نصیراحمد اندیشه، نماینده دایمی افغانستان در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو می‌گوید که حمایت از حقوق و صدای زنان و دختران افغانستان نباید به‌عنوان کمک یا خیرات تلقی شود، بلکه مسوولیتی مشترک و بخشی از عدالت است.
آقای اندیشه گفته است که با وجود محدودیت‌ها بر حضور و فعالیت زنان و دختران در بخش‌های مختلف جامعه ادامه دارد، نهادهای حقوق بشری و ناظران بین‌المللی با مستندسازی وضعیت حقوق بشر و بازتاب صدای زنان افغانستان، نقش مهمی در آگاهی‌رسانی جهانی دارند.
وی در تاکید کرده است که روایت مربوط به زنان افغانستان نباید تنها بر قربانی‌بودن آنان متمرکز باشد، بلکه مبارزات، ایستادگی و تلاش‌های آنان برای حفظ حقوق‌شان نیز باید برجسته شود.
نماینده دایمی افغانستان در ژنو افزوده است که جامعه جهانی باید در کنار زنان و دختران افغانستان برای دفاع از حقوق اساسی آنان و فراهم‌سازی زمینه مشارکت‌شان در جامعه ایستادگی کند.
اندیشه در نشست شصت‌وسوم شورای حقوق بشر سازمان ملل نیز بر دفاع از حقوق مردم افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران تاکید کرده و از جامعه جهانی خواسته بود این حمایت را نه تنها در سخن، بلکه در عمل دنبال کند.
در حالی نصیراحمد اندیشه از حقوق زنان و دختران افغانستان دفاع می‌کند که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.
این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.
در کنار آن زنان از رفتن به باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.
بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.
