همزمان با افزایش روند بازگرداندن مهاجران افغانستانی از ایران، نگرانی‌ها درباره سرنوشت زنان و دخترانی که بدون همسر یا اعضای خانواده به افغانستان بازمی‌گردند، بیشتر شده است.
این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این زنان پس از ورود از گذرگاه اسلام‌قلعه در هرات، در شرایطی قرار می‌گیرند که از حمایت خانوادگی و سرپناه مناسب برخوردار نیستند.
همچنین برخی منابع در نهادهای بین‌المللی می‌گویند شماری از این زنان پس از بازگشت با برخوردهای نامناسب و آزار و اذیت مواجه شده و در برخی موارد، آنان به مکان‌هایی منتقل می‌شوند که از آن به‌عنوان «خانه امن» یاد می‌شود.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، پیشتر تاکید کرده بود که زنان و دختران بازگشته یا بازگردانده شده به افغانستان به حمایت و توجه ویژه نیاز دارند.
او هشدار داده است که بازگرداندن این زنان به خانواده‌هایشان نیز لزوماً به معنای تأمین امنیت آنان نیست؛ زیرا برخی ممکن است با فشار خانوادگی، محدودیت‌های شدید یا خطر ازدواج اجباری روبرو شوند.
این در حالی است که افغانستان با چالش‌هایی چون بازگشت گسترده مهاجران، بیکاری، فقر، کمبود خدمات اساسی و پیامدهای خشکسالی و سایر حوادث طبیعی مواجه است.
براساس گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی، این عوامل فشار بر خانواده‌ها و جوامع آسیب‌پذیر را افزایش داده‌اند.
