برچسب: خانه

1 روز قبل - 53 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که محدودشدن زنان به زندگی در چهاردیواری خانه در افغانستان، پیامدهای ویران‌گری را بر سلامت روان آن‌ها به هم‌راه داشته است. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۲۱ اسد) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که اکنون هفت زن از هر ۱۰ زن در افغانستان وضعیت سلامت روان خود را «بد» یا «بسیار بد» توصیف کرده‌اند. بخش زنان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که محدودشدن فرصت‌ها و فعالیت‌های فیزیکی برای زنان و کاهش حمایت‌های عاطفی از آن‌ها، باعث شکل‌گیری بحران سلامت روان در میان زنان و دختران شده است. در گزارش آمده است که به دلیل محدودیت‌های رفت‌وآمد و کم‌بود پزشکان و پرستاران زن، دسترسی به خدمات صحی نیز روزبه‌روز برای دختران و زنان دشوار شده است. بخش زنان ملل متحد، با نگرانی از رقم بلند مرگ‌ومیر مادران در افغانستان گفته است که در ۲۰۲۴ میلادی در هر ۱۰۰ هزار تولد زنده، ۶۳۸ مادر جان خود را از دست‌ داده‌اند. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 88 بازدید

مسوولان محلی می‌گویند که در پی جاری‌شدن سیلاب‌های شدید در ولسوالی برگمتال ولایت نورستان، سه کودک ناپدید شده و ده‌ها خانه مسکونی و زمین زراعتی آسیب دیده است. سخنگوی والی نورستان گفته است که این رویداد پس از چاشت روز (دوشنبه، ۱۲ اسد) در ولسوالی برگمتال رخ داده و در نتیجه آن ۸۷ خانه به‌گونه کامل یا قسمی تخریب شده است. در ادامه آمده است که بخشی از زمین‌های زراعتی نیز در اثر این سیلاب‌ها از بین رفته و تلاش‌ها برای دریافت اطلاعات بیش‌تر درباره میزان خسارات و سرنوشت کودکان ناپدیدشده ادامه دارد. مقام‌های محلی در نورستان تا اکنون جزییات بیشتری درباره تلفات احتمالی و روند کمک‌رسانی به آسیب‌دیدگان ارائه نکرده‌اند. پیش از این نیز مسوولان محلی اعلام کرده بودند که بر اثر سیلاب‌های اخیر در نورستان، دست‌کم ۲۴ تن جان باخته و ۸۵ تن دیگر زخمی شده‌اند.

ادامه مطلب


3 هفته قبل - 114 بازدید

مسوولان از ولایت ننگرهار می‌گویند که در پی فروریختن یک خانه در شهر جلال‌آباد، مرکز این ولایت، پنج عضو یک خانواده جان باخته‌اند. صدیق‌الله قریشی، آمر اطلاعات ریاست اطلاعات و فرهنگ ننگرهار گفته است که این رویداد شام (پنج‌شنبه، ۱ اسد) در منطقه «افغان‌مینه» از مروبطات شهر جلال‌آباد رخ داده است. وی در ادامه تاکید کرد که به یک خانه دلیل بارندگی و فرسودگی فروریخته که در نتیجه، پنج نفر از اعضای یک خانواده، از جمله پدر و پسرانش، جان باخته و یک نفر دیگر زخمی شده است. بارندگی و سیل دیروز در چندین ولایت، خسارات جانی و مالی سنگین برجای گذاشته است. تا کنون از جان باختن یک نفر در لغمان و زخمی‌شدن شش نفر در این ولایت گزارش شده است. سیلاب شدید منجر به تخریب جاده‌ها و شاهراه‌ها نیز شده است.

ادامه مطلب


2 ماه قبل - 106 بازدید

یوسف حماد، سخنگوی اداره‌ آمادگی مبارزه با حوادث حکومت سرپرست اعلام کرده است که از ماه حمل امسال تا اکنون، ۳۰۱ نفر در سراسر افغانستان در اثر بارندگی‌ها، سیلاب‌ و رویدادهای طبیعی دیگر جان باخته‌ و نزدیک به ۴۰۰ تن زخمی شدند. آقای حماد امروز (سه‌شنبه ۱۹ جوزا) با نشر یک پیام تصویری گفته است که در این رویدادها ۱۸ هزار و ۸۱۲ خانواده در سراسر کشور آسیب دیده‌اند. وی در ادامه تاکید کرده است که ۸ هزار و ۹۸۹ خانه تخریب یا آسیب دیده و نزدیک به ۶۰۰ کیلومتر جاده نیز آسیب دیده است. سخنگوی اداره آمادگی مبارزه با حوادث افزود که ۴۳ مسجد و ۵۲ پلچک ۳۸۲ چاه آب و محصولات نزدیک به ۲۶ هزار جریب زمین کشاورزی و بیش از ۴ هزار جریب باغ هم از بین رفته‌ است. براساس گزارش نهادهای بین‌المللی در سال‌های اخیر، افغانستان شاهد افزایش چشمگیر حوادث طبیعی به‌ویژه سیلاب‌های ناگهانی بوده است. تغییرات اقلیمی، ذوب سریع برف‌های کوهستانی، تخریب جنگل‌ها و عدم وجود زیرساخت‌های مناسب مدیریت آب، باعث شده حتی بارش‌های معمولی به سیلاب‌های ویرانگر تبدیل شود. ولایت‌های بدخشان، نورستان، کنر و پنجشیر به دلیل توپوگرافی کوهستانی و رودخانه‌های فصلی، همیشه در معرض خطر بالاتری قرار دارند. این هشدار در حالی صادر شده که هنوز برخی مناطق افغانستان از سیلاب‌های اخیر به طور کامل بهبود نیافته‌اند. سیلاب‌های بهاری سال جاری در چندین ولایت شمالی و شرقی خسارات زیادی به جاده‌ها، خانه‌ها و زمین‌های کشاورزی وارد کرد و جان تعدادی از شهروندان را گرفت.

ادامه مطلب


4 ماه قبل - 185 بازدید

یک جوان در ولایت هرات با راه اندازی کتاب فروشی سیار، با نام «پیک کتاب» تلاش دارد تا فرهنگ مطالعه را ترویج داده و دسترسی مردم را به کتاب آسان‌تر سازد. غلام فاروق محمودی با سرمایه‌گذاری ۵۰۰ هزار افغانی و تهیه دو هزار جلد کتاب، یک کتابخانه سیار به نام «پیک کتاب» راه‌اندازی کرده است تا کتاب‌ها را به دست علاقه‌مندان به خانه‌های شان برساند و هدفش از این‌ کار نیز ترویج فرهنگ کتاب‌خوانی و دسترسی آسان مردم به کتاب است. در ویدیویی که از او منتشر شده، دیده می‌شود که او موتر خود را به یک کتابخانه سیار تبدیل کرده و داخل آن قفسه‌هایی شبیه کتابخانه‌های عمومی ساخته است. این کتابخانه سیار از یک سو سفارش کتاب به‌صورت آنلاین ثبت می‌کند و از سوی دیگر با رفتن به محلات مختلف شهر، کتاب‌ها را به درب خانه‌های مردم می‌رساند. غلام فاروق محمودی می‌گوید مردم کمتر به کتابخانه‌های عمومی مراجعه می‌کنند و روش وی منجر به فراهم‌ شدن دسترسی آسان‌تر مردم به مطالعه می‌شود. در همین حال شماری از فرهنگایان در هرات بر حمایت از کتاب فروشان تاکید داشته و این اقدام  را گامی موثری در راستای رشد فرهنگ مطالعه و کتاب‌خوانی میان مردم عنوان می کنند. از سویی هم مسوولان در ریاست اطلاعات و فرهنگ هرات می‌گویند که از ابتکارات و برنامه‌های فرهنگی در جامعه حمایت کرده و در تلاش ترویج فرهنگ کتاب‌خوانی میان مردم به ویژه جوانان اند. عبدالمتین عادل، آمر فرهنگ و هنر ریاست اطلاعات و فرهنگ هرات می‌گوید: «یکی از تلاش‌های دایمی اطلاعات و فرهنگ هرات ترویج و گسترش فرهنگ کتاب‌خوانی در میان مردم است و ما همیشه از افرادی که در این راستا تلاش دارند حمایت می‌کنیم.» به باور کتاب فروشان در سال‌های اخیر استفاده گسترده از اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، مشکلات اقتصادی در خانواده‌ها و چالش‌های فرا راه جوانان باعث کمرنگ شدن خرید و فروش کتاب در بازار  هرات شده است. آمار منظمی درباره سرانه کتاب‌خوانی در افغانستان وجود ندارد یونسکو می‌گوید نرخ سواد در افغانستان در سال ۲۰۲۲ میلادی حدود ۳۷.۳ درصد بوده است؛ این رقم برای زنان ۲۲.۶ درصد و برای مردان ۵۲.۱ درصد ثبت شده است. همچنین حکومت سرپرست نیز پس از بازگشت خود به افغانستان مکاتب دخترانه را بسته و در حال حاضر ۲.۲ میلیون دختر از آموزش متوسطه محروم مانده‌اند.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 161 بازدید

مسوولان در فرماندهی پولیس ولایت ننگرهار می‌گویند که براثر فروریختن سقف خانه در ولسوالی غنی‌خیل، یک زن جان باخته و دو کودک زخمی شده‌اند. سید طیب حماد، سخنگوی فرماندهی پولیس ننگرهار گفته است که این رویداد دیشب (یک‌شنبه، ۹ حمل) در ساحه‌ی «ویال ۲۵» از مربوطات ولسوالی غنی‌خیل و در پی بارندگی رخ داده است. وی در ادامه تاکید کرده است که یک خانه‌ی دیگر در ولسوالی نازیان نیز براثر بارندگی فرو ریخته و براثر آن دو نفر زخمی شده‌اند. قابل ذکر است که بارندگی در روزهای اخیر در ولایت‌های مختلف کشور تلفات و خسارات زیادی برجا گذاشته است. براساس آماری که دیروز اداره‌ی مبارزه با حوادث حکومت سرپرست اعلام کرده بود، دست‌کم ۱۷ نفر براثر بارندگی در کشور جان باخته و ۲۶ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 203 بازدید

برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هر انسان سزاوار داشتن مکانی امن است که آن را خانه بماند. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۳ حوت) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که خانه‌ی مناسب از سلامت افراد محافظت کرده و مانع اخراج و بی‌سرپناهی آن‌ها می‌شوند. سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که داشتن خانه‌ی مناسب یک حق بشری است، نه یک امتیاز. این در حالی است که در سراسر افغانستان میلیون‌ها تن از نداشتن سرپناه مناسب رنج می‌برند و میلیون‌ها تن دیگر نیز در خانه‌های اجاره‌ای و غیرمعیاری زندگی می‌کنند. نداشتن خانه‌ای از خود برای شهروندان به ویژه در شهرهای بزرگ مانند کابل، هرات، بلخ و... سبب شده که شمار زیادی از شهروندان به اعمال فشار از سوی مالکان روبرو شوند.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 218 بازدید

مسوولان در فرماندهی پولیس ولایت کاپیسا می‌گویند که در پی ریزش کوه بر یک خانه‌ی مسکونی در مرکز این ولایت، چهار نفر جان باخته و شش نفر دیگر زخمی شدند. قربانیان و زخمیان همه اعضای یک خانواده هستند. فرماندهی پولیس کاپیسا با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این رویداد شب گذشته (جمعه، ۲۴ دلو) در منطقه‌ی الیاس‌خیل شوخی از مربوطات مرکز ولایت کاپیسا رخ داده است. در بخشی از اعلامیه تاکید شده است که جان‌باختگان شامل دو دختر خردسال، یک زن و یک مرد هستند. فرماندهی پولیس کاپیسا افزوده است که زخمیان که شامل سه مرد و سه زن هستند، با همکاری مردم محل از زیر آوار بیرون کشیده شده و برای درمان به شفاخانه منتقل شده‌اند. در اعلامیه آمده است که این رویداد هنگامی رخ داده که در ابتدا یک کوه بالای یک خانه‌ی مسکونی ریزش کرده و سبب فروریختن سقف این خانه شده است. بارش‌های شدید برف و باران در هفته‌های گذشته باعث وقوع حوادث مشابهی در برخی ولایات شده است. در نهم دلو، هفت عضو یک خانواده در ننگرهار در پی فروریختن سقف خانه جان باختند و در یازدهم دلو نیز در قندهار چهار نفر، از جمله کودکان، در اثر فروریختن خانه کشته شدند.

ادامه مطلب


8 ماه قبل - 289 بازدید

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گویند که براثر فروریختن سقف یک خانه در ولسوالی خاکریز این ولایت، یک زن و دو کودک جان باخته‌اند. دست‌کم دو مبنع به رسانه‌ گوهرشاد گفته‌اند که این رویداد صبح امروز (شنبه، ۲۹ قوس) در منطقه‌ی «دومندی برمو» از مربوطات ولسوالی خاکریز رخ داده است. همچنین عبدالسلام عمری، رییس آمادگی مبارزه با حوادث طبیعی حکومت فعلی در ولایت قندهار گفته است که سقف یک خانه براثر بارندگی فروریخته و در نتیجه‌ی آن، سه عضو یک خانواده، شامل یک زن و دو کودک، جان باخته‌اند. وی در ادامه تاکید کرده است که از دیروز به این‌طرف چندین ولایت افغانستان به ویژه ولایت قندهار شاهد بارندگی اند. در فصل بارندگی همواره از حوادث مشابه گزارش شده است که دلیل آن فرسودگی و ناایمن بودن خانه‌ها گفته می‌شود.

ادامه مطلب


8 ماه قبل - 287 بازدید

باران در هرات فقط نمی‌بارد؛ فرو می‌ریزد. مثل اندوهی که راه بازگشتی ندارد. آسمان گویی تصمیم گرفته تمام دردش را یک‌باره بر زمین بریزد، بر همان نقطه‌ای که خیمه‌ای فرسوده، آخرین نشانه‌ی زندگی یک خانواده‌ی شش‌نفره است. خیمه‌ای که نه دیوار دارد، نه سقف درست، نه اندکی امنیت؛ فقط پارچه‌ای نازک که میان انسان و بی‌رحمی هوا آویزان مانده است. این خانواده خانه ندارد؛ نه چون نخواسته‌اند، بلکه چون نتوانسته‌اند. کرایه‌خانه، رویایی دور است که هر روز در برابر چشم‌شان می‌گذرد و بی‌صدا محو می‌شود. پدر خانواده ماه‌هاست کاری نیافته؛ هر صبح، با کفش‌های پاره و لباس‌های کهنه، از کنار خیمه بیرون می‌زند؛ شاید کاری باشد، شاید کسی صدایش کند. اما بیشتر شب‌ها با دست‌های خالی و سری پر از شرمندگی بازمی‌گردد و آن‌گاه باران، بی‌امان روی شانه‌هایش می‌ریزد؛ و او حتی توان پاک‌کردنش را ندارد. مادر، ستون خاموش این خیمه است؛ زنی که اشک‌هایش تمام شده، اما دردهایش نه. دست‌هایش همیشه سرد است؛ نه از سرمای هوا، که از خستگی سال‌ها دویدن دنبال لقمه‌ای نان. وقتی باران شدت می‌گیرد، او نخستین کسی‌ست که بیدار می‌ماند؛ گوشه‌های خیمه را نگه می‌دارد، ظرف‌ها را جابه‌جا می‌کند، بچه‌ها را نزدیک‌تر می‌کشد، تا شاید اندکی گرم شوند. لباس‌های کودکان همیشه بوی نم می‌دهد؛ بوی خاک خیس، بوی فقر. سه کودک در این خیمه زندگی می‌کنند؛ کودکانی با سن کم، اما دردهای بزرگ. بزرگ‌ترین‌شان شب‌ها بی‌صدا گریه می‌کند، چون می‌داند صدای گریه‌اش دل مادر را بیشتر می‌شکند. کودک وسطی از سرما دندان به هم می‌ساید و مدام می‌پرسد: «مادر، ما چرا خانه نداریم؟» و مادر، هر بار به دنبال پاسخی می‌گردد که هم راست باشد و هم کودکانه. اما چیزی برای گفتن نمی‌یابد. کوچک‌ترین‌شان هنوز درست حرف‌زدن نمی‌داند، اما وقتی باران می‌بارد، خودش را محکم به سینه‌ی مادر می‌چسباند؛ انگار غریزه‌اش فهمیده که این دنیا، جای امنی نیست. مادربزرگ، گوشه‌ی خیمه، روی تکه‌ای کمپل کهنه افتاده است. پاهایش دیگر یارای حرکت ندارند. هر بار که باد، خیمه را می‌لرزاند، او زیر لب نام خدا را تکرار می‌کند. درد مفاصلش با رطوبت دوچندان می‌شود، اما نه کسی هست که دوا بیاورد، نه کسی که او را تا شفاخانه ببرد. شفاخانه پول می‌خواهد، و این خانواده حتی پول نان خشک هم ندارد. شب‌ها، وقتی باران شدت می‌گیرد، زمین زیر خیمه به گِلزار تبدیل می‌شود. آب آهسته اما پیوسته راهش را به درون باز می‌کند؛ اول پاها را خیس می‌کند، بعد بستر را. مادر، با ظرف‌های شکسته، بی‌وقفه تلاش می‌کند آب را بیرون بریزد، اما باران قوی‌تر از اوست. کودکان با پاهای برهنه روی گل سرد ایستاده‌اند، بدن‌هایشان می‌لرزد، لب‌هایشان کبود شده، اما هیچ‌کدام نمی‌گویند سردشان است؛ یاد گرفته‌اند که شکایت، فایده‌ای ندارد. گاهی صدای خنده از خانه‌های دور به گوش می‌رسد؛ صدای تلویزیون، صدای گرما. پدر سرش را پایین می‌اندازد؛ شرم، چون سنگی بر سینه‌اش سنگینی می‌کند. مردی که نتوانسته سقفی بالای سر کودکانش بسازد، مردی که شب‌به‌شب، زیر باران، با دست‌های خالی حساب می‌کند: فردا چه خواهد شد؟ او به آینده فکر نمی‌کند، فقط به صبح بعدی. به این‌که آیا کودکانش بیدار خواهند شد... یا نه. صبح که می‌شود، شاید باران کمی آرام بگیرد، اما سرما می‌ماند. لباس‌ها هنوز خیس‌اند، شکم‌ها خالی، و امید… مثل دود، از خیمه بیرون رفته است. کودکان به زمین گل‌آلود نگاه می‌کنند؛ زمینی که حالا هم میدان بازی‌شان است، هم کلاس درس‌شان، هم زندان‌شان. هیچ‌کدام‌شان به مکتب نمی‌روند؛ نه کفش دارند، نه لباس، و نه آینده‌ای که کسی برایش برنامه‌ای بریزد. این خانواده از دولت چیزی نمی‌خواهد، از دنیا هم نه؛ فقط یک اتاق، فقط یک سقف. جایی که شب‌ها، باران روی صورت کودکان‌شان نریزد. اما همین خواسته‌ی ساده، برای‌شان به کوهی بزرگ تبدیل شده است. باران در هرات ادامه دارد، و این خیمه هنوز ایستاده است؛ ایستاده، نه از قدرت، بلکه از ناچاری. زیر این خیمه، شش انسان نفس می‌کشند، می‌لرزند، گرسنه‌اند و… زنده‌اند؛ فقط زنده، نه بیشتر و شاید دردناک‌ترین بخشِ این داستان همین باشد: این‌که زنده‌ماندن‌شان هم، هر روز سخت‌تر می‌شود. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب