اداره‌ی ملی امتحانات، نتایج آزمون کانکور سال ۱۴۰۵ را که برای چهارمین سال متوالی بدون حضور دختران برگزار شده بود، امروز (دوشنبه، ۱۵ سرطان) اعلام کرد. این اداره با نشر اعلامیه‌ای گفته است که راشد، فرزند پهلوان از ولایت پروان با کسب ۳۶۰ نمره، اول‌نمره عمومی شده و به دانشکده‌ی طب عمومی دانشگاه طبی کابل راه یافته است. عبدالباقی حقانی، رییس اداره‌ی ملی امتحانات می‌گوید که راشد اولین نفر است که ۳۶۰ نمره در آزمون کانکور کسب کرده است. براساس اعلام اداره‌ی ملی امتحانات، انعام‌الله فرزند شیرزمان از ولایت کنر با کسب ۳۵۸.۰۹۳۷ نمره، دوم‌نمره عمومی شده و به دانشکده‌ی طب عمومی دانشگاه کابل راه یافته است. به همین ترتیب، عبدالهادی فرزند عبدالرحمان از ولایت پکتیا با کسب ۳۵۶.۹۶۷۹۱ نمره، سوم‌نمره عمومی شده است و به دانشکده‌ی طب عمومی دانشگاه طب کابل راه یافته است. همچنین محمدایمن فرزند محمدبشیر از ولایت پکتیا نیز با کسب ۳۵۶.۹۶۷۹۰ نمره، چهارم‌نمره عمومی شده و بسم‌الله‌جان فرزند محمدعمر از ولایت میدان وردک با کسب ۳۵۶.۸۵۷۹ نمره، پنجم‌نمره عمومی شده است. در اعلامیه آمده است که این دو نفر نیز به دانشکده‌ی طب عمومی دانشگاه طب کابل راه یافته‌اند. مراسم اعلام نتایج آزمون کانکور با حضور عبدالسلام حنفی، معاون اداری نخست‌وزیر حکومت سرپرست برگزار شد. آقای حنفی در سخنرانی خود گفت که در کانکور امسال ۱۱۷ هزار داوطلب از مکاتب و مدارس کشور شرکت کرده بودند. او مدعی شد که تمام مراحل این آزمون به‌صورت منظم و شفاف سپری شده است. این در حالی است که حکومت فعلی پس از تسلط دوباره بر افغانستان، تنها یک سال به دختران اجازه‌ی شرکت در آزمون سراسری کانکور را دادند و پس از آن شرکت آنان در این آزمون را ممنوع کردند. پیش از تسلط حکومت فعلی بر افغانستان و ممنوعیت آموزش دختران، برای سه سال متوالی دختران اول‌نمره عمومی کانکور شده بودند.

شبکه تلویزیونی «کانال ۴» بریتانیا در تازه‌ترین مورد گزارش داده است که اعضای تیم کریکت زنان افغانستان در پی به‌رسمیت‌شناسی این تیم از سوی شورای بین‌المللی کریکت هستند. این شبکه تلویزیونی با نشر گزارشی گفته است که شماری از اعضای این تیم که روز گذشته به عنوان تماشاگر در بازی میان تیم‌های کریکت بریتانیا و استرالیا در فینال جام جهانی ۲۰ آوره در ورزشگاه «لردز» حضور داشته‌اند، ابراز امیدواری کرده‌اند که روزی آنان نیز فرصت حضور در رقابت‌های جهانی را دریابند. در گزارش آمده است که پس از برگشت حاکمیت دوباره حکومت سرپرست، اعضای تیم ملی زن کریکت کشور، افغانستان را ترک کردند و اکثر آنان به کشورهای غربی و استرالیا پناهنده شدند. پس از سقوط نظام جمهوریت، شورای بین‌المللی کریکت این تیم در تبعید را به عنوان تیم ملی کریکت زنان افغانستان به‌رسمیت نشناخت و اعضای این تیم از حضور در رقابت‌های بین‌المللی محروم شدند؛ تصمیم که تا اکنون از سوی این شورا تغییر نکرده است. بازیکنان زن تیم کریکت افغانستان در حال حاضر در قالب تیمی متشکل از پناهجویان فعالیت می‌کنند و بسیاری از آنان به گفته خود شان «پس از دریافت تهدیدها» اکنون در استرالیا ساکن هستند. این بازیکنان زن کریکت کشور قرار است در هفته جاری توری از رقابت‌های خود را در بریتانیا برگزار می‌کنند. همچنین حکومت فعلی در نزدیک به پنج سال گذشته دختران و زنان کشور را از صحنه‌های سیاست، ورزش و آموزش حذف کرده است.

شماری پناه‌جوی افغانستان از جمله زنان دارای پرونده‌های پی‌۱ و پی۲، در یک گردهمایی مسالمت‌آمیز در شهر پیشاور پاکستان نسبت به خطر اخراج اجباری هشدار داده و خواستار اقدام فوری برای جلوگیری از بازگرداندن‌شان به افغانستان زیر کنترل شدند. شرکت‌کنندگان، با نشر اعلامیه‌ای گفته‌اند که بازگشت به افغانستان برای بسیاری از زنان و دختران به معنای مواجهه با تهدیدهای جدی امنیتی، محدودیت‌های گسترده و از دست‌دادن حقوق اساسی است. معترضان با اشاره به مهلت تعیین‌شده از سوی دولت پاکستان برای اخراج پناهندگان اهل افغانستان در ۱۰ جولای ۲۰۲۶ میلادی، خواستار توقف فوری این روند شدند. آنان تاکید کردند که اخراج اجباری، جان بسیاری از زنان، کودکان و دیگر اعضای خانواده‌های دارای پرونده‌های مهاجرتی را در معرض خطر قرار می‌دهد. پناه‌جویان از دولت ایالات متحده، کنگره آمریکا و وزارت امور خارجه این کشور خواستند با همکاری دولت پاکستان، روند اخراج پناه‌جویان افغانستان را متوقف کرده و رسیدگی به پرونده‌های پی‌۱ و پی۲ را از سر گرفته و تسریع کنند. زنان معترض می‌گویند که سال‌ها انتظار و بلاتکلیفی آنان را در شرایط دشواری قرار داده و بازگشت به افغانستان برای‌شان امن نیست. همچنین برگزارکنندگان از نهادهای مدافع حقوق بشر، حامیان و شخصیت‌های حامی پناه‌جویان خواسته‌اند که بر توقف روند اخراج‌شان به افغانستان با کشور میزبان گفتگو کنند. این در حالی است که پس از بازگشت حکومت سرپرست به قدرت در ۲۰۲۱ میلادی، صدها شهروند افغانستان، از جمله زنان، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، قاضیان، دادستان‌ها، نیروهای امنیتی پیشین، فعالان جامعه مدنی و دیگر افرادی که در معرض تهدید قرار داشتند، ناچار به ترک این کشور شدند. بخش بزرگی از این افراد به کشورهای همسایه، از جمله پاکستان و ایران، پناه بردند و بسیاری از آنان همچنان در انتظار تکمیل روند بررسی پرونده‌های اسکان مجدد و انتقال به کشورهای امن، به سر می‌برند.

صندوق امانی ویژه‌ی سازمان ملل متحد برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در ۲۰۲۵ میلادی، از میان بیش از ۳۷ هزار فرد زیر پوشش برنامه‌های مبارزه با اعتیاد، ۱۳.۷ هزار نفر زنان بوده‌ که از خدمات درمان، توان‌بخشی و حمایت‌های روانی و معیشتی بهره‌مند شده‌اند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۱۴ سرطان) در گزارشی نوشته که پروژه‌های مشترک این نهاد در سال گذشته‌ی میلادی به بیش از ۳۷ هزار نفر خدمات درمانی و بازتوانی اعتیاد ارائه کرده است. در گزارش آمده است که در این میان، ۱۳.۷ هزار زن از خدمات مرتبط با درمان اعتیاد، توان‌بخشی، حمایت‌های روانی-اجتماعی، پیش‌گیری، ادغام مجدد و حمایت‌های معیشتی بهره‌مند شده‌اند. صندوق امانی ویژه‌ی سازمان ملل متحد تاکید کرد که این برنامه‌ها به هدف کمک به افراد و خانواده‌ها برای بازسازی زندگی و کاهش آسیب‌های ناشی از وابستگی به مواد مخدر اجرا شده است. در ادامه آمده است که افغانستان همچنان با چالش گسترده اعتیاد مواجه است و نهادهای بین‌المللی از جمله سازمان ملل متحد در تلاش‌ اند با اجرای برنامه‌های درمانی و حمایتی، روند بهبود و ادغام مجدد افراد مبتلا به اعتیاد را در جامعه تقویت کنند. در افغانستان، بسیاری از زنان به خدمات درمانی به‌ویژه در زمینه ترک اعتیاد دسترسی کافی ندارند. محدودیت‌های اجتماعی، انگ و تبعیض علیه زنان، همراه با ضعف نظام بهداشت و کم‌بود مرکزهای تخصصی، باعث شده که شمار زیادی از زنان مبتلا به اعتیاد از دریافت کمک‌های لازم محروم بمانند یا دیرهنگام به خدمات درمانی مراجعه کنند.

در حالی که از ممنوعیت آموزش بالاتر از صنف ششم برای دختران نزدیک به پنج سال می‌گذرد، دیدبان حقوق افغانستان بار دیگر خواستار بازگشایی مکتب‌ به روی همه تمام دختران و زنان در افغانستان شد. این نهاد به نقل از یک دختر بازمانده از آموزش در حساب کاربری ایکس خود نوشته است: «من هنوز با امید به فردا نگاه می‌کنم. شاید دروازه‌ها‌ امروز بسته باشند؛ اما رؤیاها متوقف نمی‌شوند.» دیدبان حقوق افغانستان پیش از این نیز به شکل دوام‌دار خواستار فراهم‌شدن فرصت بازگشت همه دختران به صنف‌های درسی شده است. حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت در تابستان ۱۴۰۰، آموزش بالاتر از صنف ششم را برای دختران ممنوع کردند و هنوز روشن نیست که چه زمانی دختران می‌توانند به مکتب بازگردند. باید گفت که حکومت پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

همیش فالکونر، معاون وزیر امور خارجه‌ی بریتانیا، پس از دیدار با تیم کریکت زنان پناه‌جوی افغانستان، با تمجید از انگیزه و توانایی این بازیکنان، بر ضرورت ایستادگی در برابر سیاست‌ها و محددودیت‌ها علیه زنان و دختران در افغانستان تاکید کرده است. آقای فالکونر با انتشار تصویرهایی از این دیدار در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که از دیدار دوباره با تیم کریکت زنان پناه‌جوی افغانستان، بازدید آنان از ساختمان پارلمان بریتانیا و تماشای مهارت‌های‌شان در زمین کریکت خرسند شده است. وی در ادامه تاکید کرد که شور و انگیزه این بازیکنان یادآور این واقعیت است که جامعه‌ی جهانی باید در برابر رفتار «وحشت‌ناک» حکومت فعلی با زنان و دختران افغانستان بایستد. تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد که معاون وزیر خارجه بریتانیا با تیم زنان کریکت افغانستان، کریکت بازی کرده است. تیم کریکت زنان پناهنده افغانستان به دعوت هیئت کریکت بریتانیا و ولز برای برگزاری مسابقات نمایشی وارد این کشور شده است. اعضای این تیم سوم سرطان نیز با چارلز سوم، پادشاه بریتانیا، دیدار کردند. خانواده سلطنتی بریتانیا پس از آن دیدار اعلام کرد که زنان و دختران در افغانستان از حق ورزش محروم شده‌اند و همزمان با محدودیت‌های گسترده در زمینه آموزش، اشتغال و حضور در عرصه عمومی روبرو هستند. تیم کریکت زنان افغانستان در سال ۲۰۱۰ میلادی تاسیس شد، اما پس از بازگشت حکومت سرپرست به قدرت، جایگاه رسمی خود را به‌عنوان تیم ملی از دست داد. بیشتر بازیکنان این تیم افغانستان را ترک کردند و شماری از آنان اکنون در استرالیا زندگی می‌کنند.

دفتر «کمک‌های بشردوستانه اتحادیه اروپا در آسیا و اقیانوسیه» در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که سلامت مادران در افغانستان زیر سلطه‌ی حکومت سرپرست با بحران جدی روبرو است. اين نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود از بدتر شدن وضعیت سلامت مادران در افغانستان هشدار داده و گفته است که محدودیت‌ها بر آموزش صحی زنان و دسترسی محدود به خدمات صحی، وضعیتی را که از پیش نیز بحرانی بود، وخیم‌تر کرده است. چندی پیش، اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده‌‌ی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان نیز نسبت به وضعیت وخیم صحی زنان در افغانستان ابراز نگرانی کرده بود. این نهاد با اشاره به بلند بودن نرخ مرگ‌ومیر مادران در افغانستان گفته بود که محدودیت‌ها بر مشارکت زنان و آموزش آن‌ها در رشته‌های طبی، دسترسی مادران و نوزادان به خدمات حیاتی و نجات‌بخش را محدود کرده است. قابل ذکر است که طی دست‌کم پنج سال گذشته محدودیت‌های گسترده‌ای به‌ویژه بر کار و آموزش زنان و دختران در کشور وضع شده است. در حال حاضر زنان و دختران حق تحصیل در رشته‌های نیمه‌عالی طبی را ندارند. براساس گزارش سازمان ملل، محدودیت‌ها بر آموزش دختران و اشتغال زنان، افغانستان را تا سال ۲۰۳۰ میلادی با کمبود بیش از ۲۵ هزار معلم و کارمند زنِ بخش صحت مواجه خواهد کرد. بارها سازمان‌های بین‌المللی گفته‌اند که محدودیت‌ها بر آموزش و فعالیت کارمندان صحی زن، نظام صحی افغانستان را تضعیف کرده است.