گوردون براون، نخستوزیر پیشین بریتانیا و فرستاده ویژه سازمان ملل در امور آموزش جهانی از جامعهی جهانی خواست بهطور واقعی از آموزش دختران در افغانستان حمایت کند.
او با نشر مقالهای در روزنامه گاردین، خواستار ایجاد یک صندوق جهانی برای حمایت از دختران افغان در معرض ازدواج اجباری شده است.
آقای براون تاکید کرد که در پنج سال گذشته حکومت سرپرست با صدور فرمانهای سرکوب زنان و دختران را بهطور مداوم تشدید کرده است و جامعهی جهانی نیز اقدام مؤثری برای مقابله با این وضعیت انجام نداده است.
همچنین گوردون براون مینویسد که حکومت فعلی با تصویب قوانین سختگیرانهتر، در حال مشروعیتبخشی به ازدواج کودکان و فراهمکردن مصونیت قانونی برای خشونت خانگی از سوی مردان هستند.
در این مقاله آمده است که افغانستان امروز با یکی از شدیدترین محدودیتها علیه زنان در جهان روبرو است.
آقای براون در نوشته خود به محرومیت دختران و زنان از آموزش و تحصیلات دانشگاهی و کار در بخش دولتی و حتی همکاری با سازمانهای غیر دولتی و آزادی رفتوآمد آنان اشاره کرده است.
او در ادامه با مقایسه وضعیت افغانستان با کشورهایی مانند پاکستان و بنگلادش، به نمونههایی از اقدامات موفق در مقابله با ازدواج کودکان از جمله جرمانگاری ازدواج زیر ۱۸ سال در ایالت سند پاکستان، تقویت سیستم ثبت تولد در بنگلادش و برنامههای حمایت مالی از خانوادههای فقیر برای امکان ادامه تحصیل کودکان اشاره کرده است.
به گفتهی او، این تجربهها نشان میدهد که ازدواج کودکان تنها یک سنت فرهنگی نیست، بلکه به فقر و ضعف اجرای قانون نیز مرتبط است.
فرستاده ویژه سازمان ملل در امور آموزش جهانی تاکید میکند که آموزش مهمترین ابزار برای جلوگیری از ازدواج زودهنگام است و هر سال تحصیل بیشتر، احتمال ازدواج کودکان را کاهش میدهد.
او مینویسد که با وجود محدودیتها، برخی دختران در افغانستان از طریق آموزشهای آنلاین، مکاتب مخفی و صنفهای خانگی به تحصیل ادامه میدهند، اما این تلاشها کافی نیست.
او به طرح جدید دولت بریتانیا اشاره میکند که بر اساس آن، دو مسیر برای حمایت از دختران افغان در نظر گرفته شده است: یکی از طریق حمایت نهادهای خیریه برای انتقال آنها به بریتانیا و دیگری از طریق اعطای بورسیههای تحصیلی از سوی دانشگاهها.
فرستاده ویژه سازمان ملل در امور آموزش جهانی این اقدامات را ناکافی دانسته و خواستار گامهای عملیتر شده است.
