خود تاکید کرده است که رویای آموختن در میان دختران افغانستان زنده است و کتاب‌هایی که در انتظار بازگشت آنان به صنف‌های درسی مانده‌اند، نباید به فراموشی سپرده شوند. همچنین دید‌بان حقوق افغانستان افزوده است که احیای حق آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، مستلزم تداوم دادخواهی و حمایت گسترده از آنان است. در بخشی از این پیام آمده است: «بگذارید دختران بیاموزند و در کنار دختران افغانستان بایستید.» اکنون ‌هزار و ۷۶۸ روز از بسته‌ماندن مکتب‌های دختران بالاتر از صنف ششم در افغانستان می‌گذرد. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ کمک‌های انسان‌دوستانه‌ی سازمان ملل متحد با ابراز نگرانی از دوام ممنوعیت آموزش دختران در افغانستان، گفته است که وقتی دختران از فرصت آموزش محروم می‌شوند، ماندن چه معنایی دارد؟ این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۲۵ سرطان) به نقل از زنی در بامیان نوشته است: «می‌ترسم دخترم هیچ آینده‌ای نداشته باشد.» اوچا در ادامه تاکید کرده است که آموزش، امید و فرصت می‌آفریند و سرمایه‌گذاری بر آموزش دختران، سرمایه‌گذاری برای آینده‌ی افغانستان است. در حالی دفتر هماهنگ‌کننده‌ کمک‌های انسان‌دوستانه‌ی سازمان ملل متحد از آموزش دختران دفاع می‌کند که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

منابع محلی از ولایت تخار می‌گویند که یک دختر ۱۷ ساله در شهر تالقان، مرکز این ولایت، با شلیک گلوله به شکل فیجع به قتل رسیده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این دختر شام روز دوشنبه، حوالی ساعت ۶ تا ۷ شام در منزلش در منطقه چشمه‌شیر، بدخشی قشلاق شهر تالقان، هدف شلیک گلوله قرار گرفت و جان باخت. منبع تاکید کرد که این دختر مژگان نام داشته و دختر یارمحمد مشهور به «بابکه» بوده است. در ادامه آمده است که پس از وقوع این رویداد، نیروهای پولیس جسد این دختر را به شفاخانه ولایتی تخار منتقل کرده و تمامی اعضای خانواده او را نیز با خود بردند. منبع افزود پس از آن‌که جسد مژگان به خانواده‌اش سپرده شد، جسد او به خاک سپرده شد. انگیزه این قتل تا کنون روشن نیست و پولیس نیز تا زمان نشر این خبر در مورد این رویداد اظهارنظری نکرده‌اند. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان به‌دست اعضای خانواده‌های‌شان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

لوری بریستو، سفیر پیشین بریتانیا در افغانستان هشدار داده است که محرومیت زنان و دختران از آموزش پیامدهای بنیادی برای افغانستان خواهد داشت. آقای بریستو گفته است که لندن نباید حکومت سرپرست در افغانستان را به رسمیت بشناسد، اما در عین حال برای درک بهتر دیدگاه‌ها و رویکردهای باید با دولت افغانستان در ارتباط باشد. وی در ادامه تاکید کرده است که تعامل به معنای موافقت با سیاست‌های حکومت فعلی نیست. سفیر سابق بریتانیا در افغانستان گفت: «حکومت بریتانیا با بسیاری از کسانی که موافق آن‌ها نبود کار کرده است. برخی از آن‌ها دولت‌ها بوده‌اند و برخی دولت‌ها نبوده‌اند. ما با تمام کارهایی که حکومت فعلی به‌ویژه علیه زنان و دختران انجام می‌دهد، موافق نیستیم و باید توضیح بدهیم که این اقدامات چه پیامدهایی دارد.» همچنین این مقام سابق بریتانیایی با ابراز نگرانی نسبت به ممنوعیت آموزش زنان و دختران در افغانستان گفت حکومت فعلی با این اقدام نیمی از نیروی کار جامعه را از دسترسی به آموزش محروم کرده است. او با تاکید بر لغو محدودیت‌های جنسیتی و توانمندسازی زنان افغانستان افزوده است: «باید حکومت فعلی در افغانستان را متقاعد کنیم که اگر می‌خواهند کشور را اداره کنند، نمی‌توانند نیمی از جامعه را کنار بگذارند.» لوری بریستو در ماه می سال ۲۰۲۱ به جای آلیسون بلیک به‌عنوان سفیر بریتانیا در افغانستان منصوب شد و در ۲۹ آگوست همان سال، به بریتانیا بازگشت. در حالی سفیر پیشین بریتانیا این اظهارات را مطرح می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.