برنامهی اسکان بشر سازمان ملل متحد در تازهترین مورد اعلام کرده است که شهرنشینی سریع در افغانستان که ناشی از آوارگی داخلی، بازگشتهای اجباری و تشدید بحران اقتصادی است، نابرابریهای جنسیتی را در سکونتگاههای غیررسمی و حاشیههای شهر در سراسر افغانستان افزایش میدهد.
این نهاد امروز (چهارشنبه، ۵ حمل) با نشر پیامی نوشته است که از طریق نظرسنجیهایی در جوامع با حضور جمعیتهای زیاد بهحاشیهراندهشده، دریافته است که ظرفیت بالقوهی شهرها برای ایجاد فرصتهای بهتر نه تنها شکافهای زیانبار جنسیتی را کاهش نداده بل که آنها را بیشتر نیز کرده است.
این نهاد در ادامه تاکید کرده است که با حاکمیت حکومت سرپرست، تقریباً همه مسیرهای سنتی برای تأمین امنیت، کرامت و توانمندسازی زنان و دختران در افغانستان از میان برداشته شده است.
برنامهی اسکان بشر ملل متحد، این مسیرها را آموزش رسمی، آزادی رفتوآمد در فضاهای عمومی، کار و مشارکت عمومی و رهبری مدنی عنوان کرده است.
همچنین برنامهی اسکان بشر ملل متحد گفته است که برای زنان و دخترانی که در سکونتگاههای غیررسمی شهری زندگی میکنند، این محدودیتها با مجموعهای از آسیبپذیریهای خاص از جمله نبود امنیت در مسکن و حقوق زمین، ناامنی فضاهای عمومی، دسترسی محدود به خدمات آب، بهداشت و کاهش فرصتهای معیشتی، نابرابری را تشدید میکند.
باید گفت که دادههای برنامهی اسکان بشر، بین سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ در شهرهای هرات، جلالآباد، کابل، کندرها و ننگرهار به دست آمده است.
