سازمان جهانی صحت در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و کودکان در افغانستان بیش‌ترین اثرپذیری از بیماری سل را دارند و هنوز بیشتر موردهای ابتلا بدون شناسایی باقی می‌ماند. این نهاد به مناسبت روز جهانی سل با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تشخیص زودهنگام بیماری سل برای درمان آن بسیار حیاتی است. سازمان جهانی صحت در ادامه تاکید کرده است که از خانواده‌ها خواسته شده است، در صورت داشتن نشانه‌های بیماری سل، بدون تأخیر به مرکزهای درمانی مراجعه کنند . این نهاد در ادامه افزوده است که آزمایش و درمان رایگان بیماری سل در سراسر افغانستان در دست‌رس است. همچنین سازمان جهانی صحت گفته است که سل قابل درمان است و اقدام به‌موقع سبب نجات جان‌ها می‌شود. همه‌ساله در ۲۴ مارچ زیر نام روز جهانی سل، برنامه‌هایی برای آگاهی‌دهی در باره‌ی این بیماری و راه‌های مبارزه با آن از سوی نهادهای بین‌المللی بهداشتی و کشورها برگزار می‌شود.

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هرچند سال جاری پیش از این نیز برای زنان در افغانستان دشوار بوده، اما با تشدید درگیری‌ها با پاکستان، شرایط برای آنان «بدتر» شده است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که تعداد زیادی از جان‌باختگان غیرنظامی در این درگیری‌ها تا اکنون زنان و کودکان بوده‌اند. در اعلامیه آمده است که بیش از ۶۴ هزار تن در مناطق شرقی کشور آسیب‌دیده اند که بیش از نیمی از آنان زنان و دختران هستند. در گزارش آمده است که بسیاری از زنان چندنی بار در یک سال به دلیل درگیری‌ها و زمین‌لرزه، مجبور به ترک خانه‌های‌شان شده‌اند. بخش زنان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که جامعه‌ی جهانی نباید وضعیت زنان در افغانستان را «عادی» تلقی کند و ادامه حمایت و توجه جهانی برای تغییر وضعیت آنان ضروری است. همچنین در گزارش سرپناه، خدمات صحی، آب آشامیدنی، مواجه بودند با خطر خشونت و سوءاستفاده در مسیر آوارگی، دسترسی به خدمات و کار و همچنین نگرانی‌های حقوقی، از چالش‌های کلیدی زنان در افغانستان عنوان شده‌اند. این نهاد گفته است که قانون جزایی باعث کاهش برابری حقوقی زنان و حتی مجازشدن برخی اشکال خشونت خانگی شده است و تنها ۱۴ درصد زنان به خدمات اساسی عدالت دسترسی دارند؛ در حالی که ۵۳ درصد مردان در کشور به این خدمات دسترسی دارند. بخش زنان ملل متحد افزوده است که بیش از ۱۰.۷ میلیون زن و دختر در کشور نیاز به کمک‌های بشردوستانه دارند. این نهاد تاکید کرده است که افزایش قیمت‌ها زندگی را برای خانواده‌ها، مخصوصاً خانواده‌های که از سوی زنان سرپرستی می‌شوند، سخت‌تر کرده است. بخش زنان ملل متحد می‌افزاید که در عین حال برنامه کمک‌رسانی به زنان در کشور با کمبود شدید بودجه (حدود ۵۰ درصد) روبه‌رو است.

ادوین سینیزا، نماینده سازمان صحی جهان  (WHO)، در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیماری توبرکلوز همچنان یک تهدید جدی صحی در افغانستان است و سالانه هزاران تن به آن مبتلا می‌شوند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۴ حمل) با نشر گزارشی گفته است که بسیاری از موارد توبرکلوز بدون تشخیص باقی می‌مانند و نیاز فوری به اقدام جمعی وجود دارد. همچنین وی در ادامه تاکید کرده است: «پایان دادن به توبرکلوز تنها یک آرزو نیست، بلکه هدفی قابل دستیابی است.» ادوین سینیزا در ادامه افزوده است که به مناسبت روز جهانی توبرکلوز، سازمان صحی جهان خواستار اقدام جمعی برای گسترش تشخیص زودهنگام این بیماری است. وی تصریح کرد که برای جلوگیری از این بیماری باید دسترسی به تداوی بهبود پیدا کند و اطمینان حاصل شود که هیچ‌کس نادیده گرفته نمی‌شود. سازمان صحی جهان پیش‌تر نیز توبرکلوز را یک بیماری تهدیدکننده در سطح جهان خوانده و خواستار اقدامات جدی برای جلوگیری از این بیماری شده بود.

سازمان بین‌المللی کار(ILO) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که حمایت اجتماعی از سلامت، نقش کلیدی در دسترسی موثر زنان و دختران به خدمات صحی با کیفیت و همچنان تأمین امنیت درآمد آنان در دوران بیماری و دوران بارداری دارد. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۴ مارچ) با نشر گزارشی گفته است که سیاست‌های حمایت اجتماعی و سلامت باید بر برابری جنسیتی تمرکز کنند تا حقوق زنان محافظت شده و نتایج واقعی برای زنان و دختران در سراسر جهان حاصل شود. در بخشی از گزارش سازمان بین‌المللی متحد آمده است که حتی در کشورهای که قوانین دسترسی برابر زنان و مردان به خدمات صحی را تضمین می‌کنند، نابرابری‌های بازار کار سبب می‌شود زنان از مزایای اجتماعی و خدمات سلامت به‌طور برابر بهره‌مند نشوند. در ادامه آمده است که اغلب زنان در مشاغل غیررسمی مشغول‌ هستند و دستمزد کمتری دریافت می‌کنند که این عوامل دسترسی موثر آنان به حمایت اجتماعی از سلامت را محدود می‌کند. سازمان بین‌المللی کار در ادامه افزوده است که سیاست‌های حمایت اجتماعی باید زنان را در تمام مراحل زندگی، از دوران بارداری تا پیری، حمایت کنند و با هم‌راستا کردن این سیاست‌ها با امنیت درآمد و مراقبت‌های صحی، کرامت و رفاه آنان را تضمین کنند. قابل ذکر است که افغانستان از جمله کشورهایی است که با میزان بالای مرگ‌ومیر مادران و نوزادان روبرو است. کم‌بود امکانات صحی، دسترسی محدود به آموزش‌های تخصصی و فاصله‌ی زیاد روستاها تا مرکزهای درمانی، چالش‌های جدی در ارایه‌ی خدمات به مادران باردار ایجاد کرده است. در بسیاری از مناطق، زنان در خانه یا درمانگاه‌های کوچک زایمان می‌کنند و قابله‌ها اغلب با امکانات اندک و بدون دسترسی فوری به راهنمایی‌های تخصصی کار می‌کنند.

مسوولان در فرماندهی ولایت قندوز می‌گویند که یک قابله در ولسوالی امام صاحب این ولایت، توسط افراد ناشناس به قتل رسیده است. جمعه‌الدین خاکسار، سخنگوی فرماندهی پولیس قندوز گفته است که این رویداد عصر روز (پنج‌شنبه، ۲۱ حوت) در مربوطات حوزه چهارم امنیتی مرکز ولسوالی امام‌صاحب رخ داده است. آقای خاکسار در ادامه تاکید کرده است که این رویداد هنگامی رخ داده که این قابله از معاینه‌خانه به سوی خانه‌اش در حرکت بوده است. وی در ادامه افزوده است که این قابله از سوی افراد ناشناس توسط چاقو مورد حمله قرار گرفته و جان باخته است. مسوولان فرماندهی پولیس قندوز گفته‌اند که بررسی‌ها برای روشن شدن این رویداد آغاز شده است. جمعه‌الدین خاکسار در مورد هویت و سن این زن قابله چیزی گفته نشده و مشخص نیست که او به چه دلیلی به قتل رسیده است. همچنین شماری از رسانه‌ها گزارش دادند که این قابله عدالت حمیدی نام داشت و اهل کولاب تاجیکستان بوده است. در گزارش‌ها آمده است که این قابله نزدیک به ده سال در شفاخانه ۵۰ بستر ولسوالی امام صاحب قندوز در بخش نسایی و ولادی کار کرده بود. جسد این قابله به تاجیکستان منتقل شده است. تا اکنون دولت تاجیکستان در پیوند به قتل این قابله چیزی نگفته است.

صندوق ویژه اعتماد افغانستان در سازمان ملل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از سال ۲۰۲۱ میلادی تا اکنون بیش از چهار میلیون زن را در کشور پشتیبانی کرده است. این صندوق امروز (پنج‌شنبه، ۲۱ حوت) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این تعداد زنان و دختران از طریق برنامه‌های پشتیبانی‌شده از سوی این صندوق حمایت شده‌اند. صندوق ویژه اعتماد افغانستان در سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است زنان و دختران را که به جامعه خود کمک می‌کنند، پشتیبانی و از آنان حمایت می‌کند. قابل ذکر است که نهادهای مختلف سازمان ملل پس از سال ۲۰۲۱ میلادی و در پی وضع محدودیت‌های حکومت سرپرست، توجه بیش‌تری به زنان نشان داده‌اند. این در حالی است که دولت زنان و دختران افغانستان را از آموزش، کار و آزادی‌های فردی محروم کرده‌اند. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

سازمان نجات کودکان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در جریان درگیری‌های مسلحانه مرزی میان نیروهای حکومت سرپرست و پاکستان، حدود ۶۸ هزار کودک در شرق افغانستان مجبور به ترک خانه‌های خود شده‌اند و صدها مرکز آموزشی نیز تعطیل شده است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که در نتیجه درگیری‌ها، بیش از ۱۳۴ هزار نفر به دلیل اختلال در برنامه‌های صحی، تغذیه، حفاظت از کودک و آموزش تحت تاثیر قرار گرفته‌اند. در گزارش آمده است که بیش از ۸ هزار کودک که پیش از این تحت حمایت سازمان نجات کودکان و شرکایش بودند، در حال حاضر امکان حضور در مکتب را ندارند و به حمایت فوری روانی و اجتماعی نیاز دارند. همچنین در گزارش تاکید شده است که برخی از مراکز مراقبت از کودکان نیز به‌طور موقت تعطیل شده‌اند. طبق گزارش سازمان ملل متحد، از آغاز این درگیری‌ها، دست‌کم ۵۶ نفر کشته و بیش از ۱۲۰ نفر زخمی شده‌اند که اکثریت آن‌ها زنان و کودکان هستند. در گزارش‌ها آمده است که بسیاری از خانواده‌ها، از جمله کسانی که پیش از این در زلزله مرگبار تابستان سال گذشته در ولایت‌های کنر و ننگرهار آواره شده بودند، اکنون مجبور به جابه‌جایی دوم شده‌اند. این در حالیست که هنوز حدود ۴۹ هزار نفر از اثر آن زمین‌لرزه آواره هستند. ارشاد ملک، از مدیران سازمان نجات کودکان گفت: «ده‌ها هزار کودک همه چیزهایی را که به آن‌ها ثبات و امنیت می‌داد، از دست داده‌اند. آن‌ها از خانه‌های شان رانده شده، از آموزش و خدمات صحی محروم بی‌بهره شده‌اند. این درگیری‌ها عواقب ویرانگری برای کودکان و خانواده‌های شان داشته است. تنها راه واقعی برای حفاظت از جان کودکان، توقف خشونت است.» او در ادامه افزوده است: «ما فوراً از تمام طرف‌ها می‌خواهیم که تنش‌ها را کاهش دهند، غیرنظامیان به‌ویژه کودکان را محافظت کنند و برای برقراری آتش‌بس قطعی، خصومت‌ها را کنار بگذارند.»

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در روستاهای دورافتاده افغانستان، دسترسی زنان، دختران و مادران باردار به خدمات صحی بسیار محدود است. این سازمان با نشر گزارشی در حساب کاربری ایکس خود گفته است که جاده‌های نامناسب، فاصله طولانی تا شفاخانه‌ها و نبود مراکز صحی نزدیک سبب شده که زنان باردار اغلب مجبور شوند زایمان را در خانه و بدون کمک متخصص تجربه کنند. صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در بخشی از پیامش تاکید کرده است که تیم‌های صحی سیار در این مناطق فعالیت می‌کنند و مراقبت‌های پیش از زایمان، زایمان ایمن و مراقبت‌های پس از تولد را به زنان ارایه می‌دهند. در گزارش آمده است که خانواده‌ها آموزش می‌بینند تا روند بهبود مادر و مراقبت از نوزاد را آموخته و با اصول تغذیه، بهداشت و علایم هشداردهنده آشنا شوند. صندوق جمعیت سازمان ملل در ادامه افزوده است که این خدمات سیار سبب کاهش خطرات زایمان و فراهم شدن امنیت و امید برای خانواده‌ها در مناطق دورافتاده شده است. قابل ذکر است که افغانستان از جمله کشورهایی است که با میزان بالای مرگ‌ومیر مادران و نوزادان روبرو است. کم‌بود امکانات صحی، دسترسی محدود به آموزش‌های تخصصی و فاصله‌ی زیاد روستاها تا مرکزهای درمانی، چالش‌های جدی در ارایه‌ی خدمات به مادران باردار ایجاد کرده است. در بسیاری از مناطق، زنان در خانه یا درمانگاه‌های کوچک زایمان می‌کنند و قابله‌ها اغلب با امکانات اندک و بدون دسترسی فوری به راهنمایی‌های تخصصی کار می‌کنند.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی به ۲۰ میلیون و ۸۰۰ هزار شهروند افغانستان، خدمات بهداشتی ارائه کرده که از این میان، بیش از یک میلیون زن از مراقبت‌های پیش از زایمان بهره‌مند شده‌اند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که ارائه‌ی مراقبت‌های مربوط به بارداری و زایمان بخش مهمی از ارائه‌ی خدمات صحی‌ یونیسف در سال گذشته در سراسر افغانستان بوده است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد، به بحران نظام بهداشت افغانستان اشاره نموده و تاکید کرده است که ارائه‌ی خدمات بهداشتی به شهروندان این کشور، به‌ویژه زنان باردار ادامه دارد. در بخشی از گزارش آمده است که در کنار خدمات مادران، بیش از دو میلیون مورد اسهال آبکی نیز در سال گذشته‌ی میلادی درمان شده است؛ بیماری‌ای که کودکان را به‌گونه‌ی جدی تهدید می‌کند. یونیسف در ادامه افزوده است که ۲۷۰ هزار نفر در برابر بیماری کرونا (کوید ۱۹) نیز واکسن شده‌اند. این در حالی است که نظام صحی افغانستان به دلیل کاهش کمک‌ها با بحران جدی روبرو است. طی چند سال گذشته، صدها مرکز صحی تعطیل شده و بسیاری از مرکزهای باقی‌مانده با کم‌بود امکانات و کم‌بود پزشکان متخصص زن روبرو هستند. همچنین حکومت سرپرست از یک سال به این طرف، آموزش دختران و زنان را در انستیتو‌ت‌های پزشکی ممنوع کرده است.

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه‌ی حقوق بشر سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بخش صحت افغانستان به‌شدت با کمبود داکتران زن مواجه است. آقای بنت امروز (چهارشنبه، ۶ حوت) با نشر گزارش خود درباره‌ی وضعیت دسترسی زنان و دختران افغانستان به خدمات صحی گفته است زنان فقط ۲۷ درصد از پزشکان غیرمتخصص، ۱۸ درصد از پزشکان متخصص و ۲۹ درصد از پرستاران را تشکیل می‌دهند. وی در گزارش خود تاکید کرده است که سیاست‌های حکومت سرپرست افغانستان که آموزش، کار، تحرک و مشارکت زنان در زندگی عمومی را هدف قرار می‌دهد، آسیب‌های عمیق و پایداری را به سیستم صحت این کشور وارد می‌کند. در بخشی از گزارش آمده است که ممنوعیت آموزش پزشکی در سال ۲۰۲۴ میلادی نه‌تنها ارائه خدمات فعلی را مختل کرده، بلکه اساسا پایداری آینده بخش صحت را تضعیف می‌کند. این در حالی است که انستیتوت‌های طبی تا سال گذشته به‌روی زنان و دختران باز بود، اما به دستور رهبر حکومت فعلی مسدود شد. ریچارد بنت گزارش خود افزوده است که حکومت سرپرست با محدودکردن دسترسی به آموزش‌های پزشکی، پرستاری، قابلگی و آموزش‌های مرتبط با سلامت، آن را از بین می‌برند. همچنین در گزارش آمده است که زنان شاغل در حوزه سلامت در حال بازنشستگی، مهاجرت یا اخراج اجباری از کار هستند و کل جوامع به‌ویژه در مناطق روستایی و محروم را بدون پرسنل آموزش‌دیده‌ای که قادر به ارائه مراقبت‌های ایمن و قابل قبول باشند، رها می‌کنند. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.