میا پارک، مسوول دفتر سازمان بینالمللی مهاجرت در افغانستان اعلام کرده است که اولین و بزرگترین نگرانی زنان و دختران در افغانستان این است که از سوی جامعهی جهانی فراموش شوند.
خانم پارک این اظهارات را در مصاحبه با «اسکای نیوز » در پاسخ به سوالی که آیا افغانستان از دستور کار جهانی خارج شده است، گفت: «این دقیقاً نگرانی ماست و فکر میکنم برای زنان و دختران افغانستان بزرگترین نگرانی همین باشد.»
وی در بخشی از صحبتهایش تاکید کرده است: «هر زمان که با زنان و دختران افغانستان دیدار میکنم، مهمترین ترس آنها چیز دیگری نیست جز اینکه فراموش شوند. بنابراین بسیار مهم است که آنها را به یاد داشته باشیم و هر جا که میتوانیم از آنها حمایت کنیم.»
همچنین مسوول دفتر سازمان بینالمللی مهاجرت در بخشی از این مصاحبه، به سوالی در مورد بازگشت زنان و دختران مهاجر از پاکستان و ایران به افغانستان با توجه به محدودیتها پاسخ داد و گفت: «دنیایی که آنها پیش از بازگشت میشناختند با دنیایی که در افغانستان با آن روبهرو میشوند کاملاً متفاوت است.»
او افزوده است: «به همین دلیل ارائهی کمک و حمایت تا جایی که امکان دارد بسیار مهم است. نقش سازمان ملل و سازمان بینالمللی مهاجرت نیز بسیار مهم است، زیرا ما از جمله نهادهایی هستیم که میتوانیم به زنان و دختران دسترسی داشته باشیم و حمایتهای مورد نیازشان را ارائه دهیم.»
قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از تسلط دوباره بر افغانستان، محدودیتهای گسترده بر حقوق و آزادیهای زنان وضع و آموزش و کار آنان را ممنوع کردهاند.
