برچسب: خانه

4 هفته قبل - 154 بازدید

فروریختن سقف خانه در قندهار؛ دو کودک و یک زن جان باختند

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گویند که براثر فروریختن سقف یک خانه در ولسوالی خاکریز این ولایت، یک زن و دو کودک جان باخته‌اند. دست‌کم دو مبنع به رسانه‌ گوهرشاد گفته‌اند که این رویداد صبح امروز (شنبه، ۲۹ قوس) در منطقه‌ی «دومندی برمو» از مربوطات ولسوالی خاکریز رخ داده است. همچنین عبدالسلام عمری، رییس آمادگی مبارزه با حوادث طبیعی حکومت فعلی در ولایت قندهار گفته است که سقف یک خانه براثر بارندگی فروریخته و در نتیجه‌ی آن، سه عضو یک خانواده، شامل یک زن و دو کودک، جان باخته‌اند. وی در ادامه تاکید کرده است که از دیروز به این‌طرف چندین ولایت افغانستان به ویژه ولایت قندهار شاهد بارندگی اند. در فصل بارندگی همواره از حوادث مشابه گزارش شده است که دلیل آن فرسودگی و ناایمن بودن خانه‌ها گفته می‌شود.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 107 بازدید

زیر باران هرات؛ یک خیمه و هیچ امیدی برای فردا

باران در هرات فقط نمی‌بارد؛ فرو می‌ریزد. مثل اندوهی که راه بازگشتی ندارد. آسمان گویی تصمیم گرفته تمام دردش را یک‌باره بر زمین بریزد، بر همان نقطه‌ای که خیمه‌ای فرسوده، آخرین نشانه‌ی زندگی یک خانواده‌ی شش‌نفره است. خیمه‌ای که نه دیوار دارد، نه سقف درست، نه اندکی امنیت؛ فقط پارچه‌ای نازک که میان انسان و بی‌رحمی هوا آویزان مانده است. این خانواده خانه ندارد؛ نه چون نخواسته‌اند، بلکه چون نتوانسته‌اند. کرایه‌خانه، رویایی دور است که هر روز در برابر چشم‌شان می‌گذرد و بی‌صدا محو می‌شود. پدر خانواده ماه‌هاست کاری نیافته؛ هر صبح، با کفش‌های پاره و لباس‌های کهنه، از کنار خیمه بیرون می‌زند؛ شاید کاری باشد، شاید کسی صدایش کند. اما بیشتر شب‌ها با دست‌های خالی و سری پر از شرمندگی بازمی‌گردد و آن‌گاه باران، بی‌امان روی شانه‌هایش می‌ریزد؛ و او حتی توان پاک‌کردنش را ندارد. مادر، ستون خاموش این خیمه است؛ زنی که اشک‌هایش تمام شده، اما دردهایش نه. دست‌هایش همیشه سرد است؛ نه از سرمای هوا، که از خستگی سال‌ها دویدن دنبال لقمه‌ای نان. وقتی باران شدت می‌گیرد، او نخستین کسی‌ست که بیدار می‌ماند؛ گوشه‌های خیمه را نگه می‌دارد، ظرف‌ها را جابه‌جا می‌کند، بچه‌ها را نزدیک‌تر می‌کشد، تا شاید اندکی گرم شوند. لباس‌های کودکان همیشه بوی نم می‌دهد؛ بوی خاک خیس، بوی فقر. سه کودک در این خیمه زندگی می‌کنند؛ کودکانی با سن کم، اما دردهای بزرگ. بزرگ‌ترین‌شان شب‌ها بی‌صدا گریه می‌کند، چون می‌داند صدای گریه‌اش دل مادر را بیشتر می‌شکند. کودک وسطی از سرما دندان به هم می‌ساید و مدام می‌پرسد: «مادر، ما چرا خانه نداریم؟» و مادر، هر بار به دنبال پاسخی می‌گردد که هم راست باشد و هم کودکانه. اما چیزی برای گفتن نمی‌یابد. کوچک‌ترین‌شان هنوز درست حرف‌زدن نمی‌داند، اما وقتی باران می‌بارد، خودش را محکم به سینه‌ی مادر می‌چسباند؛ انگار غریزه‌اش فهمیده که این دنیا، جای امنی نیست. مادربزرگ، گوشه‌ی خیمه، روی تکه‌ای کمپل کهنه افتاده است. پاهایش دیگر یارای حرکت ندارند. هر بار که باد، خیمه را می‌لرزاند، او زیر لب نام خدا را تکرار می‌کند. درد مفاصلش با رطوبت دوچندان می‌شود، اما نه کسی هست که دوا بیاورد، نه کسی که او را تا شفاخانه ببرد. شفاخانه پول می‌خواهد، و این خانواده حتی پول نان خشک هم ندارد. شب‌ها، وقتی باران شدت می‌گیرد، زمین زیر خیمه به گِلزار تبدیل می‌شود. آب آهسته اما پیوسته راهش را به درون باز می‌کند؛ اول پاها را خیس می‌کند، بعد بستر را. مادر، با ظرف‌های شکسته، بی‌وقفه تلاش می‌کند آب را بیرون بریزد، اما باران قوی‌تر از اوست. کودکان با پاهای برهنه روی گل سرد ایستاده‌اند، بدن‌هایشان می‌لرزد، لب‌هایشان کبود شده، اما هیچ‌کدام نمی‌گویند سردشان است؛ یاد گرفته‌اند که شکایت، فایده‌ای ندارد. گاهی صدای خنده از خانه‌های دور به گوش می‌رسد؛ صدای تلویزیون، صدای گرما. پدر سرش را پایین می‌اندازد؛ شرم، چون سنگی بر سینه‌اش سنگینی می‌کند. مردی که نتوانسته سقفی بالای سر کودکانش بسازد، مردی که شب‌به‌شب، زیر باران، با دست‌های خالی حساب می‌کند: فردا چه خواهد شد؟ او به آینده فکر نمی‌کند، فقط به صبح بعدی. به این‌که آیا کودکانش بیدار خواهند شد... یا نه. صبح که می‌شود، شاید باران کمی آرام بگیرد، اما سرما می‌ماند. لباس‌ها هنوز خیس‌اند، شکم‌ها خالی، و امید… مثل دود، از خیمه بیرون رفته است. کودکان به زمین گل‌آلود نگاه می‌کنند؛ زمینی که حالا هم میدان بازی‌شان است، هم کلاس درس‌شان، هم زندان‌شان. هیچ‌کدام‌شان به مکتب نمی‌روند؛ نه کفش دارند، نه لباس، و نه آینده‌ای که کسی برایش برنامه‌ای بریزد. این خانواده از دولت چیزی نمی‌خواهد، از دنیا هم نه؛ فقط یک اتاق، فقط یک سقف. جایی که شب‌ها، باران روی صورت کودکان‌شان نریزد. اما همین خواسته‌ی ساده، برای‌شان به کوهی بزرگ تبدیل شده است. باران در هرات ادامه دارد، و این خیمه هنوز ایستاده است؛ ایستاده، نه از قدرت، بلکه از ناچاری. زیر این خیمه، شش انسان نفس می‌کشند، می‌لرزند، گرسنه‌اند و… زنده‌اند؛ فقط زنده، نه بیشتر و شاید دردناک‌ترین بخشِ این داستان همین باشد: این‌که زنده‌ماندن‌شان هم، هر روز سخت‌تر می‌شود. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 179 بازدید

سازمان ملل: بسیاری از بازگشت‌کنندگان جایی برای زند‌گی ندارند

استفانی لوز، رییس برنامه اسکان بشر سازمان ملل در افغانستان درتازه‌ترین مورد هشدار داده است که بسیاری از بازگشت‌ کنند‌گان به کشور خانه یا جایی برای زندگی کردند ندارند. خانم لوز این اظهارات را در نشست خبری در جینوا مطرح کرده و گفته است که میلیون‌ها تن از کشورهای همسایه مانند ایران و پاکستان، به اجبار یا داوطلبانه به افغانستان بازگشته‌اند، اما چالش اصلی فراتر از بازگشت، ادغام مجدد افرادی است که خانه، دارایی و امید خود را از دست دادند. وی در ادامه تاکید کرده است که ۶۰ درصد بازگشت‌ کنند‌گان، زیر ۱۸ سال هستند و بسیاری از آن‌ها هیچ پیوند اجتماعی یا شبکه حمایتی در افغانستان ندارند. او در ادامه افزوده است که این موضوع آن‌ها را در معرض خطر استفاده از راه‌کارهای مقابله‌ای منفی قرار می‌دهد. استفانی لوز در بخشی از صحبت‌هایش بر ضرورت فراهم کردن مسکن مناسب، دسترسی به خدمات پایه‌ای مانند آب و خدمات صحی و ایجاد فرصت‌های معیشتی پایدار تاکید کرد تا این افراد بتوانند زندگی با کرامت داشته و خانواده‌های خود را حمایت کنند. این مقام بین‌المللی تصریح کرد که این بحران انسانی نیازمند رویکردی منسجم، ساختاری و متناسب با شرایط محلی است و نباید وضعیت مردم افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران، نادیده گرفته شود. براساس آمار سازمان بین‌المللی مهاجرت، از سپتامبر ۲۰۲۳ میلادی تا اکنون بیش از چهار میلیون مهاجر از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند که بیش از یک میلیون تن تنها در سال ۲۰۲۵ ‏میلادی وارد افغانستان شده‌اند. باید گفت که در حال حاضر روند اخراج و بازگشت مهاجران از ایران و پاکستان ادامه دارد. ‏مقام‌های جمهوری اسلامی ایران می‌گویند که تا اکنون یک میلیون مهاجر افغانستانی اخراج ‏شده‌اند. ‏ چند وقت پیش، ایران از تمام مهاجران بدون مدرک خواسته‌ بود که آن کشور را ترک ‏کنند. مقام‌های ایرانی درباره‌ی شمار مهاجران بدون مدرک آمار ‏متفاوت ارایه می‌کنند. همچنین براساس برخی آمار، شمار مهاجران بدون‌ مدرک ‏اهل افغانستان به چهار میلیون نفر می‌رسد. در کنار آن، در پاکستان هم چند میلیون مهاجر افغانستانی حضور دارند. به‌تازگی ‏کارت‌های اقامت بیش از یک میلیون نفر منقضی شده و دولت پاکستان ‏نمی‌خواهد آن را تمدید کند.

ادامه مطلب


9 ماه قبل - 265 بازدید

فرو ریختن سقف خانه‌ای‌ در قندهار؛ دو کودک جان باخته و هفت کودک دیگر زخمی شدند

مسوولان محلی حکومت سرپرست در ولایت قندهار می‌گویند که بر اثر فرو ریختن سقف یک خانه در مرکز این ولایت، دو کودک جان باخته و هفت کودک دیگر به شدت زخمی شده‌اند. عبدالسلام عمری، سرپرست ریاست مبارزه با حوادث قندهار گفته است که این رویداد در ناحیه‌ی پانزدهم این شهر رخ داده و در نتیجه دو کودک جان باخته و هفت دو دیگر به شمول پنج پسر و دو دختر زخمی شدند. آقای عمری تاکید کرده است که این رویداد حوالی ساعت ۹:۰۰ پنج‌شنبه‌شب (۴ ثور) زمانی رخ داد که کودکان خواب بودند و زخمی‌ها این برای درمان به شفاخانه‌ی حوزوی قندهار منتقل شده‌اند. او در مورد هویت و سن کودکان قربانی این رویداد جزییات ارائه نکرده است. همچنین سرپرست ریاست مبارزه با حوادث قندهار در مورد سن کودکان زخمی شده نیز، اطلاعاتی ارائه نداده است. علت فرو ریختن سقف این خانه‌ی مسکونی هنوز مشخص نیست، اما بیشتر این رویدادها به‌دليل بارش برف و باران‌، طوفان‌های فصلی و معیاری نبودن خانه‌ها رخ می‌دهد. پیش از این نیز در رویدادهای مشابه چندین تن به‌ویژه زنان و کودکان در شماری از ولایت‌ها جان باخته‌اند. باید گفت که خانه‌های مناطق اطراف و دوردست کشور به‌صورت غیر معیاری و اکثریت از گِل ساخته شده‌اند که در پی بارش برف و باران فرسوده شده و فرو می‌ریزند.

ادامه مطلب


10 ماه قبل - 315 بازدید

ریزش دیوار در لغمان؛ دو کودک جان باخته و یک کودک دیگر زخمی شد

مسوولان محلی در ولایت لغمان می‌گویند که در اثر فروریختن دیوار خانه‌ای در مرکز این ولایت، دو کودک جان باخته و یک کودک دیگر زخمی شده است. عبدالملک نیازی، سخنگوی والی لغمان به رسانه‌ها گفته است که این رویداد در منطقه‌ی «دول آباد» از مربوطات مرکز این ولایت رخ داده است. سخنگوی والی لغمان تاکید کرده است که این رویداد روز (پنج‌شنبه، ۷ حمل) به‌دليل بارش باران شدید و طوفان رخ داده است. او افزوده است که در ابتدا زخمی‌های این رویداد برای درمان به شفاخانه منتقل شده‌ بودند، اما دو تن از کودکان به دلیل جراحات شدید جان خود را از دست داده و وضعیت سلامتی یک کودک دیگر رو به بهبودی است. براساس معلومات موجود قربانيان این رویداد، یک دختر و دو پسر بین ۵ تا ۷ سال بوده‌اند. همچنین در نتیجه‌ی فرو ریختن سقف دو خانه‌ در ولسوالی بالامرغاب و شهر قلعه‌نو، مرکز ولایت بادغیس، یک کودک ۱۲ ساله جان باخته و شش تن دیگر زخمی شدند. مسوولان محلی گفته‌اند که گفته می‌شود که زخمی‌های این رویداد برای درمان به شفاخانه‌ی ولایتی بادغیس منتقل شده‌اند. بسیاری از ولایت‌ها در چند روز اخیر شاهد بارش برف و باران‌های شدید بوده است. بارش باران‌های شدید و جاری شدن سیلاب، علاوه بر تلفات انسانی، ده‌ها جریب زمین زراعتی و ده‌ها اصله‌ نهال مثمر را در شماری از ولایت‌ها تخریب کرده است.

ادامه مطلب


12 ماه قبل - 317 بازدید

چگونه با اصلاح شیوه‌ی لباس پوشیدن «شادتر» شد؟

دنیا گاه مکانی پر از استرس است و این فشارهای روحیِ غیرقابل کنترل، بطور ناخواسته بر ذهن و زندگی انسان تاثیر می‌گذارد. با این حال یک چیز وجود دارد که می‌توان بر آن «کنترل» داشت و به بهبود حال روحی خود کمک کرد؛ کنترل بر لباس‌هایمان. کارن پین، روانشناس بریتانیایی و از نظریه پردازان «روانشاسی مد» می‌گوید: «آنچه می‌پوشیم بر احساسات ما تأثیر می‌گذارد؛ به طوری که می‌تواند افکار و قضاوت‌های ما را تغییر دهد.» علاوه بر این، لباس‌هایی که می‌پوشید می‌تواند به طور قابل توجهی بر ذهنیت، عزت نفس و اعتماد به نفس کلی شما تأثیر بگذارد. در گذشته از رنگ‌ها برای درمان استفاده می‌کردند (کروموتراپی) و اکنون نیز همچنان این باور وجود دارد که رنگ‌هایی که اطراف ما را احاطه کردند، می‌توانند تأثیر زیادی بر روان ما داشته باشند. مثلا مطالعات نشان داده که رنگ‌های زرد، صورتی و قرمز بر خلق و خوی ما اثر نشاط بخشی دارند و آبی باعث می‌شود احساس آرامش بیشتری کنیم. الن آلبرتسون، روانشناس و استاد معالجه به روش «ریکی» که نوعی پزشکیِ مکمل با منشائی ژاپنی است نیز به این موضوع اشاره دارد که هر رنگ دارای ارتعاش انرژی متفاوتی است و با مرکز انرژی خاصی در بدن یا چاکرا مرتبط است. برای مثال، رنگ قرمز با احساس ثبات و امنیت، نارنجی با خلاقیت و نیلی با شهود مرتبط است. آلبرتسون می‌گوید: «رنگ سبز آرامش‌بخش است، بنابراین پوشیدن سبز ممکن است باعث شود احساس آرامش بیشتری کنید و کمتر مضطرب شوید. آبی تمایل به آرامش دارد، بنابراین پوشیدن آن نیز ممکن است به شما کمک کند کمتر استرس داشته باشید. در مقابل قرمز محرک است و زرد می‌تواند انرژی را افزایش دهد.» البته برای انتخاب رنگ لباس باید به باورهای فرهنگی نیز توجه کرد تا در جامعه دچار مشکلات دیگری نشد. مثلا رنگ قرمز در چین نشانه خوش شانسی است اما در نیجریه کاملا برعکس آن است. همچنین در اوایل دهه ۱۹۰۰ میلادی زمانی که لباس‌های کودک برای اولین بار بر اساس جنسیت تقسیم شدند، از والدین خواسته می‌شد تا پسران خود را صورتی بپوشانند زیرا رنگ صورتی «قوی» بود؛ در مقابل رنگ آبی ملایم‌ مختص دختران بود. مشکی نپوشید تا کمتر تهاجمی به نظر برسید تحقیق بویاتزیس و وارگز در سال ۱۹۹۴ درباره ترجیحات رنگی کودکان نشان داده بود که رنگ‌های روشن، بیشتر با احساسات مثبت مانند شادی و هیجان مرتبط هستند و رنگ‌های تیره مانند قهوه‌ای و مشکی، بیشتر با احساسات منفی مانند غم و عصبانیت. مطالعات همچنین نشان داده افرادی که در محیط‌های کاریِ رنگارنگ‌تر کار می کنند هوشیارتر و شادتر از افرادی هستند که در محیط هایی با تسلط رنگ‌های قهوه‌ای و خاکستری و سیاه کار می‌کنند. مارک جی فرانک و توماس گیلوویچ، اساتید برجسته ارتباطات و روانشناسی در ایالات متحده نیز تحقیقی را در سال ۱۹۸۸ منتشر کرده بودند که نشان می‌داد دست‌کم در ورزش، تیم‌هایی که لباس‌های سیاه می‌پوشند، به طور قابل توجهی بیشتر از تیم‌هایی که لباس غیرسیاه پوشیده بودند، به دلیل رفتارهای تهاجمی جریمه می‌شوند. راسل هیل و روبرت بارتون، محققان انسان شناسی در دانشگاه دورهام ایالات متحده نیز در تحقیقی در سال ۲۰۰۵ دریافتند که پوشیدن لباس‌ها به رنگ قرمز می‌تواند به افراد در موقعیت‌های رقابتی مزیت بدهد. این مطالعه از این واقعیت استفاده کرد که در طول بازی‌های المپیک ۲۰۰۴ میلادی به رقبای چهار رشته ورزشی (بوکس، تکواندو، کشتی فرنگی و کشتی آزاد) به طور تصادفی لباس‌های قرمز یا آبی داده شد. محققان با تکیه به یک الگوی آماری معنادار دریافتند که رقبای قرمز پوش، برنده مسابقات بیشتری شدند. این نتیجه حتی زمانی که سطح مهارت‌ها کنترل می‌شوند نیز به دست می‌آید و نشان می‌دهد که رنگ قرمز ممکن است اعتماد به نفس را افزایش دهد. تاثیر رنگ‌ها بر رفتارتان را یادداشت کنید اهمیت ارتباط بین لباس‌های ما و وضعیت ذهنی ما باعث شده که اصطلاح «لباس‌های دوپامینی» رایج شود؛ یعنی لباس پوشیدن به گونه‌ای که شما را شاد و خلق و خوی شما را بهتر کند. الیزابت لومباردو، روانشناس و نویسنده آمریکایی معتقد است که «برای استفاده از تکنیک لباس‌های دوپامینی، باید نسبت به خلق و خو و سبک لباس پوشیدن خود آگاهی داشته باشیم.» او می‌گوید: «اولین قدم در این راه، این است که همانطور که دفترچه‌ای برای برنامه رژیم غذایی خود دارید و آن را کنترل می‌کنید، یک دفتر خاطرات برای لباس‌هایتان داشته باشید. به این ترتیب درک خواهید کرد که چه لباس‌هایی به شما احساس راحتی بیشتری می‌دهند و چه لباس‌هایی را اگرچه دوست دارید، اما هرگز در آنها احساس آسودگی نمی‌کنید.» بهره گیری از مُد الیزابت لومباردو یادآوری می‌کند که «وقتی افراد استرس دارند، تمایل دارند بارها و بارها یک لباس را بپوشند.» تحقیقاتی که نتیجه آن از سوی انستیتوی ملی سلامت ایالات متحده منتشر شده نیز نشان می‌دهد که امتحان کردن چیزهای جدید می‌تواند برای سلامت روان مفید باشد. به همین دلیل است که در برخی کشورها، بطور ویژه به شیوۀ پوشش به عنوان راهی برای شادتر شدن مردم توجه می‌شود؛مثلا در اسکاندیناوی. دکتر مارتا بک، استاد دانشگاه هاروارد و جامعه شناس در این باره می‌گوید: «زنان در سوئد و نروژ در طول زمستان تنها حدود شش ساعت در معرض نور خورشید هستند. بنابراین آنها از مد برای مبارزه با احساسات افسردگی و بی‌حالی که ممکن است از روزهای بسیار تاریک و سرد ناشی شود استفاده می‌کنند.» مزایای مد فراتر از لباس پوشیدن است. مد راهی برای مردم برای ابراز خلاقیت، انگیزه‌ای برای مراقبت از خود همچنین یادآوریِ فیزیکی به خودتان است که «شما مهم هستید.» بنابراین اگرچه هیچ درمان سریعی برای افسردگی وجود ندارد، اما احتمالا در کمد شما چیزهایی وجود دارد که ممکن است از نظر راوانشناختی برای بهتر شدن حالتان مفید باشد. افرادی که افسرده هستند علاقه خود را به بسیاری از چیزهایی که قبلاً از آنها لذت می‌بردند از دست می‌دهند؛ و این می‌تواند شامل مد و تمایل به ارائه خود در بهترین شکل ممکن نیز بشود. در این حالت، لباس‌ها با عجله و کمترین زمان ممکن پوشیده می‌شوند و معمولا نیز صرفا برای راحتی و حتی گاه اتو نکشیده و چروک استفاده می‌شوند. در یکی از تحقیقات کارن پاین نشان داده شد که زنان عموما لباس‌های مورد علاقه خود را که از پارچه‌های روشن و زیبا دوخته شده بودند، هنگام شادی می‌پوشند و در مقابل، در هنگام افسردگی تمایل به پوشیدن تاپ‌های گشاد و شلوار جین دارند.

ادامه مطلب


2 سال قبل - 310 بازدید

سازمان ملل: ۱۸ درصد از کارمندان زن نهادهای بین‌المللی از خانه کار می‌کنند

سازمان ملل متحد، بررسی جدیدی در مورد تاثیر ممنوعیت کار زنان افغانستان در ۱۲۷ سازمان غیردولتی و آژانس‌های ملل متحد در ۳۴ ولایت منتشر کرده است. یافته‌های این بررسی نشان می‌دهد که اکنون ۱۸ درصد از کارمندان زن نهادهای خارجی از خانه‌های شان کار می‌کنند. گروه کاری جنسیت در اقدام بشردوستانه و گروه دسترسی بشردوستانه، نتیجه‌ی دور هفتم نظرسنجی خود با هدف بررسی روندهای عملیاتی پس از دستور ممنوعیت کار زنان در نهادهای بین‌المللی را منتشر کرد. در گزارش آمده است که در حال حاضر ۱۸ درصد از کارکنان زن در سازمان‌های مورد بررسی در خانه کار می‌کنند که نسبت به گزارش‌های قبلی در ماه سپتامبر ۶ درصد کاهش را نشان می‌دهد. همچنین در بخش از گزارش آمده است که ۴۵ درصد از پاسخ‌دهندگان گفته که تا حدی با زنان و مردان کار می‌کنند؛ در حالی که 27 درصد به‌طور کامل با زنان و مردان کار می‌کنند. در ادامه آمده است که دسترسی زنان به کار و کمک‌ها همچنان تحت تأثیر چندین مانع تحمیل شده توسط وزارت‌خانه‌های مختلف حکومت فعلی قرار دارد. ۶۰ درصد از پاسخ‌دهندگان گفته که در ثبت پروژه‌های جدید با مؤلفه‌های افزایش آگاهی که برای دستیابی به زنان و دختران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، با مشکل مواجه هستند. نیمی از سازمان‌های پاسخ‌دهنده، در ثبت پروژه‌های مربوط به کارمندان زن با مشکل مواجه هستند. گروه کاری جنسیت در اقدام بشردوستانه و گروه دسترسی بشردوستانه  در این گزارش گفته است که «کد لباس» برای زنان از سوی حکومت فعلی نیز بر روند کار نهادهای مختلف در افغانستان تاثیر گذاشته است. ۶۰ درصد از سازمان‌ها به این نهاد گزارش داده که کارکنان زن به‌دلیل ترس از دست‌گیر شدن، حرکت‌های خود را سانسور می‌کنند. ارزیابی این نهادها نشان می‌دهد که موانع مختلف از سوی حکومت فعلی بر مشارکت معنادار زنان، هم به عنوان کارمند و هم به عنوان دریافت کننده‌ی کمک‌ها متاثر شده است. همچنین ۶۶ درصد از پاسخ‌دهندگان گفته‌‎اند که بیش از هر زمان دیگری کار از خانه بر توانایی کارکنان زن آنان در تعامل با سایر اعضای تیم تأثیر گذاشته است. این در حالی است که حکومت فعلی، کار زنان را در ۲۴ دسامبر ۲۰۲۲ در نهادهای بین‌المللی ممنوع کرد. پیش از این نهادهای مختلف بین‌المللی هشدار داده که ممنوعیت کاری زنان در این نهادها، روند امدادرسانی به‌ویژه برای زنان و دختران را متاثر کرده است.

ادامه مطلب


2 سال قبل - 334 بازدید

روز جهانی فرهنگ هزاره‌گی و افتتاح خانه‌ی فرهنگ هزاره‌ها در فنلند

شماری از شهروندان افغانستان در شهر هلسینکی فنلند به مناسبت روز جهانی فرهنگ هزاره‌گی، خانه‌ی فرهنگ هزاره‌ها را در این کشور ایجاد کردند. خانه‌ی فرهنگ هزاره‌ها در فنلند روز (یک‌شنبه،۳۰ ثور) با حضور وکلای پارلمان اروپا، وکلای پارلمان فنلند به شمول وزیر خارجه سابق این کشور، داکتر سیما سمر رییس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، شاعران، نویسندگان، فعالان حقوق بشر فنلند و جامعه‌ی مهاجر افغانستان در این کشور افتتاح شده است. در محفل افتتاحیه‌ی خانه‌ی فرهنگ هزاره‌ها، معاون شهردار هلسینکی، عضو پارلمان فنلند و وزیر خارجه‌ی پیشین این کشور، فعالین حقوق بشر و شماری دیگر از فعالان جامعه‌ی مدنی در مورد تنوع فرهنگی در شهر هلسینکی، زنان و جامعه‌ی هزاره‌ها‌، شرایط و دشواری‌های آن‌ها در افغانستان صحبت کردند. این در حالی است که نوزدهم می، به‌عنوان روز فرهنگ هزاره‌گی از سوی فعالان جامعه‌ی مدنی هزاره نام‌گذاری شده و از آن در بسیاری از کشورها از جمله پاکستان، ایران و برخی از کشورهای اروپایی و آمریکایی تجلیل می‌شود. باید گفت که هدف از تجلیل روز جهانی فرهنگ هزاره‌گی، به‌تصویر کشیدن فرهنگ و رسوم مردم هزاره است. امروز هم شماری از شهروندان کشور در شهر شماری از کشورها از «روز فرهنگ هزار‌ه‌گی» تجلیل کردند.

ادامه مطلب


2 سال قبل - 363 بازدید

سیلاب در فاریاب جان ۱۸ تن را گرفت

مسوولان در فرماندهی پولیس ولایت فاریاب می‌گویند که سرازیرشدن سیلاب‌ در پنج ولسوالی این ولایت جان ۱۸ نفر را گرفته و دو زخمی نیز برجای گذاشته است. عصمت‌الله مرادی، سخنگوی فرماندهی پولیس فاریاب گفت که دیروز (جمعه، ۲۸ ثور) ولسوالی‌های بل‌چراغ، المار، قیصار، پشتون‌کوت و خیبر این ولایت شاهد سرازیرشدن سیلاب‌‌های مدهوش بوده است. وی تاکید کرد که در اثر سیلاب در این ولسوالی‌ها، هزار خانه‌ی مسکونی، هزار جریب زمین زراعتی، ۱۵۰ باب دکان و یک کلینیک سیار به صورت کلی یا قسمی تخریب شدند. همچنین گزارش شده است که براثر این سیلاب‌ها بیش از ۳۰۰ رأس مواشی تلف شده‌اند. مسوولان در مقام ولایت فاریاب می‌گویند که مقام‌های این ولایت و نهادهای امداد‌‌‌رسان نشست اضطراری برگزار کرده‌اند و در تلاش امدادرسانی به سیل‌زدگان هستند. سیلاب در دو روز اخیر در ولایت‌های مختلف کشور تلفات ‌و خسارات سنگین برجای گذاشته است. براساس معلومات موجود در ولایت غور دست‌کم ۵۰ نفر براثر سیلاب جان باخته‌اند.

ادامه مطلب


2 سال قبل - 398 بازدید

برف‌باری‌های سنگین در افغانستان؛ ۳۹ تن جان باخته و ۳۰ نفر دیگر زخمی شدند

مسوولان در وزارت مبارزه با حوادث طبیعی حکومت سرپرست می‌گویند که طی روزهای گذشته دست‌کم ۳۹ تن در پی برف‌باری‌های سنگین و سرمای شدید در کشور جان باخته‌اند و ۳۰ تن دیگر زخمی شدند. جانان سایق، سخنگوی این وزارت به رسانه‌ها گفت که براثر بارش برف سنگین در روزهای اخیر «۳۹ نفر» در ولایت‌های مختلف کشور جان باخته‌اند. آقای سایق گفت که در چند روز اخیر ۶۳۷ خانه به صورت کلی یا جزئی تخریب و حدود ۱۴ هزار مواشی نیز تلف شده است. وی افزود که ۲۳۸ خانه در ولایت قندهار و حدود ۷۰ خانه در پروان ویران شده است. باید گفت که بارش سنگین برف در افغانستان راه‌های برخی ولایت‌ها را مسدود کرده و گزارش‌های فروریختن خانه‌های گلی و تلف شدن هزاران دام نشر شده است. براساس اطلاعات موجود، برف و باران‌های چند روز اخیر بیشترین تلفات و خسارات به باشندگان ولایت‌های کابل، بلخ، ننگرهار، قندهار، هرات، بدخشان، هلمند، غور، لغمان، ارزگان، زابل، پکتیا، پکتیکا، خوست و سمنگان وارد کرده است. گفتنی است که بیشتر ولایت‌ها طی چند روز گذشته گواه برف‌باری‌های سنگین و باران شدید بود.

ادامه مطلب