سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که با نزدیک‌شدن فصل زمستان، ۱۵.۹ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی شدید غذایی در سطح بحرانی یا بدتر از آن روبرو هستند. این سازمان امروز (شنبه، ۹ عقرب) با نشر گزارشی گفته است که وضعیت خانواده‌های آسیب‌پذیر نیازمند کمک‌های فوری بشردوستانه است. در گزارش آمده است که کمک‌های بشردوستانه برای نجات جان مردم ضروری است؛ اما سرمایه‌گذاری پایدار در زمینه معیشت و خدمات اساسی نیز برای تقویت توانایی خانواده‌ها در مقابله با بحران‌ها اهمیت دارد. بر بنیاد ارزیابی نهادهای سازمان ملل، پیش‌بینی می‌شود شمار افراد دچار ناامنی شدید غذایی در فصل زمستان، از نوامبر ۲۰۲۶ میلادی تا اپریل ۲۰۲۷ میلادی، به ۱۹.۲ میلیون نفر افزایش یابد. در گزارش آمده است که از این میان، حدود پنج میلیون نفر با وضعیت اضطراری گرسنگی روبرو خواهند شد. همچنین در بخش دیگری از این گزارش، به وضعیت زنان و دختران افغانستان اشاره شده است. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، گفته است که بسیاری از زنان در افغانستان امید خود را از دست داده‌اند و در فضای ترس و نگرانی زندگی می‌کنند. گوترش با انتقاد از محدودیت‌ها گفته است که قوانین موجود در افغانستان، حذف نظام‌مند زنان و دختران از زندگی عمومی را رسمیت بخشیده است. او تأکید کرده است که سازمان ملل اجازه نخواهد داد تبعیض جنسیتی در هیچ نقطه‌ای از جهان عادی‌سازی شود. سازمان ملل متحد اعلام کرده است که کارکنان این نهاد در سراسر افغانستان، همراه با شرکای خود، به ارایه کمک‌های بشردوستانه و خدمات نجات‌بخش ادامه می‌دهند و متعهد به حمایت از مردم این کشور هستند. دبیرکل سازمان ملل خواستار پایان فوری خشونت‌ها، احترام به حقوق همه شهروندان افغانستان و پایبندی این کشور به تعهدات و توافق‌نامه‌های بین‌المللی شده است.

سازمان جهانی صحت در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که تا اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی از ۸۷ مرکز بستری درمان سوءتغذیه حاد شدید در ۲۵ ولایت افغانستان حمایت کرده است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که از این طریق به ۲۷ هزار و ۴۰۳ کودک زیر پنج سال خدمات درمانی نجات‌بخش ارایه شده است. بر بنیاد معلومات این سازمان از میان کودکان تحت پوشش این مراکز، ۱۳ هزار و ۴۴ تن پسر و ۱۴ هزار و ۳۵۹ تن دختر بودند. سازمان جهانی صحت در ادامه تاکید کرده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی، با فراهم‌سازی داروهای ضروری، بسته‌های تغذیه‌ای، تجهیزات طبی و دستگاه‌های تزریق، خدمات درمانی سوءتغذیه در افغانستان را تقویت کرده است. همچنین این سازمان ۷۴ کارمند صحی زن را برای رسیدگی به موارد سوءتغذیه حاد شدید همراه با عوارض طبی آموزش داده است. این سازمان تأکید کرده است که دسترسی به‌موقع به درمان سوءتغذیه، خدمات اساسی صحی، آب آشامیدنی سالم و اقدامات پیشگیری از بیماری‌ها، به‌ویژه برای زنان و کودکان آسیب‌پذیر، در حفاظت از سلامت و رفاه آنان اهمیت حیاتی دارد. همچنین صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد پیشتر نیز اعلام کرده بود که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان از سوءتغذیه رنج می‌برند که از این میان، حدود یک میلیون کودک به سوءتغذیه شدید و تهدیدکننده مبتلا هستند. قابل ذکر است که سازمان ملل متحد پیش از این پیش‌بینی کرده بود که بیش از ۱۷ میلیون نفر از کل جمعیت افغانستان، امسال با «ناامنی غذایی حاد» روبه‌رو خواهند شد و این بحران به‌طور نامتناسبی بر زنان و کودکان تأثیر می‌گذارد. سازمان ملل برای رسیدگی به این وضعیت ۱.۷۱ میلیارد دالر بودجه درخواست کرده بود، اما در نیمه‌ی نخست سال جاری میلادی، کم‌تر از ۲۰ درصد این بودجه تأمین شده است.

جان آیلیف، ریس برنامه‌ جهانی غذا در افغانستان در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که در ماه‌های آینده، ۱۹ میلیون تن یعنی نزدیک به ۴۰ درصد جمعیت این کشور، با گرسنگی شدید روبرو خواهند شد. آقای آیلیف در گفتگو با خبرگزاری اسوشیتدپرس گفته است که شمار افرادی که از گرسنگی رنج می‌برند، بیش از هر زمان دیگری شده است. او تاکید کرده است که سوءتغذیه‌ی شدید که در صورت درمان‌نشدن می‌تواند به مرگ منجر شود، به‌ گونه نگران‌کننده‌ای در افغانستان در حال افزایش است. او تصریح کرد که در سال پیش رو نزدیک به پنج میلیون و ۳۰۰ هزار زن و کودک در افغانستان به درمان سوءتغذیه‌ی شدید نیاز خواهند داشت؛ رقمی که یک میلیون و ۳۰۰ هزار بیشتر از ۲۰۲۲ است. بر بنیاد گزارش اسوشیتدپرس، بخش سوءتغذیه شفاخانه‌ی صحن طفل اندرا گاندی، یکی از مرکزهای اصلی درمان کودکان در افغانستان، با همه ظرفیت فعالیت می‌کند و هر ۲۰ تخت آن پر است. جان آیلیف تأکید کرده است که کودکان بیشترین آسیب را از کم‌بود مواد غذایی می‌بینند؛ زیرا بدن آن‌ها هنوز در حال رشد است و به مواد مغذی بیش‌تری نیاز دارد. برنامه جهانی غذا هشدار داد که کم‌بود غذا می‌تواند آن‌ها را در معرض سوءتغذیه شدید و خطر مرگ قرار دهد. این وضعیت در حالی ادامه دارد که اقتصاد افغانستان پس از خروج نیروهای ائتلاف به رهبری ایالات متحده و بازگشت حکومت سرپرست به قدرت در سال ۲۰۲۱ میلادی، با بحران‌های جدی روبرو شده است.

برنامه توسعه‌ سازمان ملل متحد و ابتکار فقر و توسعه انسانی آکسفورد اعلام کردند که شمار افراد گرفتار فقر چندبعدی در جهان برای نخستین‌ بار از زمان راه‌اندازی این شاخص در ۲۰۱۰ میلادی افزایش یافته و به ۱.۲ میلیارد تن رسیده است. سازمان ملل در گزارش «شاخص جهانی فقر چندبعدی سال ۲۰۲۶» وضعیت فقر را در ۱۰۸ کشور در حال توسعه را بررسی کرده است. بر بنیاد گزارش که امروز (شنبه، ۲۵ میزان) نشر شده، شاخص فقر چندبعدی در افغانستان ۰.۳۶۰ است. این برآورد نشان می‌دهد که ۶۴.۹ درصد جمعیت افغانستان، معادل حدود ۲۶.۳ میلیون تن، با محرومیت‌های چندبعدی شامل مشکلات در زمینه آموزش، صحت و سطح رفاه زندگی روبرو است. طبق این داده‌ها، آموزش بیش‌ترین سهم را در محرومیت چندبعدی افغانستان دارد و پس از آن سطح زندگی و صحت قرار می‌گیرند. کم‌بود دسترسی به امکانات اساسی نیز از عامل‌های مؤثر بر وضعیت خانواده‌ها است. همچنین در سطح جهان، گزارش ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که بیش از نیمی از افراد گرفتار فقر چندبعدی، کودکان‌اند و ۸۳ درصد آن‌ها در مناطق روستایی زندگی می‌کنند. در ادامه آمده است که از میان ۸۹ کشوری که اطلاعات روندی درباره آن‌ها در دسترس بوده، ۳۳ کشور توانسته‌اند شاخص فقر چندبعدی خود را در کمتر از ۱۵ سال به نصف کاهش دهند. برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد تاکید کرده است که کاهش فقر چندبعدی به اقدام‌های هماهنگ در بخش‌های آموزش، صحت و بهبود سطح زندگی نیاز دارد.

یان اگلند، رییس شورای پناهندگان ناروی در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که یک‌سوم جمعیت افغانستان در زمستان پیشرو با گرسنگی مواجه خواهند شد. آقای اگلند با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که امسال دست‌کم دو میلیون نفر به شمار افرادی که به غذای کافی دسترسی ندارند، افزوده شده است. او تاکید کرد که در حال حاضر، نزدیک به ۱۶ میلیون تن در افغانستان به غذای کافی دسترسی ندارند و این وضعیت ناشی از هم‌زمانی تورم، نرخ بالای بیکاری، تغییرات اقلیمی و کاهش کمک‌های بشردوستانه می‌باشد. رییس شورای پناهندگان ناروی نوشت سال گذشته شمار افغانستانی‌هایی که به غذای مورد نیاز دسترسی نداشتند به ۱۴ میلیون نفر می‌رسید. وی افزوده است که این آمار به‌طور روز افزون در حال افزایش است. همچنین آقای یان اگلند هشدار داد که اگر به بحران گرسنگی در افغانستان به سرعت رسیدگی نشود، تعداد گرسنگان همچنان افزایش خواهند یافت. رییس شورای پناهندگان ناروی نوشت: «با مادرانی که ماه گذشته در کابل و قندهار دیدار کردم، گفتند قادر به فراهم‌آوری غذای کافی به فرزندان خود نیستند.» او افزود که مادران افغانستان از فرارسیدن فصل سرما و ادامه گرسنگی به شدت هراس دارند. یان اگلند تصریح کرد که این وضعیت پیامد فراموش کردن افغانستان پس از به قدرت رسیدن حکومت سرپرست است. این مقام شورای پناهندگان ناروی تاکید کرد که برنامه‌های بشردوستانه در افغانستان نیازمند افزایش فوری کمک‌های اهداکنندگان است. سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد و برنامه جهانی غذا روز پنجشنبه اعلام کردند که نزدیک به ۱۹.۲ میلیون نفر، برابر با ۳۸ درصد جمعیت افغانستان در زمستان پیش‌رو با سطح بالای ناامنی حاد غذایی روبه‌رو خواهند شد.

سازمان ریچ در تازه‌ترین مورد در باره‌ی نیازهای زمستانی مردم افغانستان، هشدار داده است که ۷۴ درصد جوامع بررسی‌شده به‌ دلیل گرانی مواد غذایی و ناتوانی در خرید آن با مشکلات امنیت غذایی مواجه هستند. این گزارش که امروز (چهارشنبه، ۲۲ میزان) همگانی شده، آمده است که با نزدیک‌شدن زمستان، کمبود مواد سوخت، امکانات گرمایشی و دشواری دسترسی به خدمات بهداشتی، زندگی خانواده‌های آسیب‌پذیر را نیز با خطر روبرو می‌کند. بر بنیاد یافته‌های سازمان ریچ، ۵۸ درصد خانواده‌های بررسی‌شده برای گرم‌کردن خانه‌های‌ شان از فضولات حیوانی، بوته‌ها یا زباله استفاده می‌کنند و ۱۷ درصد نیز در داخل خانه آتش روشن می‌کنند؛ روش‌هایی که می‌توانند سلامت اعضای خانواده را به خطر بیندازند. در بخشی از گزارش آمده است که برف‌باری و بسته‌شدن راه‌ها نیز دسترسی به خدمات صحی و رفت‌وآمد را دشوارتر می‌سازد. بر اساس گزارش، در ۳۶ درصد جوامع بررسی‌شده، مشکلات رفت‌وآمد ناشی از برف وجود دارد؛ وضعیتی که می‌تواند دسترسی بیماران، زنان باردار و مادران شیرده را به خدمات درمانی محدود کند. سازمان ریچ در بخشی از گزارشش تاکید کرده است که آمادگی برای زمستان باید بر تأمین مواد غذایی، سوخت و وسایل گرمایشی و حفظ دسترسی خانواده‌ها به خدمات اساسی متمرکز باشد. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند.

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که مهاجران برای مهاجرت انتخاب نمی‌کنند که خانه و سرزمین خود را ترک کنند. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بیشتر افراد به انتخاب‌های ناممکن ناچار می‌شوند؛ این که برای یافتن امنیت همه چیز خود را پشت سر بگذارند و به مهاجرت اقدام کنند. سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که بیشتر مهاجران می‌خواهند به سرزمین خود باز گردند. در اعلامیه آمده است که کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان همه‌روزه به مهاجران کمک می‌کند که زندگی خود را از نو بسازند. این در حالی است که مهاجرت از چندین دهه به این سو به یکی از جنبه‌های هویتی شهروندان افغانستان بدل شده است. در مقایسه با میزان جمعیت افغانستان بیشترین رقم مهاجرت را در جهان به خود اختصاص داده است. مهاجران افغانستان که بیشترشان در پاکستان و ایران به سر می‌برند، با محدودیت‌های شدیدی در دسترسی به خدمات عمومی در این دو کشور مواجه هستند.

اوچا یا دفتر هماهنگی امور کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد از اختصاص ۱۸ میلیون دالر برای کمک‌رسانی در افغانستان خبر داد. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۱۴ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این بودجه از صندوق مرکزی واکنش اضطراری سازمان ملل متحد (CERF) به افغانستان اختصاص داده شده است. در اعلامیه آمده است با توجه به این‌که ۲۱.۹ میلیون نفر در افغانستان به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند و تنها حدود ۳۱ درصد از طرح بشردوستانه‌ی سال ۲۰۲۶ میلادی تأمین مالی شده است، این حمایت در زمان بسیار مهمی ارائه می‌شود. تام فچلر، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور بشردوستانه و هماهنگ‌کننده‌ی امداد اضطراری اعلام کرده است که اختصاص ۱۶۰ میلیون دالر از صندوق مرکزی واکنش اضطراری سازمان ملل متحد برای رسیدگی به ۱۲ بحران که با کمبود بودجه مواجه است، تصویب کرده است. او تاکید کرد که از این مبلغ، ۱۰ میلیون دالر برای اطمینان از این‌که افراد دارای معلولیت از کمک‌ها محروم نمانند، اختصاص یافته است. وی افزوده است: «قرار است به ۸۷ میلیون نفر کمک‌رسانی شود. وقت برای تلف کردن نداریم.» این مقام سازمان ملل تأکید کرده است که بحران‌هایی که بیش از همه در جهان نادیده گرفته می‌شوند، نباید به بحران‌های فراموش‌شده تبدیل شوند.