سمیرا اصغری، جوان‌ترین عضو کمیته بین‌المللی المپیک بر ضرورت گفتگو با حکومت سرپرست افغانستان برای بازگرداندن دختران و زنان به میدان‌های ورزشی تاکید کرده است. خانم اصغری که اکنون ۳۱ سال دارد و در اروپا زندگی می‌کند، این اظهارات را در گفتگویی با روزنامه گاردین مطرح کرده و گفته است که هدف اصلی او «پایان دادن به محدودیت‌های شدید علیه ورزش زنان افغانستان» است و این مسیر فقط از طریق مذاکره با مقامات حکومت فعلی می‌گذرد. وی در ادامه تاکید کرده است: «پیام من برای تمام زنان افغانستانی این است که اگر حتی فرصت اندکی برای ورزش وجود دارد، آن را از دست ندهید. هرگز تسلیم نشوید.» اصغری می‌گوید تمرکز او این است که تا پیش از بازی‌های المپیک ۲۰۲۸ میلادی در لس‌آنجلس، زمینه برای توسعه ورزش در مکتب‌ها و فراهم‌سازی امکانات ورزشی برای دختران افغانستان ایجاد شود. این عضو کمیته بین‌المللی المپیک افزوده است که اگر مکتب‌های ابتدایی دخترانه به تجهیزات ورزشی و مربی مجهز شوند، نسل جدید می‌تواند با ورزش‌هایی چون فوتسال، بسکتبال و تکواندو آشنا شود. او تصریح کرد که مذاکره با حکومت سرپرست با انتقادهای گسترده مواجه است، اما آن را «ضروری» می‌داند. وی در بخشی از صحبت‌هایش گفت: «حکومت فعلی حقوق بشر را نقض می‌کنند، این واقعیت است؛ اما نمی‌توانیم دختران افغانستان را نادیده بگیریم. باید گفتگو کنیم تا راهی برای بازگشت زنان به ورزش پیدا شود.» کمیته بین‌المللی المپیک از دسمبر ۲۰۲۲ میلادی با مقام‌های ورزشی حکومت فعلی در گفتگو است تا محدودیت‌ها بر ورزش زنان را کاهش دهد. اصغری این سخنان را در ریاض و در جریان بازی‌های همبستگی اسلامی مطرح کرده است؛ جایی که افغانستان ۷۶ ورزشکار، بیشترشان مهاجران و تبعیدیان، را به این رقابت‌ها فرستاده است. این تعداد با تیم شش‌نفره‌ای که سال گذشته برای المپیک پاریس معرفی شده بود، تفاوت چشمگیری دارد. افغانستان در این رقابت‌ها نخستین مدال طلای خود را نیز کسب کرده است. محمد یوسف جهانگیر در رشته موی‌تای به قهرمانی رسید. اصغری می‌گوید این مسابقات می‌تواند «هم از نظر ورزشی و هم از نظر سیاسی» برای افغانستان اهمیت داشته باشد. خانم اصغری بر این باور است که انجمن ورزشی همبستگی اسلامی به رهبری عربستان می‌تواند نقش میانجی با حکومت فعلی افغانستان را ایفا کند. او می‌گوید اگر روی ورزشکاران سرمایه‌گذاری و برنامه‌ریزی شود، افغانستان می‌تواند در المپیک ۲۰۲۸ میلادی عملکرد بهتری داشته باشد.

جورجت گانیون، سرپرست دفتر معاونت سازمان ملل متحد در کابل همزمان با ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم در بیش از چهار سال گذشته، می‌گوید که آینده‌ی افغانستان به تأمین آموزش برای همه گره ‏خورده است‎.‎ خانم گانیون از برنامه‌های آموزشی در صنوف محلی برای دختران که با حمایت یونیسف ‏در کاپیسا اجرا می‌شود، بازدید کرده و این اظهارات را مطرح کرده است. سرپرست دفتر معاونت سازمان ملل متحد بر حمایت از آموزش برای همه در افغانستان تاکید کرده است. ‏ قابل ذکر است که در حال حاضر مکاتب تنها تا صنف ششم برای دختران باز است.‏ حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

از کتاب تازه‌ای با عنوان «تا امر ثانی: حقایق ناگفته از مقاومت زنان افغانستان برای آزادی» اثر منیژه رامزی، آموزگار پیشین دانشگاه کابل و فعال حقوق بشر در مرکز نویسندگان ترکیه رونمایی شد. مراسم رونمایی این کتاب روز (دوشنبه، ۲۱ میزان) در مرکز نویسندگان ترکیه برگزار شد و در این اثر وضعیت زنان افغانستان پس از سقوط جمهوریت بررسی شده و بر دادخواهی، آگاهی‌رسانی و مبارزه برای حق آموزش و کار زنان تاکید شده است. منیژه رامزی، نویسنده‌ی این کتاب با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «کتاب تا امر ثانی به تمام زنانی تقدیم شده است که با وجود تهدید، فشار و تبعیض، هنوز برای حق آموزش، کار و آزادی در افغانستان می‌جنگند. آنان الهام‌بخش‌ترین چهره‌های مقاومت مدنی در دوران تاریکی کنونی‌اند.» در اعلامیه آمده است که این اثر که به همکاری «شبکه جهانی مبارزه با افراط‌گرایی» تهیه شده، در چهار محور اصلی به بررسی تاریخ مبارزات زنان، دستاوردهای بیست‌ساله، پیامدهای محرومیت از آموزش و کار پس از ۲۰۲۱ و تلاش زنان برای آینده افغانستان پرداخته است. پژوهش انجام‌شده در این کتاب نشان می‌دهد که پس از ۱۵ آگوست ۲۰۲۱ میلادی، بیش از ۲.۲ میلیون دختر از رفتن به مکتب و حدود ۱۰۰ هزار زن از تحصیلات عالی محروم شده‌اند. همچنین یافته‌های این کتاب افزایش فقر، ازدواج اجباری، خودکشی و مشکلات روانی را از پیامدهای مستقیم محدودیت‌های وضع‌شده بر زنان دانسته است. در حالی این کتاب از وضعیت موجود انتقاد می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

امیرخان متقی، وزیر امور خارجه‌ی حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که آموزش دختران و زنان در افغانستان بالاتر از صنف ششم «تا امر ثانی» تعلیق شده است. آقای متقی این اظهارات را در نشست خبری دهلی‌نو مطرح کرده و در پاسخ به سوال خبرنگار زن هندی در مورد آموزش دختران در افغانستان گفت که آموزش دختران و زنان به صورت کامل تعلیق نشده و اکنون دو میلیون و ۸۰۰ هزار دختر در افغانستان درس می‌خوانند. وی در ادامه تاکید کرده است که در حال حاضر حدود ده میلیون دانش‌آموز در این کشور مشغول آموزش‌اند که از این میان، دست‌کم دو میلیون و ۸۰۰ هزار نفر دختر هستند. همچنین آقای متقی در بخشی از صحبت‌هایش افزوده است که در سفر خود به دارالعلوم دیوبند، درباره تبادل تجربیات علمی میان افغانستان و این مرکز دینی گفتگو کرده است. در حالی این اظهارات مطرح می‌شود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

صندوق ملل متحد موسوم به «آموزش نمی‌تواند منتظر بماند» نسبت به ممنوعیت آموزش دختران و زنان افغانستان ابراز نگرانی شدید کرده و هشدار داده است که این اقدام می‌تواند پیامدهای بلندمدت و مخربی برای آینده کشور داشته باشد. این صندوق با نشر اعلامیه‌ای گفته است که میلیون‌ها دختر که از ادامه تحصیل محروم شده‌اند، نه تنها فرصت‌های یادگیری خود را از دست می‌دهند، بلکه توسعه انسانی، اجتماعی و اقتصادی افغانستان نیز به شدت آسیب می‌بیند. در اعلامیه آمده است که محرومیت دختران از آموزش، شکاف جنسیتی را عمیق‌تر کرده و توانمندی نسل آینده را محدود می‌کند. همچنین صندوق ملل متحد در بخشی از اعلامیه‌اش از جامعه‌ی جهانی خواست تا فشار خود را بر حکومت سرپرست افزایش دهد و با حمایت از برنامه‌های آموزشی جایگزین و امن، امکان ادامه یادگیری برای دختران افغانستان را فراهم کند. این برنامه‌ها شامل آموزش آنلاین، صنف‌های محلی امن و برنامه‌های آموزش مبتنی بر جامعه است که می‌تواند بخشی از خلای ناشی از ممنوعیت آموزش را جبران کند. در بیانیه این صندوق آمده است: «هر روزی که دختران از تحصیل باز می‌مانند، نه تنها آینده شخصی آنان در معرض خطر قرار می‌گیرد، بلکه توسعه اقتصادی و اجتماعی کل کشور نیز به تاخیر مواجه می‌شود.» آنان هشدار می‌دهند که از دست رفتن فرصت تحصیل برای میلیون‌ها دختر، می‌تواند هزینه‌های بلندمدت زیادی به اقتصاد افغانستان تحمیل کند. به گفته‌ی این صندوق واکنش‌های بین‌المللی نیز در پی این محدودیت‌ها ادامه دارد. کشورهای مختلف از جمله اعضای اتحادیه اروپا و ایالات متحده، ممنوعیت آموزش دختران را محکوم کرده و از حکومت فعلی خواسته‌اند حق آموزش برابر را برای همه کودکان تضمین کنند. این نهاد در ادامه افزوده است که آموزش دختران یک ضرورت انسانی و کلیدی برای صلح و توسعه پایدار در افغانستان است و جامعه‌ی جهانی نباید در برابر نقض گسترده حقوق آموزشی دختران سکوت کند. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی حکومت سرپرست در افغانستان می‌گوید که دولت با چالش‌های متعدد روبرو است که و باید طبق اولویت‌بندی به آن‌ها پرداخته شود و در مورد بازگشایی مکاتب دختران بالاتر از صنف ششم هیچ وعده‌ای داده نمی‌تواند. آقای مجاهد این اظهارات را در صحبت با اسکای‌نیوز مطرح کرده و گفته است که حکومت سرپرست گام‌هایی در زمینه‌های مختلف برداشته و امیدوار است که به راه‌حل‌های مناسب دست یابد. وزارت معارف حکومت فعلی در اوایل اعلام کرده بود که بسته‌بودن مکاتب موقتی است و وعده داد که پس از تنظیم سیاست‌هایی مطابق با «اصول شریعت اسلامی و فرهنگ افغانی»، مکاتب دوباره باز خواهند شد. اما پس از گذشت چهار سال، هنوز هیچ برنامه‌ای برای بازگشایی درهای مکاتب به روی دختران و دانشگاه‌ها وجود ندارد. ممنوعیت آموزش زنان در رشته‌های صحی همچنین وی در بخشی از صحبت‌هایش در مورد بسته بودن رشته‌های طبی گفت که افغانستان «به اندازه کافی پزشک زن» دارد. وی تصریح کرد: «ما علمای واجد صلاحیت اسلامی داریم که درباره این موضوع بحث خواهند کرد و راه‌حلی مناسب در چارچوب شریعت اسلامی خواهند یافت.» با این وجود سازمان ملل این سیاست را «عمیقا تبعیض‌آمیز، کوته‌نظرانه و تهدیدکننده جان زنان و دختران از جنبه‌های گوناگون» توصیف کرده است. در حالی سخنگوی حکومت فعلی این اظهارات را مطرح می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. حکومت فعلی در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران بست، در حالی که ‏بخش صحت افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش باز بماند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.