کمیته حفاظت از خبرنگاران درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی، ۱۲۹ خبرنگار و فعال رسانه‌ای در سراسر جهان کشته شده‌اند. این کمیته (چهارشنبه‌شب، ۶ حوت/۲۵ فبروری) با نشر گزارشی گفته است که اسراییل مسوول نزدیک به دو سوم مرگ خبرنگاران در جهان شناخته شده و بیش از ۶۰ درصد قربانیان فلسطینی بودند که اخبار نوار غزه را پوشش می‌دادند. با این وجود، ارتش اسراییل اعلام کرده است که خبرنگاران در طول درگیری‌ها به‌طور عمدی هدف قرار نگرفته‌اند. گزارش کمیته حفاظت از خبرنگاران نشان می‌دهد که بیش از سه‌چهارم این تلفات در بستر درگیری‌های مسلحانه رخ داده و استفاده از حملات پهپادی علیه خبرنگاران افزایش چشمگیری داشته است. در گزارش آمده است که از جمله ۳۹ حمله پهپادی، ۲۸ مورد به اسراییل در غزه و پنج مورد به نیروهای پشتیبانی سریع در سودان نسبت داده شده است. همچنین در بخشی از گزارش آمده است که در اوکراین نیز چهار خبرنگار در حملات پهپادهای نظامی روسیه کشته شدند که بالاترین آمار سالانه از زمان کشته شدن ۱۵ خبرنگار در ۲۰۲۲ میلادی است. این کمیته در ادامه هشدار داده است که فقدان تحقیقات شفاف و فرهنگ مصونیت از مجازات، خبرنگاران را بیش از پیش در معرض خطر قرار می‌دهد. جودی گینزبرگ، مدیر اجرایی کمیته حفاظت از خبرنگاران، گفته است: «وقتی خبرنگاران به دلیل پوشش خبری خود کشته می‌شوند، همه ما در معرض خطر قرار می‌گیریم.» همچنین در ادامه آمده است که مرگ خبرنگارانی در مکسیکو، فیلیپین، هند، بنگلادش و پرو به دلیل پوشش فساد و جرایم سازمان‌یافته ثبت شده است.

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گويند که اجساد سه زن که به صورت «بی‌رحمانه و مرموز» به قتل رسیده‌‌اند از ولسوالی اسپین بولدک این ولایت کشف شده است. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این اجساد امروز (دوشنبه، ۱۳ دلو) از نزدیکی کوه «سارگو» از مربوطات در ناحیه‌ی ششم اسپین بولدک پیدا شده‌اند. منبع در ادامه تاکید کرده است که اجساد این سه زن داخل یک «بوجی» انداخته شده و سپس دفن شده بودند. منبع در ادامه افزوده است که بر اساس علائم، این سه زن مدت‌ها پیش به‌قتل رسیده بوده‌اند. همچنین تصاویری که از اجساد این سه زن در شبکه‌های اجتماعی نشر شده است، نشان می‌دهد که اجساد کاملا پوسیده و قابل شناسایی نیست. هویت زنان کشته‌شده و انگیزه‌ی قتل آنان تاکنون روشن نیست. در عین حال، اسدالله جمشید، سخنگوی پولیس ولایت قندهار با تایید این رویداد گفته است که جسد سه زن در کوه سارگو در ولسوالی سپین بولدک پیدا شده است که مدتی پیش به طور مرموزی کشته و دفن گردیده بودند. او می‌گوید که اجساد توسط نیروهای امنیتی به شفاخانه ولسوالی اسپین بولدک منتقل شده تا به اقارب شان تحویل داده شود. آقای جمشید افزود که نهادهای امنیتی و کشفی در مورد سه زن مقتول تحقیق می‌کنند و تلاش خواهند کرد تا عاملان را پیدا کرده و آنها را به نهادهای عدلی و قضایی تحویل دهند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

منابع محلی از ولایت ننگرهار می‌گویند که یک زن در این ولایت توسط برادر شوهرش به شکل بسیار فجیع به قتل رسیده است. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این زن در ساحه «کمپونو» از مربوطات حوزه‌ی اول امنیتی شهر جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار رخ داده است. منبع در مورد دلیل و انگیزه‌ی این قتل معلومات ارائه نکرده است. در همین حال، سید طیب حماد، سخنگوی فرماندهی پولیس ننگرهار نیز قتل این را تایید کرده است. آای حماد افزوده است که یک مرد به اتهام قتل همسر برادرش بازداشت شده است. به گفته‌ی وی، این زن بر اثر خشونت خانوادگی به قتل رسیده و فرد متهم پس از فرار، توسط نیروهای دولتی بازداشت شده است. همه‌روزه گزارش‌هایی از موارد قتل از ولایت‌های مختلف کشور منتشر می‌شود. این رویدادها در حالی رخ می‌دهد که حکومت فعلی مدعی‌اند امنیت سراسری را در کشور تأمین کرده‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

منابع محلی از ولایت پکتیا می‌گویند که یک مرد در شهر گردیز، مرکز این ولایت ابتدا همسرش را به شکل بسیار فجیع به قتل رسانده و سپس خودش با شلیک گلوله به زندگی خود پایان داده است. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این رویداد (جمعه‌شب، ۱۰ دلو) در ساحه‌‌ی «ملک‌خیل» از مربوطات مرکز شهر گردیز رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این مرد ۳۵ ساله و همسرش باشندگان اصلی ولسوالی «زاره کوت» ولایت خوست بودند. تا اکنون علت و انگیزه این رویداد مشخص نیست، اما عمدتاً خشونت خانوادگی عامل چنین رویدادهای دانسته می‌شود. همچنین مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولایت پکتیا تا اکنون در این مورد اظهارنظر نکرده‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

رسانه‌های آلمانی گزارش داده‌اند که دادگاه ایالت برلین یک مرد ۴۵ ساله افغانستانی را به جرم قتل عمد همسرش به حبس ابد محکوم کرده است. خبرگزاری آلمان دی‌پی‌ای با نشر گزارشی گفته است که این مرد افغانستانی با استفاده از یک چاقوی آشپزخانه همسر ۳۷ ساله‌اش را در آپارتمان‌شان در منطقه برلیتز از مربوطات شهر برلین به قتل رسانده است. در گزارش رسانه‌ها آمده است که او تلاش کرده بود همسرش را به دلیل «عدم رعایت خواسته‌هایش» تنبیه کند. خبرگزاری آلمان دی‌پی‌ای در ادامه تاکید کرده است که دادگاه با صدور حکم حبس ابد، انگیزه‌ قتل را ناشی از خصومت، رفتار کنترل‌گرانه دانسته است. دادگاه در ادامه افزوده است که همسرش هیچ کار نادرستی انجام نداده بود. قابل ذکر است که زنان و دختران افغانستانی هر ازگاهی در کشورهای مختلف توسط شوهر یا اعضای خانواده‌های‌شان به دلیل خشونت‌های خانوادگی و عدم اطاعت به قتل می‌رسند.

منابع محلی از ولایت هلمند می‌گویند که یک کودک ۱۴ ساله در این ولایت با ضربات چاقو به شکل بسیار فجیع به قتل رسیده است. دست‌کم دو منبع با تایید این رویداد گفته‌اند که جسد این کودک روز گذشته (یک‌شنبه، ۱۵ جدی) در یک زمین کشاورزی در ولسوالی گرمسیر ولایت هلمند پیدا شده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که کودک کشته‌شده دادالله نام داشته و باشنده اصلی منطقه «دلکردی» ولسوالی گرمسیر بوده است. همچنین منبع در ادامه افزوده است که دادالله سه روز پیش از خانه ناپدید شده بود و پس از جستجو، جسد او پیدا شده است. تا اکنون مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولایت ننگرهار در این مورد اظهار نظر نکرده‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور و به‌ویژه در ولایت فاریاب افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. براساس گزارش‌ها، عاملان قتل‌های مرموز غالبا «افراد مسلح ناشناس» دانسته می‌شود و حکومت فعلی کم‌تر از شناسایی و مجازات آنان خبر می‌دهند.

منابع محلی از ولایت ننگرهار می‌گویند که یک مرد در شهر جلال‌آباد، مرکز این ولایت، همسر برادرش را به شکل بسیار فجیع به قتل رسانده است. دست‌کم دو منبع تاکید کردند که این زن روز (یک‌شنبه، ۱۴ جدی) در ساحه‌ی «کمپ‌ها» از مربوطات ناحیه‌ی اول شهر جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار به قتل رسیده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این زن حدود ۳۶ سال سن داشته و توسط برادر شوهرش با شلیک گلوله تفنگچه به شکل بسیار فجیع به قتل رسیده است. منبع دلیل این قتل را خشونت خانوادگی عنوان کرده است. منبع در مورد اینکه این زن اولاد داشته یا خیر جزییات نداده است. همچنان منبع در مورد شوهر این زن معلومات نداده است. منبع در ادامه افزوده است که این مرد پس از قتل زن برادرش از ساحه فرار کرده است. مسوولان محلی حکومت سرپرست در ننگرهار تا اکنون در این باره اظهار نظری نکرده‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

سازمان حقوق‌‌ بشر و دموکراسی افغانستان اعلام کرده است که حملات شاخه‌ی خراسان داعش علیه هزاره‌ها و شیعیان در افغانستان ممکن است مطابق قوانین بین‌المللی، مصداق نسل‌کشی، جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت باشد. این نهاد با نشر یک گزارش تحقیقی گفته است که حملات داعش علیه هزاره‌ها و شیعیان افغانستان را از سال ۲۰۱۶ میلادی به این‌سو بررسی کرده و در گزارش آمده است که شاخه‌ی خراسان داعش، هزاره‌ها را «مرتد» و «رافضی» می‌خواند و آنان را در مراکز آموزشی، صحی، ورزشی و مذهبی هدف حمله قرار می‌دهند. در بخشی از گزارش آمده است که شاخه‌ی خراسان داعش از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ میلادی، ۲۱ حمله‌ی انتحاری و از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ میلادی سه حمله‌ی انتحاری علیه هزاره‌ها و شیعیان انجام داده است. سازمان حقوق‌‌ بشر و دموکراسی افغانستان در بخشی از گزارش تحقیقی تاکید کرده است که این گروه همچنان از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ میلادی ۱۴ بمب‌گذاری و از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ میلادی ۵۴ حمله بمب‌گذاری علیه هزاره‌ها و شیعیان انجام داده است. این سازمان گفته است شاخه‌ی خراسان داعش مدام از زبان نفرت و کلماتی چون «رافضی، مشرک، کافر و مرتد» علیه هزاره‌ها استفاده می‌کند و با این کلمات حملات خود و «قصد نسل‌کشی» را توجیه می‌کنند.‌ گزارش اشاره کرده که به‌عنوان مثال داعش پس از کشتار ۱۴ نفر هزاره در مرز دایکندی و غور در یکی از نشریات خود نوشت: «بسیاری هنوز می‌پرسند که چرا مجاهدین دولت اسلامی به‌طور خاص شیعیان و روافض را در عملیات خود هدف قرار می‌دهند و شهرهای شان را به گورستان تبدیل می‌کنند، بنابراین ما می‌خواهیم به عموم مسلمانان روشن کنیم که شدت عملیات ما فقط یک دلیل دارد: دشمنی ما با همه‌ی کافران و مرتدان . . . شیعیان و روافض . . . آن‌ها شدیدترین مرتدان جهان هستند.» سازمان حقوق‌‌ بشر و دموکراسی افغانستان نوشته است که خشونت فرقه‌ای داعش خراسان علیه مردم هزاره و شیعیان، علی‌رغم شدت جرایم، کم‌تر مورد مطالعه قرار گرفته است. قابل ذکر است که هزاره‌ها و شیعیان در سال‌های اخیر هدف حملات مرگ‌بار تروریستی قرار گرفته‌اند. این حملات عمدتاً در مراکز آموزشی، مساجد، سالن‌های عروسی، ورزشگاه‌ها، شفاخانه‌ها و موترهای شهری انجام شده و هدف آن غیرنظامیان هزاره از جمله دانش‌آموزان دختر و پسر بوده‌اند.