یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیش از ۸.۸ میلیون کودک در افغانستان در معرض دست‌کم سه خطر اقلیمی به‌صورت همزمان؛ از جمله سیل، خشک‌سالی، موج‌های گرما، گرمای شدید، توفان و گردوغبار قرار دارند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که بیش از ۷۵ درصد کودکان افغانستان در معرض خشک‌سالی قرار دارند، بیش از ۵۰ درصد آنان با موج‌های گرمای طولانی‌تر و مکرر روبرو هستند و بیش از ۱.۷ میلیون کودک نیز در معرض سیلاب‌های رودخانه‌ای قرار دارند. تاج‌الدین اویواله، نماینده‌ی یونیسف در افغانستان تاکید کرده است: «کودکان در افغانستان همین اکنون در خط مقدم بحران اقلیمی زندگی می‌کنند. آنچه این وضعیت را به‌ویژه خطرناک می‌سازد، هم‌زمانی خطرات اقلیمی با سطح بالای آسیب‌پذیری کودکان است.» در ادامه آمده است که حدود ۲۱ میلیون کودک در افغانستان زندگی می‌کنند و ۴۱ درصد از این کودکان، در معرض خطرات اقلیمی همزمان قرار دارند. همچنین این نهاد تصریح کرد که افغانستان از نظر آسیب‌پذیری کودکان در جنوب آسیا، در بالاترین رتبه قرار دارد. این نهاد تاکید کرده است که این خطرات برای کودکان تنها تهدیدهای انتزاعی محیط زیستی نیستند، بلکه خدماتی را که کودکان برای بقا، آموزش و حفظ سلامت خود به آن نیاز دارند، مختل می‌کنند. مطابق گزارش یونیسف، بحران تغذیه کودکان در افغانستان، از جمله ابتلای میلیون‌ها کودک به سوءتغذیه حاد و نیازمندی آنان به درمان، آسیب‌پذیری آنان را در برابر خطرناک اقلیمی افزایش می‌دهد. یونیسف افزوده است: «خشکسالی‌ها، سیلاب‌ها و گرمای شدید، نظام‌های غذایی را تضعیف کرده و دسترسی به آب سالم را کاهش می‌دهند؛ عواملی که هر دو به سوءتغذیه حاد منجر می‌شوند.» در گزارش آمده است که تقریباً نیمی از کودکان افغانستان در فقر شدید غذایی زندگی می‌کنند و شکاف‌ها در زمینه‌ی واکسیناسیون، خدمات صحی محیطی و بهداشت نیز خطرات را برای کودکان آسیب‌پذیر افزایش می‌دهد. همچنین یونیسف با تاکید بر اهمیت خدمات آموزشی، حمایت از کودکان و حمایت‌های اجتماعی گفته است که مکاتب امن و مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی می‌توانند به کودکان کمک کنند تا در زمان بروز شوک‌های اقلیمی به آموزش خود ادامه دهند. نماینده‌ی یونیسف در افغانستان گفته است: «برای افغانستان، پیام روشن است: حفاظت از کودکان در برابر بحران اقلیمی نیازمند سرمایه‌گذاری‌های پایدار در خدماتی است که آنان را سالم، برخوردار از تغذیه مناسب، ایمن، تحت حمایت و در حال آموزش نگه می‌دارد.» او بر تقویت نظام‌ها و خدمات مقاوم در برابر اقلیم در بخش‌های صحت، تغذیه، آب، حفظ‌الصحه و بهداشت و آموزش تاکید کرده است.

برنامه اسکان سازمان ملل متحد (UN-Habitat) اعلام کرده است که زنان ساکن در سکونت‌گاه‌های غیررسمی افغانستان در برابر تغییرات اقلیمی آسیب‌پذیر هستند. اين نهاد امروز (دوشنبه، ۷ ثور) با نشر گزارشی گفته است که افغانستان به‌عنوان یکی از آسیب‌پذیرترین کشورهای جهان در برابر تغییرات اقلیمی است. برنامه اسکان ملل متحد در ادامه تاکید کرد که ساکنان سکونت‌گاه‌های غیررسمی که تعداد آنها در سراسر افغانستان از ۱۰۰۰ سایت فراتر می‌رود، به شدت آسیب‌پذیر هستند. برنامه اسکان سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که بسیاری از این سکونت‌گاه‌ها در مناطق شهری یا حومه‌ای پرخطر واقع شده‌اند و فاقد زیرساخت‌های حیاتی و مسکن بادوام هستند. این نهاد می‌گوید که زنان ساکن در سکونت‌گاه‌های غیررسمی افغانستان به‌شدت در معرض خطرات اقلیمی قرار دارند. آن‌ها با محدودیت‌های شدید برای فعالیت‌های اجتماعی و اقتصادی روبرو هستند که آسیب‌پذیری در برابر بحران‌های اقلیمی را افزایش می‌دهد. برنامه اسکان سازمان ملل متحد در گزارش خود تاکید کرده بحران اقلیمی افغانستان در میانه بحران حمایت از جنسیت رخ می‌دهد که منجر به آسیب‌پذیری زنان می‌شود و عدم اقدام، آسیب‌پذیری‌های زنان ساکن در سکونت‌گاه‌های غیررسمی را تشدید می‌کند. این نهاد افزوده است که نقش زنان هنگام‌ بحران‌های اقلیمی افزایش می‌یابد؛ این «زنانه شدن» بحران اقلیمی، نابرابری‌های جنسیتی را تشدید می‌کند. در گزارش آمده است که معیشت زنان توسط محدودیت‌های اعمال‌شده، محدود شده است. کار زنان به صنایع خانگی محدود شده‌ و آن‌ها برای تأمین هزینه‌های خود به مرد خانواده تکیه می‌کنند.

برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و دختران در افغانستان، بیشتر از دیگران از مشکلات بیجاشدگی و تغییرات اقلیمی آسیب می‌بینند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که از سال ۲۰۲۳ میلادی تا اکنون بین ۶۰۰ هزار تا ۱ میلیون نفر به‌گونه اجباری از کشورهای همسایه به افغانستان بازگردانده شده‌‌اند. در گزارش آمده است، بسیاری از افرادی که به صورت اجباری از کشورهای همسایه به افغانستان بازگردانده شده‌اند در سکونت‌گاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند. برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران در این سکونت‌گاه‌ها در زمان وقوع تغییرات اقلیمی مانند سیلاب‌ها، خشک‌سالی‌ها و بیماری‌های ناشی از آن‌ها، فشار بیشتری را تحمل می‌کنند. همچنین برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل متحد افزوده است که زنان در دوران تغییرات اقلیمی با خطرات بیشتری از جمله قرار گرفتن در معرض آزار و خشونت هنگام طی کردن مسیرهای طولانی برای تهیه‌ی آب مواجه‌اند. در گزارش آمده است که ناامنی در زمینه حقوق مسکن، زمین و ملکیت و تهدیدهای مداوم اخراج از محل سکونت، زندگی زنان در سکونت‌گاه‌های غیررسمی را دشوارتر کرده است. در ادامه آمده است که دسترسی به مسکن و زمین بنیادی‌ترین نیاز برای بیجاشدگان داخلی و بازگشت‌کنندگان از کشورهای همسایه است.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان در میان ۱۰ کشور اول آسیب‌پذیرترین در برابر بحران اقلیمی قرار دارد. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «با وجود این‌که افغانستان کم‌تر از یک درصد از کل گازهای گل‌خانه‌ای جهان را تولید می‌کند، اما با یکی از بالاترین هزینه‌های ناشی از تغییرات اقلیمی روبرو است.» برنامه توسعه سازمان ملل متحد نیز اعلام کرده بود که افغانستان یکی از کشورهای آسیب‌پذیر جهان در برابر تغییرات اقلیمی است. این در حالی است که سی‌ومین اجلاس اعضای کنوانسیون تغییرات اقلیم سازمان ملل «کاپ ۳۰» با حضور بیش از ۱۹۰ کشور، ۱۹ عقرب در شهر بلم برازیل آغاز شد. دستور کار اجلاس کاپ ۳۰، شامل کاهش انتشار گازهای گل‌خانه‌ای، اصلاحات در کشاورزی و تأمین مالی اقدامات مقابله با گرمایش جهانی عنوان شده است. همچنین چند روز پیش، یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد گفته بود که تأثیر تغییرات اقلیمی بر افغانستان یک وضعیت اضطراری خاموش است و بیش از نیمی از منابع آب در ولایت‌های مستعد خشک‌سالی خشک شده‌اند. تاج‌الدین اویوال، نماینده‌ی یونیسف در افغانستان گفته بود که از هر ۱۰ نفر، هشت نفر آب آلوده استفاده می‌کنند و افغانستان جزو کشورهایی است که بیشترین آسیب را از اثرات اقلیمی می‌بیند، در حالی که تقریبا هیچ سهمی در این بحران ندارد.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که تأثیر تغییرات اقلیمی بر افغانستان یک وضعیت اضطراری خاموش است و بیش از نیمی از منابع آب در ولایت‌های مستعد خشک‌سالی خشک شده‌اند. تاج‌الدین اویوال، نماینده‌ی یونیسف در افغانستان هم‌زمان با آغاز نشست تغییرات اقلیمی سازمان ملل در برازیل (کوپ-۳۰) گفته است که از هر ۱۰ نفر، هشت نفر آب آلوده استفاده می‌کنند و افغانستان جزو کشورهایی است که بیشترین آسیب را از اثرات اقلیمی می‌بیند، در حالی که تقریبا هیچ سهمی در این بحران ندارد. وی در ادامه تاکید کرده است که تأثیر بحران‌های اقلیمی و آب بر خانواده‌های افغانستان کم‌تر دیده می‌شود. او افزوده است: «تأثیر تغییرات اقلیمی بر کشور واقعاً یک وضعیت اضطراری خاموش است؛ بیش از نیمی از منابع آب در ولایت‌های کلیدی مستعد خشک‌سالی خشک شده‌اند.» نماینده‌ی یونیسف در افغانستان در بخشی از گزارشش گفته است که از هر ۱۰ نفر، هشت نفر آب آلوده می‌نوشند و سیستم‌های بهداشتی در مناطق شهری تحت فشار بلاها و تخریب محیط‌زیستی در حال فروپاشی هستند که منجر به شیوع فزاینده‌ی بیماری‌های ناشی از آب می‌شود. همچنین تاج‌الدین اویوال می‌گوید که افغانستان همچنان یکی از کم‌بودجه‌ترین کشورها در زمینه‌ی بحران‌های بشردوستانه‌ی جهان است و تنها به پنج درصد از بودجه‌ی مورد نیاز برای دسترسی به آب و فاضلاب ایمن و مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی دسترسی دارد. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد تصریح کرد که با وجود محدودیت‌های بودجه، با شرکای خود همچنان به‌صورت شبانه‌روزی در حال تلاش برای ارائه‌ی کمک به خانواده‌ها و کودکانی است که با شرایط اضطراری متعددی روبرو هستند. نماینده‌ی این نهاد از رهبران جهان در برازیل خواسته است کشورهایی را که در سالن‌های مذاکره حضور ندارند و کودکانی را که با ظروف خالی به‌دنبال آب می‌روند به‌یاد داشته باشند. قابل ذکر است که نشست تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد روز دوشنبه به‌طور رسمی در شهر بلم برازیل آغاز به‌کار کرد. در این نشست، افغانستان نماینده ندارد.

موسسه مرسی کورپس (Mercy Corps) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان در آستانه یک بحران سراسری آب قرار دارد و میلیون‌ها شهروند افغانستان که از ایران و پاکستان بازگردانده شده‌اند، بر منابع و سیستم‌های شکننده آبرسانی کشور فشار شدید وارد می‌کنند. این موسسه با نشر گزارشی گفته است که شهر کابل ممکن است تا سال ۲۰۳۰ میلادی کاملاً با کمبود آب روبرو شود، در حالی‌که ولایت‌های چون هرات و قندهار هم‌اکنون با کاهش شدید منابع آبی و پیامدهای انسانی گسترده مواجه‌اند. در بخشی از گزارش موسسه مرسی کورپس آمده است که از آغاز سال ۲۰۲۵ میلادی تا اکنون بیش از دو میلیون مهاجر، عمدتاً به‌طور اجباری از ایران و پاکستان، به کشور بازگشته‌اند و احتمال دارد این رقم تا پایان سال به نزدیک به شش میلیون تن برسد. بربنیاد یافته‌های این نهاد، بیش از ۷۵ درصد خانواده‌های بازگشت‌کننده گفته‌اند دسترسی به آب پاک دشوار است و ۴۵ درصد از آنان با بیماری‌های ناشی از آب ناسالم روبه‌رو هستند. موسسه مرسی کورپس در ادامه هشدار داده است که هزینه آب در شهرها به‌ویژه در قندهار بسیار بالا رفته و تنش بر سر منابع مشترک آبی در حال افزایش است. این نهاد خواستار اقدام فوری برای کمک به خانواده‌ها، تقویت شبکه‌های آبرسانی و جلوگیری از خشک شدن منابع زیرزمینی شده است. همچنین همزمان با هفته‌ی جهانی آب، دفتر نمایندگی اتحادیه اروپا برای افغانستان، درباره‌ی ‏بحران کمبود آب در افغانستان هشدار داده بود که این دفتر متعهد ‏به مقابله با این چالش است.‏ این دفتر در حساب کاربری ایکس خود نوشته ‏است: «با پایان هفته‌ی جهانی آب، افکار ما با مردم افغانستان است. ‏کمبود آب یک نگرانی حیاتی است، به‌ویژه در کابل، زیرا این مشکل ‏همه چیز را از مصونیت غذایی گرفته تا صحت عامه متأثر می‌سازد.»‏ قابل ذکر است که افغانستان چند سال است که با خشک‌سالی‌های پی‌هم دست‌وپنجه نرم می‌کند.‏ طبق این گزارش، استخراج آب در حال حاضر سالانه ۴۴ ‏میلیون متر مکعب بیشتر از میزان تغذیه طبیعی آب‌های ‏زیرزمینی است.

خبرگزاری فرانسه اعلام کرده است که تغییرات اقلیمی در افغانستان از جمله خشک‌سالی و سیل‌های ناگهانی سبب آوارگی مردم این کشور شده است. این خبرگزاری امروز (یک‌شنبه، ۲۶ اسد) با نشر گزارشی گفته است که همزمان با تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان در سال ۲۰۲۱ میلادی، سیل، خشک‌سالی‌ها و دیگر مخاطرات ناشی از تغییرات اقلیمی سبب آوارگی مردم شده است. این رسانه به نقل از سازمان ملل متحد گزارش داده است که از اوایل سال جاری میلادی، بیش از پنج میلیون تن از تغییرات اقلیمی در سراسر افغانستان متاثر شده‌اند. در بخشی از گزارش آمده است که حدود ۴۰۰ هزار تن در این مدت آواره شدند. خبرگزاری فرانسه گزارش داده است که بیشتر مردم در افغانستان در خانه‌های گِلی زندگی می‌کنند و به شدت به کشاورزی و دامداری وابسته‌اند و آنان را در معرض تغییرات محیطی قرار می‌دهد. همچنین این رسانه در گزارشی دیگر از کمبود آب در افغانستان، هشدار داده و گفته است که در برخی روستاهای بامیان آب آشامیدنی به سختی پیدا می‌شود. قابل ذکر است که حکومت فعلی هرچند از راه‌اندازی چندین پروژه برای مدیریت آب خبر داده‌اند، اما تأکید کرده‌اند که مدیریت خشک‌سالی را باید به خداوند سپرد. یونیسف پیشتر نیز هشدار داده بود که تا سال ۲۰۳۰ میلادی، منابع آب کابل به‌طور کامل خشک خواهد شد. قابل ذکر است که بیشتر کودکان در مکاتب افغانستان به آب سالم دسترسی ندارند. این در حالی است که کمیته صلیب سرخ در روز جهانی آب گفته است که ۳۳ میلیون تن در افغانستان به آب نوشیدنی سالم دسترسی ندارند. همچنان، یونیسف پیش‌تر در گزارشی افزوده بود که در ۲۵ ولسوالی ولایت‌های شرقی افغانستان در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ آب نوشیدنی سالم فراهم کرده است.