ملاله یوسفزی، فعال حقوق بشر و برندهی جایزهی صلح نوبل اعلام کرد که با وجود محدودیتهای گسترده بر آموزش دختران و زنان در افغانستان، بسیاری از آنان همچنان در خفا به یادگیری ادامه میدهند و از راههایی چون گوشدادن به درسها از طریق رادیو و تبادله پنهانی کتابها، تلاش میکنند از آموزش بازنمانند.
خانم یوسفزی با نشر اعلامیهای گفته است که دیدن تصویرهای دخترانی که پشت دروازههای بستهی مکتب ایستادهاند، نشاندهندهی واقعیتی است که در آن، محرومیت آموزشی بهگونهی بیپیشینه ادامه دارد.
وی در ادامه تاکید کرده است که با این وجود، تلاش برای یادگیری نیز در میان دختران افغانستان متوقف نشده است.
او اعلامیهاش افزوده است که این نوع آموزشهای مخفی، هرچند با معیارهای آموزشی مورد انتظار فاصله دارد، اما بیانگر ارادهی دخترانی است که حتی در شرایط محدودکننده نیز از حق آموزش چشمپوشی نمیکنند.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، دروازههای انستیتوتهای طبی را بهروی دختران و زنان بست، در حالی که بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.
این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیونها دانشآموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.
در کنار آن زنان از رفتن به باشگاههای ورزشی، رستورانتها، حمامهای عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بینالمللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شدهاند.
نهادهای حقوقبشری، بارها خواستار لغو این محدودیتها شده، اما برای پنجمین سال پیاپی مکتبها در ولایتهای سردسیر افغانستان بدون دختران آغاز شد و حکومت فعلی تا اکنون به درخواست دختران و جامعهی جهانی پاسخ مثبت نداده است.
