برچسب: بیماری

5 ماه قبل - 346 بازدید

زنان در تشخیص بیماری از روی چهره، بهتر از مردان هستند

پژوهشگران اعلام کردند که برای بسیاری از افراد رخ داده، زمانی که بیمار بوده‌اند از دیگران شنیده‌اند که خوب به نظر نمی‌رسد یا خودشان در مقطعی از زندگی فکر کرده‌اند که فرد دیگری بیمار به نظر می‌آید. افراد اغلب از نشانه‌های غیرکلامیِ چهره، مانند افتادگی پلک‌ها و رنگ‌پریدگی لب‌ها، برای تشخیص بیماری در دیگران استفاده می‌کنند و اکنون مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد زنان نسبت به این نشانه‌های ظریف حساس‌تر از مردان هستند. در مطالعات پیشین، از شرکت‌کنندگان خواسته می‌شد نشانه‌های بیماری را در چهره دیگران ارزیابی کنند، اما برخی از این مطالعات از عکس‌های دست‌کاری‌شده یا افرادی استفاده کرده بودند که در تصاویر به‌طور مصنوعی بیمار نشان داده می‌شدند. در مطالعه جدید، اما گروه پژوهشی می‌خواست بررسی کند آیا افرادی که به‌طور طبیعی بیمار هستند، از سوی دیگران «بیمار به نظر می‌رسند» یا دارای حالت «بی‌حالی» تشخیص داده می‌شوند، و این‌که آیا این تشخیص بر اساس جنسیت تفاوت دارد یا خیر. پژوهشگران برای این منظور، ۲۸۰ دانشجوی کارشناسی را به خدمت گرفتند که ۱۴۰ نفر مرد و ۱۴۰ نفر زن بودند تا ۲۴ عکس را ارزیابی کنند. این عکس‌ها شامل ۱۲ چهره متفاوت در زمان بیماری و زمان سلامت بودند. ارزیابی‌ها بر اساس ۶ بُعد مرتبط با بیماری انجام شد، از جمله: ایمنی، سالم‌بودن، قابل‌نزدیک‌شدن بودن، هوشیاری، علاقه اجتماعی و مثبت‌بودن، با استفاده از مقیاس‌های ۹‌درجه‌ای. این ابعاد مختلف به پژوهشگران کمک کرد تا مواردی مانند این‌که آیا شرکت‌کنندگان احساس می‌کردند می‌توانند به فرد در عکس نزدیک شوند، یا این‌که آیا آن فرد شاد یا خسته به نظر می‌رسد، را بسنجند. پس از تحلیل ارزیابی‌های شرکت‌کنندگان، پژوهشگران دریافتند فرضیه آن‌ها درست بوده است؛ زنان به‌طور میانگین نسبت به نشانه‌های بیماری در چهره حساس‌تر بودند. این تفاوت کوچک بود، اما از نظر آماری معنادار بود و در سراسر مطالعه ثابت باقی ماند. ریشه‌های تکاملی احتمالی ادراک بیماری دو فرضیه غالب درباره این‌که چرا زنان ممکن است توانایی بیشتری در تشخیص بیماری داشته باشند، وجود دارد. فرضیه نخست با عنوان «فرضیه مراقب اصلی» شناخته می‌شود که مطرح می‌کند چون در طول تاریخ، زنان بیشتر مسوول مراقبت از نوزادان و کودکان خردسال بوده‌اند، در تشخیص بیماری تکامل یافته‌اند. از نظر تئوری، شناسایی نشانه‌های غیرکلامیِ بیماری به زنان کمک می‌کرد بیماری را در نوزادان و کودکان خردسال سریع‌تر تشخیص دهند. در نهایت، این توانایی شانس بقای فرزندان آن‌ها را افزایش می‌دهد. فرضیه دیگر «فرضیه اجتناب از آلودگی» است. این فرضیه بیان می‌کند که زنان در مقایسه با مردان، سطوح بالاتری از احساس انزجار را تجربه می‌کنند. نویسندگان مطالعه می‌نویسند که این تفاوت‌ها احتمالا ریشه در دوره‌های مکررِ تضعیف سیستم ایمنی در طول عمر باروری زنان دارد؛ دوره‌هایی که هم در دوران بارداری و هم در فاز لوتئال چرخه ماهانه و در آمادگی برای بارداری رخ می‌دهند. از این رو، زنان در مجموع ممکن است در طول تکامل، تحت فشار انتخابی بیشتری برای اجتناب از بیماری قرار گرفته باشند. پژوهشگران خاطرنشان می‌کنند که این مطالعه به دانشجویان کارشناسی محدود بوده است و ممکن است به جمعیت‌های گسترده‌تر قابل تعمیم نباشد. همچنین، شاخص‌های دیگری از بیماری، مانند صدا و وضعیت بدنی، در این پژوهش در نظر گرفته نشده‌اند. عکس‌های استفاده‌شده در مطالعه فقط شامل چهره‌های ثابت و برش‌خورده بودند. این نشانه‌های اضافی ممکن است ادراک بیماری را به میزان متفاوتی تحت تاثیر قرار دهند.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 304 بازدید

اولین نخست‌وزیر زن بنگلادش درگذشت

خالده ضیا، اولین نخست‌وزیر زن بنگلادش امروز (سه‌شنبه، ۹ جدی) بر اثر بیماری طولانی‌مدت در سن ۸۰ سالگی درگذشت. داکتران گفته‌اند خالده ضیا سیروز پیشرفته‌ی کبد، آرتروز، دیابت و مشکلات قفسه‌ی سینه و قلب داشته است و او در اوایل سال ۲۰۲۵ میلادی برای درمان به لندن رفت و چهار ماه در آن‌جا ماند و سپس به خانه بازگشت. خانم ضیا دو دوره در سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ و ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ میلادی به عنوان نخست‌وزیر بنگلادش کار کرد. کارنامه سیاسی خالده ضیا و شیخ حسینه، نخست‌وزیر پیشین بنگلادش رقابت تنگاتنگی را شاهد بود که به «نبرد بیگم‌ها» معروف شد. خانم ضیا سه سال پس از آن‌که همسرش ضیاءالرحمان، فرمانده نظامی و ریيس‌جمهور وقت بنگلادش در ۱۹۸۱ در یک کودتای نافرجام ترور شد، پا به عرصه سیاست گذاشت. او که پیشتر زنی خانه‌نشین و مشغول تربیت فرزندان بود، رهبری حزب ملی‌گرای بنگلادش را که همسرش بنیان گذاشته بود، بر عهده گرفت. خالده ضیا در سال ۱۹۹۱ میلادی در پی کسب حمایتی غافلگیرکننده از جماعت اسلامی، بزرگ‌ترین حزب اسلامی بنگلادش، در انتخابات پیروز و اولین نخست‌وزیر زن بنگلادش شد. خانم ضیا هرچند از سال ۲۰۰۶ میلادی از قدرت دور بوده و چند سال را در زندان و حبس خانگی گذرانده، اما او و حزب راست میانه بی‌ان‌پی همواره از حمایت گسترده‌ای برخوردار بوده‌اند. در انتخابات آینده بنگلادش که قرار است در ماه فبروری برگزار شود، گفته می‌شود که حزب ملی‌گرای بنگلادش بخت پیروزی را دارد. طارق رحمان، پسر خالده ضیا و رهبر بی‌ان‌پی، هفته گذشته پس از نزدیک به ۱۷ سال تبعید خودخواسته به بنگلادش بازگشت و به‌طور گسترده به‌عنوان نامزد قدرتمند نخست‌وزیری شناخته می‌شود. از آگوست پارسال که حکومت شیخ حسینه در پی اعتراضات مرگبار دانشجویی سقوط کرد،‌ بنگلادش از سوی حکومت موقت به رهبری محمد یونس، برنده جایزه صلح نوبل اداره می‌شود.

ادامه مطلب


5 ماه قبل - 174 بازدید

سازمان جهانی صحت: ۸۶ درصد مرگ‌های زودرس در کشورهای کم‌درآمد رخ می‌دهد

سازمان جهانی بهداشت درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ۸۶ درصد مرگ‌های زودرس در کشورهای با درآمد کم و متوسط رخ می‌دهد. این سازمان با نشر گزارشی به بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان، دیابت و امراض تنفسی مزمن به عنوان عامل اصلی مرگ، بیماری و ناتوانی افراد در سراسر جهان اشاره کرده است و همچنان بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان با مشکلات روحی و روانی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و بسیاری به خدمات لازم دسترسی ندارند. سازمان جهانی صحت همچنان خودکشی را به عنوان یکی از عوامل عمده مرگ در میان جوانان اعلام کرده و بر ضرورت سرمایه‌گذاری بر بخش‌های بهداشت روانی و مراقبت‌های اولیه تاکید کرده است. در گزارش تاکید شده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی، دستاورد بزرگ توام با چالش‌های عمیق در عرصه صحت جهانی داشته و کاهش چشمگیر بودجه یکی از عمده‌ترین چالش‌های سازمان مذکور بوده است. همچنین این سازمان با اشاره به مرگ‌ومیر ۱.۲ میلیون نفر ناشی از توبرکلوز در سال گذشته میلادی، می‌گوید که این آمار نشان‌دهنده ضرورت رسیدگی به عوامل تهدیدکننده از جمله «اچ‌آی‌وی، دیابت، استفاده دخانیات و سوءتغذیه» است. در گزارش آمده است که کاهش بودجه سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۲۵ میلادی، خدماتی چون مراقبت‌های ویژه برای مادران، واکسیناسیون، پیشگیری از «اچ‌آی‌وی» و نظارت بر امراض را به‌شدت مختل کرده است؛ چنانچه این سازمان هشدار داده است که کاهش بودجه تا سال ۲۰۳۰ میلادی باعث ابتلای ۴ تا ۱۰ میلیون نفر به «اچ‌آی‌وی» و مرگ ۳ میلیون نفر خواهد شد. سازمان بهداشت جهانی در ادامه افزوده است که به‌رغم کاهش ۸۸ درصدی مرگ‌ومیر ناشی از سرخکان در دو دهه اخیر، موارد ابتلا به این بیماری در سراسر جهان رو به افزایش است و در سال ۲۰۲۴ میلادی حدود ۱۱ میلیون مورد جدید ثبت شده است. در گزارش آمده است که برای توقف انتقال این ویروس واگیردار، حداقل دو دوز واکسن ضروری است؛ اما در سال ۲۰۲۴ حدود ۲۰ میلیون کودک به‌دلیل درگیری‌ها و افزایش اطلاعات نادرست درباره واکسن‌ها، از دریافت واکسن‌ سرخکان محروم مانده‌اند. افزون بر آن، مرگ‌ومیر مادران و کودکان به اندازه کافی کاهش نیافته است. سرمایه‌گذاری کم در بخش مراقبت‌های صحی اولیه و خلاها در خدمات اساسی از جمله زایمان، مانع دسترسی به اهداف تعیین شده این سازمان بوده است.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 232 بازدید

اتحادیه اروپا: ۲۱ میلیون افغان به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند

بخش کمک‌های بشردوستانه اتحادیه اروپا در آسیا و اقیانوسیه درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیش از ۲۱ میلیون نفر در سراسر افغانستان به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که اتحادیه اروپا برای دسترسی مردم به آب سالم و پاکیزه، در حال نصب پمپ‌ آب و حفر چاه‌ در شماری از مناطق افغانستان است. قابل ذکر است که بحران آب در افغانستان یکی از چالش‌هایی فراگیر و فزاینده است که زندگی میلیون‌ها نفر را تهدید می‌کند و بر سلامت عمومی، امنیت غذایی و ثبات اجتماعی تاثیر منفی گذاشته است. همچنین پیشتر صندوق کودکان سازمان ملل نیز در گزارشی با اشاره به تأثیر تغییرات اقلیمی بر افغانستان، هشدار داده بود که حدود ۸۰ درصد شهروندان افغانستان از آب‌های آلوده و ناپاک برای نوشیدن استفاده می‌کنند. یونیسف نسبت به شیوع بیماری‌ها ناشی از استفاده از آب‌های آلوده در افغانستان هشدار داد. یونیسف پیشتر نیز هشدار داده بود که تا سال ۲۰۳۰ میلادی، منابع آب کابل به‌طور کامل خشک خواهد شد. قابل ذکر است که بیشتر کودکان در مکاتب افغانستان به آب سالم دسترسی ندارند. این در حالی است که کمیته صلیب سرخ در روز جهانی آب گفته است که ۳۳ میلیون تن در افغانستان به آب نوشیدنی سالم دسترسی ندارند. یونیسف در گزارشی افزوده بود که در ۲۵ ولسوالی ولایت‌های شرقی افغانستان در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ آب نوشیدنی سالم فراهم کرده است.

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 166 بازدید

درد روی درد؛ پدرِ درمانده، مادرِ بیمار و کودکان بی‌پناه

در حدود سه سال پیش، درست در همان روزهایی که فکر می‌کردم زندگی ما آرام‌تر خواهد شد، همه چیز مثل بادی تند از هم پاشید. هرچه دار و ندار داشتم، هرچه سال‌ها با زحمت کارگری و عرق‌ریختن جمع کرده بودم، همه را فروختم فقط به امید اینکه بتوانم همسرم را برای درمان به ایران ببرم. بعد از تولد طفل دوم‌مان، به‌خاطر نبود امکانات درست در شفاخانه، کمرش چنان آسیب دیده بود که دیگر نمی‌توانست درست بنشیند یا راه برود. دیدنش در آن حالت برایم مثل زخم تازه‌ای بود که هر روز بیشتر می‌سوخت. نمی‌توانستم باور کنم زن جوان و مهربانی که همیشه ستون خانه‌مان بود، حالا گوشه‌ای افتاده و از درد ناله می‌کند و من هیچ کاری از دستم ساخته نیست. به همین خاطر، بدون هیچ تأخیری، دست خانواده را گرفتم و راهی ایران شدم. یک سال تمام در این کشور دوندگی کردم؛ یک سالی که هر روزش مثل یک امتحان سخت بود. از این اداره به آن اداره می‌رفتم، از این نفر تا آن نفر دَرِزاری می‌شنیدم و با هزار امید دوباره فردا تلاش می‌کردم. آخر گفتند اگر سپرده صد میلیون تومانی بگذارم، برایم دفترچه اقامت می‌دهند. همان لحظه فهمیدم که باید آخرین چیز باارزش زندگی‌ام را هم بفروشم. رفتم افغانستان و زمین پدری‌ام را فروختم؛ زمینی که آخرین یادگار پدرم بود، جایی که خاطره کودکی‌هایم در آن مانده بود، اما چاره‌ای نداشتم. زنم درد می‌کشید و من فقط می‌خواستم او دوباره سرپا شود. گفتم همه چیز فدای صحتش، فقط خوب شود. دفترچه را گرفتم، درمان را ادامه دادیم، و هرچند هزینه‌ی دوا و داکتر و فزیوتراپی هر روز بالا می‌رفت، اما من به خودم می‌گفتم پول دوباره پیدا می‌شود، کار دوباره می‌شود، اما سلامتی زنم دوباره به‌دست نمی‌آید اگر امروز کمکش نکنم. کودکانم هم کوچک بودند؛ پسرم تنها هشت سال داشت و دخترم سه ساله بود، همیشه در گوشه کلینیک‌ها یا اتاق‌های سرد انتظار کنار مادرشان می‌نشستند. فکر می‌کردم سختی‌های ما کم‌کم تمام می‌شود که ناگهان روزی یک خبر همه چیز را زیر و رو کرد: اعلام کردند که آن دفترچه‌های اقامت دیگر هیچ ارزشی ندارد. آن لحظه حس کردم دنیا روی شانه‌هایم فروریخت. نه زمین مانده بود، نه پول، نه امید درست. زنم هنوز خوب نشده بود، راه رفتن برایش دردناک بود، و حالا ما دوباره بدون اقامت مانده بودیم. نه می‌توانستم قانونی کار کنم، نه توان بازگشت به افغانستان را داشتیم؛ چون او توان سفر طولانی و سخت را نداشت و داکتر هم گفته بود که تکان‌خوردن بی‌جا برایش خطرناک است. بعد شنیدم که در یکی از دفاتر در خیابان ولیعصر تهران دوباره برای مهاجران اقامت می‌دهند. با امید و ترس درهم، راهی آنجا شدم. اما وقتی رسیدم، با صحنه‌ای روبه‌رو شدم که قلبم از هم پاشید: هزاران نفر مثل من، با همان دردها و همان چهره‌های پریشان، آنجا جمع شده بودند. اما به‌جای اینکه اقامت بدهند، همه ما را یک‌باره بازداشت کردند. هرچه خواهش کردم، گفتم که زنم بیمار است، بچه‌هایم کوچک‌اند، بگذارید خودم به خانه بروم و آنها را بیاورم، هیچ‌کس گوش نداد. فقط می‌گفتند: «تو برو، آن‌ها را خودمان می‌فرستیم.» نمی‌فهمیدند یا نمی‌خواستند بفهمند که زن من توان سفر بدون من را ندارد، نمی‌توانست از پله‌های یک موتر بالا شود چه برسد به مسیر طولانی تا مرز. نمی‌دانستند که کودکانم چقدر به پدرشان وابسته‌اند و چه اندازه از تنها ماندن می‌ترسند. دو روز تمام گریه کردم؛ گریه‌ای که سال‌ها در دلم پنهان کرده بودم. اطرافیانم خیال می‌کردند از رد مرز ناراحت هستم. می‌گفتند «مرد گریه نمی‌کند، زشت است»، اما آنها از درد من خبر نداشتند. من برای افغانستان گریه نمی‌کردم—افغانستان خانه‌ام است، وطن است، هرچند پر از غم. گریه‌ام برای زنم بود که نمی‌دانستم در آن لحظه کجاست، چه حالی دارد، آیا از شدت درد توانسته از جا بلند شود یا نه. گریه‌ام برای کودکانم بود که شاید پشت در منتظر پدرشان نشسته بودند و نمی‌دانستند چرا پدر برنمی‌گردد. گریه‌ام برای سرنوشتی بود که انگار هر روز زخمی تازه بر آن اضافه می‌شد؛ زخمی روی زخم دیگر، دردی روی دردهای گذشته. و همان‌جا فهمیدم که مهاجرت فقط دور شدن از وطن نیست؛ مهاجرت یعنی هر روز امید بکاری اما فردایش با دستان خالی بیدار شوی. فهمیدم دردِ اصلی، همان نگرانی‌ای است که یک پدر در دلش حمل می‌کند؛ ترسی که مثل سایه‌ از او جدا نمی‌شود. ترس از اینکه مبادا خانواده‌اش بی‌پناه بماند، مبادا دستش به آنها نرسد وقتی که بیش از هر زمان دیگر نیازش دارند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


6 ماه قبل - 159 بازدید

سازمان ملل: ۱۲.۹ میلیون کودک افغان در معرض انواع بیماری‌ها قرار دارند

سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ۱۲.۹ میلیون کودک در سراسر افغانستان در معرض خطر سرخکان، اسهال و دیگر بیماری‌ها قرار دارند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که تیم داوطلبانش همراه با شرکای دیگر سازمان‌ها در تلاش‌اند تا با ارائه مراقبت‌های صحی برای کودکان آسیب‌پذیر در سراسر افغانستان، با این بحران مقابله کنند. تیم داوطلبان سازمان ملل متحد در افغانستان که به‌طور رسمی زیرمجموعه برنامه «داوطلبان سازمان ملل» فعالیت می‌کنند، تاکید کرده است که دسترسی کودکان اهل افغانستان به خدمات بهداشتی، حیاتی است. این تیم در حالی نسبت به خطر شیوع بیماری‌های مختلف از جمله سرخکان و اسهال در میان کودکان اهل افغانستان هشدار داده است که سازمان بهداشت جهانی نیز در ۱۸ عقرب اعلام کرده بود از ابتدای سال جاری تا اکنون بیش از ۵۵ هزار مورد مشکوک به سرخکان در افغانستان گزارش شده و ۳۵۷ نفر عمدتا کودکان بر اثر این بیماری جان باخته‌اند. پزشکان بدون مرز نیز پیشتر اعلام کرد که روزانه یک کودک در افغانستان بر اثر بیماری سرخکان جان خود را از دست می‌دهد. همچنین صندوق کودکان سازمان ملل نیز پیشتر اعلام کرده بود که تا ماه سرطان سال جاری، مجموعاً بیش از ۱۰۰ هزار مورد اسهال حاد آبکی و ۴۸ مورد مرگ ناشی از آن ثبت شده است. صندوق کودکان سازمان ملل متحد گفته بود که بیش از نیمی از مبتلایان را کودکان زیر پنج سال تشکیل می‌دهند.

ادامه مطلب


7 ماه قبل - 366 بازدید

پژوهشگران: مصرف غذاهای فرآوری‌شده خطر ابتلا به سرطان روده را افزایش می‌دهد

با افزایش مصرف غذاهای فرآوری‌‏شده یا فست‌فود، سرطان‌ روده بزرگ در میان جوانان در سراسر جهان به‌ویژه در آمریکا نیز افزایش یافته است. یک پژوهش جدید نشان می‌دهد مصرف غذاهای فرآوری‌شده عمدتا نوشیدنی‌های شیرین و گازدار و صبحانه‌های فرآوری‌شده احتمال ابتلا به سرطان‌های روده بزرگ را افزایش می‌دهد. این پژوهش که بیش از ۲۹ هزار نفر را طی ۱۳ سال مورد ارزیابی قرار داده است، در نشریه «جاما آنکولوژی» منتشر شد. در پژوهش آمده است که غذاهای فرآوری‌شده محصولات صنعتی هستند که بخش زیادی از ترکیبات آن‌ها را مواد افزودنی، طعم‌دهنده‌ها، رنگ‌ها، شیرین‌کننده‌ها و نگهدارنده‌ها تشکیل می‌دهد و در ترکیبات آن مقدار غذای کامل، فیبر و مواد مغذی واقعی به ندرت وجود دارد. اندرو چن، متخصص گوارش در موسسه سرطان مس‌جنرال برایگام در آمریکا و نویسنده ارشد این تحقیق گفته است: «هرچند پژوهش ما رابطه علت و معلولی را ثابت نمی‌کند، بنابراین نمی‌توانیم بگوییم که این نتیجه قطعی است، اما این نتیجه سرنخ‌هایی می‌دهد مبنی بر اینکه آنچه می‌خوریم می‌تواند نقش داشته باشد.» در بخشی از پژوهش آمده است که غذاهای فوق‌العاده فرآوری‌شده همچنین با بیماری‌های بسیاری از جمله دیابت نوع دو و بیماری‌های قلبی‌عروقی مرتبط دانسته شده‌اند. دیوید کاتز، بنیان‌گذار سازمان غیرانتفاعی «ابتکار سلامت واقعی» در آمریکا، به جوانان پیشنهاد داده است که تا حد امکان باید از غذاهای فوق‌العاده فرآوری‌شده دوری کنید و رژیم غذایی خود را بر پایه غذاهای واقعی و کامل، تا حد ممکن طبیعی و کم‌فرآوری‌شده بنا کنید. او افزود: «بهترین رژیم‌های غذایی که به بهترین پیامدهای سلامتی منجر می‌شوند، عمدتا از سبزیجات، میوه‌ها، غلات کامل، حبوبات، مغزها و دانه‌ها و آب آشامیدنی ساده تشکیل شده‌اند.» متخصصان به سی‌ان‌ان گفته‌اند که افراد باید برچسب مواد تشکیل‌دهنده غذاها را بخوانند و مراقب میزان نمک مصرفی بعد از خوردن غذاهای مختلف باشند.

ادامه مطلب


7 ماه قبل - 333 بازدید

سازمان جهانی صحت: از هر شش زن باردار یک زن به دیابت مبتلا است

سازمان جهانی صحت اعلام کرده است که دیابت یکی از سریع‌ترین چالش‌های سلامت در عصر حاضر است و از هر شش زن باردار یک نفر از دیابت رنج می‌برد. این سازمان با نشر گزارش گفته است که بیش از ۸۰۰ میلیون نفر در جهان به دیابت مبتلایند و این بیماری یکی از علل اصلی بیماری قلبی، نارسایی کلیه، نابینایی و قطع عضو به‌شمار می‌رود. (۱۴ نوامبر) به عنوان روز جهانی دیابت نام‌گذاری شده است. سازمان جهانی صحت امسال دستورالعمل جهانی برای مدیریت دیابت در دوران بارداری را منتشر کرده است، بیماری که سالانه ۲۱ میلیون زن باردار را تحت تاثیر قرار می‌دهد. سازمان بهداشت جهانی در بخشی از گزارشش هشدار داده است که اگر دیابت در زمان بارداری به‌طور موثر مدیریت نشود، خطر بروز تهدیداتی چون مرگ جنین و صدمات هنگام تولد را به‌طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. در ادامه آمده است که خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی در طول زندگی مادر و کودک نیز از دیگر پیامدهای احتمالی دیابت گفته شده است. سازمان جهانی صحت در ادامه تاکید کرده است که بیشترین بار این بیماری در کشورهای با درآمد کم و متوسط است؛ کشورهايی که به مراقبت‌های تخصصی و منابع دسترسی محدود دارند. تدروس آدهانوم گبریسوس، رئیس سازمان جهانی بهداشت، گفت: «این نخستین بار است که ما یک دستورالعمل مراقبتی خاص برای مدیریت دیابت در دوران بارداری منتشر می‌کنیم. این دستورالعمل‌ها بر واقعیات زندگی و نیازهای سلامت زنان مبتنی است.»

ادامه مطلب


7 ماه قبل - 254 بازدید

سازمان جهانی صحت: خطر ابتلا به بیماری سرخکان در افغانستان زیاد است

سازمان جهانی صحت برای افغانستان درتازه‌ترین مورد هشدار داده است که خطر ابتلا به بیماری سرخکان در این فصل زیاد است. این سازمان امروز (پنج‌شنبه، ۱۵ عقرب) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود از مردم خواسته است که هرچه عاجل کودکان خود را واکسن کنند. سازمان جهانی صحت در ادامه تاکید کرده است که واکسن سرخکان به‌طور رایگان تطبیق می‌شود. به گفته‌ی این سازمان، این واکسن بر کودکان زیر پنج سال تزریق می‌شود. همچنین پیشتر، سازمان جهانی صحت از افزایش بیماری سرخکان هشدار داده و افزوده بود که شمار جان‌باختگان بر اثر این بیماری در افغانستان افزایش یافته است. این در حالی است که هفته گذشته، کارزار ده‌روزه واکسن سرخکان در ولایت ننگرهار آغاز شده بود. براساس گزارش‌های موجود، سرخکان یکی از مسری‌ترین بیماری‌ها و از دلایل عمده‌ی مرگ‌ومیرهای قابل پیشگیری با تطبیق واکسن در میان کودکان است. سازمان جهانی صحت گفته بود که در افغانستان، جایی که دسترسی به واکسیناسیون منظم محدود است و بسیاری از کودکان با مشکلاتی مانند سوءتغذیه روبرو هستند، ابتلا به سرخکان می‌تواند عوارض شدیدی چون سینه‌پهلو، کوری و حتی مرگ به دنبال داشته باشد. این نهاد تاکید کرده بود که در سال ۲۰۲۴ میلادی بیش از ۹۳۰۰ مورد سرخکان در سراسر کشور ثبت شد. تا ماه آگوست سال جاری میلادی، ۸۵۰۰ مورد دیگر نیز به آن اضافه شد که حدود ۹۲ درصد مبتلایان، کودکان زیر ده سال بودند.

ادامه مطلب


7 ماه قبل - 341 بازدید

سازمان بین‌المللی مهاجرت: سرخکان همچنان یک تهدید جدی برای سلامت کودکان است

سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) برای افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیماری سرخکان همچنان یک تهدید جدی برای سلامت کودکان در افغانستان است. اين نهاد امروز (دوشنبه، ۱۲ عقرب) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که طی یک کارزار ۱۰ روزه بیش از یک هزار کودک در کابل واکسن سرخکان دریافت کرده‌اند. سازمان بین‌المللی مهاجرت در ادامه تاکید کرده است که این کارزار اوایل ماه اکتبر سال جاری در کمپ بازگشت مهاجران در کابل برگزار شده بود که در آن تعداد یک هزار و ۱۷ کودک، شامل ۵۰۸ پسر و ۵۰۹ دختر واکسن سرخکان دریافت کردند. این در حالی است که چندی پیش سازمان جهانی صحت اعلام کرد که در نخستین مرحله‌ی کارزار سراسری مبارزه با بیماری سرخکان، ۸.۹ میلیون کودک شش‌ ماهه تا ده‌ ساله در ۱۷ ولایت سردسیر کشور واکسن شدند. براساس گزارش‌های موجود، سرخکان یکی از مسری‌ترین بیماری‌ها و از دلایل عمده‌ی مرگ‌ومیرهای قابل پیشگیری با تطبیق واکسن در میان کودکان است. سازمان جهانی صحت گفته بود که در افغانستان، جایی که دسترسی به واکسیناسیون منظم محدود است و بسیاری از کودکان با مشکلاتی مانند سوءتغذیه روبرو هستند، ابتلا به سرخکان می‌تواند عوارض شدیدی چون سینه‌پهلو، کوری و حتی مرگ به دنبال داشته باشد. این نهاد تاکید کرده بود که در سال ۲۰۲۴ میلادی بیش از ۹۳۰۰ مورد سرخکان در سراسر کشور ثبت شد. تا ماه آگوست سال جاری میلادی، ۸۵۰۰ مورد دیگر نیز به آن اضافه شد که حدود ۹۲ درصد مبتلایان، کودکان زیر ده سال بودند.

ادامه مطلب