اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که بیش از ۲۴ میلیون تن در این کشور به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که افغانستان یکی از پیچیده‌ترین شرایط اضطراری بشردوستانه در جهان را دارد و بربنیاد اطلاعات برنامه جهانی غذا، نیمی از جمعیت مردم افغانستان زیر خط فقر زند‌گی می‌کنند. اوچا می‌گوید که ١٧.٩ میلیون تن به مراقبت‌های صحی باکیفیت دسترسی ندارند و رشد جمعیت، افزایش عودت‌کنندگان از پاکستان و انواع بلایای طبیعی سیستم صحی افغانستان را با شوک‌های متعدد مواجه کرده است. دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد برای افغانستان در گزارشش گفته است که دسترسی مردم به خدمات صحی در مناطق دوردست و روستاها آنان را با چالش‌های زیاد مواجه کرده است. در ادامه آمده است که اوچا برای مردم افغانستان به‌ویژه زنان و کودکان با ارائه کمک‌های نقدی، توزیع مواد غذایی، ارائه پیام‌های آگاهی در مورد سلامت تغذیه و دسترسی به آب آشامیدنی رسیدگی کرده‌ است. در گزارش آمده است که افزایش حمایت برای رسید‌گی به مشکلات مردم افغانستان هنوز یک نیاز فوری است. قابل ذکر است که با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان، بیشتر شهروندان کشور شغل خود را از دست داده‌اند و به‌شدت نیازمند کمک‌های جهانی هستند. همچنان شماری زیادی از مردم افغانستان به دلیل فقر و بیکاری دست به مهاجرت زده‌اند و به پاکستان و ایران رفته‌اند. همچنین روز دوشنبه هفته جاری نیز برنامه جهانی غذا گفته بود که از هر سه تن در افغانستان یک تن شب‌ها بدون غذا و گرسنه به بستر می‌رود.

در ادامه‌ی کاهش بودجه سازمان‌های امدادرسان و گسترش فقر در افغانستان، صندوق بین‌المللی نجات کودکان (Save the Children International) اعلام کرده است که یک سوم کودکان در افغانستان وادار به‌کار شاقه شدند. این سازمان امروز (چهار شنبه، ۶ جدی) با نشر گزارشی در مورد وضعیت کودکان فلسطینی نوشته است که یک سوم کودکان افغان نیز پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان و به‌دلیل افزایش فقر از سوی خانواده‌های‌شان وادار به کارهای شاقه می‌شوند. در گزارش آمده است که نهادهای کمک‌کننده‌ی بین‌المللی نیز نتوانسته‌اند تا دست‌کم نیازهای ۴۰ درصد این کودکان را برآورده کنند. همچنین گزارش به وضعیت کودکان در غزه، سودان، روهنگیا و بنگله‌دیش اشاره کرده و گفته است که وضعیت آنان در نوار غزه و سودان نیز فاجعه‌بار است. این در حالی است که چند روز پیش، سازمان ملل متحد نیز اعلام کرده بود که به‌رغم کاهش درگیری‌ها در افغانستان، کودکان در این کشور همچنان در وضعیت به‌شدت آسیب‌پذیری به‌سر می‌برند. صندوق بین‌المللی نجات کودکان جمعه گذشته در گزارشی گفته بود که دسترسی کودکان به خدمات اولیه به‌دلیل درگیری‌های طولانی، آوار‌گی، فقر شدید و ناامنی غذایی، کمبود فرصت‌های معیشتی و عدم سرمایه‌گذاری مختل شده و همچنان استخدام، سوءاستفاده و خشونت جنسی علیه آنان در افغانستان افزایش یافته است. این سازمان از حکومت سرپرست خواسته بود که تا از استخدام افراد زیر ۱۸ سال در صفوف‌شان جلوگیری کنند. با این وجود مسوولان حکومت سرپرست این گزارش سازمان ملل را رد کرده‌اند. با روی کار آمدن دوباره‌ی حکومت سرپرست در افغانستان، صدها هزار کودک به‌دلیل تنگ‌دستی از رفتن به مکتب باز مانده‌اند. قابل ذکر است که با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان، بیشتر شهروندان کشور شغل خود را از دست داده‌اند و به‌شدت نیازمند کمک‌های جهانی هستند. همچنان شماری زیادی از مردم افغانستان به دلیل فقر و بیکاری دست به مهاجرت زده‌اند و به پاکستان و ایران رفته‌اند.

برنامه جهانی غذا از ادامه‌ی کاهش بودجه سازمان‌های امدادرسان برای افغانستان ابراز نگرانی کرده و می‌گوید که حدود نیمی از کودکان زیر پنج سال به حمایت غذایی نیاز دارند. این نهاد با نشر پیامی گفت، در حالیکه زمستان افغانستان «به‌ سختی می‌گزد»، به خاطر کمبود بودجه، مجبور به کاهش کمک غذایی به حدود ۱۰ میلیون نفر در این کشور شده است. برنامه جهانی غذا هشدار داده است که افغانستان یکی از ۸ کشور ناامن از نظر غذایی در دنیاست و در ۲۵ ولایت از ۳۴ ولایت آن، سوءتغذیه حاد از حد اضطراری فراتر رفته است و انتظار وخیم‌ شدن آن می‌رود. در ادامه آمده است: «حدود نیمی از کودکان زیر ۵ سال و یک چهارم زنان باردار و شیرده به حمایت غذایی نیاز دارند.» برنامه جهانی غذا افزود که تامین مواد غذایی در حال حاضر فوری‌ترین ضرورت است چراکه با بارش برف و آمدن زمستان،راه‌ها مسدود و مردم محلی گرفتار خواهند شد. به گفته‌ی این نهاد، روی کار آمدن حکومت سرپرست، «یک بحران انسانی با ابعاد باورنکردنی» در افغانستان ایجاد کرده است و بیش از ۱۵ میلیون نفر غذای کافی ندارند. قابل ذکر است که با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان، بیشتر شهروندان کشور شغل خود را از دست داده‌اند و به‌شدت نیازمند کمک‌های جهانی هستند. همچنان شماری زیادی از مردم افغانستان به دلیل فقر و بیکاری دست به مهاجرت زده‌اند و به پاکستان و ایران رفته‌اند.