یک پژوهش گسترده جهانی نشان می‌دهد کودکانی که زمان بیشتری را با وسایل دیجیتالی مانند مبایل هوشمند، تلویزیون، کمپیوتر وغیره سپری می‌کنند بیشتر با مشکلات آموزشی و مشکلات عاطفی مواجه می‌شوند. مجله علمی و بین‌المللی «جاما پدیاتریکس» با نشر گزارشی گفته است که در این پژوهش، داده‌های بیش از ۲.۸ میلیون کودک در ۶۴ کشور بررسی شده است. در این تحقیق آمده است که نتایج پژوهش‌های گسترده پیشین درباره تاثیر استفاده از وسایل دیجیتالی بر کودکان را بررسی و جمع‌بندی کرده است. در این پژوهش، انواع مختلف ابزارها، از تلفن‌های هوشمند و تلویزیون گرفته تا فعالیت‌هایی مانند پیمایش شبکه‌های اجتماعی، بازی‌های ویدیویی و تماس‌های تصویری فیس‌تایم بررسی شده است. بر اساس یافته‌های این پژوهش، استفاده بیشتر از گوشی‌های هوشمند، تلویزیون و دیگر وسایل دیجیتالی با کاهش نمرات کلی دانش‌آموزان در مدرسه ارتباط دارد. پژوهشگران همچنین دریافتند که استفاده بیشتر از وسایل دیجیتالی با رشد ضعیف‌تر مهارت‌های زبانی کودکان ارتباط دارد. در بخش مربوط به سلامت روان نیز استفاده بیشتر از این وسایل با افزایش مشکلات عاطفی، مشکلات در روابط با همسالان و برخی رفتارهای مرتبط با افسردگی و اضطراب ارتباط داشته است. همچنین ارتباطی میان استفاده بیشتر از وسایل دیجیتالی و رفتارهایی مانند پرخاشگری و برخی نشانه‌های اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی مشاهده شده است. پژوهشگران دانشگاه کلگری کانادا که هدایت این مطالعه را بر عهده داشتند، گفتند میزان بیشتر استفاده از وسایل دیجیتالی با پیشرفت تحصیلی پایین‌تر، رشد ضعیف‌تر زبان و افزایش برخی مشکلات عاطفی و رفتاری کودکان همراه است. نویسندگان پژوهش گفته‌اند: «قابل توجه است که اندازه این تاثیرات مشابه یا بیشتر از تاثیراتی است که برای برخی عوامل شناخته‌شده و موثر بر پیامدهای رشد کودکان، مانند وضعیت اجتماعی و اقتصادی، رفتار والدین و تولد زودرس، گزارش شده است.»

پژوهشگران استرالیایی در پژوهش جدید دریافته‌اند که ورزش می‌تواند در کاهش دردهای حاد و مزمن مؤثر باشد و حتی در برخی موارد اثری مشابه داروهای مسکن داشته باشد. پژوهشگران می‌گویند که یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد، تمرینات سبک و کوتاه‌مدت در کاهش درد، مؤثرتر از فعالیت‌های ورزشی طولانی و سنگین هستند. در پژوهش آمده است که وقتی بدن انسان دچار درد می‌شود، تمایل به مصرف دارو برای تسکین آن افزایش می‌یابد؛ اما پژوهشگران دانشگاه آدلاید در استرالیا دریافته‌اند که ورزش نیز می‌تواند راه مؤثری برای کاهش درد باشد. در ادامه آمده است که البته منظور پژوهشگران این نیست که هنگام ابتلا به سردرد شدید یا کمردرد، فرد به دویدن یا دوچرخه‌سواری بپردازد. بر اساس این مطالعه، انواع مختلف ورزش با کاهش درد ارتباط دارند؛ اما برخلاف تصور رایج، برای بهره‌مندی از این اثر نیازی به تمرینات سنگین یا طولانی‌مدت نیست. برنامه‌های ورزشی کوتاه‌مدت و با شدت کمتر، از جمله تمرینات هوازی شامل پیاده‌روی، شنا، رقص وغیره و تمرینان مقاومتی و حرکات ملایمی مانند یوگا می‌توانند به کاهش قابل‌توجه دردهای حاد و مزمن کمک کنند. این پژوهش که جامع‌ترین مطالعه در نوع خود توصیف شده، نتایج ۱۵۷ مطالعه پیشین را بررسی کرده است. پژوهشگران در این بررسی، داده‌های بیش از ۲۷۰۰ آزمایش و حدود ۲۲۲ هزار شرکت‌کننده را تحلیل کرده‌اند. همچنین بن سینگ، پژوهشگر ارشد این مطالعه، گفت: «هنگامی که ورزش می‌کنیم، بدن ما مواد شیمیایی از جمله اندورفین و سروتونین ترشح می‌کند که می‌توانند به کاهش شدت احساس درد و افزایش تحمل درد کمک کنند.» یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که برنامه‌های ورزشی کمتر از ۱۲۰ دقیقه در هفته نیز می‌توانند مؤثر باشند. پژوهشگران می‌گویند برنامه‌های ورزشی ۱۵۰ دقیقه‌ای یا بیشتر در هفته ممکن است برای افرادی که با درد مزمن زندگی می‌کنند، دشوار و دست‌نیافتنی به نظر برسد. پژوهشگران تاکید کردند که ورزش با کاهش التهاب، تنظیم واکنش مغز به درد و بهبود خلق‌وخو می‌تواند به کاهش دردهای اسکلتی‌عضلانی و عصبی، سردرد، کمردرد، آرتروز، آرتریت روماتوئید و دردهای مرتبط با سرطان کمک کند.

ایلیا زودکوفسکی و نیت سورِز، دو پژوهشگر هوش مصنوعی در کتاب جدیدشان هشدار دادند که توسعه ابرهوش مصنوعی می‌تواند بشریت را به سمت نابودی سوق دهد. این دو پژوهشگر آمریکایی، این موضوع را در کتاب جدیدی مطرح کرده‌اند که با نام «اگر کسی آن را بسازد، همه می‌میرند: چرا هوش مصنوعی فراانسانی همه ما را خواهد کشت» منتشر شده است. آن‌ها در گفتگو با شبکه ای‌بی‌سی‌نیوز گفتند که توسعه هوش مصنوعی بسیار سریع‌تر از آنچه باید و در غیبت اقدامات مناسب ایمنی، در حال پیشروی است. آقای زودکوفسکی گفت: «ما کارهای زیادی به‌جز نوشتن کتاب کردیم. و اگر در تلاش هستند جلوی انقراض کامل بشریت را بگیرید، واقعا باید کارهای زیادی که از دست‌تان برمی‌آید، انجام دهید.» ابرهوش مصنوعی، نوعی از هوش مصنوعی خواهد بود که توانایی فکری آن فراتر از انسان پیش‌بینی شده است. زودکوفسکی گفت: «شرکت‌های هوش مصنوعی می‌گویند که ابر هوش مصنوعی احتمالا ظرف دو یا سه سال دیگر ساخته خواهد شد. با این حال، به گفته او این شرکت‌ها به خوبی نمی‌دانند که چه خطراتی را به جان می‌خرند.» سورِز، نویسنده دیگر این کتاب گفت چت‌بات‌های کنونی یک قدم اولیه هستند و شرکت‌ها در تلاش‌ها اند که ابزارهای هوش مصنوعی هوشمندتر بسازند. این نویسنده افزوده است با توجه به این‌که سیستم‌های مدرن هوش مصنوعی، به جای‌ این‌که به شکل سنتی ساخته شوند، «پرورش می‌یابند»، این موضوع، کنترول آن‌ها را دشوارتر می‌کند. او گفت: «زمانی که این سامانه‌ها رفتارهای غیرمنتظره از خود نشان می‌دهند، توسعه‌دهندگان نمی‌توانند صرفاً کدها را اصلاح کنند.» او با اشاره به تهدید یک خبرنگار نیویارک‌تایمز از سوی چت‌ربات هوش مصنوعی و گزارش‌ها از نقش این فناوری در مواردی از اخاذی، گفت:‌ «این رفتارها از ویژگی پرورش‌یافتگی ابزارهای هوش مصنوعی ناشی می‌شوند، نه چیزی که کسی عمداً در آن‌ها برنامه‌ریزی کرده باشد.» پژوهشگران خواستار توقف کامل توسعه ابرهوش مصنوعی شده‌اند. زودکوفسکی هشدار داد: «فکر نمی‌کنم بخواهید برنامه‌ای بچینید برای درگیر شدن با چیزی که از بشریت باهوش‌تر است. این یک برنامه احمقانه است.»