برچسب: محدودیت

3 ساعت قبل - 54 بازدید

بازگشت به افغانستان برای این دختر به معنای آغاز دوباره زندگی در کشوری بود که سال‌ها از آن دور مانده بود. او همراه با خانواده‌اش از ایران اخراج شد و پس از ورود به افغانستان، با شرایطی روبه‌رو گردید که پیش از آن تصورش را نمی‌کرد. در حالی که انتظار داشت پس از بازگشت بتواند به آموزش خود ادامه دهد و مانند دیگر دختران به مکتب برود، محدودیت‌های آموزشی مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. اکنون روزهایش میان کار در یک کارگاه خیاطی و دنبال کردن درس‌ها از طریق اینترنت تقسیم شده است؛ نیم روز کار می‌کند و نیم دیگر را به آموزش اختصاص می‌دهد. او پیش از بازگشت به افغانستان در ایران زندگی می‌کرد و بخشی از دوران تحصیلش را در آن کشور سپری کرده بود. زندگی در ایران، با وجود مشکلاتی که خانواده‌اش به‌عنوان مهاجر با آن روبه‌رو بودند، این فرصت را برایش فراهم کرده بود تا به مکتب برود و آموزش خود را ادامه دهد. اما اخراج خانواده از ایران، تمام برنامه‌های زندگی‌شان را تغییر داد. آنان ناچار شدند محیطی را که سال‌ها در آن زندگی کرده بودند، ترک کنند و به افغانستان بازگردند؛ کشوری که با وجود تعلق خانوادگی و فرهنگی، شرایط متفاوتی برای ادامه تحصیل این دختر داشت. پس از بازگشت، او نیز مانند بسیاری از دختران دیگر با محدودیت دسترسی به آموزش روبه‌رو شد. بسته بودن دروازه‌های مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها به روی دختران، سبب شد نتواند به شکل حضوری به درس‌هایش ادامه دهد. این وضعیت برای دختری که به آموزش علاقه‌مند بود و نمی‌خواست از درس و مکتب فاصله بگیرد، دشوار و ناامیدکننده بود. او می‌دانست که اگر این شرایط ادامه پیدا کند، ممکن است سال‌های زیادی از عمرش بدون فرصت مناسب برای یادگیری سپری شود. با این حال، تصمیم گرفت آموزش را به‌طور کامل کنار نگذارد. او به دنبال راهی بود تا در شرایط موجود نیز بتواند درس بخواند و ارتباط خود را با دنیای آموزش حفظ کند. سرانجام، آموزش آنلاین را برگزید و تلاش کرد از طریق اینترنت و امکاناتی که در اختیار دارد، درس‌هایش را دنبال کند. هرچند آموزش از راه دور نمی‌تواند تمام نیازهای یک دانش‌آموز را برآورده سازد، اما برای او در شرایطی که امکان حضور در مکتب و دانشگاه وجود ندارد، یکی از معدود راه‌های ادامه تحصیل به شمار می‌رود. زندگی روزانه این دختر اکنون برنامه مشخصی دارد. او نیم روز را در یک کارگاه خیاطی سپری می‌کند. ساعت‌هایی را که می‌توانست در صنف درس باشد، اکنون پشت چرخ خیاطی می‌نشیند و با دوختن لباس، مهارت‌های کاری خود را تقویت می‌کند. خیاطی برای او تنها راهی برای گذراندن وقت نیست، بلکه فرصتی است تا در کنار یادگیری یک حرفه، بخشی از نیازهای زندگی خود را نیز تأمین کند. پس از پایان کار، بخش دیگری از روزش آغاز می‌شود. او وسایل درسی‌اش را آماده می‌کند و به درس‌های آنلاین می‌پردازد. در این زمان باید خستگی ناشی از کار روزانه را کنار بگذارد و تمرکز خود را بر آموزش حفظ کند. برخلاف دانش‌آموزانی که در مکتب با حضور آموزگار و هم‌صنفی‌های خود درس می‌خوانند، او ناگزیر است بسیاری از مطالب را به‌تنهایی دنبال کند و برای درک بهتر موضوعات درسی، وقت و تلاش بیشتری به خرج دهد. آموزش آنلاین نیز برای او بدون دشواری نیست. نبود فضای مناسب آموزشی، مشکلات احتمالی اینترنت و محدودیت امکانات، از جمله مسائلی هستند که می‌توانند روند یادگیری را با مشکل روبه‌رو سازند. افزون بر این، تقسیم وقت میان کار خیاطی و درس خواندن، به برنامه‌ریزی و تلاش بیشتری نیاز دارد. او پس از ساعت‌ها کار باید بار دیگر آمادگی ذهنی پیدا کند تا بتواند درس‌هایش را با دقت دنبال کند؛ مسئولیتی که همیشه آسان نیست. با وجود تمام این مشکلات، او تلاش می‌کند برنامه روزانه‌اش را حفظ کند. نمی‌خواهد بسته بودن دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها سبب شود که از آموزش فاصله بگیرد. به باور او، دختران نباید تنها به این دلیل که امکان رفتن به مکتب را ندارند، درس خواندن را کنار بگذارند. او معتقد است تا زمانی که راهی برای یادگیری وجود دارد، باید از آن استفاده کرد و برای حفظ دانش و مهارت‌های فردی تلاش ورزید. این دختر تنها به ادامه آموزش خودش فکر نمی‌کند، بلکه از دیگر دختران افغانستان نیز می‌خواهد که در شرایط کنونی، تا حد امکان درس‌های‌شان را به‌صورت آنلاین دنبال کنند و از فرصت‌های آموزشی موجود بهره ببرند. به باور او، بسیاری از دخترانی که از رفتن به مکتب بازمانده‌اند، همچنان علاقه و توانایی یادگیری دارند، اما محدودیت‌های موجود آنان را از مسیر آموزش دور ساخته است. او می‌خواهد دختران بدانند که متوقف شدن آموزش حضوری نباید به معنای پایان یادگیری باشد. به همین دلیل، تلاش می‌کند با ادامه درس‌های آنلاین، نمونه‌ای از پایداری و کوشش برای حفظ آموزش در شرایط دشوار باشد. از نگاه او، یادگیری تنها به نشستن در صنف مکتب محدود نمی‌شود و دختران می‌توانند با استفاده از کتاب‌ها، اینترنت و برنامه‌های آموزشی، دانش خود را افزایش دهند؛ هرچند این شیوه‌ها هرگز جایگزین کامل آموزش رسمی و حضوری نخواهند شد. بازگشت اجباری از ایران نیز بخش مهمی از تجربه زندگی او را تشکیل می‌دهد. خانواده‌اش پس از سال‌ها زندگی در آن کشور، مجبور شدند بار دیگر در افغانستان برای خود محیطی تازه فراهم کنند. چنین بازگشتی معمولاً با تغییرات گسترده‌ای در زندگی خانواده‌ها همراه است؛ از دست دادن محیط آشنا و روبه‌رو شدن با شرایط تازه گرفته تا تلاش برای یافتن کار و تأمین نیازهای روزمره. این دختر نیز در کنار خانواده‌اش با چنین تغییراتی روبه‌رو شده و اکنون تلاش می‌کند با کار و آموزش، بخشی از مسئولیت‌های زندگی را بر دوش بکشد. او می‌داند که خیاطی به‌تنهایی نمی‌تواند جای آموزش را بگیرد و درس خواندن از طریق اینترنت نیز تمام آن چیزی نیست که یک دانش‌آموز برای پیشرفت به آن نیاز دارد. با این حال، نمی‌خواهد یکی را به بهای از دست دادن دیگری کنار بگذارد. به همین دلیل، نیم روز کار می‌کند تا مهارتی عملی بیاموزد و نیم دیگر را به آموزش اختصاص می‌دهد تا از درس و یادگیری دور نماند. داستان زندگی این دختر، تصویری از وضعیت شماری از دختران بازگشته از کشورهای همسایه است که پس از بازگشت به افغانستان، افزون بر مشکلات اقتصادی و دشواری‌های سازگاری با محیط تازه، با محدودیت‌های آموزشی نیز روبه‌رو شده‌اند. دخترانی که پیش از بازگشت، امکان رفتن به مکتب و ادامه تحصیل داشتند، اکنون برای حفظ ارتباط خود با آموزش، ناگزیر به استفاده از راه‌های جایگزین شده‌اند. او همچنان امیدوار است شرایط آموزشی در افغانستان تغییر کند و روزی بتواند بدون نیاز به دنبال کردن درس‌ها از طریق تلفن همراه یا کمپیوتر، دوباره در یک محیط آموزشی رسمی به تحصیل بپردازد. او می‌خواهد مانند دیگر دختران، فرصت حضور در صنف، استفاده از امکانات آموزشی و ادامه تحصیل در دانشگاه را داشته باشد. تا آن زمان، زندگی او با همین برنامه ادامه خواهد یافت؛ نیم روز در کارگاه خیاطی و نیم روز در کنار درس‌های آنلاین. او در کنار تلاش برای یادگیری یک حرفه، آموزش را نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی خود می‌داند و از دختران دیگر می‌خواهد که فرصت یادگیری را، هرچند محدود، از دست ندهند. برای او، اخراج از ایران به معنای تغییر محل زندگی بود، اما محدودیت‌های آموزشی نباید به معنای پایان مسیر تحصیلش باشد. او اکنون با امکانات محدود و در میان مسئولیت‌های روزانه، برای ادامه درس‌هایش تلاش می‌کند؛ تلاشی که نشان می‌دهد علاقه به آموزش، حتی در دشوارترین شرایط نیز می‌تواند زنده بماند و امید به آینده را حفظ کند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


3 روز قبل - 94 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرد که تحقق برابری زنان و دختران در سراسر جهان، مستلزم فراهم‌کردن زمینه دسترسی آنان به آموزش، منابع اقتصادی، مشارکت سیاسی و فرصت‌های برابر است. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که برابری زمانی به واقعیت تبدیل می‌شود که زنان و دختران بتوانند در بخش‌های مختلف زندگی، از حقوق و فرصت‌های یکسان برخوردار باشند. سازمان ملل در ادامه بر دسترسی زنان و دختران به آموزش و اشتغال تاکید کرد. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 120 بازدید

انجمن اجتماعی مدافعان حقوق بشر اعلام کرده است که با توقف اجرای قانون منع خشونت علیه زنان در ۲۰۲۳ میلادی، باعث تضعیف حمایت‌های حقوقی از زنان در افغانستان شد. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که قانون منع خشونت علیه زنان، ۲۲ نوع خشونت در برابر زنان را جرم‌انگاری کرده بود و مبنای مهم حقوقی برای پیگیری اعمال جرمی را فراهم کرده بود. در گزارش آمده است که توقف اجرای این قانون، یکی از چارچوب‌های حقوقی اصلی حمایت از زنان در برابر خشونت را از میان برده و توانایی آن‌ها برای پیگیری راه‌های حل حقوقی را تضعیف کرد. در ادامه آمده است که در برخی موردهای در ریاست‌های عدلیه‌ی ولایت‌ها، شماری از شکایت‌های خشونت خانگی از سوی زنان و دختران از جمله لت‌وکوب، به جای رسیدگی قضایی، از طریق میانجی‌گیری و مصالحه رسیدگی شده است. انجمن اجتماعی مدافعان حقوق بشر در ادامه تاکید کرده است که جاگزین‌شدن مصالحه به جای روندهای قضایی، باعث تضعیف حمایت مؤثر از زنان در برابر انواع خشونت شده است. این نهاد گفته است که سازوکار رسیدگی به خشونت خانوادگی علیه زنان از یک سو و توقف اجرای قانون منع خشونت علیه زنان در سوی دیگر، دسترسی زنان به حمایت‌های قانونی و عدالت را در سراسر افغانستان محدود کرده است .

ادامه مطلب


3 روز قبل - 139 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد مدعی شده است که در هر دو دقیقه، یک زن در اثر ابتلا به سرطان دهانه‌ی رحم در جهان جان خود را از دست می‌دهد. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ عقرب) به مناسبت روز جهانی مبارزه با سرطان دهانه‌ی رحم گفته است که دسترسی به خدمات غربال‌گری، واکسیناسیون و درمان، برای پایان‌دادن به این بیماری قابل پیش‌گیری، حیاتی است. سرطان دهانه‌ی رحم،  در اثر عفونت پایدار با ویروس پاپیلومای انسانی ایجاد می‌شود و یکی از انواع سرطان‌های شایع در میان زنان است. همچنین سازمان جهانی صحت در راستای تلاش برای ریشه‌کن‌کردن سرطان دهانه‌ی رحم، ۱۷ نومبر را در ۲۰۲۰ میلادی زیر نام «روز جهانی مبارزه با سرطان دهانه‌ی رحم» نام‌گذاری کرده است. همچنین در افغانستان، محدودیت دسترسی به خدمات تشخیص و درمان و کم‌بود آگاهی در باره‌ی سرطان دهانه‌ی رحم در میان زنان، از چالش‌های جدی سر راه مبارزه با این بیماری گفته می‌شود. بر اساس نگرانی نهادهای بین‌المللی، دسترسی محدود به خدمات صحی در مناطق دوردست افغانستان هم‌چنان یکی از چالش‌های جدی نظام صحی این کشور است. کم‌بود مرکزهای درمانی، نبود تجهیزات و داروهای کافی، کم‌بود کارکنان صحی و فاصله‌ی طولانی تا نزدیک‌ترین مرکز درمانی، دست‌رسی هزاران خانواده به خدمات صحی را دشوار ساخته است.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 135 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از هر سه زن و دختر در جهان، یک تن خشونت را تجربه می‌کند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۶ عقرب) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حدود ۸۴۰ میلیون زن و دختر در جهان خشونت مبتنی بر جنسیت را تجربه کردند. سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که بیشتر بازماندگان خشونت فیزیکی یا جنسی هرگز برای دریافت کمک اقدام نمی‌کنند و تنها شمار اندکی از آنان به پولیس مراجعه می‌کنند. در ادامه آمده است که میزان درخواست کمک از سوی زنان و دختران در بسیاری از کشورها رو به کاهش است و ترس از پیامدهای افشای خشونت، یکی از عوامل اصلی سکوت آنان به‌شمار می‌رود. بخش زنان سازمان ملل در ادامه افزوده است: «زنانی که خشونت را گزارش می‌دهند، ممکن است خانه، فرزندان و درآمد خود را از دست بدهند یا از سوی خانواده و جامعه طرد شوند.» این سازمان تصریح کرد که برخی زنان پس از افشای خشونت با تهدید عاملان آن روبرو می‌شوند و حتا شماری از آنان به‌دلیل درخواست کمک از سوی عاملان خشونت به قتل می‌رسند. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 110 بازدید

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد مدعی است که تنها ۱۶ درصد زنان در افغانستان در تصمیم‌گیری‌های مربوط به کمک‌های بشردوستانه مشارکت داشته‌اند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این رقم در میان مردان ۲۴ درصد است. این سازمان در گزارش مشترک با گروه کاری پاسخ‌گویی و شمول‌پذیری افغانستان و سازمان پژوهشی ساموئل هال گفت که محدودیت رفت‌وآمد، نیاز به همراهی مردان و کمبود کارمندان زن در نهادهای امدادرسان، از موانع دسترسی زنان به کمک‌ها و سازوکارهای ارائه بازخورد است. در گزارش آمده است که زنان ۳۵ درصد بازخوردهای ثبت‌شده از جوامع آسیب‌دیده را تشکیل می‌دهند؛ با این حال، میزان بازتاب صدای آنان در مناطق مختلف یکسان نیست. این گزارش که بر پایه دو نظرسنجی با مشارکت بیش از ۱۸ هزار نفر تهیه شده است، نشان می‌دهد که زنان در کنار نیازهای فوری مانند کمک‌های نقدی، صحی و غذایی، آموزش، آموزش‌های مسلکی و ابتکارهای تحت رهبری زنان را نیز از اولویت‌های درازمدت خود می‌دانند. نهادها خواستار افزایش مشارکت زنان در تصمیم‌گیری‌های بشردوستانه، توجه به اولویت‌های آنان در برنامه‌ریزی‌ها و اطلاع‌رسانی درباره اقدام‌های انجام‌شده در پاسخ به بازخوردهای‌شان شدند. بر بنیاد گزارش نهاد‌های بین‌المللی، از پنج سال به این طرف، محدودیت‌ها بر زندگی اجتماعی و حضور زنان در بخش‌های مختلف افزایش یافته و دسترسی آنان به فرصت‌های آموزشی، کاری و خدمات اساسی با چالش‌های بیشتری مواجه شده است.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 134 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگی کمک‌های انسان‌دوستانه سازمان ملل متحد اعلام کرد که شرکای این سازمان در نُه ماه نخست سال ۲۰۲۶ میلادی به ۹ میلیون و ۹۰۰ هزار نفر در افغانستان کمک ارائه کردند. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که با این حال، تنها ۳۱ درصد بودجه اولیه مورد نیاز برای رسیدگی به بحران انسان‌دوستانه در افغانستان تامین شده است. در گزارش «طرح نیازها و واکنش‌های انسان‌دوستانه افغانستان ۲۰۲۶» آمده است که شرکای انسان‌دوستانه از اول جنوری تا ۳۰ سپتامبر، به ۵.۱ میلیون نفر کمک غذایی ارائه کرده‌اند و ۱.۳ میلیون نفر نیز از بیش از سه نوع کمک در بخش‌های مختلف بهره‌مند شدند. در اعلامیه آمده است که تا ۳۰ سپتامبر، ۵۳۷ میلیون دالر از بودجه اولیه یک میلیارد و ۷۱۰ میلیون دالری مورد نیاز برای اجرای این طرح تامین شده است. اوچا کمبود بودجه را یکی از چالش‌های اصلی در تداوم و گسترش کمک‌رسانی در افغانستان می‌داند. دفتر هماهنگی کمک‌های انسان‌دوستانه سازمان ملل متحد در این گزارش بر فاصله میان نیازهای گسترده بشردوستانه و میزان کمک‌رسانی تاکید کرده و هشدار داده است که کمبود بودجه بر پایداری و ظرفیت پاسخ‌گویی به این نیازها تأثیر می‌گذارد. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که بسیاری از نهادهای بین‌المللی در گزارش‌های خود اعلام کرده‌اند که اکنون بیش از نیمی از جمعیت افغانستان به کمک‌های فوری بشردوستانه نیاز دارند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 123 بازدید

فلورنس باوئر، مدیر منطقه‌ای صندوق جمعیت سازمان ملل متحد برای اروپای شرقی و آسیای مرکزی اعلام کرد که زنان و دختران در جریان بحران‌های اقلیمی و وضعیت‌های اضطراری، بیش از سایر گروه‌های جمعیتی آسیب می‌بینند. باویر امروز (یک‌شنبه، ۲۳ عقرب) با نشر اعلامیه‌ای گفته استکه میزان مرگ‌ومیر زنان در شرایط اضطراری معمولاً بالاتر است و به‌طور میانگین، از هر پنج فرد بی‌جاشده، چهار نفر زن هستند. این مقام سازمان ملل خواستار افزایش حضور زنان و دختران در برنامه‌های ملی اقدام و اختصاص بودجه بیشتر برای رسیدگی به نیازهای آنان شده است. او همچنان بر ضرورت بررسی و مستندسازی پیوند میان بحران اقلیمی و تغییرات جمعیتی تاکید کرده است. مدیر منطقه‌ای صندوق جمعیت سازمان ملل با اشاره به پژوهشی در ازبیکستان گفته است که تغییرات اقلیمی بر جابه‌جایی‌های جمعیتی تأثیر می‌گذارد و این تغییرات پیامدهایی بر سلامت باروری، وضعیت زنان و خشونت نیز دارد. او تاکید کرده است که باید به زنان و جوانان فرصت داده شود تا در یافتن راه‌حل‌های بحران اقلیمی سهم بگیرند. این در حالی‌ست که بر بنیاد گزارش‌های سازمان ملل، زنان و دختران در افغانستان به‌دلیل محدودیت دسترسی به خدمات صحی و کمک‌های انسان‌دوستانه، در برابر پیامدهای بحران‌های اقلیمی آسیب‌پذیرترین گروه هستند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 130 بازدید

صندوق امانی ویژه‌ی سازمان ملل برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در پنج سال گذشته به بیش از هشت میلیون شهروند افغانستان خدمات ارائه کرده است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲۴ عقرب) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس از تمدید فعالیت خود تا ۲۰۳۰ میلادی خبر داده است. این سازمان تاکید کرده است که با تکیه بر دست‌آوردهای موفق، درس‌گرفتن از چالش‌ها، به حمایت از جوامع در افغانستان ادامه می‌دهد. پیش‌تر صندوق امانی سازمان ملل برای افغانستان، گفته بود که از زمان تأسیس خود به این سو، به نیازهای شهروندان افغانستان رسیدگی کرده و زمینه‌ی دسترسی مردم به زیرساخت‌ها و خدمات صحی را فراهم کرده است. تأمین آب کشاورزی و فراهم‌کردن فرصت راه‌اندازی کسب‌وکارهای شخصی برای زنان و کمک به بازگشت‌کنندگان برای یافتن سرپناه و فراهم‌سازی فرصت ادغام دوباره‌ی آن‌ها در جامعه، از بخش‌های اساسی فعالیت صندوق امانی سازمان ملل برای افغانستان عنوان شده است. بر اساس نگرانی نهادهای بین‌المللی، دسترسی محدود به خدمات صحی در مناطق دوردست افغانستان هم‌چنان یکی از چالش‌های جدی نظام صحی این کشور است. کم‌بود مرکزهای درمانی، نبود تجهیزات و داروهای کافی، کم‌بود کارکنان صحی و فاصله‌ی طولانی تا نزدیک‌ترین مرکز درمانی، دست‌رسی هزاران خانواده به خدمات صحی را دشوار ساخته است.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 135 بازدید

سوفیه سروری، ورزشکار اهل افغانستان، در رقابت‌های جهانی جوجیتسو ۲۰۲۶ میلادی در ابوظبی، با کسب مقام دوم در وزن ۴۴ کیلوگرام بخش «GI»، مدال نقره این مسابقات را به دست آورد. خانم سروری در نخستین دیدار خود برابر یاسمینا یلیوبایوا، از قزاقستان، با نتیجه ۷ بر صفر به پیروزی رسید و جواز حضور در دیدار نهایی را کسب کرد. سوفیه سروری در مسابقه پایانی برابر کاترینی موتا وارتو، نماینده برازیل، قرار گرفت. وی در این مبارزه با نتیجه یک بر یک پایان یافت، اما داوران ورزشکار برازیلی را برنده اعلام کردند و سروری به مقام نایب‌قهرمانی رسید. در این وزن چهار ورزشکار حضور داشتند که در پایان، کاترینی موتا وارتو از برازیل مقام نخست، سوفیه سروری از افغانستان مقام دوم، یاسمینا یلیوبایوا از قزاقستان مقام سوم و لورا سیلوا، دیگر نماینده برازیل، مقام چهارم را به دست آوردند. همچنین به‌جز لورا سیلوا که ۱۲ سال داشت، سه ورزشکار دیگر این وزن ۱۳ ساله بودند. سوفیه سروری، نایب‌قهرمان رقابت‌های جهانی جوجیتسو ۲۰۲۶ می‌شود که ورزش زنان و دختران در افغانستان به دلیل محدودیت منع می‌باشد.

ادامه مطلب