هوش مصنوعی بهتر از انسان شهرسازی می‌کند!؟

10 ماه قبل
زمان مطالعه 3 دقیقه

سایت علمی از‌اس‌ای با نشر گزارشی نوشته است که برنامه‌های مطالعاتی هوش مصنوعی می‌توانند شهرهای بهتری نسبت به انسان‌ها طراحی کنند.

این سایت علمی در گزارشی نوشت که تصور کنید در شهری سرسبز و خنک، مملو از پارک‌ها و مسیرهای پیاده‌روی، مسیرهای دوچرخه‌سواری و مسیرهای مختص اتوبوس‌هایی زندگی می‌کنید که مردم را در عرض چند دقیقه به مغازه‌ها، مدارس و مراکز خدماتی می‌رسانند.

در ادامه آمده است که این رویا، مظهر برنامه‌ریزی شهری و به نوعی تعریف مدینه فاضله یا مفهوم شهر ۱۵ دقیقه‌ی است، جایی که تمام نیازها و خدمات اولیه در یک ربع ساعت در دسترس بوده، سلامت عمومی در اولویت قرار داشته و خبری از آلایندگی بیش از حد ماشین‌ها نیست.

هوش مصنوعی می‌تواند به برنامه‌ریزان شهری کمک کند که این بینش را بهتر درک کنند.

این سایت نوشته است که مطالعه جدیدی از پژوهش‌گران دانشگاه شینهوا(Tsinghua) در چین نشان می‌دهد که چگونه فناوری یادگیری ماشینی در کسری از زمان می‌تواند طرح‌بندی‌های فضایی کارآمدتری نسبت به انسان‌ها ایجاد کند.

از‌اس‌ای تاکید کرده است که یو ژنگ دانشمند اتوماسیون و همکارانش، می‌خواستند راه‌حل‌های جدیدی برای بهبود شهرهای بیابند که به سرعت در حال شلوغ‌شدن هستند.

براساس معلومات این سایت علمی، آن‌ها یک سیستم هوش مصنوعی را برای مقابله با خسته‌کننده‌ترین و محاسباتی‌ترین وظایف برنامه‌ریزی شهری توسعه دادند و دریافتند که این سیستم، نقشه‌های شهری بهینه‌ی تولید می‌کند که در سه معیار دسترسی به خدمات و فضاهای سبز و سطح ترافیک، حدود ۵۰ درصد بهتر از طراحی‌های انسانی عمل می‌کند.

ژنگ و همکارانش که از مقیاس کوچک شروع کردند، به مدل خود دستور دادند که مناطق شهری را فقط در وسعت چند کیلومتر مربع طراحی کند.

در ادامه آمده است که این سیستم هوش مصنوعی پس از دو روز آموزش و با استفاده از چندین شبکه عصبی، به دنبال طرح‌بندی جاده‌ها و کاربری زمین ایده‌آل بود تا با مفهوم شهر ۱۵ دقیقه‌ای، سیاست‌ها و نیازهای برنامه‌ریزی محلی مطابقت داشته باشد. در حالی که مدل هوش مصنوعی ژنگ و همکارانش دارای برخی ویژگی‌ها برای برنامه‌ریزی مناطق شهری بزرگ‌تر است، طراحی کلی یک شهر بی‌نهایت پیچیده‌تر خواهد بود.

پژوهش‌گران می‌گویند، خودکارسازی طراحی شهری و فرآیندهای برنامه‌ریزی می‌تواند در زمان، به شکل چشم‌گیری صرفه‌جویی‌کند. به عنوان مثال، این مدل هوش مصنوعی وظایف خاصی را در چند ثانیه محاسبه می‌کند، در حالی که برای برنامه‌ریزان انسانی بین ۵۰ تا ۱۰۰ دقیقه طول می‌کشد.

به گفته‌ی پژوهش‌گران، خودکارسازی زمان‌برترین وظایف برنامه‌ریزی شهری، وقت برنامه‌ریزان را آزاد می‌کند تا روی وظایف چالش‌برانگیزتر یا انسان محورتر مانند مشارکت عمومی و زیبایی‌شناسی تمرکز کنند.

ژنگ و همکارانش به جای این‌که هوش مصنوعی جای‌گزین افراد شود، سیستم هوش مصنوعی را به عنوان یک دستیار برنامه‌ریز شهری تعریف می‌کند که می‌تواند طرح‌های مفهومی ایجاد کند. این سیستم توسط الگوریتم‌ها بهینه شده‌ و توسط متخصصان انسانی بر اساس بازخورد جامعه بررسی، تنظیم و ارزیابی می‌شوند.

عکس: شبکه‌های اجتماعی

پائولو سانتی، دانشمند پژوهشی مؤسسه فناوری ماساچوست(MIT)  در تفسیر این مطالعه نوشت: این آخرین گام، برای یک طراحی خوب حیاتی است. برنامه‌ریزی شهری تنها تخصیص فضا به ساختمان‌ها، پارک‌ها و غیره نیست، بلکه طراحی مکانی است که جوامع شهری در آن زندگی و کار کنند، تعامل داشته باشند و امیدواریم برای مدتی طولانی شکوفا شوند.

ژنگ و همکارانش با مقایسه گردش کار انسان و هوش مصنوعی خود با طراحی‌های مختص انسان دریافتند که این فرآیند مشارکتی می‌تواند دسترسی به خدمات اولیه و پارک‌ها را به ترتیب ۱۲ و ۵ درصد افزایش دهد.

پژوهشگران همچنین از ۱۰۰ طراح شهری نظرسنجی کردند، طراحانی که نمی‌دانستند طرح‌هایی که از آن‌ها خواسته شده است از بین آن‌ها انتخاب کنند، توسط برنامه‌ریزان انسانی یا هوش مصنوعی ایجاد شده است. هوش مصنوعی برای برخی از طرح‌های فضایی خود رای قابل ‌توجهی کسب کرد، اما برای سایر طرح‌ها، هیچ اولویت مشخصی در میان شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی وجود نداشت.

البته آزمون واقعی در جوامعی خواهد بود که این طرح‌ها بر اساس آن ساخته شده‌اند که با کاهش صدا، گرما و آلودگی و بهبود سلامت عمومی که برنامه‌ریزی شهری وعده می‌دهند، سنجیده می‌شود.

این مطالعه در مجله Nature Computational Science منتشر شده است.

#انتها

لینک کوتاه : https://gowharshadmedia.com/?p=7038
اشتراک گذاری

نظرت را بنویس!

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش های مورد نیاز علامت گذاری شده اند *

نظرات
هنوز نظری وجود ندارد