برچسب: گرسنگی

2 روز قبل - 120 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگی امور کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد از اختصاص ۱۸ میلیون دالر برای کمک‌رسانی در افغانستان خبر داد. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۱۴ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این بودجه از صندوق مرکزی واکنش اضطراری سازمان ملل متحد (CERF) به افغانستان اختصاص داده شده است. در اعلامیه آمده است با توجه به این‌که ۲۱.۹ میلیون نفر در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند و تنها حدود ۳۱ درصد از طرح بشردوستانه‌ی سال ۲۰۲۶ میلادی تأمین مالی شده است، این حمایت در زمان بسیار مهمی ارائه می‌شود. تام فچلر، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور بشردوستانه و هماهنگ‌کننده‌ی امداد اضطراری اعلام کرده است که اختصاص ۱۶۰ میلیون دالر از صندوق مرکزی واکنش اضطراری سازمان ملل متحد برای رسیدگی به ۱۲ بحران که با کمبود بودجه مواجه است، تصویب کرده است. او تاکید کرد که از این مبلغ، ۱۰ میلیون دالر برای اطمینان از این‌که افراد دارای معلولیت از کمک‌ها محروم نمانند، اختصاص یافته است. وی افزوده است: «قرار است به ۸۷ میلیون نفر کمک‌رسانی شود. وقت برای تلف کردن نداریم.» این مقام سازمان ملل تأکید کرده است که بحران‌هایی که بیش از همه در جهان نادیده گرفته می‌شوند، نباید به بحران‌های فراموش‌شده تبدیل شوند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 142 بازدید

وقتی صدای شکم کودکان بلندتر از صدای قاشق و بشقاب می‌شود، مادر دیگر نمی‌داند چگونه گرسنگی آنان را پنهان کند. در خانه‌ای کوچک و خاموش، در یکی از روستاهای اطراف کابل، این صدا برای یک خانواده هشت‌نفره به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده است؛ خانواده‌ای متشکل از پدر و مادر و چهار دختر و دو پسر که هر شب، پیش از خواب، به جای فکر کردن به فردای بهتر، نگران این هستند که آیا صبح چیزی برای خوردن خواهند داشت یا نه. مادر می‌گوید سخت‌ترین لحظه روز برایش زمانی است که کودکانش دور سفره می‌نشینند و او چیزی برای گذاشتن روی آن ندارد. گاهی چند تکه نان خشک را میان هشت نفر تقسیم می‌کند و برای آن‌که سهم کودکان بیشتر شود، خودش از خوردن صرف‌نظر می‌کند. وقتی بچه‌ها می‌پرسند: «مادر، تو نمی‌خوری؟» لبخند می‌زند و می‌گوید: «من گرسنه نیستم.» اما او گرسنه است. خانه این خانواده ساده است؛ دیوارهای فرسوده، وسایل اندک و آشپزخانه‌ای که در آن، مقدار کمی آرد و روغن باقی مانده است. زندگی در این خانه بیشتر با کمبود معنا می‌شود تا با داشته‌ها. مادر هر روز پیش از پختن نان، به ظرف آرد نگاه می‌کند و حساب می‌کند اگر امروز این مقدار مصرف شود، برای فردا چه باقی خواهد ماند. گاهی مجبور می‌شود نان را کوچک‌تر از روز قبل بپزد. گاهی آب غذا را بیشتر می‌کند تا یک قابلمه کوچک برای هشت نفر کافی باشد. و گاهی غذایی که باید برای یک خانواده هشت‌نفره باشد، تنها به چند لقمه برای هر نفر تبدیل می‌شود. پدر خانواده کار ثابت ندارد. صبح‌ها، پیش از آن‌که کودکان از خواب بیدار شوند، از خانه بیرون می‌شود و به امید پیدا کردن کار روزمزدی راهی می‌شود. او نمی‌داند آن روز کاری پیدا خواهد کرد یا نه. روزهایی که کار پیدا می‌کند، با دستمزدی اندک به خانه برمی‌گردد؛ پولی که حتی پیش از رسیدن به خانه، جای مصرفش مشخص شده است: مقداری آرد، کمی روغن، شاید چند کیلو برنج و اگر چیزی باقی بماند، برای یکی از نیازهای ضروری خانه. اما روزهایی هم هست که از صبح تا شام در جست‌وجوی کار می‌گردد و دست خالی به خانه برمی‌گردد. در چنین شب‌هایی، وارد شدن به خانه برای خودش از هر چیز دیگری سخت‌تر است. کودکان به استقبالش می‌آیند و شاید یکی از آنان بپرسد: «پدر، چیزی برای خوردن آوردی؟» پدر نمی‌داند چه بگوید. گاهی فقط سرش را پایین می‌اندازد و سکوت می‌کند. او می‌گوید تحمل گرسنگی خودش برایش آسان‌تر است، اما تحمل نگاه کودکانش دشوار است؛ کودکانی که هنوز آن‌قدر بزرگ نشده‌اند که بفهمند چرا در خانه دیگران سفره پر است، اما در خانه آنان، مادر برای تقسیم یک تکه نان میان چند نفر حساب می‌کند. چهار دختر خانواده هر کدام آرزوهایی دارند. یکی دوست دارد درس بخواند، دیگری می‌خواهد خیاط شود و دیگری آرزو دارد روزی زندگی متفاوتی داشته باشد. اما فقر باعث شده بسیاری از این آرزوها پیش از آن‌که فرصت جوانه زدن پیدا کنند، در همان ذهن کودکی باقی بمانند. دختر بزرگ‌تر خانواده بیشتر از همه شرایط خانه را درک می‌کند. وقتی می‌بیند مادر چیزی برای خوردن ندارد، تلاش می‌کند کمتر غذا بخورد تا سهم خواهرها و برادرهای کوچک‌ترش بیشتر شود. او می‌گوید دیگر مثل گذشته چیزی از پدر و مادرش نمی‌خواهد؛ نه لباس تازه، نه کفش نو و نه خوراکی. چون می‌داند هر خواسته‌ای که بر زبان بیاورد، ممکن است پدرش را بیشتر شرمنده کند. پسر کوچک‌تر خانواده اما هنوز کودک است و نمی‌تواند گرسنگی را مانند خواهر بزرگش پنهان کند. وقتی گرسنه می‌شود، به آشپزخانه می‌رود و در ظرف‌ها را نگاه می‌کند؛ شاید چیزی باقی مانده باشد. اگر چیزی پیدا نکند، نزد مادر می‌رود و می‌پرسد چه زمانی غذا آماده می‌شود. مادر گاهی به او می‌گوید: «کمی صبر کن.» اما خودش هم نمی‌داند برای چه چیزی باید صبر کند. شاید برای پیدا شدن کار پدر. شاید برای رسیدن کمک یک آشنا. و شاید فقط برای این‌که چند ساعت دیگر بگذرد. در این خانه، غذا دیگر تنها غذا نیست؛ موضوعی است که تمام زندگی خانواده را تحت تأثیر قرار داده است. مادر باید تصمیم بگیرد امروز نان بیشتری بپزد یا آرد را برای فردا نگه دارد. پدر باید میان خرید مواد غذایی و پرداخت یکی از هزینه‌های ضروری خانه انتخاب کند. کودکان نیز کم‌کم یاد گرفته‌اند که اگر چیزی روی سفره نیست، نباید زیاد سؤال کنند. مادر می‌گوید گاهی وقتی کودکانش خواب هستند، کنارشان می‌نشیند و به چهره‌هایشان نگاه می‌کند. از خودش می‌پرسد چرا باید کودکانش چنین زندگی‌ای داشته باشند؛ چرا دخترانش به جای فکر کردن به آینده، نگران لباس و غذا باشند و چرا پسرانش باید از کودکی طعم سختی را بچشند. بیشترین دردش این است که نمی‌تواند خواسته‌های ساده فرزندانش را برآورده کند؛ خواسته‌هایی که شاید برای یک خانواده دیگر کوچک باشند، اما برای آنان به بزرگ‌ترین آرزوها تبدیل شده‌اند. یک لباس نو، یک جفت کفش، غذای کافی، یک وعده گوشت، میوه‌ای برای کودکان و حتی یک روز بدون نگرانی از خالی شدن سفره. پدر خانواده، با وجود خستگی، هر روز دوباره از خانه بیرون می‌شود. می‌گوید اگر امروز کار پیدا نکرده، شاید فردا پیدا کند. اگر امروز نتوانسته برای فرزندانش غذای کافی تهیه کند، شاید فردا وضعیت بهتر شود. همین امید کوچک است که هر صبح او را از جا بلند می‌کند. اما فقر به‌آرامی امید را هم خسته می‌کند. روزها می‌گذرند و خانواده همچنان با همان مشکل روبه‌رو است. گاهی غذایی در خانه هست و گاهی نیست. گاهی پدر کار پیدا می‌کند و گاهی نه. گاهی کودکان می‌خندند و گاهی گرسنگی و نگرانی، سکوت سنگینی بر خانه حاکم می‌کند. با این همه، مادر هنوز تلاش می‌کند خانه را گرم نگه دارد. اگر غذایی باشد، نخست کودکان را سیر می‌کند. اگر لباس سالمی باقی مانده باشد، آن را به کوچک‌ترها می‌دهد. اگر تنها چند تکه نان در خانه باشد، آن را میان شش کودک تقسیم می‌کند و خودش و همسرش سهم کمتری برمی‌دارند. او شاید نتواند فقر را از خانه بیرون کند، اما تلاش می‌کند کودکانش کمتر طعم آن را احساس کنند. شب هنگام، وقتی چراغ خانه کم‌نور است و کودکان یکی‌یکی به خواب می‌روند، پدر و مادر در سکوت کنار هم می‌نشینند. دیگر چیزی برای گفتن ندارند. هر دو می‌دانند که فردا دوباره همان راه تکرار خواهد شد؛ پدر به دنبال کار خواهد رفت و مادر در آشپزخانه به مقدار آرد باقی‌مانده نگاه خواهد کرد. شش کودک نیز صبح از خواب بیدار خواهند شد و شاید دوباره نخستین پرسش‌شان این باشد: «امروز برای صبحانه چه داریم؟» و مادر باز هم تلاش خواهد کرد لبخند بزند. شاید دردناک‌ترین بخش زندگی این خانواده همین باشد؛ این‌که گرسنگی دیگر یک اتفاق ناگهانی نیست، بلکه به بخشی از زندگی روزمره‌شان تبدیل شده است. آنان دیگر از خالی بودن سفره تعجب نمی‌کنند؛ فقط امیدوارند روز بعد، چیزی برای گذاشتن روی آن پیدا شود. در یکی از روستاهای اطراف کابل، خانواده‌ای هشت‌نفره شب‌هایش را با چنین امیدی به صبح می‌رساند؛ امیدی کوچک اما سرسخت؛ برای سفره‌ای که روزی پرتر باشد، برای کاری ثابت برای پدر، برای آرامشی که مادر سال‌هاست از آن دور مانده و برای آینده‌ای که در آن هیچ‌کدام از شش کودک مجبور نباشند گرسنگی را به عنوان بخشی از کودکی خود به یاد بیاورند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


4 روز قبل - 133 بازدید

برنامه جهانی غذا در تازه‌ترین مورد اعلام کرد که ۲۶۶ میلیون تن در سراسر جهان با ناامنی حاد غذایی روبرو هستند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که با افزایش ناامنی غذایی، حمایت افراد برای مبارزه با گرسنگی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. برنامه جهانی غذا در ادامه تاکید کرده است که در کنار دولت‌ها و شرکت‌ها، کمک‌های افراد نیز به یکی از منابع مهم برای پیش‌برد ماموریت این نهاد در مبارزه با گرسنگی تبدیل شده است. او در ادامه افزوده است که این حمایت‌ها در شرایطی اهمیت دارد که میلیون‌ها تن در سراسر جهان با کمبود شدید غذا روبرو هستند. این سازمان تصریح کرد که پشتیبانی از فعالیت‌های آن برای مقابله با گرسنگی و رسید‌گی به نیازهای غذایی مردم در سراسر جهان ضروری است. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 104 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی، حدود ۱.۳ میلیون کودک در افغانستان را تحت درمان سوءتغذیه قرار خواهد داد. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که شمار زیادی از کودکان در سراسر افغانستان همچنان در معرض خطر سوءتغذیه قرار دارند. یونیسف در ادامه تاکید کرد که کودکان مبتلا به سوءتغذیه پس از شناسایی و غربالگری، خدمات درمانی و غذای درمانی دریافت می‌کنند. در ادامه آمده است که ارایه مراقبت‌های لازم و غذای درمانی می‌تواند به بهبود وضعیت کودکان مبتلا به سوءتغذیه کمک کند. همچنین صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد پیشتر نیز اعلام کرده بود که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان از سوءتغذیه رنج می‌برند که از این میان، حدود یک میلیون کودک به سوءتغذیه شدید و تهدیدکننده مبتلا هستند. قابل ذکر است که سازمان ملل متحد پیش از این پیش‌بینی کرده بود که بیش از ۱۷ میلیون نفر از کل جمعیت افغانستان، امسال با «ناامنی غذایی حاد» روبه‌رو خواهند شد و این بحران به‌طور نامتناسبی بر زنان و کودکان تأثیر می‌گذارد. سازمان ملل برای رسیدگی به این وضعیت ۱.۷۱ میلیارد دالر بودجه درخواست کرده بود، اما در نیمه‌ی نخست سال جاری میلادی، کم‌تر از ۲۰ درصد این بودجه تأمین شده است.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 109 بازدید

برنامه جهانی غذا (WFP) برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هیچ کشوری نمی‌تواند پیشرفت کند اگر مردمش گرسنه باشند. این برنامه امروز (سه‌شنبه، ۲۲ سنبله) با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که گرسنگی سلامت، آموزش، معیشت و رشد اقتصادی را تضعیف می‌کند. برنامه جهانی غذا در ادامه تاکید کرده است که دسترسی مردم به غذای کافی برای ایجاد جامعه‌ای باثبات و مرفه ضروری است. این نهاد با اشاره به اهمیت کمک‌های غذایی و بشردوستانه افزوده است که باید اطمینان حاصل شود همه افراد، به‌ویژه خانواده‌های نیازمند، به مواد غذایی مورد نیازشان دسترسی دارند. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند. همچنین اکنون نزدیک به پنج میلیون کودک و زن در افغانستان نیز، در اثر گرسنگی به سوءتغذیه‌ی شدید مبتلا هستند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 130 بازدید

رسانه آی‌تی‌وی نیوز اعلام کرد که در برخی از شفاخانه‌های افغانستان روزانه دست‌کم ۶ کودک به دلیل ابتلا به سوءتغذیه جان می‌دهند. این شبکه خبری با نشر گزارشی درباره افزایش مرگ‌ومیر ناشی از سوءتغذیه در افغانستان، از کمبود دارو، امکانات پزشکی و ناتوانی خانواده‌ها برای درمان کودکان مبتلا به سوءتغذیه در کشور هشدار داده است. رسانه آی‌تی‌وی نیوز در گزارشش نوشته است که شاهد بحران بهداشتی بوده است که روزانه جان کودکان را می‌گیرد. بربنیاد این گزارش، میزان مرگ‌ومیر کودکان مبتلا به سوءتغذیه در افغانستان افزایش یافته و نظام صحی پاسخگوی مدیریت این بحران نیست. همچنین اما مورفی، سردبیر این رسانه در دیدار از شفاخانه اندرا گاندی کابل به نقل از یک پزشک بخش مراقبت‌های ویژه نوشت این مرکز صحی برای درمان کودکان سوءتغذیه فقط شیر در اختیار دارد. در گزارش آمده است افرادی که از پیش با بیماری یا مشکلات جسمی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، اکنون علاوه بر مشکلات قبلی، با پیامدهای کمبود غذا و سوءتغذیه نیز روبرو هستند. خانواده انیسه، کودک هفت ساله مبتلا به سوءتغذیه گفته است که توان مالی خرید داروی مورد نیاز برای دیابت نوع یک کودک خود را ندارند. گزارشگر آی‌تی‌وی نیوز نوشت برای بسیاری از این خانواده‌ها، مشکل تنها بیماری کودک نیست؛ هزینه درمان، کمبود دارو و ناتوانی در تأمین نیازهای اولیه زندگی نیز بر مشکلات آنها افزوده شده است. یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که در سراسر افغانستان، ۳.۷ میلیون کودک دچار سوءتغذیه حاد هستند و جان حدود یک میلیون نفر از آن‌ها به دلیل سوءتغذیه شدید، در معرض خطر مرگ قرار دارد. این گزارش هشدار می‌دهد که افزایش سوءتغذیه در شرایطی رخ می‌دهد که خانواده‌های افغانستان با فقر و بیکاری روبرو هستند و شفاخانه‌ها نیز با کمبود منابع برای رسیدگی به شمار فزاینده کودکان بیمار مواجه‌اند.

ادامه مطلب


4 هفته قبل - 130 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ کننده امور بشردوستانه سازمان ملل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال روان میلادی حدود ۲۱.۹ میلیون تن در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۱۷سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بدون تامین مالی به موقع، روند کمک‌ها با چالش جدی مواجه می‌شود. اوچا در ادامه تاکید کرده است که با وجود نیاز جدی به کمک‌های بشردوستانه، تا آخر ماه گذشته میلادی، تنها حدود ۳۰ درصد بودجه مورد نیاز تامین شده است. دفتر هماهنگ‌کننده امور بشردوستانه سازمان ملل در ادامه افزوده است: «تا پایان آگوست، تنها ۲۹.۷٪ از ۱.۷۱ میلیارد دالر مورد نیاز تامین شده است و تاثیر آن در حال حاضر در بخش‌های مختلف احساس می‌شود.» این در حالی است که چند روز قبل نیز این نهاد از کمبود بیش از ۱۵۰ میلیون دالری بودجه کمک به بازگشت‌کنندگان، جمعیت‌های آسیب‌پذیر از رویدادهای طبیعی و بیجا‌شد‌گان داخلی خبر داده بود. این در حالی است که مطابق گزارش‌های ارایه شده از سوی نهادهای بین‌المللی و سازمان ملل متحد، افغانستان با یکی از گسترده‌ترین بحران‌های بشردوستانه در جهان مواجه است. بی‌کاری گسترده، محدویت‌ها علیه زنان، انزوای کشور و بازگشت اجباری هزاران خانواده مهاجر به کشور، سبب تشدید بحران کنونی بشردوستانه شده است.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 130 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بحران گرسنگی در میان کودکان در افغانستان رو به وخامت است و ۳.۷ میلیون کودک از لاغری شدید ناشی از سوءتغذیه رنج می‌برند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که از این میان، یک میلیون کودک با نوع شدید و خطرناک سوءتغذیه مواجه هستند. یونیسف خواستار افزایش حمایت برای حفاظت از کودکان و نجات جان آنان شده است. این سازمان تاکید کرده است که ادامه کاهش حمایت‌های مالی و بسته‌شدن خدمات تغذیه‌ای می‌تواند دسترسی کودکان مبتلا به سوءتغذیه به خدمات ضروری را محدود کند. همچنین برنامه جهانی غذا در اوایل ماه آگست هشدار داده بود که سوءتغذیه حاد کودکان در افغانستان در سال جاری به سطوح بحرانی رسیده است. بربنیاد گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی، پس از تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان میزان فقر و گرسنگی در کشور به شدت افزایش یافته است. برنامه جهانی غذا پیشتر هشدار داد که در آستانه زمستان بیش از ۱۷ میلیون افغان با ناامنی شدید غذایی مواجه‌اند. این سازمان گفت موج گرسنگی با سرعت نگران‌کننده سراسر افغانستان را فراگرفته است. به گزارش ملل متحد، در حال حاضر حدود ۲۳ میلیون افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 104 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کاهش بودجه کمک‌های بشردوستانه در افغانستان باعث تعطیلی بیش از ۱۰۰ مرکز درمانی سوءتغذیه کودکان شده است. ملیسا فلمینگ، معاون دبیرکل سازمان ملل در امور ارتباطات جهانی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان دچار سوءتغذیه حاد هستند. وی در ادامه تاکید کرده است که حدود یک میلیون کودک با سوءتغذیه شدید و تهدیدکننده زند‌گی مواجه هستند. فلمینگ در ادامه افزوده است که تعطیلی این مراکز، دسترسی کودکان مبتلا به سوءتغذیه به درمان و خدمات تغذیه‌ای حیاتی را دشوارتر کرده است. این وضعیت در حالی ادامه دارد که میلیون‌ها کودک در افغانستان برای دسترسی به خدمات درمانی و تغذیه‌ای به کمک‌های بشردوستانه وابسته‌اند. این در حالی است که پیشتر یونیسف گفته بود که افزایش سوءتغذیه شدید کودکان، فشار بر بیمارستان‌های افغانستان را افزایش داده است. یونیسف تصریح کرد که  نباید منتظر ماند تا کودکان به وضعیت خطرناک برسند و نیازمند بستری در بیمارستان شوند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 140 بازدید

برنامه جهانی غذا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که اتحادیه‌ اروپا ۱۵ میلیون یورو برای تقویت تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی و سیستم‌های غذایی محلی به افغانستان کمک کرده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این پشتیبانی مالی، از معیشت شهروندان افغانستان حمایت خواهد کرد و همین گونه فرصت‌های اقتصادی را برای زنان و جوانان ایجاد می‌کند. برنامه‌ جهانی غذا در ادامه تاکید کرده است که بسته کمکی تازه‌ی اتحادیه اروپا برای افغانستان، به تقویت برنامه خوراکی این نهاد برای مکتب‌ها نیز کمک خواهد کرد. این در حالی است در روزهای اخیر نهادهای کمک‌رسان به ویژه صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد، از افزایش سوءتغذیه و نیاز به منابع مالی فوری هشدار داده است. اخیراً نگرانی نهادهای بین‌المللی از گسترش گرسنگی همزمان با کاهش بودجه‌ی انسان‌دوستانه در افغانستان ابراز نگرانی دارند. برنامه جهانی غذا پیشتر برای تأمین نیازهای افراد دچار گرسنگی در افغانستان خواستار تأمین فوری ۵۰۰ میلیون دالر تا پیش از زمستان شده است.

ادامه مطلب