برچسب: زن و شوهر

1 هفته قبل - 93 بازدید

خانواده نخستین و مهم‌ترین نهاد اجتماعی در زندگی انسان است. هر فرد از لحظه تولد تا پایان زندگی، به گونه‌ای مستقیم یا غیرمستقیم تحت تأثیر فضای خانواده قرار دارد. آرامش روانی، رشد شخصیتی، اعتمادبه‌نفس، احساس امنیت و حتی موقعیت اجتماعی افراد تا حد زیادی به کیفیت روابط خانوادگی وابسته است. با این حال، هیچ خانواده‌ای خالی از اختلاف، سوءتفاهم یا مشکل نیست. تفاوت در دیدگاه‌ها، فشارهای اقتصادی، مشکلات تربیتی، اختلاف نسل‌ها، توقعات نابجا و نبود درک متقابل می‌تواند زمینه‌ساز تنش و ناسازگاری شود. در چنین شرایطی، یکی از مؤثرترین و انسانی‌ترین راه‌ها برای حل مشکلات خانوادگی، گفتگو است. گفتگو پلی میان دل‌ها و ذهن‌هاست. زمانی که اعضای خانواده بتوانند بدون ترس، خشم یا قضاوت با یکدیگر صحبت کنند، بسیاری از مشکلات پیش از آن‌که به بحران تبدیل شوند، حل خواهند شد. گفتگو نه‌تنها از شدت تنش‌ها می‌کاهد، بلکه اعتماد، صمیمیت و همدلی را نیز تقویت می‌کند. در واقع، خانواده‌ای که فرهنگ گفتگو در آن زنده باشد، در برابر بحران‌ها مقاوم‌تر و پایدارتر خواهد بود. این مقاله به بررسی نقش گفتگو در حل مشکلات خانوادگی، اهمیت آن، شیوه‌های درست گفتگو و آثار مثبت آن بر روابط خانوادگی می‌پردازد. مفهوم گفتگو در خانواده گفتگو به معنای تبادل اندیشه، احساس و نظر میان دو یا چند نفر است. در خانواده، گفتگو فقط حرف زدن نیست، بلکه شنیدن، درک کردن و احترام گذاشتن به احساسات دیگران نیز بخشی از آن به شمار می‌رود. بسیاری از افراد تصور می‌کنند که چون با اعضای خانواده صحبت می‌کنند، پس گفتگو وجود دارد؛ در حالی که گفتگوی واقعی زمانی شکل می‌گیرد که طرفین بتوانند آزادانه و با آرامش سخن بگویند و به حرف‌های یکدیگر گوش دهند. در یک خانواده سالم، گفتگو بر پایه احترام، صداقت و محبت شکل می‌گیرد. اعضای خانواده باید احساس کنند که می‌توانند نگرانی‌ها، مشکلات و خواسته‌های خود را بدون ترس از تحقیر یا سرزنش بیان کنند. زمانی که این فضا ایجاد شود، اعتماد میان اعضای خانواده عمیق‌تر می‌شود و بسیاری از سوءتفاهم‌ها از بین می‌رود. اهمیت گفتگو در خانواده ۱. جلوگیری از سوءتفاهم بسیاری از مشکلات خانوادگی از سوءبرداشت‌ها و برداشت‌های نادرست آغاز می‌شود. گاهی یک جمله، رفتار یا سکوت معنایی متفاوت در ذهن طرف مقابل ایجاد می‌کند و همین مسئله به ناراحتی و اختلاف می‌انجامد. گفتگو کمک می‌کند تا افراد منظور واقعی خود را توضیح دهند و از قضاوت عجولانه جلوگیری شود. ۲. تقویت روابط عاطفی گفتگو سبب نزدیکی قلب‌ها می‌شود. زمانی که اعضای خانواده درباره احساسات، نگرانی‌ها و آرزوهای خود صحبت می‌کنند، پیوند عاطفی میان آنان عمیق‌تر می‌شود. انسان‌ها نیاز دارند شنیده شوند و مورد توجه قرار گیرند. وقتی فردی احساس کند که خانواده‌اش به حرف‌های او اهمیت می‌دهد، احساس امنیت و آرامش بیشتری خواهد داشت. ۳. کاهش تنش و خشم در بسیاری از خانواده‌ها مشکلات به دلیل سرکوب احساسات و نبود گفتگو شدت می‌گیرد. فردی که نتواند ناراحتی خود را بیان کند، ممکن است خشم خود را به شکل پرخاشگری یا سکوت طولانی نشان دهد. اما گفتگو فرصتی فراهم می‌کند تا احساسات منفی به شکلی سالم بیان شود و تنش کاهش یابد. ۴. ایجاد اعتماد متقابل اعتماد پایه اصلی هر رابطه موفق خانوادگی است. گفتگو باعث می‌شود اعضای خانواده نسبت به یکدیگر احساس صداقت و امنیت کنند. وقتی والدین با فرزندان خود صادقانه صحبت کنند و به حرف‌های آنان گوش دهند، فرزندان نیز مشکلات و نگرانی‌های خود را پنهان نخواهند کرد. ۵. کمک به حل منطقی مشکلات بسیاری از اختلافات خانوادگی زمانی حل می‌شود که افراد به جای فریاد، قهر یا خشونت، با آرامش گفتگو کنند. گفتگوی منطقی به اعضای خانواده کمک می‌کند تا مشکل را بهتر درک کنند، راه‌حل‌های مختلف را بررسی نمایند و تصمیمی مناسب بگیرند. نقش گفتگو میان زن و شوهر رابطه زن و شوهر ستون اصلی خانواده است. اگر میان آنان تفاهم و ارتباط سالم وجود نداشته باشد، آرامش کل خانواده از بین می‌رود. یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت زندگی مشترک، توانایی گفتگو است. زن و شوهری که درباره مشکلات مالی، تربیت فرزندان، احساسات و نیازهای خود صحبت می‌کنند، کمتر دچار اختلافات شدید می‌شوند. در مقابل، سکوت طولانی، پنهان کردن احساسات و ناتوانی در بیان مشکلات، زمینه‌ساز فاصله عاطفی خواهد شد. گفتگوی سالم میان همسران باید بر احترام متقابل استوار باشد. تحقیر، توهین و سرزنش، گفتگوی سازنده را از بین می‌برد. همچنین همسران باید یاد بگیرند که هنگام اختلاف، به جای تمرکز بر سرزنش یکدیگر، بر یافتن راه‌حل تمرکز کنند. برای نمونه، اگر خانواده‌ای با مشکل اقتصادی روبه‌رو باشد، گفتگوی آرام و برنامه‌ریزی مشترک می‌تواند از تنش و ناامیدی جلوگیری کند. در چنین شرایطی، همکاری و همفکری جای اختلاف و سرزنش را می‌گیرد. نقش گفتگو میان والدین و فرزندان یکی از مهم‌ترین روابط در خانواده، رابطه والدین و فرزندان است. امروزه با تغییرات اجتماعی و پیشرفت فناوری، فاصله فکری میان نسل‌ها بیشتر شده است. اگر والدین نتوانند با فرزندان خود گفتگو کنند، احتمال بروز مشکلات رفتاری و عاطفی افزایش می‌یابد. فرزندان نیاز دارند احساس کنند که والدینشان آنان را درک می‌کنند. زمانی که والدین فقط دستور بدهند و به حرف‌های فرزند خود گوش ندهند، رابطه‌ای سرد و پرتنش ایجاد می‌شود. اما اگر فضای گفتگو وجود داشته باشد، فرزند مشکلات خود را با خانواده در میان می‌گذارد و کمتر به دوستان ناباب یا منابع نامطمئن پناه می‌برد. گفتگو با فرزندان باید همراه با محبت و احترام باشد. والدین نباید هر اشتباه فرزند خود را با فریاد و تنبیه پاسخ دهند، بلکه بهتر است ابتدا علت رفتار او را درک کنند و سپس با آرامش راهنمایی‌اش نمایند. برای مثال، اگر نوجوانی افت تحصیلی پیدا کرده باشد، به جای سرزنش و مقایسه با دیگران، والدین می‌توانند با گفتگو دلیل مشکل را پیدا کنند. شاید او دچار اضطراب، فشار روحی یا مشکلات اجتماعی شده باشد. در این صورت، حمایت عاطفی خانواده می‌تواند بسیار مؤثرتر از تنبیه باشد. موانع گفتگو در خانواده با وجود اهمیت گفتگو، برخی عوامل مانع شکل‌گیری ارتباط سالم در خانواده می‌شوند. شناخت این موانع برای بهبود روابط ضروری است. ۱. خشم و عصبانیت وقتی افراد در حالت عصبانیت گفتگو می‌کنند، معمولاً سخنانی می‌گویند که باعث رنجش بیشتر می‌شود. در چنین شرایطی بهتر است ابتدا آرامش نسبی ایجاد شود و سپس گفتگو ادامه یابد. ۲. قضاوت و سرزنش اگر اعضای خانواده احساس کنند که هنگام صحبت کردن مورد قضاوت قرار می‌گیرند، ترجیح می‌دهند سکوت کنند. سرزنش مداوم باعث از بین رفتن اعتماد و صمیمیت می‌شود. ۳. نداشتن مهارت گوش دادن بسیاری از افراد هنگام گفتگو فقط به فکر پاسخ دادن هستند و به درستی گوش نمی‌دهند. گوش دادن فعال یکی از مهم‌ترین مهارت‌های ارتباطی است که باعث می‌شود طرف مقابل احساس ارزشمندی کند. ۴. استفاده بیش از حد از تلفن همراه و رسانه‌ها امروزه بسیاری از خانواده‌ها زمان زیادی را صرف تلفن همراه، تلویزیون و شبکه‌های اجتماعی می‌کنند. این مسئله فرصت گفتگوهای خانوادگی را کاهش داده و فاصله عاطفی ایجاد کرده است. ۵. غرور و لجاجت گاهی افراد حاضر نیستند اشتباه خود را بپذیرند یا برای حل مشکل قدمی بردارند. غرور و لجاجت مانع بزرگی در مسیر گفتگو و آشتی است. راه‌های تقویت فرهنگ گفتگو در خانواده اختصاص دادن زمان برای صحبت خانوادگی احترام گذاشتن به نظر دیگران یادگیری مهارت‌های گوش دادن استفاده از واژه‌های محبت‌آمیز حل مشکلات در زمان مناسب آموزش مهارت‌های ارتباطی به کودکان آثار مثبت گفتگو بر سلامت خانواده گفتگو آثار مثبت فراوانی بر زندگی خانوادگی دارد. خانواده‌ای که اعضای آن با هم صحبت می‌کنند، معمولاً از آرامش و همبستگی بیشتری برخوردار است. در چنین خانواده‌ای مشکلات کمتر به بحران تبدیل می‌شود و افراد احساس تنهایی نمی‌کنند. همچنین گفتگو باعث افزایش اعتمادبه‌نفس فرزندان می‌شود. کودک یا نوجوانی که حرف‌هایش شنیده می‌شود، احساس ارزشمندی بیشتری خواهد داشت و بهتر می‌تواند احساسات خود را مدیریت کند. از سوی دیگر، گفتگو احتمال خشونت خانوادگی را کاهش می‌دهد. بسیاری از رفتارهای خشونت‌آمیز نتیجه انباشته شدن خشم و نبود ارتباط سالم است. زمانی که افراد بتوانند احساسات خود را بیان کنند، احتمال بروز درگیری کمتر می‌شود. گفتگو همچنین به رشد فکری و اجتماعی اعضای خانواده کمک می‌کند. تبادل نظر و بیان دیدگاه‌ها، قدرت تفکر و تصمیم‌گیری را افزایش می‌دهد و افراد را برای روابط اجتماعی موفق‌تر آماده می‌سازد. نویسنده: سحر یوسفی

ادامه مطلب


2 سال قبل - 693 بازدید

منابع محلی از ولایت فراه می‌گویند که یک مرد همراه با همسرش در ولسوالی فراه‌رود این ولایت به‌گونه مرموز و با ضرب گلوله به قتل رسیده‌اند. منبع در صحبت با رسانه گوهرشاد گفت که این زن و شوهر در روستای «حاجی آباد» از مربوطات ولسوالی فراه‌رود زندگی می‌کردند و آنان شب گذشته (چهارشنبه، ۱۳ سرطان) در خانه‌ی شان از سوی افراد مسلح ناشناس به ضرب گلوله و به شکل فجیع کشته شده‌اند. منبع در مورد هویت و سن این قربانیان معلومات ارائه نکرده است. فرماندهی پولیس ولایت فراه با نشر خبرنامه‌ای نیز قتل این زن و مرد را تأیید کرده است. فرماندهی پولیس گفته است که انگیزه این قتل روشن نیست و تلاش برای شناسایی و بازداشت عاملان جریان دارد. قتل‌های مرموز و کشف اجساد اخیرا در کشور افزایش یافته است. عاملان اکثر قتل‌های افراد مسلح ناشناس عنوان می‌شود. این رویدادها در حالی ادامه دارد که حکومت سرپرست ادعا می‌کنند که سراسری در کشور تأمین است. همچنین در هفته جاری جسد یک دختر خردسال نیز از ولایت ننگرهار پیدا شده بود. در بدن این دختر آثار شکنجه نیز دیده شده است.

ادامه مطلب


2 سال قبل - 372 بازدید

منابع محلی از ولایت قندهار می‌گویند که انفجار سرگلوله هاوان جان یک زن و شوهر را در این ولایت گرفته است. دست‌کم سه منبع گفته‌اند که این رویداد روز گذشته (دوشنبه، ۳۱ ثور) از مربوطات مرکز ولسوالی تخته‌پل این ولایت در داخل یک خانه رخ داده است. در ادامه آمده است که این رویداد زمانی رخ داده است که شوهر و زن این سرگلوله را پیدا کرده بودند و پس از آن انفجار کرده است. منبع در مورد این‌که این سرگلوله از کجا پیدا شده و چطور انفجار کرده است، معلومات نداده است. تا اکنون معلوم نیست که در کنار کشته شدن زن و شوهر، کسی دیگر از اعضای خانواده زخمی هم شده یا خیر. همچنین مسوولان حکومت سرپرست در قندهار تا اکنون در این مورد چیزی نگفته‌اند. رویدادهای این چنینی در کشور بی‌سابقه نیست. دو روز پیش نیز در اثر انفجار سرگلوله راکت و ماین‌ باقی‌مانده از جنگ در بلخ و بادغیس چهار تن به شمول سه کودک و نوجوان کشته‌ و زخمی شدند. مواد انفجاری بر‌جای مانده از جنگ و ماین‌های جاسازی‌ شده بارها جان کودکان را در بخش‌های مختلف کشور گرفته است. پیش از این، اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌ کمک‌های بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد اعلام کرده بود که سه میلیون تن در افغانستان در شعاع یک کیلومتری ماین‌ها، بمب‌های دست‌ساز و بقایای مواد منفجره‌ بر‌جای مانده از جنگ سال‌‌های گذشته زنده‌گی می‌کنند. براساس آخرین گزارش‌ها، نزدیک به ۶۰۶ کیلومتر مربع خاک افغانستان ملوث به ماین و مهمات انفجاری است.

ادامه مطلب


2 سال قبل - 817 بازدید

نویسنده: مهدی مظفری از باورهای اشتباهی که در مورد زنان وجود دارد، یکی این است که گویا کار زن فقط خانه‌داری است و او باید تنها اموری را یاد بگیرد و پیش ببرد که به موفقیتش در خانه‌داری کمک می‌کند، و کارهای دیگری مانند علم‌آموزی، اندیشه‌ورزی، امور فرهنگی و ورود به عرصه فعالیت‌های اجتماعی، صرفا شایسته مرد است. چنین فکر و ذهنیتی درباره زنان و دختران در شماری از جوامع به ویژه در جامعه سنتی افغانستان وجود دارد. اما حقیقت امر این است که این تفکر، خلاف اندیشه و آموزه‌های اسلامی است. هنگامی که کتاب قرآن کریم را مطالعه می‌کنیم، می‌بینیم که قرآن از علم به عنوان ارزش عام انسانی سخن می‌گوید: «هل يستوى الذين يعلمون والذين لا يعلمون؛ آیا کسانی که می‌دانند و کسانی که نمی‌دانند برابرند؟» مقصود این آیه، این است که علم بزرگترین ارزشی است که انسان را امتیاز می‌بخشد. چه این انسان مرد باشد چه زن. اگر صیغه جمع مذکر آمده است از باب تغلیب است که در زبان عربی رایج است. با اینکه همه ارزش‌ها نسبت به زن و مرد جایگاهی برابر دارند، اما جامعه تنها به ارزش خانه‌داری، بچه‌داری و... تأکید می‌کنند و به همین اندازه اکتفا می‌کنند که زن باید مادری کند و بس. حال آنکه به آگاه و دانا بودن مادر که بتواند آگاهانه نسل جدیدی را تقدیم آیند‌گان کند، توجهی نمی‌شود. شریعت اسلام، زن را مکلف و ملزم به خانه‌داری نکرده است! فقیهان و عالمان دین می‌گویند که زن اگر در عقد ازدواج شرط نکرده باشد، مکلف به انجام کارهای منزل نیست و مرد نیز به لحاظ قانونی و شرعی مجاز نیست که زن را به انجام کارهای خانه مجبور کند. بلکه زن بین انجام دادن و ندادن کارهای منزل آزاد است. حتی به فتوای فقیهان و عالمان دین، زن می‌تواند در مقابل کارهایی که در منزل انجام می‌دهد، مطالبه مزد کند. اسلام، زن و حقوق آن را محترم شمرده است و او را یک شخصیت مستقل همانند مرد می‌داند. بنابراین، مرد حق ندارد او را به کار در مزرعه یا مغازه یا جا‌های دیگر مجبور سازد یا هر کار دیگری را در خانه و خارج از خانه بر او تحمیل کند. تنها کار منزل نیست زیرا در قرآن کریم می‌خوانیم که اگر زن در برابر شیر دادن فرزند خویش که بیشترین دلبستگی را به او دارد از شوهرش تقاضای اجرت کند، بر او (شوهرش) واجب است که اجرتش را بپردازد. بنابراین، خانه‌داری برای زن وظیفه‌ی الزامی نیست؛ بلکه کاری داوطلبانه و از روی احساس مشارکت در زندگی زناشویی محسوب می‌شود. خانه‌داری؛ نغمه‌ای عاشقانه در سمفونی زندگی مشترک از منظر اسلام، خانه، آشیانه‌ای گرم و امن است که در سایه‌ی همدلی و تلاش زن و مرد ساخته می‌شود. در این میان، نقش زن در خانه‌داری، نغمه‌ای عاشقانه در سمفونی زندگی مشترک است، نه یک وظیفه‌ی الزامی. از نقطه نظر اسلام، خانه‌داری باید انتخابی عاشقانه و از روی میل و رغبت باشد، نه اجباری و ناخواسته. اسلام با قوانین اجتماعی و خانوادگی که وضع کرده است، می‌خواهد زن در سایه‌ی عشق و تعهد به خانواده، با آغوش باز و قلبی سرشار از مهر، این مسئولیت را به عهده بگیرد و با صبر و حوصله، کانون گرم خانواده را حفظ ‌کند و به فرزندانش مهر و محبت بیآموزد. خانه‌داری، فقط به نظافت و آشپزی محدود نمی‌شود. این هنر، شامل مدیریت صحیح امور خانه، تربیت فرزندان، حمایت شریک زندگی و ایجاد فضایی گرم و صمیمی برای خانواده است. [caption id="attachment_10755" align="aligncenter" width="667"] عکس: شبکه‌های اجتماعی[/caption] خانه‌داری، نه یک وظیفه، بلکه یک عشق و تعهد مشترک است. زن و شوهر با مشارکت عاشقانه در این امر، نه تنها به یکدیگر کمک می‌کنند، بلکه زندگی مشترک خود را به تجربه‌ای زیبا و خاطره‌انگیز تبدیل می‌کنند. با اینکه اسلام خانه را تجلی‌گاه عشق و ایثار زن می‌داند و خانه‌داری را عرصه‌ای برای خلاقیت و ظرافت زنانه و به این باور است که زن، با سلیقه و ابتکار خود خانه را به تابلویی زیبا و چشم‌نواز تبدیل می‌کند. با این وجود، خدای این دین و بنیان‌گذارش حضرت محمد (ص) هیچ یک از این زحمات زن را که کانون خانه و خانواده را گرم می‌کند، نادیده نگرفته، بلکه به تک‌تک زحماتش چون چیدمان هنرمندانه‌ی وسایل، آراستن گل‌ها و گیاهان، تربیت فرزندان، حمایت شریک زندگی و خلق فضایی گرم و دلنشین در خانه، برای زنان پاداش معنوی در نظر گرفته است. به طور نمونه: پیامبر خدا فرموده است: «هر زنی که در خانه شوهر خود، به قصد مرتّب کردن آن، چیزی را جا به جا کند، خداوند عزّوجلّ به او نظر [لطف] می‌کند و خدا به هر کس نظر [لطف] کند، عذابش نمی‌کند.» از طرف دیگر، اسلام مرد را تشویق می‌کند همیار همسرش در امور خانه شود. چنانچه پیامبر(ص) در جایی می‌فرماید مردانی که به همسرشان در امر خانه‌داری کمک می‌کنند، پاداش عبادت عابدان مخلص را می‌برند. یاری رساندن به همسر در امور خانه، نه تنها وظیفه‌ای انسانی و اسلامی است، بلکه مهر و صمیمیت را در روابط زوجین عمیق‌تر می‌کند. پس خانه‌داری، وظیفه‌ی یک‌طرفه و مختص به زن نیست، بلکه همیاری و مشارکتی عاشقانه در ساختن زندگی مشترک است. در این مشارکت عاشقانه، زن و شوهر با همفکری و تعامل، وظایف را تقسیم می‌کنند، در سختی‌ها و چالش‌ها هم‌پای هم می‌ایستند و با صبر و شکیبایی، در کنار یکدیگر به رشد و تعالی خانواده کمک می‌کنند. خانه‌ای که با عشق و همدلی ساخته می‌شود، سرشار از آرامش و صمیمیت خواهد بود. در این خانه، فرزندان در فضایی امن و عاطفی پرورش می‌یابند و عشق و محبت، ریشه در تمام ارکان آن می‌دواند.

ادامه مطلب