برچسب: محدودیت

17 ساعت قبل - 65 بازدید

یونسکو: افغانستان با شدیدترین بحران‌های آموزشی در جهان روبرو است

یونسکو و یونیسف در یک گزارش مشترک وضعیت نظام آموزشی در افغانستان را یکی از شدیدترین بحران‌های آموزش و یادگیری در جهان خواند و از نبود فرصت آموزش به دختران، کاهش سطح سواد کودکان در مکتب‌های ابتدائیه، نبود ساختمان مکتب‌ها، کمبود آموزگاران، به‌ویژه آموزگاران زن، نبود بودجه برای زیرساخت‌ها در نظام آموزشی و دیگر موارد اشاره شده است. در این گزارش سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) و صندوق کودکان سازمان ملل (یونیسف) گفته‌اند که ۹۳ درصد کودکان تا پایان دوره ابتدایی قادر به خواندن و درک یک متن ساده و متناسب با سن خود نیستند. در «گزارش وضعیت آموزش افغانستان ۲۰۲۵» آمده است که دستاوردهای حدود دو دهه در زمینه دسترسی به آموزش، از سال ۲۰۲۱ میلادی به این‌سو به‌دلیل سیاست‌های محدودکننده، کمبود مزمن سرمایه‌گذاری، محدودیت‌های مالی ناشی از تحریم‌ها و هم‌زمانی بحران‌های انسانی، به‌طور چشمگیری از میان رفته است. در گزارش آمده است که این عوامل باعث شده میلیون‌ها کودک، به‌ویژه دختران، از آموزش محروم شوند و کیفیت یادگیری در همه سطوح افت کند. بر بنیاد این گزارش، شمار دانش‌آموزان دوره ابتدایی در سال ۲۰۲۴ میلادی به حدود ۶ میلیون و ۷۷۰ هزار تن رسیده، اما رشد ثبت‌نام نسبت به سال پیش از آن متوقف شده است. از این تعداد، حدود ۳ میلیون و ۷۸۰ هزار تن پسر و نزدیک به ۲ میلیون و ۹۸۰ هزار تن دختر بوده‌اند. فقر، نیاز خانواده‌ها به کار کودکان و افت کیفیت آموزش، از عوامل اصلی کاهش مشارکت عنوان شده است. در گزارش آمده است که پس از اعلام ممنوعیت دختران بالاتر از صنف ششم از آموزش در سال ۲۰۲۲ میلادی،‌ مشارکت دختران در این زمینه به صفر رسیده و تا پایان ۲۰۲۵ چنین بوده است. یونسکو و یونیسف برآورد می‌کنند که تا اکنون حدود ۲.۲ میلیون دختر نوجوان از آموزش متوسطه محروم شده‌اند و هر سال تحصیلی نزدیک به ۳۹۷ هزار دختر دیگر نیز از ادامه تحصیل بازمی‌مانند. همچنین بیش از ۲ میلیون و ۱۳۰ هزار کودک در سن آموزش ابتدایی هنوز از مکتب بازمانده‌اند که حدود ۶۰ درصد آن‌ها دختر هستند. ثبت‌نام در مقطع متوسطه به‌طور کلی کاهش یافته است. یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که شمار دانش‌آموزان این مقطع از اوج ۱ میلیون و ۴۲۰ هزار تن در سال ۲۰۲۱، به حدود ۱ میلیون و ۱۰ هزار تن در سال ۲۰۲۴ کاهش یافته است؛ کاهشی که هم ناشی از حذف کامل دختران و هم افت مشارکت پسران بوده است. در آموزش عالی، شکاف جنسیتی به‌شدت افزایش یافته است. در گزارش آمده که در سال ۲۰۲۴، شمار دانشجویان مرد ۱۸۸ هزار و ۹۵۷ تن و شمار دانشجویان زن تنها هزار و ۲۴۴ تن بوده است. در سال ۲۰۲۳، بیش از ۴۳ هزار مرد به‌عنوان دانشجوی جدید وارد دانشگاه‌ها شدند، در حالی که هیچ زنی اجازه ثبت‌نام نداشت. همچنین شمار استادان زن نیز از سال ۲۰۱۹ تاکنون حدود ۷۰ درصد کاهش یافته است. گزارش می‌گوید پیامدهای یادگیری در افغانستان از بدترین‌ها در سطح جهان است. بیش از ۹۰ درصد کودکان ده‌ساله نمی‌توانند یک متن ساده را بخوانند. در گزارش آمده که این وضعیت افغانستان را بسیار پایین‌تر از میانگین جنوب آسیا قرار می‌دهد و آنچه «مکتب بدون یادگیری» توصیف شده را نشان می‌دهد. در گزارش آمده که کمبود معلمان آموزش‌دیده، به‌ویژه معلمان زن، ضعف نظام ارزیابی و کمبود مواد آموزشی، بحران را تشدید کرده است. بر بنیاد این گزارش، نزدیک به نیمی از مکتب‌ها ساختمان ایمن ندارند، حدود ۷۹ درصد فاقد برق‌اند و بسیاری به آب سالم، خدمات بهداشتی یا دیوار حفاظتی دسترسی ندارند. در گزارش آمده که این مسائل به‌ویژه حضور دختران را کاهش می‌دهد. همچنین بیش از هزار مکتب به‌دلیل جنگ، آسیب یا بلایای طبیعی همچنان بسته‌اند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 57 بازدید

نشر تصاویر زنده‌جان در ارزگان ممنوع شد

مرکز خبرنگاران افغانستان (AFJC) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که نشر تصاویر زنده‌جان و مصاحبه‌ی تصویری در ولایت ارزگان نیز ممنوع شده است. اين مرکز امروز (پنج‌شنبه، ۱۸ جدی) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این محدودیت از سوی ریاست امر به معروف و نهی از منکر در این ولایت وضع شده است و ولایت ارزگان بیست و چهارمین ولایتی ا‌ست که نشر تصاویر زنده‌جان در رسانه‌های آن به‌صورت جدی و رسمی ممنوع شده است. مرکز خبرنگاران افغانستان در ادامه نوشته که ریاست اطلاعات و فرهنگ ارزگان دیروز در جلسه‌ای به خبرنگاران محلی این ولایت دستور داده که رسانه‌ها باید از گرفتن تصویر و نشر آن خودداری کنند. قابل ذکر است که پیش از این، نشر تصاویر زنده‌جان در ولایت‌های قندهار، تخار، بادغیس، هلمند، ننگرهار، نورستان، فراه، نیمروز، بدخشان، بغلان، جوزجان، زابل، پروان، قندوز، بامیان، دایکندی، فاریاب، پنجشیر، لغمان، سرپل، بلخ، هرات و پکتیا، به‌صورت رسمی ممنوع شده بود. عبدالحی عمری، رییس اطلاعات و فرهنگ ارزگان گفته است: «اگر کسی از این قانون سرپیچی کند، قانون‌شکن تلقی می‌شود و با او برخورد قانونی خواهد شد.» مرکز خبرنگاران در ادامه تاکید کرده است که به دستور رییس اطلاعات و فرهنگ ارزگان، خبرنگاران این ولایت نباید تصویر بگیرند و یا مصاحبه تصویری انجام دهند. این مرکز گفته است که این دستور حکومت سرپرست، محدودیت‌های کاری برای رسانه‌ها را تشدید کرده و سبب توقف فعالیت و یا تغییر ماهیت ده‌ها تلویزیون و رادیو شده است. مرکز خبرنگاران افغانستان، اعمال ممنوعیت نشر تصاویر زنده‌جان در رسانه‌ها را محکوم کرده و گفته این محدودیت دسترسی مردم به اطلاعات را که پیش‌تر نیز بسیار محدود شده بود، دشوارتر می‌کند. این مرکز از حکومت فعلی خواسته است که با تجدیدنظر و لغو این دستور، فضای لازم برای فعالیت آزادانه و بدون ترس رسانه‌ها را فراهم کند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 71 بازدید

وزیر خارجه‌ی اسپانیا: به حمایت از زنان افغانستان ادامه می‌دهیم

پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا درتازه‌ترین مورد از اتاقی که به‌نام «زنان و دختران افغانستان» در وزارت امور خارجه‌ی این کشور نام‌گذاری شده بود، رونمایی کرد. در این مراسم شماری از فعالان حقوق زن، از جمله فوزیه کوفی، عضو پیشین پارلمان افغانستان حضور داشتند و خوزه مانوئل آلبارس، وزیر امور خارجه‌ی اسپانیا گفت که به حمایت از زنان و دختران افغانستان ادامه می‌دهد. وی در ادامه تاکید کرده است که هدف از رونمایی از این لوحه‌ی یادبود، پاسداشت از زنان و دختران افغانستان است که برای حقوق و آزادی خود مبارزه می‌کنند. او در افزوده است که سیاست خارجی اسپانیا همچنان به حمایت و اعطای حق اظهارنظر به زنان افغانستان ادامه خواهد داد. زنان و دختران افغانستان طی چهار سال گذشته، با محدودیت‌های شدیدی روبرو هستند و از حق اساسی‌شان، از جمله آموزش و کار، محروم‌ اند. در این چهار سال، علی‌رغم انتقادهای جهانی از سیاست‌های حکومت سرپرست افغانستان علیه زنان، این دولت سیاست‌های محدودکننده‌ی خود را تشدید کرده است. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 16 بازدید

عضو پارلمان بریتانیا: پشت کردن به زنان افغانستان «خیانت به زنان جهان» است

آلیس مک‌دونالد، عضو پارلمان بریتانیا درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که اگر دولت این کشور به «بحران حقوق زنان، آپارتاید جنسیتی و تقلب در افغانستان» پشت کند، نه تنها به زنان این کشور «خیانت» کرده، بلکه این «خیانت» در برابر زنان در سراسر جهان است. خانم مک‌دونالد با نشر اعلامیه‌ای در پارلمان بریتانیا گفته است: «ما نمی‌توانیم آنان را رها کنیم. ما به‌عنوان حزبی که اکنون در دولت است و همواره در داخل و خارج از کشور از حقوق زنان دفاع کرده، باید نقش خود را ایفا کنیم. اگر به این بحران، به آپارتاید جنسیتی و به تقلب در افغانستان پشت کنیم، نه‌ تنها به افغانستانی افغان خیانت کرده‌ایم، بلکه به زنان در سراسر جهان نیز خیانت کرده‌ایم.» این عضو پارلمان بریتانیا در ادامه تاکید کرده است که وضعیت زنان و دختران در افغانستان «ویران‌کننده» است، اما کشورش و جهان نباید تسلیم شود؛ چون زنان افغانستان «قطعاً» تسلیم نشده‌اند. وی به این باور است که زنان افغانستان مصمم و الهام‌بخش هستند و با وجود چالش‌هایی که با آن روبرو هستند، همچنان راه‌هایی برای اداره کسب‌وکارها و فعالیت در خط مقدم پیدا می‌کنند. همچنین آلیس مک‌دونالد بر بنیاد نقل قولی، تاکید کرده است: «بدون مقابله با سرکوب نظام‌مند زنان و دختران افغانستان، هرگز به برابری جهانی دست نخواهیم یافت. اهمیت این موضوع را نمی‌توان دست‌کم گرفت؛ نه فقط برای زنان افغان، بلکه برای حقوق و آزادی‌هایی که زنان در سراسر جهان با زحمت فراوان به دست آورده‌اند.» او افزوده است که این فقط یک مسئله‌ی اخلاقی نیست، بلکه یک مسئله‌ی امنیتی نیز هست؛ چون برابری جنسیتی برای دستیابی به صلح پایدار و ماندگار ضروری است. این عضو پارلمان بریتانیا تصریح کرد که بنابراین باید به ارزش‌های جهانی و بریتانیا پابند باید بود و آن‌ها را با افتخار به نمایش گذاشت تا نشانه‌ای از امید برای ستمدیدگان در سراسر جهان باشد و هر کاری از دست‌ این کشورها به‌ویژه بریتانیا بر می‌آید برای حمایت از حقوق زنان و دختران در افغانستان انجام دهند. در حالی این عضو پارلمان بریتانیا از حقوق زنان و دختران افغانستان دفاع می‌کند که حکومت سرپرست پس از برگشت به قدرت در آگوست ۲۰۲۱ میلادی، به تدریج اکثر حقوق اساسی و انسانی زنان را سلب کرده و آنان را حتی از رفتن به مکتب‌های بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها نیز منع کرده‌اند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 35 بازدید

بخش زنان سازمان ملل: زنان در سال ۲۰۲۵ پیشگام تغییرات تحول‌آفرین بودند

بخش زنان سازمان ملل (UN Women) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که سال ۲۰۲۵ میلادی، سالی بود که زنان از عقب‌نشینی خودداری کرده و پیشگام تغییرات تحول‌آفرین در جهان بوده‌اند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که زنان در سراسر جهان پیشگام تحولات مهم بوده‌اند و از پایان خشونت علیه زنان و دختران تا مشارکت برابر در تصمیم‌گیری و نقش‌آفرینی در صلح و امنیت فعالانه عمل کرده‌اند. در حالی بخش زنان سازمان ملل متحد از نقش زنان و دختران در ایجاد تغییرات مهم سخن می‌گوید که زنان و دختران در افغانستان یکی از سخت‌ترین شرایط ممکن را در سال ۲۰۲۵ میلادی تجربه کرده‌اند. محدودیت‌های شدید بر آموزش، کار و حضور اجتماعی همچنان بر زندگی میلیون‌ها زن و دختر سایه افکنده و فرصت‌های آنان برای مشارکت در جامعه را کاهش داده است. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 44 بازدید

اتحادیه اروپا: زمینه آموزش برای بیش از پنج هزار کودک افغان فراهم شد

دفتر کمک‌های بشردوستانه اتحادیه اروپا در آسیا درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زمینه آموزش برای پنج هزار و ۲۵۰ کودک در افغانستان فراهم شده است. این دفتر امروز (سه‌شنبه، ۱۶ جدی) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این کودکان پیش از آن به آموزش دسترسی نداشتند. دفتر کمک‌های بشردوستانه اتحادیه اروپا در ادامه تاکید کرده است که صنف‌های «جامعه‌محور»  راه‌اندازی شده‌اند تا کودکان محروم از آموزش بتوانند بیاموزند و آینده خود را بسازند. در حالی این نهاد از دسترسی کودکان به آموزش خبر می‌دهد که یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد می‌گوید که چهار میلیون کودک در افغانستان از آموزش محروم هستند. یونیسف می‌افزاید که بیش‌تر کودکان به دلیل نبود ساختمان مکتب، کمبود آب آشامیدنی، نبود خدمات بهداشتی و کمبود معلم از آموزش محروم‌اند. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 53 بازدید

فاصله‌ای که جان گرفت؛ روایت یک زایمان بی‌امکانات

در یکی از ولسوالی‌های دوردست هرات، جایی که فاصله‌اش با شهر نه فقط به کیلومتر، بلکه به سال‌ها محرومیت و فراموشی حساب می‌شود، زنی زندگی می‌کرد که تمام عمرش شبیه زندگی هزاران زن دیگر افغانستان بود؛ بی‌صدا، پر از زحمت، و همیشه در حاشیۀ مرگ. او نه نامش جایی ثبت شد و نه قصه‌اش پیش از مرگ برای کسی مهم بود، اما نبودنش حالا زندگی یک خانواده را از ریشه تغییر داده است. این زن، از همان روزی که عروس شد، فهمید زندگی یعنی کار بی‌پایان؛ یعنی صبح زود بیدار شدن، وقتی هوا هنوز تاریک است و استخوان‌ها از سردی می‌لرزد، یعنی روشن‌کردن تنور با هیزمی که خودش از دور آورده، یعنی نان پختن با دستانی که ترک‌هایش همیشه می‌سوخت، یعنی آب آوردن از چاهی که هر بار رفتن تا آن، خودش یک رنج جداگانه بود، و یعنی بزرگ‌کردن کودکانی که تمام امیدش به زنده‌ماندن آن‌ها بسته بود. او هیچ‌وقت مریضی‌اش را جدی نگرفت، چون در زندگی‌اش جایی برای مریض‌بودن نبود؛ اگر مریض می‌شد، کار خانه می‌ماند، اگر کار خانه می‌ماند، زندگی از حرکت می‌ایستاد. مثل خیلی از زن‌های افغانستان، یاد گرفته بود درد را بخورد، سکوت کند و ادامه بدهد. وقتی باردار شد، مثل همیشه ترس آرام‌آرام در دلش نشست، چون زن‌های قریه خوب می‌دانستند که بارداری در جایی که شفاخانه نیست، داکتر نیست، دوا نیست و راه درست وجود ندارد، یعنی راه‌رفتن روی لبه‌ی مرگ. با این‌همه، باز هم لبخند می‌زد، باز هم می‌گفت «خدا بزرگ است»، چون امید تنها چیزی بود که هنوز از او نگرفته بودند. ماه‌های بارداری‌اش سخت‌تر از قبل گذشت؛ بدنش ضعیف شده بود، زود خسته می‌شد، شب‌ها درد می‌کشید، اما هیچ‌وقت نگفت که می‌ترسد. فقط گاهی شب‌هنگام، وقتی فکر می‌کرد بچه‌ها خواب‌اند، آه می‌کشید و دستش را روی شکمش می‌گذاشت، انگار با جنینی که در وجودش بود خداحافظی می‌کرد. شب زایمان، دقیقاً شبی شبیه هزاران شب دیگر در قریه بود؛ نه برق درست بود، نه راه، نه آمادگی. دردها ناگهانی شروع شد و خیلی زود از حد عادی گذشت. مادر به خودش می‌پیچید، اما سعی می‌کرد صدا نکند، چون نمی‌خواست کودکانش بترسند. قابله‌ی محلی آمد، نگاه کرد، رنگش پرید و گفت این زایمان ساده نیست و باید به شفاخانه بروند. همین یک جمله، همه را در سکوت فرو برد، چون همه می‌دانستند شفاخانه یعنی چند ساعت راه، یعنی موتر که نیست، یعنی شب تاریک، یعنی سرک خراب، یعنی پولی که در خانه پیدا نمی‌شود، و یعنی امیدی که خیلی زود از بین می‌رود. خون‌ریزی شروع شد و هر دقیقه، جان مادر کمتر می‌شد. نفس‌هایش کوتاه شده بود و چشمانش دنبال کودکانش می‌گشت. دخترش، که حالا روایت می‌کند، گوشه‌ی اتاق نشسته بود، با ترسی که هیچ‌وقت در کودکی‌اش تجربه نکرده بود، و برای اولین‌بار فهمید که مادرها هم می‌میرند. وقتی تصمیم گرفتند او را به شفاخانه ببرند، خیلی دیر شده بود. بدنش سرد شده بود، صدا نداشت، فقط گاهی نفس عمیق می‌کشید. او را روی یک وسیله‌ی ابتدایی گذاشتند و در تاریکی راه افتادند؛ در حالی که هر تکان، خون بیشتری می‌گرفت و هر دقیقه، مرگ را نزدیک‌تر می‌کرد. در میان راه، بدون داکتر، بدون دوا، بدون هیچ‌چیزی جز گریهٔ همراهانش، نفسش برید. همان‌جا، روی همان راه خاکی، مادری جان داد که اگر فقط یک مرکز صحی نزدیک می‌بود، امروز زنده بود. چهار ماه گذشته است، اما برای دخترش، زندگی هنوز در همان شب مانده است. او می‌گوید بعد از مرگ مادر، همه‌چیز تغییر کرد؛ صبح‌ها دیگر کسی نیست که زود بیدار شود، شب‌ها دیگر کسی نیست که دعا بخواند، و خانه‌ای که روزی پر از صدا بود، حالا پر از سکوت است. پدرشان، مردی که خودش هم قربانی همین شرایط است، بعد از مرگ همسرش شکسته‌تر شد؛ کمتر حرف می‌زند، بیشتر خاموش می‌نشیند و گاهی نیمه‌شب نام مادر را صدا می‌زند. دختر می‌گوید او حالا جای مادر را گرفته؛ نان می‌پزد، از خواهر و برادرهایش مراقبت می‌کند، اما هیچ‌وقت نمی‌تواند جای مادری را که با مرگش همه‌چیز را با خود برد، پُر کند. او با صدایی پر از بغض می‌گوید زندگی‌شان بعد از مرگ مادر فقط سخت‌تر نشد، بلکه بی‌معنا شد. می‌گوید ترس همیشه با آن‌هاست؛ ترس از مریضی، ترس از آینده، ترس از این‌که همین سرنوشت دوباره تکرار شود. خواسته‌ی این خانواده، مثل خواسته‌ی هزاران خانواده‌ی دیگر در افغانستان، ساده است: شفاخانه‌های مجهز در روستاها، مراکز صحی نزدیک، داکتر و امکاناتی که مرگ مادرها را عادی نکند. آن‌ها می‌گویند مادرشان برنمی‌گردد، اما شاید با شنیدن این روایت، جان مادر دیگری نجات پیدا کند. این قصه، قصه‌ی یک زن نیست؛ قصه‌ی زندگی واقعی مردم افغانستان است. قصه‌ی زن‌هایی که به‌خاطر فاصله و فقر می‌میرند، و کودکانی که خیلی زود، با درد بزرگ می‌شوند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


5 روز قبل - 62 بازدید

مردی در ننگرهار همسر برادرش را تیرباران کرد

منابع محلی از ولایت ننگرهار می‌گویند که یک مرد در شهر جلال‌آباد، مرکز این ولایت، همسر برادرش را به شکل بسیار فجیع به قتل رسانده است. دست‌کم دو منبع تاکید کردند که این زن روز (یک‌شنبه، ۱۴ جدی) در ساحه‌ی «کمپ‌ها» از مربوطات ناحیه‌ی اول شهر جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار به قتل رسیده است. منبع در ادامه تاکید کرده است که این زن حدود ۳۶ سال سن داشته و توسط برادر شوهرش با شلیک گلوله تفنگچه به شکل بسیار فجیع به قتل رسیده است. منبع دلیل این قتل را خشونت خانوادگی عنوان کرده است. منبع در مورد اینکه این زن اولاد داشته یا خیر جزییات نداده است. همچنان منبع در مورد شوهر این زن معلومات نداده است. منبع در ادامه افزوده است که این مرد پس از قتل زن برادرش از ساحه فرار کرده است. مسوولان محلی حکومت سرپرست در ننگرهار تا اکنون در این باره اظهار نظری نکرده‌اند. پس از تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، قتل‌های مرموز زنان، کودکان و جوان در در سراسر کشور افزایش کم‌پیشینه یافته است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 39 بازدید

امینه محمد: میلیون‌ها زن در افغانستان از حقوق اساسی خود محروم‌ هستند

امینه محمد، معاون دبیر کل سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که میلیون‌ها زن و دختر در افغانستان با محدودیت‌های شدید در دسترسی به حقوق اساسی خود، از جمله آموزش، کار، امنیت و آزادی رفت‌وآمد مواجه هستند. خانم محمد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که جهان نباید نسبت به این نقض حقوق زنان و دختران چشم ببندد و باید اقدام‌های موثر برای حمایت از آنان صورت گیرد. او در ادامه تاکید کرده است که حقوق زنان بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است و در همه‌جا باید رعایت و محافظت شود. این در حالی است که زنان و دختران در افغانستان پس از تسلط حکومت سرپرست، از اساسی‌ترین حقوق خود محروم شدند. حکومت فعلی از زمان بازگشت به قدرت تا اکنون بیش از ۸۰ فرمان تبعیض‌آمیز علیه حقوق زنان و دختران صادر کرده است. نهادهای حقوق بشری، محدودیت‌ها علیه زنان و دختران را مصداق بارز «آپارتاید جنسیتی» می‌خوانند. پیش از این نیز مقام‌های سازمان ملل نسبت به وخامت اوضاع زنان و دختران در افغانستان ابراز نگرانی کرده بودند. بر اساس گزارش اخیر یک موسسه متعلق به دانشگاه جورج ‌تاون امریکا، افغانستان در میان ۱۸۸ کشور جهان بدترین کشور برای زنان است. نهادهای حامی زنان همواره از جامعه‌ی جهانی خواسته‌اند که فشارهای دیپلماتیک و حمایت‌های انسانی خود را برای تضمین دسترسی زنان و دختران به آموزش، کار و امنیت افزایش دهد. آنان همچنان هشدار دادند که ادامه محدودیت‌ها می‌تواند پیامدهای بلندمدت بر زند‌گی، سلامت و فرصت‌های زنان و دختران در افغانستان داشته باشد.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 66 بازدید

بخش زنان سازمان ملل: باید از زنان و دختران کم‌بینا حمایت همه جانبه شود

بخش زنان سازمان ملل متحد (UN Women) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که باید از زنان و کودکان کم‌بینا در سراسر جهان حمایت همه‌ جانبه صورت بگیرد. اين نهاد امروز (یک‌شنبه، ۱۴ جدی) به مناسبت روز جهانی بریل با نشر اعلامیه‌ای گفته است: «وقتی زنان و دختران و کودکان کم‌بینا به خط بریل دسترسی برابر داشته باشند، داستان‌های خود را می‌نویسند.» بخش زنان سازمان ملل در بخشی از اعلامیه تاکید کرده است: «زنان و دختران کم‌بینا که به خط بریل دسترسی دارند، استقلال خود را به دست می‌آورند و جهانی فراگیرتر را شکل می‌دهند.» سازمان ملل متحد نیز در اعلامیه‌ای نوشته که حتی در شرایط عادی نیز افراد دارای معلولیت، کمتر از دیگران به خدمات صحی، آموزش و اشتغال دسترسی دارند و مشارکت کمتری در جامعه دارند. سازمان ملل در ادامه افزوده است: «افراد دارای معلولیت بیشتر در معرض فقر قرار می‌گیرند، نرخ‌های بالاتری از خشونت، بی‌توجهی و سوء‌استفاده را تجربه می‌کنند و در هر جامعه‌ای که با بحران روبه‌روست، جزو به‌حاشیه‌رانده‌شده‌ترین گروه‌ها به شمار می‌آیند.» این در حالی است که روز جهانی بریل از سال ۲۰۱۹ میلادی به این‌سو با هدف افزایش آگاهی درباره اهمیت بریل به‌عنوان وسیله‌ای برای ارتباط و تحقق کامل حقوق بشر برای افراد نابینا و کم‌بینا نام‌گذاری شده است. همچنین چندی پیش بخش زنان سازمان ملل اعلام کرده بود که زنان و دختران دارای معلولیت در افغانستان با موانع جدی و «نادیده گرفته شدن» روبرو هستند. در حالی بخش زنان سازمان ملل بر حمایت از زنان و دختران کم‌بینا تاکید دارد که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب