برچسب: محدودیت

45 دقیقه قبل - 23 بازدید

ملل متحد: سوءتغذیه، خطر مرگ کودکان افغانستان را تا ۱۲ برابر افزایش می‌دهد

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد با اشاره به اینکه افغانستان با یکی از شدیدترین بحران‌های سوءتغذیه کودکان در جهان مواجه است، گفته است که هر سال حدود ۳.۷ میلیون کودک از سوءتغذیه حاد متاثر می‌شوند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این وضعیت، خطر مرگ کودکان را تا ۱۲ برابر افزایش می‌دهد. یونیسف با اشاره به پیامدهای جسمی سوءتغذیه حاد بر کودکان تصریح کرد که این بیماری رشد مغزی کودکان را در نخستین روزهای زندگی کودکان آسیب می‌زند، سیستم ایمنی بدن را تضعیف می‌کند و کودکان را در برابر بیماری‌ها آسیب‌پذیرتر می‌کند. این سازمان در ادامه تاکید کرده است که این بحران برای بیش از دو دهه در افغانستان تقریبا بدون هیچ تغییری باقی مانده است. یونیسف به‌رغم هشدار درباره کاهش منابع مادی گفته است که به حمایت از روند درمان کودکان مبتلا به سوءتغذیه در بیش از ۳ هزار و ۴۰۰ مرکز صحی در سراسر افغانستان ادامه خواهد داد. با این‌حال صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل تصریح کرده است که پایان دادن به سوءتغذیه کودکان نیازمند اقدام جمعی، تمویل پایدار و تعهد مشترک برای اولویت دادن به کودکان است. برنامه جهانی غذای سازمان ملل (WFP) در افغانستان چندی پیش در گزارشی نوشت که وضعیت امنیت غذایی در افغانستان بحرانی است. بر اساس گزارش این نهاد، ۱۷ میلیون نفر در افغانستان با گرسنگی حاد روبه‌رو هستند و حدود ۴ میلیون کودک در معرض خطر سوءتغذیه قرار دارند. برنامه جهانی غذای سازمان ملل پیش‌بینی کرده بود که سوءتغذیه کودکان نیز افزایش خواهد یافت و در سال آینده نزدیک به چهار میلیون کودک را تحت تأثیر قرار خواهد دهد. چندی پیش یوناما نیز در گزارشی گفته بود که ناامنی غذایی همچنان شدید است. میزان سوءتغذیه زنان و کودکان ۱۵ درصد افزایش یافته است و میلیون‌ها نفر در زمستان پیش‌رو بدون کمک مانده‌اند.

ادامه مطلب


19 ساعت قبل - 57 بازدید

نماینده ویژه بریتانیا: نقش زنان در پیشبرد حقوق و آزادی‌های زنان افغانستان حیاتی است

ریچارد لیندسی، نماینده ویژه بریتانیا برای افغانستان به مناسبت روز جهانی زنان در چندجانبه‌گرایی گفته است که این روز یادآور نقش اساسی زنان در نظام‌های چندجانبه است. آقای لیندسی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که به همکاری با همکاران زن خود افتخار می‌کند و فداکاری و مهارت‌ زنان برای «ترویج حقوق و آزادی‌های زنان افغانستانی» ضروری است. قتبل ذکر است که ۲۵ جنوری به عنوان روز جهانی زنان در چندجانبه‌گرایی نامگذاری شده است. این روز از سوی یونسکو در ۲۳ نومبر ۲۰۲۱ میلادی به رسمیت شناخته شد. هدف از نام‌گذاری این روز، برجسته‌سازی نقش زنان در ارتقای حقوق بشر، صلح و توسعه پایدار در چارچوب نظام چندجانبه‌گرایی است. یونسکو یا سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد به این مناسبت گفته است که جهان در حال حاضر با بحران عمیق چندجانبه‌گرایی روبرو است و چالش‌هایی چون تغییرات اقلیمی، درگیری‌های مسلحانه، نابرابری‌های فزاینده و تحولات سریع فناوری، بیش از هر زمان دیگری به پاسخ‌های جمعی و مؤثر نیاز دارد. با این حال، به باور این نهاد، نظامی که در خدمت مردم باشد، بدون مشارکت و رهبری کامل زنان قابل تحقق نیست. در حالی ریچارد لیندسی بر حمایت از نقش زنان و دختران افغانستان حمایت می‌کند که زنان و دختران با تسلط حکومت فعلی از آموزش، اشتغال و رفت‌وآمد آزادانه محروم شده‌اند.

ادامه مطلب


22 ساعت قبل - 48 بازدید

ممنوعیت آموزش دختران؛ یونیسف: یک نسل در معرض خطر قرار دارد

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد با انتقاد از ادامه‌ی ممنوعیت آموزش دختران در افغانستان هشدار داده است که این وضعیت، یک نسل را در معرض خطر قرار می‌دهد. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که پس از سال ۲۰۲۱ میلادی و اعمال ممنوعیت آموزش دختران، سکتور آموزش افغانستان با بحران جدی روبرو شده است. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که به‌دلیل سیاست‌های حکومت سرپرست مبنی بر بسته‌ماندن مکتب‌ها، بیش از دو میلیون و ۲۰۰ هزار دختر از دسترسی به آموزش محروم شده‌اند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که آموزش، حق بنیادی هر کودک است؛ اما در افغانستان این حق از نیمی از جامعه سلب شده است. همچنین یونیسف می‌گوید که در حالی آموزش دختران بالاتر از صنف ششم همچنان ممنوع است، میزان ثبت‌نام پسران در مکتب‌ها نیز کاهش یافته است. باید گفت که  حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


23 ساعت قبل - 43 بازدید

زمری دیکارلو: لغو محدودیت‌های زنان برای تعامل ‌جهان با افغانستان ضروری است

رزمری دیکارلو، معاون دبیرکل ملل متحد در امور سیاسی و صلح درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که لغو محدودیت‌ها و دسترسی زنان و دختران به آموزش و اشتغال یکی از محورهای اساسی تعامل جامعه‌ی جهانی با افغانستان به شمار می‌رود. خانم دیکارلو این اظهارات در سفر سه‌روزه خود به افغانستان با هدف پیگیری «پروسه دوحه» مطرح کرده و گفته است که روند دوحه در سال ۲۰۲۳ میلادی از سوی دبیرکل ملل متحد برای تعامل «اصولی و عمل‌گرایانه» با افغانستان و به نفع همه شهروندان افغانستان آغاز شده بود. معاون دبیرکل ملل متحد تاکید کرده است که در تمامی دیدارها و گفتگوهایش، بر ضرورت اعاده دسترسی زنان به آموزش، کار و زندگی عمومی پافشاری کرده است. او افزوده است که این موضوع همچنان یکی از محورهای اساسی تعامل جامعه‌ی جهانی با افغانستان به شمار می‌رود. همچنین خانم دیکارلو از دیدار خود با سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله حکومت سرپرست خبر داده و گفته است که در این نشست درباره همکاری در مبارزه با مواد مخدر، تلاش‌ها برای بهبود وضعیت امنیتی کشور، موانع دسترسی بشردوستانه ناشی از بسته‌شدن مرز افغانستان و پاکستان، و محدودیت‌ها بر کارمندان زن در نهادهای کمک‌رسان از جمله ملل گفتگو شده است. او با اشاره به نقش کارمندان زن در نهادهای ملل متحد در توسعه افغانستان، گفته است که با آنان ابراز همبستگی کرده است. وی در ادامه افزوده است که زنان شاغل در نهادهای ملل متحد باید بتوانند به دفاتر کاری خود بازگردند تا خدمات لازم را به مردم افغانستان ارائه کنند. بر اساس اظهارات دیکارلو، او با زنان و نمایندگان جامعه‌ی مدنی دیدار کرده و در این نشست‌ها درباره وضعیت حقوق بشر در کشور، از جمله محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران و نیاز به ادامه گفتگوها با حکومت فعلی و جامعه بین‌المللی از طریق روند دوحه بحث و تبادل نظر صورت گرفته است.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 48 بازدید

زندگی میان واکس سیاه و رویای سفید

سرک هنوز خلوت بود. نه از شلوغی همیشگی خبری بود، نه از صدای بوق موترها. فقط چند دکان نیمه‌باز، یک نانوایی و چند مرد که زودتر از بقیه شهر بیدار شده بودند، دیده می‌شد. در گوشه‌ای از پیاده‌رو، دختری روی یک چهارپایه کوتاه نشسته بود. جلوی پایش جعبه چوبی کوچکی بود که در آن دو بوتل واکس، یک برس سیاه و یک پارچه کهنه دیده می‌شد. دختر سرش پایین بود و بند کفش‌های خودش را مرتب می‌کرد. نامش فاطمه است؛ هفده ساله. نه داستان خاصی دارد و نه زندگی متفاوتی نسبت به هزاران دختر دیگر این شهر. اگر کسی از کنارش رد شود، شاید فقط او را به‌عنوان «دختر کفش‌رنگ‌کن» ببیند. اما پشت این تصویر ساده، زندگی‌ای جریان دارد که با تصمیم‌های سخت و ناخواسته شکل گرفته است. فاطمه در خانواده‌ای شش‌نفره زندگی می‌کند: پدر، مادر، سه خواهر کوچک‌تر و خودش. خانه‌شان در حاشیه شهر است؛ جایی که کرایه کمتر است، اما فاصله تا مرکز زیاد. پدرش پیش از این راننده موتر بود، اما بعد از مدتی موترش را فروخت تا قرض‌هایش را بدهد. حالا کار ثابت ندارد؛ بعضی روزها بارکشی می‌کند و بعضی روزها بیکار می‌ماند. مادرش خانه‌دار است؛ زنی که تمام عمرش را در همین چهار دیواری گذرانده و حالا تنها دل‌خوشی‌اش زنده‌ماندن فرزندانش است. تا قبل از بسته‌شدن مکاتب، فاطمه شاگرد صنف دهم بود. هر روز مسیر طولانی خانه تا مکتب را پیاده می‌رفت. گاهی خسته می‌شد، اما شکایت نمی‌کرد. مکتب برایش فقط درس نبود؛ جایی بود که احساس می‌کرد دیده می‌شود و شنیده می‌شود. معلم ادبیاتش همیشه می‌گفت: «فاطمه، اگر بخواهی، می‌توانی خوب بنویسی.» همین یک جمله برایش کافی بود تا شب‌ها مشقش را با دقت انجام دهد. وقتی مکاتب بسته شد، فاطمه مثل خیلی‌ها اول منتظر ماند. گفتند موقت است و دوباره باز می‌شود. اما روزها گذشت و هیچ تغییری نیامد. اوایل، هنوز برنامه روزانه داشت: صبح بیدار می‌شد، کتاب می‌خواند و تمرین می‌نوشت. اما وقتی دید هیچ‌کس از آینده چیزی نمی‌داند، انگیزه‌اش کم‌کم از بین رفت. در همان روزها، وضعیت خانه هم بدتر شد. قرض‌ها بیشتر شد و مصرف دوا برای مادرش افزایش یافت. خواهرانش مکتب ابتدایی می‌رفتند و هرچند هزینه‌شان کم بود، اما صفر هم نبود. فاطمه احساس می‌کرد فقط مصرف است، نه کمک. این احساس آرام‌آرام سنگین شد. اولین بار فکر کار کردن از جایی آمد که انتظارش را نداشت. یک روز که برای خرید سبزی بیرون رفته بود، دید دختری هم‌سن خودش کنار سرک کفش رنگ می‌کند. دختر نه می‌خندید، نه حرف می‌زد؛ فقط کار می‌کرد. مردم می‌آمدند و می‌رفتند. فاطمه ایستاد و نگاه کرد، نه از روی کنجکاوی، بلکه از روی مقایسه. با خودش گفت: «او هم مثل من است. چرا او می‌تواند و من نه؟» چند روز بعد، موضوع را با پدرش در میان گذاشت. پدر اول مخالفت کرد و گفت: «این کار برای دختر خوب نیست.» اما وقتی فاطمه از وضعیت خانه، از قرض‌ها و از شرمندگی‌ای که هر شب می‌بیند، گفت، پدرش چیزی نگفت. سکوتش یعنی اجازه. روز اول، فاطمه هنوز مطمئن نبود. دلش می‌خواست کسی او را نشناسد. چادرش را محکم‌تر بست و جعبه واکس را از همان دختر قبلی قرض گرفت. کنار سرک نشست. دست‌هایش سرد بود؛ نه از هوا، بلکه از ترس. اولین مشتری چند دقیقه طول کشید تا بیاید؛ مردی میانسال که بدون نگاه‌کردن گفت: «سیاه کن.» فاطمه کفش را گرفت. دست‌هایش لرزید. واکس زیاد زد؛ کفش براق شد، اما نه تمیز. مرد پول داد و رفت؛ نه تشکر، نه اعتراض. آن روز فقط ۸۰ افغانی درآمد داشت. وقتی پول را به مادرش داد، مادر چیزی نگفت؛ فقط پول را گرفت و در گوشه‌ای گذاشت. اما شب، وقتی فکر می‌کرد فاطمه خواب است، آرام گفت: «خدا کند مجبور نبودی.» روزهای بعد بهتر شد. فاطمه یاد گرفت؛ یاد گرفت کجا بنشیند که مشتری بیشتر باشد، چه وقت حرف نزند و چه وقت فقط سرش پایین باشد. کم‌کم درآمدش به ۱۵۰ افغانی رسید و بعضی روزها، اگر شلوغ بود، به ۲۰۰ افغانی هم می‌رسید. این پول سهم بزرگی از مصارف خانه را پوره می‌کرد. فاطمه حالا برنامه مشخصی دارد: صبح‌ها زود می‌رود، قبل از شلوغی؛ ظهر برمی‌گردد و نان می‌خورد، دوباره عصر می‌رود. بعضی وقت‌ها خسته است، کمرش درد می‌کند و انگشتانش خشک می‌شود. اما وقتی می‌بیند خانه بدون قرض می‌چرخد، ادامه می‌دهد. دلتنگی برای مکتب هنوز هست، اما دیگر مثل قبل دردناک نیست. شاید چون عادت کرده یا چون زندگی اجازه نداد بیشتر فکر کند. با این حال، شب‌ها گاهی کتاب‌هایش را ورق می‌زند. بعضی درس‌ها را یادش رفته، بعضی را نه. هنوز می‌گوید: «اگر باز شود، برمی‌گردم.» اما این را آرام می‌گوید، طوری که اگر نشد، خودش هم نشنود. وقتی از فاطمه می‌پرسی چه پیامی برای دختران دیگر دارد، زیاد حرف نمی‌زند. بعد از مکثی طولانی می‌گوید: «امید را کسی به ما نمی‌دهد. خودمان باید نگهش داریم. حتی اگر کوچک باشد. حتی اگر فقط برای زنده‌ماندن باشد.» او کفش رنگ می‌کند؛ نه برای افتخار و نه برای داستان‌شدن، فقط برای این‌که خانه‌شان خاموش نماند. فاطمه قهرمان نیست، فقط دختری است که وقتی راه بسته شد، ایستاد و راه دیگری پیدا کرد؛ راهی که سخت است، اما واقعی است. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


2 روز قبل - 54 بازدید

محرومیت دختران از آموزش؛ سازمان ملل: ثبت‌نام پسران در مکاتب نیز در حال رکود است

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که همزمان با محرومیت دختران از آموزش، ثبت‌نام پسران در مکاتب نیز در حال رکود است. این نهاد امروز (دوشنبه، ۶ دلو) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۲.۲ میلیون دختر از آموزش در مکاتب در سال ۲۰۲۱ میلادی محروم شدند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که سیستم آموزشی در حال بحران، تمام یک نسل را در خطر قرار داده است. یونیسف تصریح کرده که آموزش حق هر کودک است. همچنین یونیسف و یونسکو یا سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد در گزارش مشترک افزوده‌اند که ۹۳ درصد شاگردان دوره ابتدایی به اندازه کافی توانایی خواندن ندارند. باید گفت که  حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 48 بازدید

بخش زنان سازمان ملل: آموزش دختران یک حق است نه یک امتیاز

بخش زنان سازمان ملل متحد(UN Women) درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که آموزش یک حق اساسی برای همه زنان و دختران است و نباید به‌عنوان یک امتیاز در نظر گرفته شود. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که هر زن و دختر «شایسته دسترسی، فرصت و انتخاب» در زمینه آموزش است این حق باید برای همه تضمین شود. همچنین بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که آموزش یک حق بنیادی برای همه زنان و دختران است. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. در همین حال، سازمان ملل همواره از جامعه‌ی جهانی خواسته است تا برای حمایت از آموزش دختران و تضمین دسترسی آنان به فرصت‌های یادگیری اقدامات فوری انجام دهد.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 45 بازدید

آنتونیو گوترش: ۲۷۲ میلیون کودک و نوجوان به آموزش دسترسی ندارند

آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد مدعی شده است که آموزش یک حق اساسی انسانی است، اما میلیون‌ها کودک و نوجوان در جهان به‌دلیل فقر، تبعیض، درگیری‌های مسلحانه، آوارگی و بلایای طبیعی از دسترسی به آموزش محروم مانده‌اند. آقای گوترش با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که دست‌کم ۲۷۲ میلیون کودک و جوان در سراسر جهان به آموزش دسترسی ندارند. دبیر کل سازمان ملل متحد با تاکید بر اهمیت آموزش فراگیر، خواستار ایجاد نظام‌های آموزشی «فراگیر، تاب‌آور و نوآورانه» برای تمام کودکان و نوجوان در سراسر جهان شده است. در حالی آنتونیو گوترش بر آموزش کودکان و نوجوان تاکید می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. سازمان ملل متحد پیش از این تاکید کرده بود که محروم‌سازی سیستماتیک دختران از آموزش، نقض آشکار حقوق بشر است و پیامدهای درازمدت آن، نه‌تنها افغانستان، بلکه منطقه را نیز متاثر خواهد کرد.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 63 بازدید

سازمان ملل از ایجاد مراکز دیجیتال برای آموزش کمپیوتر به دختران کابل خبر داد

برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP)  درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که مراکز دیجیتال را در ولسوالی‌های استالف و موسهی ولایت کابل ایجاد کرده است که هدف آن آموزش مهارت‌های کمپیوتری برای دختران می‌باشد. این سازمان به مناسبت روز جهانی آموزش با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این مراکز با کمپیوتر، اینترنت، آموزگاران متخصص و نصاب آموزشی ویژه تجهیز شده و به شاگردان امکان می‌دهد مهارت‌های ابتدایی کار با کمپیوتر و مصونیت آنلاین را فرا گیرند. برنامه توسعه سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که با فراهم‌سازی این امکانات، تا اکنون ۶۱ شاگرد و ۲۳ آموزگار برای نخستین بار در این مکان، مهارت‌های دیجیتال را فرا گرفتند. در بخشی از اعلامیه آمده است که در مکتب استالف ۲۰ شاگرد آموزش دیدند و در مکتب ولسوالی موسهی نیز ۴۱ شاگرد در این دوره آموزشی شرکت کردند. در حالی سازمان ملل متحد از ایجاد این مراکز دیجیتال خبر می‌دهد که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 259 بازدید

ریچارد بنت: میلیون‌ها دختر و زن افغانستان از آموزش محروم شدند

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که حکومت سرپرست میلیون‌ها دختر و زن را از آموزش محروم کرده‌اند. آقای بنت امروز (شنبه، ۴ دلو) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این محرومیت نه‌تنها بر زندگی آن‌ها تأثیر می‌گذارد، بلکه آینده کشور را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. او در بخشی از پیامش تاکید کرده است که تمام جوانان باید قادر به دسترسی به آموزش با کیفیت و تحصیلات عالی باشند. قابل ذکر است که هر ساله از ۲۴ جنوری به‌عنوان روز جهانی آموزش یاد می‌شود. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب