منابع محلی از ولایت ننگرهار می‌گویند که یک مرد در شهر جلال‌آباد، مرکز این ولایت، همسر برادرش را به شکل بسیار فجیع به قتل رسانده است. دست‌کم دو منبع تاکید کردند که این زن روز (یک‌شنبه، ۱۴ جدی) در ساحه‌ی «کمپ‌ها» از مربوطات ناحیه‌ی اول شهر جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار به قتل رسیده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این زن حدود ۳۶ سال سن داشته و توسط برادر شوهرش با شلیک گلوله تفنگچه به شکل بسیار فجیع به قتل رسیده است. منبع دلیل این قتل را خشونت خانوادگی عنوان کرده است. منبع در مورد اینکه این زن اولاد داشته یا خیر جزییات نداده است. همچنان منبع در مورد شوهر این زن معلومات نداده است. منبع در ادامه افزوده است که این مرد پس از قتل زن برادرش از ساحه فرار کرده است. مسوولان محلی حکومت سرپرست در ننگرهار تا اکنون در این باره اظهار نظری نکرده‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

سازمان حقوق‌‌ بشر و دموکراسی افغانستان اعلام کرده است که حملات شاخه‌ی خراسان داعش علیه هزاره‌ها و شیعیان در افغانستان ممکن است مطابق قوانین بین‌المللی، مصداق نسل‌کشی، جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت باشد. این نهاد با نشر یک گزارش تحقیقی گفته است که حملات داعش علیه هزاره‌ها و شیعیان افغانستان را از سال ۲۰۱۶ میلادی به این‌سو بررسی کرده و در گزارش آمده است که شاخه‌ی خراسان داعش، هزاره‌ها را «مرتد» و «رافضی» می‌خواند و آنان را در مراکز آموزشی، صحی، ورزشی و مذهبی هدف حمله قرار می‌دهند. در بخشی از گزارش آمده است که شاخه‌ی خراسان داعش از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ میلادی، ۲۱ حمله‌ی انتحاری و از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ میلادی سه حمله‌ی انتحاری علیه هزاره‌ها و شیعیان انجام داده است. سازمان حقوق‌‌ بشر و دموکراسی افغانستان در بخشی از گزارش تحقیقی تاکید کرده است که این گروه همچنان از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ میلادی ۱۴ بمب‌گذاری و از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ میلادی ۵۴ حمله بمب‌گذاری علیه هزاره‌ها و شیعیان انجام داده است. این سازمان گفته است شاخه‌ی خراسان داعش مدام از زبان نفرت و کلماتی چون «رافضی، مشرک، کافر و مرتد» علیه هزاره‌ها استفاده می‌کند و با این کلمات حملات خود و «قصد نسل‌کشی» را توجیه می‌کنند.‌ گزارش اشاره کرده که به‌عنوان مثال داعش پس از کشتار ۱۴ نفر هزاره در مرز دایکندی و غور در یکی از نشریات خود نوشت: «بسیاری هنوز می‌پرسند که چرا مجاهدین دولت اسلامی به‌طور خاص شیعیان و روافض را در عملیات خود هدف قرار می‌دهند و شهرهای شان را به گورستان تبدیل می‌کنند، بنابراین ما می‌خواهیم به عموم مسلمانان روشن کنیم که شدت عملیات ما فقط یک دلیل دارد: دشمنی ما با همه‌ی کافران و مرتدان . . . شیعیان و روافض . . . آن‌ها شدیدترین مرتدان جهان هستند.» سازمان حقوق‌‌ بشر و دموکراسی افغانستان نوشته است که خشونت فرقه‌ای داعش خراسان علیه مردم هزاره و شیعیان، علی‌رغم شدت جرایم، کم‌تر مورد مطالعه قرار گرفته است. قابل ذکر است که هزاره‌ها و شیعیان در سال‌های اخیر هدف حملات مرگ‌بار تروریستی قرار گرفته‌اند. این حملات عمدتاً در مراکز آموزشی، مساجد، سالن‌های عروسی، ورزشگاه‌ها، شفاخانه‌ها و موترهای شهری انجام شده و هدف آن غیرنظامیان هزاره از جمله دانش‌آموزان دختر و پسر بوده‌اند.

منابع محلی از ولایت هرات می‌گویند که یک مرد همسرش را به شکل بسیار فجیع به قتل رسانده است. دست‌کم دو منبع به رسانه گوهرشاد گفته‌اند که این خانم در شفاخانه حوزوی ولایت هرات به عنوان پرستار کار می‌کرد و صبح دیروز (دوشنبه، ۱۷ قوس) زمانی که از نوکریوالی بازگشته بود، توسط شوهرش در منطقه جکان در خانه‌اش خفه شده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این مرد پس از قتل خانمش فرار کرده و کودکش را نیز با خود برده است. منبع در ادامه افزوده است که این خانم توسط اعضای خانواده خودش به شفاخانه حوزوی ولایت هرات انتقال داده شده، اما قبل از رسیدن به شفاخانه فوت کرده بود. همچنین رسانه‌ها نوشته‌اند که منابع صحی تایید کردند، علایم خفگی در گلویش دیده شده است. در ادامه گزارش آمده است که شوهرش می‌خواسته زیورآلاتش را به فروش برساند و سر این موضوع دعوا کرده بودند که منجر به مرگ خانم شده است. مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولایت هرات در مورد این قتل چیزی نگفته‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

فرماندهی پولیس ولایت جوزجان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که یک زن در ولسوالی آقچه توسط برادرش به شکل فجیع به قتل رسیده است. عبدالستار حلیمی، سخنگوی فرماندهی پولیس جوزجان با نشر اعلامیه‌ای از بازداشت برادر مقتول خبر داده و انگیزه‌ی قتل را «ناموسی» عنوان کرده است. آقای حلیمی در ادامه تاکید کرده است که قربانی یک زن حدود ۳۲ ساله بود و توسط برادرش با سلاح چره‌ای کشته شده است. سخنگوی فرماندهی پولیس جوزجان در ادامه افزوده است که برادر این زن از ساحه‌ی حوزه پنجم شهر شبرغان، مرکز این ولایت بازداشت شده است. اعلامیه‌ی فرماندهی پولیس جوزجان در مورد هویت قاتل و مقتول و همچنین انگیزه‌ی قتل توضیح داده نشده است. قربانیان قتل‌های ناموسی، زنان و دخترانی هستند که معمولاً توسط اعضای خانواده‌شان به قتل می‌رسند. قابل ذکر است که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

رسانه‌های آمریکایی گزارش داده‌اند که گیتی سادات، زن ۳۱ ساله اهل افغانستان، در ایالت واشنگتن این کشور در داخل خانه‌اش توسط همسرش سید نظیر سادات، ۳۷ ساله، به قتل رسیده است. نشریه «آبرن ایگزماینر» با نشر گزارشی گفته است که گیتی سادات به تاریخ ۲۳ نوامبر داخل آپارتمان‌شان در شهر آبرن شهرستان کینگ در ایالت واشنگتن آمریکا در برابر چشمان فرزندانش توسط شوهرش به قتل رسیده است. در گزارش آمده است که این زوج سه فرزند ۶، ۹ و ۱۱ ساله داشته‌اند. گزارش در مورد جنسیت این زوج جزییات ارائه نکرده است. در گزارش نشریه «آبرن ایگزماینر» آمده است که گیتی و سید نظیر در سال ۲۰۱۳ میلادی در افغانستان باهم ازدواج و دو سال قبل به ایالات متحده مهاجرت کرده‌ بودند. همچنین نشریه «کرونیکل» در گزارشی نوشته که قرار است امروز (چهارشنبه، ۱۲ قوس/۳ دسامبر) سید نظیر در دادگاه محلی آبرن محاکمه شود. طبق گزارش، دادستان پرونده، این مرد افغانستانی را به «قتل درجه یک» متهم کرده است. سید نظیر در نخستین بازجویی‌ها به قتل همسرش اعتراف کرده است. او انگیزه‌ی کار خود را «رابطه نامشروع» همسرش با یک مردی از خویشاوندان خود بیان کرده است. اما دادستان پرونده به «آبرن ایگزماینر» گفته که سید نظیر تا هنوز هیچ سندی برای اثبات رابطه گیتی با مرد دیگری، ارائه نتوانسته است. پزشکی قانونی پس از بررسی جسد گیتی گفته است که این زن جوان در اثر خفگی ناشی از فشار بر رگ‌های گردن جان باخته است. قتل گیتی سادات موجی از واکنش‌ها را در میان جامعه مهاجران افغان در امریکا برانگیخته و بار دیگر موضوع خشونت خانوادگی و حمایت از زنان مهاجر در جامعه غربی را به بحث روز تبدیل کرده است.

دادگاه عالی حکومت سرپرست درتازه‌ترین مورد اعلام کرده که به حکم ملا هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت فعلی یک تن در ولایت خوست اعدام شده است. دادگاه عالی با نشر اعلامیه‌ای گفته است که حکم اعدام امروز (سه‌شنبه، ۱۱ قوس) در ورزشگاه شهر خوست اجرا شده است و فردی به نام منگل، فرزند طلاخان، به اتهام قتل عمد قصاص شده است. در اعلامیه آمده است که پرونده منگل توسط سه محکمه بررسی و در نهایت با حکم هبت‌الله به مرحله اجرا رسیده است. دادگاه عالی حکومت فعلی در ادامه تاکید کرده است که حکم اعدام این فرد با حضور شماری از باشند‌گان خوست تطبیق شده است. قابل ذکر است که این دوازدهمین مورد اعدام است که حکومت فعلی پس از تسلط دوباره بر افغانستان به‌صورت علنی اجرا کرده است. حکومت سرپرست پیش از این، ۱۱ نفر دیگر را در ولایت‌های فراه، لغمان، غزنی, جوزجان، بادغیس و نیمروز در حضور صدها تماشاگر اعدام کرده است. اعدام علنی با انتقادهای نهادهای حقوق بشر مواجه است. در همین حال، ریچارد بنت، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان، این اعدام را غیرانسانی و بی‌رحمانه خوانده و خواهان توقف اعدام‌های عمومی در کشور شده است.

افسران نیروهای ویژه بریتانیا درتازه‌ترین مورد فاش کرده‌اند که برخی اعضای واحد نیروهای ویژه بریتانیا (UKSF) در افغانستان بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ میلادی کودکان نوپا را در رختخواب‌شان به ضرب گلوله کشته‌اند و رفتار غیرقانونی آن‌ها گسترده بوده است. خبرگزاری دی‌کلسیفاید بریتانیا با نشر گزارشی گفته است که این افسر، با مخفف N۱۴۶۶ شناخته می‌شود که اعلام کرده است شاهد کشتار دو کودک در کنار والدین‌شان بوده و تلاش‌های او برای جلوگیری از این اقدام با بی‌توجهی افسران ارشد مواجه شده است. این افسر ارشد نیروهای ویژه بریتانیا در ادامه تاکید کرده است که بسیاری از اعضای نیروهای ویژه از این رفتارها آگاه بوده‌اند. یک افسر دیگر نیروهای ویژه، با مخفف N۵۴۶۱، نیز به خبرگزاری دی‌کلسیفاید بریتانیا گفته است که کشتارهای خارج از قانون در افغانستان رخ داده است. سومین سرباز، با مخفف N۲۴۴، که ماموریت‌های افغانستان را برای ستاد نیروهای ویژه زیر نظر داشت، نسبت به افزایش تعداد بازداشت‌شد‌گانی که بعدها کشته می‌شدند، ابراز نگرانی کرده بود. وزارت دفاع بریتانیا با نشر بیانیه‌ای گفته که به تحقیقات مستقل درباره افغانستان متعهد است و از همه شاهدان قدردانی می‌کند، در حالی که همزمان حمایت و شفافیت در عملکرد نیروهای ویژه را حفظ می‌کند. این در حالی است که قبل از این نیز گزارشی‌های در مورد قتل و کشتار کودکان و زنان در افغانستان توسط نیروهای بین‌المللی نشر شده است.

منابع محلی از ولایت فراه می‌گویند که یک مرد در ولسوالی گلستان این ولایت، همسرش را با چاقو به شکل بسیار فجیع سر بریده و دخترش را زخمی کرده است. دست‌کم دو منبع با تایید این رویداد گفته‌اند که این حادثه خشونت‌بار روز (سه‌شنبه، ۲۷ عقرب) در روستای «دهک» از مربوطات ولسوالی گلستان رخ داده است. مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولایت فراه نیز این رویداد را تایید کرده‌ و گفته‌اند که این مرد بازداشت شده و تحت بازجویی قرار دارد. منبع در ادامه افزوده است که تا اکنون انگیزه‌ی این قتل روشن نیست. پیش از این نیز مواردی از قتل زنان به‌دست اعضای خانواده‌ی‌شان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. عامل اغلب این قتل‌ها خشونت خانوادگی دانسته می‌شود. همچنین باید گفت که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.