تیم ملی والیبال زنان افغانستان در آخرین دیدار خود، در رقابت‌های والیبال زنان مرکز آسیا، مغلوب تیم ملی والیبال زنان بنگلادیش شد و در جایگاه چهارم این رقابت‌ها ایستاد. دیدار رده‌بندی این رقابت‌ها میان تیم‌های افغانستان و بنگلادیش در مالدیو برگزار شده بود و تیم ملی والیبال زنان افغانستان در این دیدار، با نتیجه ۰–۳ مغلوب حریف خود شد و در بین چهار تیم شرکت‌کننده در این رقابت‌ها در جایگاه چهارم ایستاد. تیم ملی والیبال زنان افغانستان ست‌های اول تا سوم را به ترتیب با نتایج ۲۰–۲۵، ۲۰–۲۵و ۱۵–۲۵ به حریف واگذار کردند. قابل ذکر است که تیم ملی والیبال زنان کشور در مرحله‌ی گروهی این رقابت‌ها موفق شده بود بنگلادیش را با نتیجه ۳–۱ شکست دهد. رقابت‌های والیبال زنان زون مرکز آسیا از ۲۹ قوس تا ۴ جدی سال جاری خورشیدی با حضور تیم‌های افغانستان، بنگلادیش، قرغیزستان و مالدیو و به میزبانی مالدیو برگزار شده بود. ملی‌پوشان والیبال زنان کشور در این رقابت‌ها پنج مسابقه (سه دیدار مرحله گروهی، یک دیدار نیمه‌نهایی و یک دیدار رده‌بندی) انجام دادند که حاصل آن چهار شکست و یک پیروزی بود. تیم ملی والیبال زنان بنگلادیش مقام سوم این رقابت‌ها را به دست آورد. تیم والیبال زنان افغانستان با حضور سه مربی و کادر همراه و ده بازیکن در این رقابت‌ها شرکت کرده بود. بازیکنان و کادر فنی تیم والیبال زنان افغانستان: عزیزه فیضی– مدیر تیم محمد اسدالهی– سرمربی زهرا احمدی– کمک‌مربی بازیکنان: زینب نیکزاد، رقیه محمدی، زهرا هانیه افغان، مریم حیدری، فاطمه باقری، نرگس موسوی، فاطمه حیدری، محدثه امیری، زهرا هاشمی و زهرا مرادی. این در حالی است که تیم ملی والیبال زنان کشور چندی پیش در چارچوب رقابت‌‌های همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵، تیم پنجم این رقابت‌ها شده بود. هدایت این تیم‌ را محمد اسداللهی، سرمربی ایرانی تیم ملی والیبال مردان افغانستان برعهده دارد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، تمام فعالیت‌های ورزشی را برای زنان در افغانستان ممنوع اعلام کرده و تیم‌های ورزشی زنان را به‌رسمیت نمی‌شناسند.

تیم ملی والیبال زنان افغانستان در ادامه‌ی رقابت‌های والیبال زنان آسیای مرکزی، در دومین دیدار خود به مصاف تیم مالدیو، میزبان این مسابقات رفت و با نتیجه ۰–۳ شکست خورد. تیم والیبالیست‌های زنان افغانستان ست‌های اول تا سوم را به ترتیب با نتایج ۲۰–۲۵، ۱۳–۲۵ و ۱۲–۲۵ به حریف واگذار کردند. دیدار بین این دو تیم بعدازظهر روز (یک‌شنبه، ۳۰ قوس) در شهر ماله کشور مالدیو برگزار شده بود. تیم ملی والیبال زنان کشور دیدار نخست این رقابت‌ها را نیز با نتیجه‌ی ۳-۰ به قرغیزستان واگذار کرده بود. رقابت‌های والیبال زنان آسیای مرکزی از روز (شنبه ۲۹ قوس ۱۴۰۴) با حضور تیم‌های افغانستان، مالدیو، بنگلادیش و قرغیزستان در کشور مالدیو آغاز شده و تا ۲۵ دسمبر ۲۰۲۵، برابر با ۴ جدی ۱۴۰۴ ادامه خواهد داشت. بر اساس برنامه‌ریزی مسابقات، در روز سوم جدی، تیم اول گروه با تیم چهارم و تیم دوم با تیم سوم روبه‌رو می‌شود تا تیم‌های برنده به دیدار نهایی راه یابند. مسابقات رده‌بندی و دیدار نهایی نیز در روز چهارم جدی برگزار خواهد شد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، تمام فعالیت‌های ورزشی را برای زنان در افغانستان ممنوع اعلام کرده و تیم‌های ورزشی زنان را به‌رسمیت نمی‌شناسند.

تیم ملی والیبال زنان افغانستان در چارچوب رقابت‌های والیبال زون مرکز آسیا با نتیجه‌ی ۰-۳ مغلوب تیم ملی زنان قرغیزستان شد. دیدار بین این دو تیم در شهر ماله کشور مالدیو برگزار شده بود و زنان ملی‌پوش والیبال افغانستان در دیدار افتتاحیه این مسابقات با نتیجه‌ی ۳ – ۰ مقابل قرغیزستان شکست خوردند. در این مسابقات تیم‌های والیبال زنان افغانستان، قرغیزستان، مالدیو، ترکمنستان و بنگلادیش حضور دارند. این در حالی است که تیم ملی والیبال زنان کشور چندی پیش در چارچوب رقابت‌‌های همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵، تیم پنجم این رقابت‌ها شده بود. هدایت این تیم‌ را محمد اسداللهی، سرمربی ایرانی تیم ملی والیبال مردان افغانستان برعهده دارد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، تمام فعالیت‌های ورزشی را برای زنان در افغانستان ممنوع اعلام کرده و تیم‌های ورزشی زنان را به‌رسمیت نمی‌شناسند.

رسانه‌ها گزارش داده‌اند که قرار است، تیم والیبال زنان افغانستان در رقابت‌های والیبال زون مرکز آسیا شرکت کند. در گزارش‌ها آمده است که در این مسابقات تیم‌های افغانستان، قرغیزستان، مالدیو، ترکمنستان و بنگلادیش حضور خواهند داشت و میزبانی این رویداد را کشور مالدیو به‌عهده گرفته است. در ادامه آمده است که ترکیب تیم افغانستان نسبت به حضور این تیم در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی با کمی تغییر همراه شده است. در گزارش آمده است، زینب نیکزاد که در فرانسه زندگی می‌کند، دوباره به اردوی تیم ملی اضافه شده و قرار است رقیه محمدی به‌جای نرگس موسوی بازوبند کاپیتانی را بر بازو ببندد. همچنین قرار است که دو بازیکن دیگر از شهر مشهد ایران نیز به ترکیب تیم ملی والیبال زنان کشور اضافه شوند. براساس معلومات موجود، رقابت‌های والیبال زون مرکز آسیا از روز جمعه ۲۸ قوس در شهر ماله مالدیو آغاز می‌شود و در تاریخ ۴ جدی به پایان می‌رسد.

تیم ملی والیبال زنان افغانستان در آخرین بازی خود در چارچوب رقابت‌‌های همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵ میلادی، مغلوب تیم ملی والیبال زنان آذربایجان شد. در دیداری که روز (چهارشنبه، ۲۱ عقرب) در شهر ریاض عربستان برگزار شده بود، ملی‌پوشان والیبال زنان افغانستان، این دیدار را نیز مانند سه دیدار قبلی با نتیجه‌ی ۳- ۰ به تیم ملی والیبال زنان آذربایجان واگذار کرد. شاگردان محمد اسداللهی با مغلوب شدن در برابر تیم آذربایجان، در بین پنج تیم اشتراک‌کننده در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی، در جایگاه پنجم ایستاد. در ادامه آمده است که اعضای این تیم با همکاری کمیته ملی المپیک و فدراسیون جهانی والیبال از ایران، استرالیا و کشورهای اروپایی به این مسابقات اعزام شده‌اند. هدایت تیم افغانستان در این رقابت‌ها بر عهده محمد اسداللهی، سرمربی ایرانی تیم مردان بزرگ‌سال افغانستان است. این تیم با همکاری کمیته ملی المپیک افغانستان و فدراسیون جهانی والیبال، از کشورهای ایران، استرالیا و اروپا به مسابقات اعزام شده است. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از بازگشت به قدرت تمام فعالیت‌های ورزشی را برای زنان در افغانستان ممنوع اعلام کرده و تیم‌های ورزشی زنان را به‌رسمیت نمی‌شناسند. بسیاری از تیم‌های ورزشی زنان افغانستان در بیرون از کشور تشکیل و در شماری از مسابقات شرکت می‌کنند. در ششمین دور رقابت‌های همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵ میلادی، پنج تیم والیبال زنان از کشورهای ایران، افغانستان، ترکیه، آذربایجان و تاجیکستان اشتراک کرده‌اند.

خبرگزاری رویترز درتازه‌ترین مورد گزارشی از تیم فوتبال دختران مهاجر افغانستان در برتون آپون ترنت، انگلستان منتشر کرده و گفته است این دختران در زمین فوتبال و به وسیله این ورزش به دنبال آزادی و داشتن صدا هستند. خبرگزاری رویترز با نشر گزارشی گفته است که الهه صفدری تنها ۱۷ سال داشت که نخستین بار به‌عنوان دروازه‌بان به تیم ملی فوتبال زنان افغانستان دعوت شد؛ اما با سقوط کابل در سال ۲۰۲۱ میلادی، مجبور به فرار شد. در گزارش آمده است که به او دستور دادند لباس‌ها و جام‌هایش را نابود کند و همه نشانه‌های حضورش در فوتبال را از شبکه‌های اجتماعی پاک کند. در بخشی از گزارش آمده است که چهار سال بعد، این هفته در سنت جورج پارک انگلستان، دوباره صدای خنده و ضربه به توپ‌ فضا را پر کرد. فیفا اردوی انتخابی بازیکنان زن مهاجر افغانستانی را برگزار کرد تا تیمی تازه شکل گیرد. الهه صفدری این اردو را «پر از عشق و شادی» توصیف کرد؛ فرصتی برای دیدار دوباره با هم‌تیمی‌هایی که نه‌تنها عشق به فوتبال، بلکه تاریخ مشترکی از رنج و مقاومت را با خود دارند. نجمه عارفی، مدافع تیم به خبرگزاری رویترز گفته است: «ما می‌خواهیم فوتبال را به‌عنوان سکویی برای رساندن صدای دختران افغانستان استفاده کنیم. با تأسف امروز یک سگ در خیابان بیشتر از زن در افغانستان حق دارد. ما می‌خواهیم دنیا بداند هنوز اینجاییم، هنوز صدای آن‌ها هستیم و ترسی نداریم.» این اردو بخشی از برنامه فیفا برای ساختن تیم ۲۳ نفره جهت حضور در بازی‌های دوستانه بین‌المللی است. هرچند جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، آن را «گامی مهم» خوانده؛ اما صفدری تاکید کرد: «ما می‌خواهیم به‌رسمیت شناخته شویم و در تبعید نماینده افغانستان در سطح جهانی باشیم.» باید گفت، در حالی‌که تیم مردان افغانستان همچنان زیر پرچم کشور بازی می‌کند، حکومت سرپرست ورزش زنان را کاملاً ممنوع کرده است. صفدری و عارفی پس از مهاجرت به انگلستان با دشواری‌های زیادی روبرو شدند: غربت، زبان ناآشنا و احساس تنهایی. الهه صفدری گفت: «پناهنده بودن سخت بود؛ اما فوتبال دوباره به من قدرت داد.» عارفی که می‌خواهد وکیل حقوق بشر شود، افزود: «زمین فوتبال برای ما جای آزادی بود؛ جایی برای رهایی از همه دردها.» صفدری اکنون پیراهن تیم ملی و جام خود را که خانواده‌اش برایش فرستاده‌اند، به‌عنوان گنجینه نگه می‌دارد: «هر بار که این پیراهن را می‌پوشم، حس می‌کنم برای تمام زنانی بازی می‌کنم که مجبور به سکوت شده‌اند. هر بار که بوت‌هایم را می‌بندم، برای زنانی بازی می‌کنم که حتی اجازه یک قدم آزاد راه‌رفتن را ندارند.»

ائتلاف ورزش و حقوق از فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) خواسته‌ است که برای توقف تبعیض مداوم علیه اعضای تیم فوتبال زنان افغانستان که در تبعید به‌سر می‌برند، زمینه‌ی بازگشت آنان به رقابت‌های بین‌المللی را تسهیل کند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که تا دو روز دیگر قرعه‌کشی مرحله‌ی مقدماتی جام ملت‌های زنان آسیا ۲۰۲۶ برگزار می‌شود، اما تیم ملی فوتبال زنان افغانستان از این قرعه‌کشی غایب است. در گزارش آمده است که این رقابت‌ها راهی برای صعود به جام جهانی زنان ۲۰۲۷ است. در ادامه آمده است که این دومین دوره‌ی پیاپی مقدماتی جام جهانی از سال ۲۰۲۱ است که تیم زنان افغانستان از آن حذف شده است. باید گفت که براساس قوانین کنونی فیفا، تیم ملی فوتبال زنان افغانستان برای حضور در رقابت‌های بین‌المللی باید از سوی فدراسیون فوتبال افغانستان که تحت کنترل حکومت سرپرست قرار دارد، تایید شود. حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت، ورزش زنان را ممنوع کرده و تیم‌های ورزشی زنان کشور را به‌رسمیت نمی‌شناسد. تیم ملی فوتبال زنان افغانستان و حامیانش در سه سال اخیر بارها از فیفا خواسته‌اند که آنان را به‌رسمیت بشناسد و از آنان برای حضور در رقابت‌های بین‌المللی حمایت مالی کند. اما فیفا در پاسخ به نامه‌ی ائتلاف ورزش و حقوق گفته است که برنامه‌هایی برای حمایت از فوتبالیست‌های زن افغا‌نستان در داخل و خارج از این کشور تدوین شده، اما مشخص نکرده است که آیا تیم ملی فوتبال زنان افغانستان را به‌رسمیت می‌شناسد یا خیر. در گزارش به نقل از آندریا فلورنس، مدیر اجرایی ائتلاف ورزش و حقوق آمده است: «توانایی فوتبالیست‌های زن افغانستان برای بازی در سطح بین‌المللی کاملا به مداخله‌ی فیفا بستگی دارد. پاسخ فیفا به گزارش ما استراتژی آن‌ها برای حمایت از زنان افغانستان را مشخص کرد. شنیدن این‌که فیفا برای ایجاد فرصت‌های بازی برای این بازیکنان تلاش می‌کند، دلگرم‌کننده است، اما ما همچنان امیدواریم که آن‌ها تصمیم بگیرند تیم را به‌رسمیت بشناسند و به آنان حمایت مالی، همانند سایر انجمن‌های عضو ارائه دهند.» همچنین فرشته عباسی، پژوهشگر آسیا در دیدبان حقوق بشر گفته است: «برای این ورزشکاران، فوتبال فقط یک علاقه نیست، بلکه یک کار بنیادی از مقاومت در برابر طالبان است؛ کاری در همبستگی با خواهران‌شان که هنوز در افغانستان زندگی می‌کنند. به‌رسمیت شناختن و حمایت فیفا از این تیم، این پیام قدرتمند را خواهد داشت که حقوق زنان افغانستان قابل حذف نیست.» این در حالی است که اعضای تیم ملی فوتبال زنان افغانستان پس از تسلط حکومت فعلی، کشور را ترک کردند و اکنون در کشورهای مختلف جهان، از جمله استرالیا، پرتغال، آلبانیا، بریتانیا و ایالات متحده زندگی می‌کنند.

زنان ورزش‌کار، اعضای تیم پیشین کریکت زنان افغانستان که پس از بازگشت حکومت سرپرست به قدرت کشور را ترک کرده‌اند، از شورای بین‌المللی کریکت خواسته‌اند تا به آنان کمک کند که یک تیم پناه‌جویان مستقر در کشور استرالیا را تشکیل دهند. هفده بازیکن زن که در سال‌های پیش از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست با کریکت بورد افغانستان، قرارداد بسته بودند؛ اکنون از شورای بین‌المللی کریکت خواسته‌اند تا در صورت عدم حضور یک تیم ملی زنان از افغانستان، در راه اندازی یک تیم پناه‌جویان مستقر در استرالیا به آنان کمک کند. آنان می‌گویند که تشکیل تیم پناه‌جویان در صورت امکان از سوی دفتر کریکت آسیای شرقی در استرالیا اداره شود و آنان نمی‌خواهند زیر پرچم افغانستان یا به‌عنوان بازیکن در تیم ملی افغانستان نامیده شوند. این بازیکنان درخواست کتبی خود را در نامه‌ای به گرگ بارکلی، رییس شورای بین‌المللی کریکت ارسال کردند و از هیأت حاکمه‌ی بازی درخواست «حمایت و راهنمایی» داشته‌اند تا فعالیت‌های شان در کشور استرالیا را به‌صورت رسمی آغاز نمایند. تیم کریکت برد زنان افغانستان، در سال ۲۰۱۰، با حضور ۲۵ زن تشکیل شد، اما در سال ۲۰۲۱ میلادی، زمانی‌که حکومت سرپرست به قدرت بازگشتند و زنان را از رفتن به دانشگاه، پارک و از کار در نهادهای دولتی و خارجی منع شدند، تیم‌های ورزشی نیز منحل شد. این تیم در کابل به هدف توسعه‌ی آهسته بازی‌ها‌ی کریکت میان زنان و هم‌چنین سفر به عمان به‌عنوان اولین مأموریت آنان ایجاد شد. شورای بین‌المللی کریکت نیز از اعضای کامل خود که افغانستان یکی از آنهاست، خواسته است که یک تیم ملی زنان داشته باشند. در نامه‌ای ارسال شده به گرگ بارکلی، رییس شورای بین‌المللی کریکت گفته شده است: «ایجاد تیمی از پناهندگان زن افغانستان می‌تواند به ما فرصت بازی، مربیگری و مدیریت یک تیم کریکت بدون مرز را بدهد.» در این نامه آمده است: «ما بازیکنان قراردادی سابق تیم زنان افغانستان، از دست‌آوردهای تیم ملی مردان کشور در جام جهانی بیست‌آوره، افتخار و هیجان زده هستیم و اما یک غم و اندوه عمیق وجود دارد که ما به‌عنوان زنان نمی‌توانیم همانند مردان از کشورمان نمایندگی کنیم.» همچنین زنان ورزش‌کار گفته‌اند: «ما قصد داریم از طریق این تیم نماینده‌ی تمام زنان افغانستان باشیم که رویای بازی کریکت را دارند اما قادر به انجام آن در افغانستان نیستند.» آنان هدف از داشتن یک تیم پناهندگان را توسعه و به نمایش گذاشتن استعدادهای‌ زنان، امید بخشیدن به زنان باقی مانده در افغانستان و جلب توجه‌ی جهان به چالش‌های که زنان افغانستان با آن روبرو هستند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان و منع زنان از ورزش، بیش از ۲۰ بازیکن زن عضو کریکت بورد پیشین افغانستان، توانستند کشور را ترک کنند و در حال حاضر در استرالیا زندگی می‌کنند. اکنون در افغانستان، زنان هیچ‌گونه فعالیت ورزشی ندارند و این کشور نیز تیم ملی زنان در بخش‌های مختلف ورزشی ندارد.