برچسب: محدودیت

3 ساعت قبل - 79 بازدید

اتحاد فعالان حقوق بشر در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است در آستانه‌ی سومین سال تأسیس این نهاد، نشست «حلقه صلح و همبستگی» را با اشتراک ده‌ها شهروند اهل افغانستان در شهر ونکوور کانادا برگزار کرده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که اين نشست به هدف ایجاد فضای امن برای گفتگو، شناخت متقابل و بررسی موانع همبستگی میان شهروندان برگزار شده است. در اعلامیه آمده است که در این نشست شماری از شهروندان کشور به‌شمول زنان، جوانان و چهره‌های اجتماعی شرکت کرده بودند. اتحاد فعالان حقوق بشر تاکید کرده است آنها در درباره‌ی وضعیت جامعه‌، موانع موجود در برابر همبستگی و راه‌های ایجاد ارتباط و همکاری گفت‌وگو کردند. برگزارکنندگان این نشست گفته‌اند که ساختن جامعه‌ی مشترک لزوماً به معنای حذف تفاوت‌ها نیست، بلکه با حفظ تفاوت‌ها، کنار گذاشتن تعصبات و ایجاد حکومت فراگیر می‌توان به همبستگی رسید. اتحاد فعالان حقوق بشر اعلام کرده است که نشست «حلقه‌ی صلح و همبستگی» نخستین نشست از سلسله‌نشست‌هایی است که ادامه خواهد داشت.

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 59 بازدید

یوناما یا دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که صلح پایدار زمانی معنا دارد که زنان و دختران در شکل‌دهی آینده‌ی جوامع و کشورشان سهم داشته باشند. این سازمان امروز (دوشنبه، ۳۰ سنبله) همزمان با روز جهانی صلح با نشر پستی در حساب کاربری فیسبوک خود نوشته است که موضوع امسال روز جهانی صلح «سرمایه‌گذاری برای صلح؛ برای همه، در همه‌جا و هر روز» است. در اعلامیه آمده است که صلح یک انتخاب فعال و آگاهانه برای ساختن آینده‌ای بهتر است. این نهاد تاکید کرد: «دستیابی به صلح پایدار تنها به معنای نبود جنگ نیست. این امر نیازمند سرمایه‌گذاری دوامدار روی مردم، آموزش، فرصت‌های عایداتی و کرامت انسانی است.» یوناما در ادامه افزوده است که صلح پایدار بر پایه‌ی شمولیت استوار است و زمانی استحکام بیشتری می‌یابد که زنان و دختران به‌گونه‌ی معنادار در شکل‌دهی آینده‌ی جوامع و کشورشان سهم داشته باشند. همچنین آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد نیز در اعلامیه‌ای گفته است که با جهانی روبرو هستیم که صلح در آن به‌گونه‌ای خطرناک کمیاب شده است و جوامع بر اثر خشونت و اختلافات متزلزل شده‌اند. گوترش افزوده است که درگیری‌ها در جهان از نظر گستردگی و پیچیدگی رو به افزایش‌ هستند، از مرزها فراتر می‌روند و رنج و آسیب‌های گسترده‌ای بر مردم وارد می‌کنند. دبیرکل سازمان ملل متحد از رهبران جهان خواسته است که برای ساختن آینده‌ای صلح‌آمیز برای همه مردم سرمایه‌گذاری کنند.

ادامه مطلب


11 ساعت قبل - 55 بازدید

در حاشیه‌ی هشتادویکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، ایرلند و بنیاد ملاله با همکاری کانادا، دنمارک، مکزیک و پرتگان، نشستی برای بررسی وضعیت زنان افغانستان برگزار کرد. سازمان ملل متحد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که نشستی جانبی را زیر نام «زنان و دختران افغانستان: پنج سال مقاومت، همبستگی و جستجو برای پاسخ‌گویی» برگزار کرده است. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این نشست صبح امروز (دوشنبه، ۳۰ سنبله) برگزار شده است. این نهاد گفته است که در پنج سال گذشته بیش از ۲۰۰ فرمان و قانون برای تحمل محدودیت‌ها بر زنان اعمال شده است. در اعلامیه آمده است، محدودیت‌هایی که در اثر آن، بیش از دو میلیون و ۶۰۰ هزار دختر از دست‌رسی به آموزش متوسطه و عالی محروم شده‌اند و زنان از حضور در عرصه‌ی عمومی کنار زده‌ شده‌اند. سازمان ملل متحد افزوده است که تجربه‌های عینی زنان و دختران در افغانستان باید هم‌چنان در کانون توجه جامعه‌ی بین‌المللی قرار داشته باشد.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 67 بازدید

نمایشگاه «جایی که عدالت زندگی می‌کند» با تمرکز بر روایت‌های مربوط به «سرکوب جنسیتی» در افغانستان و مقاومت زنان و دختران افغانستانی، در شهر نیویورک گشایش یافت. نهاد پژوهش و توسعه امروز (یک‌شنبه، ۲۹ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که نمایشگاه «جایی که عدالت زندگی می‌کند» در کارگاه هنری آنجلینا جولی در نیویورک افتتاح شده است. در اعلامیه آمده است که این نمایشگاه روایت‌هایی از وضعیت زنان و دختران در افغانستان و تجربه‌های آنان از آزار و «سرکوب جنسیتی» را به نمایش می‌گذارد و بر شجاعت زنانی تمرکز دارد که همچنان برای حقوق و آزادی‌های خود مبارزه می‌کنند. این نمایشگاه مجموعه‌ای از اسناد، تصاویر، پیام‌های صوتی و روایات ثبت‌شده از زنان افغانستان را در دسترس عموم قرار داده است. برگزارکنندگان این رویداد تاکید کردند که از زمان بازگشت حکومت سرپرست به قدرت در اسد ۱۴۰۰، بیش از ۱۵۰ فرمان و قانون محدودکننده علیه زنان صادر شده که حق آموزش، کار، رفت‌وآمد و حضور اجتماعی آنان را سلب کرده است. در چارچوب این نمایشگاه، قرار است یک نشست تخصصی ویژه نیز در روز (سه‌شنبه ۳۱ سنبله) در مرکز هنری جولی برگزار شود. در مراسم افتتاحیه، آمینه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد، ملاله یوسف‌زی، برنده‌ی جایزه‌ی نوبل صلح و فعال آموزش دختران و رینا امیری، نماینده‌ی پشین امریکا برای زنان و دختران افغانستان نیز در این برنامه حضور داشته‌اند. نمایشگاه «جایی که عدالت زندگی می‌کند» از ۱۶ تا ۲۶ سپتامبر در کارگاه هنری جولی در نیویورک امریکا برگزار شده است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 66 بازدید

کاروان ورزشی افغانستان در بیستمین دوره‌ی بازی‌های آسیایی با حضور ورزشکاران دختر در بازی‌های ‏آسیا در جاپان شرکت کرد. این دوره‌ی بازی‌های آسیایی از روز گذشته (شنبه، ۲۸ سنبله) در شهر ‏ناگویا در جاپان رسما آغاز شد. این بازی‌ها ۱۶ روز ادامه خواهد داشت و ورزشکاران از ۴۵ کشور ‏در رشته‌های مختلف رقابت می‌کنند. کاروان ورزشی افغانستان با پرچم‌داری لاله کارگر، ملی‌پوش بوکس و محمد خالد هوتک، ملی‌پوش ووشو، دوره بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ در جاپان رژه رفت. افغانستان در این دوره با ۴۶ ورزشکار، از جمله هفت ورزشکار زن، در رقابت‌های آسیایی ناگویا حضور دارد. رسانه‌های تحت کنترول حکومت سرپرست گزارش داده‌اند که ۳۲ ورزشکار از افغانستان در ‏نُه رشته در رقابت‌ها اشتراک می‌کنند.‏ این سومین میزبانی جاپان از بازی‌های آسیایی و نخستین میزبانی این کشور پس از بازی‌های هیروشیما در سال ۱۹۹۴ است. در این دوره حدود ۱۷ هزار ورزشکار و مسوول در ۴۳ رشته ورزشی با یکدیگر رقابت می‌کنند. بازی‌های آسیایی ناگویا از ۱۹ سپتامبر تا ۴ اکتوبر ادامه خواهد داشت و در مجموع ۴۶۹ مدال طلا توزیع می‌شود. حکومت فعلی در افغانستان ورزش زنان را ممنوع کرده است.‏

ادامه مطلب


2 روز قبل - 81 بازدید

نهاد «افغانستان عاری از پولیو» از خانواده‌ها خواسته است تا کودکان‌شان را در کمپاین جدید واکسیناسیون فلج اطفال واکسن کنند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که مردم و خانواده‌ها برای محو این بیماری در کشور سهم بگیرند. در اعلامیه آمده است که کمپاین آینده واکسیناسیون فلج اطفال از روز (دوشنبه، ۳۰ سنبله) آغاز می‌شود. نهاد «افغانستان عاری از پولیو» بر مشارکت خانواده‌ها در برنامه‌های واکسیناسیون تاکید کرده و از آنان خواسته است تا فرصت واکسن ‌شدن کودکان را از دست ندهند. این در حالی است که بیماری فلج اطفال در افغانستان هنوز به‌گونه کامل ریشه‌کن نشده و موارد جدید ابتلا به این بیماری نیز در کشور ثبت شده است. ثبت موارد جدید پولیو، نگرانی‌ها درباره ادامه انتقال این بیماری را افزایش داده و نهادهای صحی بر واکسن ‌شدن کودکان و همکاری خانواده‌ها برای جلوگیری از گسترش آن تاکید دارند. سازمان جهانی صحت اعلام کرد که در سال جاری میلادی شمار موارد مثبت بیماری پولیو در افغانستان به ۱۹ مورد رسیده است. همچنین در این سال ۵۸ مورد مثبت محیطی بیماری پولیو در افغانستان ثبت شده است. این در حالی است که سال گذشته‌ی میلادی نیز ۲۱ مورد مثبت انسانی بیماری پولیو و ۹۴ مورد محیطی آن در افغانستان ثبت شده بود. افغانستان و پاکستان در حال حاضر تنها کشورهای جهان اند که بیماری پولیو در آن‌ها ریشه‌کن نشده است.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 168 بازدید

مشکل زمانی دشوارتر می‌شود که معاش با تأخیر پرداخت شود. گزارش‌های مربوط به کارکنان صحی بلخ نیز از مشکلات مالی و تأخیر معاش و تأثیر آن بر زندگی کارکنان صحی حکایت دارد. در یکی از گزارش‌های منتشرشده در سال ۲۰۲۶، یک نرس در شفاخانه حوزوی ابوعلی سینای مزارشریف گفته بود که معاش خود را معمولاً با دو تا سه ماه تأخیر دریافت می‌کند و با وجود مشکلات اقتصادی ناچار است به کارش ادامه دهد. برای کارمندی که معاش تنها منبع درآمد اوست، تأخیر چندماهه فقط یک مشکل اداری نیست؛ یعنی کرایه، خوراک، رفت‌وآمد و دیگر هزینه‌های زندگی باید با پولی تأمین شود که هنوز دریافت نشده است. با وجود همه این دشواری‌ها، استعفا برای او آسان نیست. او برای رسیدن به این شغل درس خوانده، آموزش دیده و سال‌ها تلاش کرده است. در شرایطی که پیدا کردن یک کار مناسب برای زنان همیشه آسان نیست، ترک شغلی که برای به دست آوردنش زحمت کشیده، تصمیم ساده‌ای نیست. از سوی دیگر، هیچ تضمینی وجود ندارد که اگر امروز استعفا بدهد، فردا بتواند کار دیگری پیدا کند. به همین دلیل، بسیاری از سختی‌ها را تحمل می‌کند و دوباره صبح روز بعد به شفاخانه برمی‌گردد. فشار کاری زمانی بیشتر می‌شود که شمار بیماران افزایش پیدا کند. شفاخانه‌های بزرگ بلخ تنها پذیرای بیماران شهر مزارشریف نیستند و بیماران بسیاری از مناطق و ولایت‌های اطراف نیز برای درمان به این مراکز مراجعه می‌کنند. در گزارش‌های مربوط به شفاخانه حوزوی ابوعلی سینای بلخی نیز از افزایش ظرفیت این شفاخانه و هم‌زمان کمبود داکتران، کارکنان صحی و خدماتی گزارش شده است. اما برای نرس‌ها، این کمبود فقط یک رقم یا جمله در گزارش‌ها نیست؛ یعنی وقتی تعداد بیماران زیاد می‌شود، همان نیروی محدود باید کار بیشتری انجام دهد و فشار بیشتری را تحمل کند. او می‌گوید وقتی تعداد بیماران زیاد می‌شود، حتی فرصت فکر کردن هم ندارد. باید وضعیت بیمار را بررسی کند، دوا و وسایل لازم را آماده سازد، به بیمار دیگری پاسخ بدهد و هم‌زمان نگران بیماری باشد که در اتاق دیگر منتظر اوست. «گاهی یک مریض را تمام نکرده، مریض دیگر صدا می‌زند. هنوز پیش آن یکی نرفته، از اتاق دیگر صدای نرس می‌آید. آدم نمی‌داند اول کدام طرف برود.» در چنین لحظاتی، سرعت عمل برای او یک ضرورت است؛ اما پشت این سرعت، فشار ذهنی زیادی وجود دارد، زیرا او باید در میان خستگی و ازدحام، مراقب باشد اشتباهی رخ ندهد. با وجود تمام این مشکلات، او هنوز از شغلش متنفر نشده است. چیزی که باعث شده همچنان لباس سفید بپوشد، لحظه‌هایی است که یک بیمار بهتر می‌شود. لحظه‌ای که بیماری پس از چند روز بستری بودن حالش خوب می‌شود، یا کودکی که ساعت‌ها گریه کرده آرام می‌گیرد، برای او ارزش زیادی دارد. گاهی یک تشکر ساده از سوی یک مادر یا پدر، خستگی یک روز کامل را برای چند لحظه از ذهنش دور می‌کند. «وقتی مریض خوب می‌شود، خوش می‌شوم. وقتی یک مادر می‌آید و می‌گوید تشکر، بچه‌ام بهتر شد، همان یک جمله باعث می‌شود فکر کنم شاید این همه خستگی بی‌فایده نبوده باشد.» اما این لحظه‌های خوب نمی‌تواند مشکلات زندگی او را از بین ببرد. او همچنان باید هزینه‌های خانه و رفت‌وآمد را بپردازد و با معاشی زندگی کند که خودش آن را ناکافی می‌داند. فشار کاری و برخوردهای نامناسب نیز هر روز بخشی از توان جسمی و روانی او را می‌گیرد. گاهی ممکن است بعد از پایان یک شیفت سنگین، تنها چیزی که می‌خواهد سکوت باشد؛ نه صحبت، نه رفت‌وآمد و نه شنیدن صدای دیگری. با این حال، صبح روز بعد دوباره باید برخیزد و همان مسیر را طی کند. یک شب، زمانی که شیفتش تقریباً تمام شده بود، دوباره یکی از بیماران به کمک نیاز پیدا کرد. ساعت از هشت شب گذشته بود و خستگی از چهره‌اش پیدا بود. می‌توانست بگوید شیفتم تمام شده است. می‌توانست چند دقیقه صبر کند تا فرد دیگری به بیمار رسیدگی کند. اما دوباره به طرف تخت رفت. شاید همین لحظه ساده، تمام تناقض زندگی او را نشان می‌دهد؛ زنی که خودش به حمایت نیاز دارد، اما هر روز باید از دیگران مراقبت کند. او نمی‌خواهد مردم فقط به این دلیل که نرس است، تصور کنند که خستگی ندارد. می‌خواهد مردم بدانند پشت لباس سفید، یک انسان ایستاده است؛ انسانی که خانواده دارد، مشکل دارد، هزینه زندگی دارد، گرسنه می‌شود، خسته می‌شود و گاهی خودش نیز به یک جمله آرامش‌بخش نیاز دارد. «ما هم خانواده داریم، مشکل داریم، کرایه داریم، گرسنه می‌شویم و خسته می‌شویم. فقط چون لباس سفید پوشیده‌ایم، معنی‌اش این نیست که درد نداریم.» صبح روز بعد، همه چیز دوباره از نو آغاز می‌شود. او لباس سفیدش را می‌پوشد، موهایش را مرتب می‌کند، کیفش را برمی‌دارد و راه شفاخانه را در پیش می‌گیرد. شاید همان روز دوباره کسی بر سرش فریاد بزند، شاید خانواده‌ای از تأخیر ناراحت باشد، شاید مسئول شفاخانه کاری از او بخواهد که انجام دادنش در آن شلوغی دشوار باشد و شاید دوباره ساعت‌ها سرپا بایستد و ناهارش سرد شود. شاید حتی بار دیگر فرصت نوشیدن آب را پیدا نکند؛ اما باز هم می‌رود، چون پشت درهای شفاخانه بیمارانی منتظرند و در آن لحظه، کسی باید کنار آنان باشد. برای دیگران، لباس سفید او شاید فقط نشانه یک شغل باشد؛ اما برای خودش، یادآور سال‌هایی است که برای رسیدن به این جایگاه درس خوانده و تلاش کرده است. اکنون برای حفظ همین شغل، هر روز بخشی از توان و آرامش خود را هزینه می‌کند. او شاید نتواند همه مشکلات زندگی‌اش را تغییر دهد، اما هنوز می‌تواند دست بیماری را بگیرد، به یک مادر اطمینان بدهد، وضعیت یک کودک را بررسی کند و در لحظه‌ای که خانواده‌ای احساس درماندگی می‌کند، کنارشان بایستد. شاید ما هنگام دیدن یک نرس، فقط لباس سفید او را ببینیم؛ اما پشت آن لباس، داستان انسانی وجود دارد که خودش نیز خسته می‌شود، درد می‌کشد و نگرانی‌های خودش را دارد. با این تفاوت که هر صبح، پیش از آن‌که به دردهای خودش فکر کند، راه شفاخانه را در پیش می‌گیرد. شاید همین است معنای پنهان لباس سفید؛ لباسی که برای دیگران نشانه مراقبت است، اما برای زنی که آن را می‌پوشد، یادآور مسئولیتی است که با وجود خستگی، فشار، معاش کم و دشواری‌های زندگی، هنوز آن را رها نکرده است. و شاید پشت هر «نرس صاحب» که در راهروهای شلوغ شفاخانه شنیده می‌شود، انسانی ایستاده باشد که خودش هم گاهی نیاز دارد کسی بپرسد: «خسته نیستی؟» بخش اول... نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


5 روز قبل - 81 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در افغانستان از حکومت سرپرست خواسته است که بی‌درنگ مکاتب و دانشگاه‌ها را به روی دختران باز کنند. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۲۶ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که افغانستان تنها کشور در جهان است که در آن آموزش دختران بالاتر از مقطع ابتدایی، ممنوع است. یونیسف در ادامه تاکید کرده است: «مقام‌های حاکم محدودیت‌های آموزشی را لغو کنند و به همه دختران و زنان اجازه دهند تا بی‌درنگ به مکاتب و دانشگاه‌ها بازگردند.» صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که در پنج سالی که حکومت فعلی در قدرت هستند، بیش از ۲.۶ میلیون دختر از آموزش محروم شدند. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 127 بازدید

وزارت تحصیلات عالی حکومت سرپرست در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که جواز فعالیت دانشگاه ‏خصوصی خاتم‌النبیین را لغو کرده و دروازه‌های ساختمان این ‏دانشگاه در کابل و نمایندگی آن در غزنی مسدود شده است. ضیاءالله هاشمی، سخنگوی وزارت تحصیلات عالی ‏امروز (چهارشنبه، ۲۵ سنبله) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود، دلیل لغو جواز این ‏دانشگاه را «عدم رعایت پالیسی‌های این وزارت، توهین به ‏ارزش‌های اسلامی و استفاده‌ی نادرست از حیثیت و جایگاه ‏دانشگاه» عنوان کرد. وی در ادامه تاکید کرده است که شورای رهبری وزارت تحصیلات عالی، تصمیم لغو ‏جواز دانشگاه خاتم‌النبیین گرفته است. او افزوده است که دانشجویان برحال دانشگاه ‏خاتم‌النبیین به سایر دانشگاه‌های خصوصی معرفی می‌شوند. قابل ذکر است که دانشگاه خاتم‌النبیین، یکی از دانشگاه‌های خصوصی معتبر ‏افغانستان به شمار می‌رفت.‏ محمدجواد محسنی، رییس تلویزیون تمدن و عبدالقیوم سجادی، ‏عضو ‏پیشین مجلس نمایندگان از مالکان این دانشگاه هستند. همچنین محمدجواد محسنی با نشر اعلامیه‌ای گفته است که فعالیت این دانشگاه پس از نزدیک به بیست سال فعالیت علمی، آموزشی و پژوهشی، در پی فشارهای وزیر عدلیه و با همراهی افرادی در وزارت تحصیلات عالی متوقف و جواز فعالیت آن لغو شده است. او تاکید کرد: «پس از آن‌که ادعاهای وزیر عدلیه درباره غصبی‌بودن زمین، وابستگی حزبی دانشگاه و سایر اتهامات مطرح‌شده با ارائه اسناد، مدارک و دلایل مستدل رد شد، وزیر عدلیه طی مکتوبی به وزارت تحصیلات عالی خواستار توقف فعالیت دانشگاه شد. در این مکتوب به موضوع مذهب و قومیت نیز اشاره شده و در صورت نیاز، متن آن رسانه‌ای خواهد شد.» وی افزوده است که وزیر تحصیلات عالی با ادعاهای وزیر عدلیه موافق نبود و طرفدار حفظ دانشگاه بود و به همین دلیل موضوع را طی مکتوبی از رهبری حکومت در قندهار استعلام کرد. حکومت سرپرست چندی قبل تلویزیون تمدن و مدرسه خاتم‌النبیین را ‏نیز بسته کرده بود. وزارت عدلیه‌ اعلام کرده بود که ‏زمین این ‏رسانه و مدرسه‌ی دینی، غصبی است.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 109 بازدید

تاج‌الدین اویوالی، نماینده یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که تشخیص و درمان زودهنگام سوءتغذیه می‌تواند جان کودکان افغانستان را نجات دهد. آقای اویوالی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در یک مرکز صحی در مزارشریف، کودکی که دچار سوءتغذیه شدید شده بود، پس از دریافت درمان زودهنگام اکنون وضعیت جسمی‌اش بهبود یافته و قوی‌تر شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که این سازمان و شرکای آن می‌توانند با تشخیص به‌موقع و درمان سوءتغذیه، از مرگ کودکان جلوگیری کنند. سوءتغذیه از مشکلات جدی صحی در میان کودکان افغانستان به شمار می‌رود که سالانه تعداد زیادی از کودکان به‌دلیل دسترسی نداشتن به خدمات درمانی جان خود را از دست می‌هند. همچنین یونیسف پیشتر نیز اعلام کرده بود که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان از سوءتغذیه رنج می‌برند که از این میان، حدود یک میلیون کودک به سوءتغذیه شدید و تهدیدکننده مبتلا هستند.

ادامه مطلب