برچسب: محدودیت

5 ساعت قبل - 72 بازدید

سازمان پزشکان بدون مرز در تازه‌ترین مورد روایتی از یک زن باردار در ولایت بامیان منتشر کرده است که دشواری دسترسی زنان افغانستان به خدمات درمانی در مناطق دورافتاده را نشان می‌دهد. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که این زن برای زایمان، از خانه مادرش تا درمانگاه، بیش از چهار ساعت با الاغ سفر کرده است. در اعلامیه آمده است که مسلمه شامگاه (دوشنبه، ۲٠ میزان) برای به دنیا آوردن فرزندش، بیش از چهار ساعته با استفاده از یک الاغ از خانه مادرش تا درمانگاهی در باغک بامیان سفر است. در گزارش آمده است که کمبود مراکز صحی و دشواری دسترسی زنان به خدمات درمانی، از چالش‌های عمده در ولایت بامیان است. بر اساس گزارش‌ها، در سال ۲۰۲۲ میلادی بیش از ۴۰ درصد زنان باردار در این ولایت بدون کمک کادر درمانی متخصص و در خانه زایمان کردند. قابل ذکر است که زنان و دختران در افغانستان برای دسترسی به خدمات صحی با موانع جدی مواجه‌اند. سازمان ملل متحد گفته است محدودیت‌ها علیه زنان و دختران، نظام صحی کشور را تضعیف کرده است. کمبود کادر درمانی به‌ویژه داکتران متخصص زن در ولایت‌های مختلف افغانستان به چالشی جدی تبدیل شده است.

ادامه مطلب


8 ساعت قبل - 79 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد، خواستار افزایش سرمایه‌گذاری در پشتیبانی از زنان روستانشین و فراهم‌سازی دسترسی برابر آن‌ها به زمین، آب، منابع مالی و خدمات کشاورزی شده است. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۱ میزان) به مناسبت روز جهانی زنان روستانشین، گفته است که زنان در روستاها برای تأمین مواد غذایی، مدیریت منابع آب، حفاظت از تنوع زیستی و احیای زمین‌های تخریب‌شده نقش مهمی دارند. در اعلامیه آمده است که اما حقوق و امکانات آن‌ها با سهم‌‌شان در این بخش‌ها متناسب نیست. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که زنان روستانشین باید در تدوین سیاست‌های زراعتی و تصمیم‌گیری در‌ باره‌ی بودجه‌های مربوط به تغییرات اقلیمی، حفاظت از محیط زیست و احیای زمین مشارکت داشته باشند. این سازمان از دولت‌ها، موسسه‌های مالی و شریکان توسعه، خواسته است با سرمایه‌گذاری مستقیم برای حمایت از زنان روستانشین و رفع موانع اقتصادی، زمینه‌ی تقویت معیشت و افزایش نقش آن‌ها در حفاظت از منابع طبیعی را فراهم کنند. قابل ذکر است که همه ‌ساله از ۱۵ اکتبر زیر نام «روز جهانی زنان روستانشین» به هدف یادآوری جایگاه و پشتیبانی از آن‌ها گرامی‌داشت می‌شود. در حالی این سازمان خواستار حمایت از زنان می‌شود که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.

ادامه مطلب


10 ساعت قبل - 80 بازدید

صفی‌الله رائد، رییس نظارت بر رسانه‎‌‌ها در وزارت اطلاعات و فرهنگ اعلام کرده است که نشرات رادیو بی‌بی‌سی در افغانستان به دلیل «تخطی‌های مکرر» متوقف شده است. سرویس جهانی ‌بی‌بی‌سی با تایید این خبر اعلام کرده است که حکومت سرپرست افغانستان پخش برنامه‌های رادیو بی‌بی‌سی بر روی موج اف ام را در این کشور متوقف کرده است. در اعلامیه آمده است که پخش برنامه‌های رادیویی بی‌بی‌سی به زبان‌های فارسی دری، پشتو و انگلیسی بر روی موج اف ام متوقف شده است. در اعلامیه آمده است که این رسانه برای ادامه کار در افغانستان با مسوولان حکومتی در حال گفتگو است. قابل ذکر است که بی‌بی‌سی در حالی به فعالیت در افغانستان ادامه می‌داد که در پنج سال گذشته زمینه فعالیت بسیاری از رسانه‌های داخلی و خارجی محدود شده بود. سازمان گزارشگران بدون مرز با نشر گزارشی گفته بود که افغانستان در پی سرکوب شدید، سانسور ساختاری و فشارهای امنیتی به «مرکز جهانی تبعید اجباری خبرنگاران» تبدیل شده است. این سازمان تاکید کرده بود که آزادی بیان به پایین‌ترین سطح خود رسیده است.

ادامه مطلب


17 ساعت قبل - 80 بازدید

صوفیه سروری، ورزشکار رزمی اهل افغانستان افغانستان، در رقابت‌های بین‌المللی گرپلینگ «Grappling Industries» در شهر نورنبرگ آلمان، در دو بخش «GI» و «NOGI» به دو مدال طلا دست یافت. سروری در حساب کاربری فیسبوک خود نوشته است که روز ۱۱ اکتوبر در هر دو بخش مسابقات به میدان رفت و با ثبت چهار پیروزی، تمام حریفان خود را با استفاده از فن تسلیم‌کردن یا «سبمیشن» شکست داد. او عملکرد درخشانش موفق شد در هر دو رشته بر سکوی نخست ایستاده و دو مدال طلا به دست آورد. او در نخستین رقابت مقابل النا پرانتل سالچنر از اتریش به پیروزی رسید. صوفیه سروری در مسابقه دوم برابر فلن زاخاریا برنده شد. ورزشکار در دیدار سوم از سد ورونیکا مالتسف از آلمان گذشت و در مسابقه چهارم هم ورونیکا مالتسف آلمانی را مغلوب کرد. سروری این دستاورد ورزشی را به دختران افغانستان تقدیم کرده است. قابل ذکر است که این نخستین موفقیت مهم بین‌المللی صوفیه سروری در ماه‌های اخیر نیست. او در ۲۲ سنبله ۱۴۰۵ نیز در رقابت‌های آماتور گرپلینگ قهرمانی جهان در شهر کراکوف پولند، با کسب سه پیروزی پیاپی مدال طلا را به دست آورده بود. رقابت‌های قهرمانی جهان گرپلینگ آماتور و حرفه‌ای ADCC سال ۲۰۲۶ میلادی از ۱۱ تا ۱۳ سپتامبر در کراکوف برگزار شد. در حالی صوفیه سروری برنده دو مدال طلا می‌شود که زنان و دختران در سراسر افغانستان از رشته‌های ورزشی منع شدند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 128 بازدید

گاهی دردناک‌ترین لحظه‌های زندگی زمانی فرا می‌رسند که انسان هنوز آرزو دارد، اما راه رسیدن به آرزوهایش را بسته می‌بیند. مریم، دختر هفده‌ساله‌ای از افغانستان، هر روز با چنین احساسی از خواب بیدار می‌شود. او روزگاری صبح‌ها با شوق کتاب‌هایش را در بکس می‌گذاشت و به مکتب می‌رفت، اما اکنون بیشتر روزهایش میان کارهای خانه، نگرانی‌های خانواده و نگاه کردن به کتاب‌هایی می‌گذرد که مدت‌هاست فرصت استفاده از آن‌ها را مانند گذشته ندارد. مریم از شاگردان علاقه‌مند به آموزش بود و آرزو داشت در آینده داکتر شود. او می‌خواست روزی به بیمارانی کمک کند که به دلیل فقر توانایی پرداخت هزینه‌های درمان را ندارند و برای خانواده‌اش نیز تکیه‌گاهی باشد. وقتی از آینده سخن می‌گفت، با امید از روزی یاد می‌کرد که بتواند وارد دانشگاه شود و به هدفی که سال‌ها برای آن تلاش کرده بود، برسد. اما با محروم شدن دختران از ادامه آموزش بالاتر از صنف ششم، زندگی او نیز مانند هزاران دختر دیگر تغییر کرد. در آغاز باور داشت که این وضعیت موقتی است و به‌زودی دوباره به مکتب بازخواهد گشت، اما هرچه زمان گذشت، امیدش به بازگشت زودهنگام کم‌رنگ‌تر شد. اکنون مریم در کنار مادرش بیشتر وقت خود را صرف کارهای خانه می‌کند. پدرش کار دایمی ندارد و مشکلات اقتصادی خانواده، زندگی را برای همه دشوار ساخته است. او گاهی هنگام انجام کارهای روزمره به هم‌صنفی‌های سابقش فکر می‌کند و از خود می‌پرسد که اگر مکتب‌ها بسته نمی‌ماندند، اکنون در کدام صنف می‌بود و چقدر به آرزوهایش نزدیک‌تر می‌شد. با وجود این، تلاش می‌کند درس‌های گذشته را فراموش نکند و هرگاه فرصت پیدا کند، کتاب‌هایش را باز می‌کند و به خواندن ادامه می‌دهد؛ هرچند می‌داند که مطالعه در خانه نمی‌تواند جای آموزگار، صنف درس و فرصت آموزش منظم را بگیرد. گاهی مریم هنگام ورق زدن کتاب‌هایش مکث می‌کند و به درس‌هایی می‌اندیشد که قرار بود در صنف‌های بالاتر بیاموزد. نام مضمون‌ها، تمرین‌های نیمه‌تمام و یادداشت‌هایی که با دقت در کتابچه‌هایش نوشته بود، او را به روزهایی می‌برند که آینده برایش روشن‌تر به نظر می‌رسید. در آن روزها، مشکلات زندگی نیز وجود داشت، اما مریم باور داشت که با درس خواندن می‌تواند راهی برای تغییر شرایط خود و خانواده‌اش پیدا کند. اکنون این باور با پرسش‌های بی‌پاسخ همراه شده است: چگونه می‌تواند دانش خود را گسترش دهد؟ چگونه برای ورود به دانشگاه آماده شود؟ و اگر روزی فرصت بازگشت به مکتب فراهم شود، چگونه می‌تواند فاصله‌ای را که در این مدت میان او و آموزش ایجاد شده است، جبران کند؟ با این همه، مریم هنوز نمی‌خواهد کتاب‌هایش را کنار بگذارد. گاهی مطالب گذشته را مرور می‌کند، موضوع‌هایی را که برایش دشوار بوده‌اند دوباره می‌خواند و در ذهن خود درس‌هایی را تصور می‌کند که دوست داشت از آموزگارش بیاموزد. این تلاش‌ها شاید نتوانند جای آموزش رسمی را بگیرند، اما نشان می‌دهند که علاقه او به آموختن هنوز زنده است. مریم بیش از هر چیز به فرصتی نیاز دارد تا این علاقه را به دانشی گسترده‌تر و توانایی‌هایی عملی تبدیل کند؛ فرصتی که بتواند مسیر آینده‌اش را دوباره پیش رویش قرار دهد. مشکلات مریم تنها به محرومیت از آموزش خلاصه نمی‌شود. نگرانی از آینده، فقر خانواده و نامعلوم بودن فرصت‌های کاری نیز بر زندگی او سایه انداخته است. گاهی احساس می‌کند روزهایش بدون آن‌که قدمی به سوی آرزوهایش بردارد، سپری می‌شوند. او نمی‌خواهد باری بر دوش خانواده‌اش باشد؛ برعکس، آرزو دارد روزی بتواند با دانش و مهارت خود به آنان کمک کند. با این حال، وقتی درباره آینده فکر می‌کند، نمی‌داند چگونه می‌تواند به هدفش برسد، در حالی که ابتدایی‌ترین فرصت برای ادامه آموزش از او گرفته شده است. فراتر از آرزوی داکتر شدن، آنچه مریم می‌خواهد، داشتن حق انتخاب در زندگی است. او می‌خواهد بتواند درباره آینده‌اش تصمیم بگیرد، توانایی‌های خود را بشناسد و برای رسیدن به هدف‌هایش تلاش کند. آموزش برای او فقط راهی برای به دست آوردن یک وظیفه یا کسب درآمد نیست؛ آموزش فرصتی است برای شناخت جهان، پرورش اندیشه، افزایش اعتماد به نفس و مشارکت در زندگی اجتماعی. محرومیت از این فرصت، تنها یک دختر را از درس خواندن بازنمی‌دارد، بلکه بخشی از امکان رشد و شکوفایی او را نیز محدود می‌کند. وقتی دختران نتوانند دانش و مهارت‌های خود را گسترش دهند، جامعه نیز از توانایی‌هایی محروم می‌شود که می‌توانستند در بهبود وضعیت خانواده‌ها، پیشرفت اقتصادی و حل مشکلات اجتماعی نقش داشته باشند. با فرارسیدن روز جهانی دختر، مریم بیش از گذشته به زندگی خود و دخترانی می‌اندیشد که در شرایط مشابه قرار دارند. او می‌داند که دختران بسیاری در افغانستان، با وجود علاقه و توانایی، از ادامه آموزش محروم مانده‌اند و در کنار آن با مشکلات اقتصادی، محدودیت‌های اجتماعی و نگرانی درباره آینده روبه‌رو هستند. مریم آرزو دارد روزی برسد که هیچ دختری به دلیل دختر بودن از مکتب بازنماند و همه بتوانند بدون ترس از آینده، برای رسیدن به اهداف خود تلاش کنند. برای مریم، روز جهانی دختر تنها یک مناسبت در تقویم نیست؛ این روز یادآور آرزوهایی است که هنوز در انتظار فرصت تحقق یافتن هستند. او هنوز کتاب‌هایش را نگه داشته و امیدوار است روزی دوباره بکس خود را بردارد و به مکتب برگردد. مریم می‌خواهد درس بخواند، وارد دانشگاه شود و به انسانی تبدیل شود که همیشه آرزویش را داشته است. داستان او، روایت دختری است که با وجود دشواری‌های زندگی، هنوز از آینده دست نکشیده است؛ دختری که بیش از هر چیز، فرصت می‌خواهد تا بتواند توانایی‌هایش را نشان دهد و خودش برای زندگی‌اش تصمیم بگیرد. امید مریم تنها به بازگشت به صنف درس محدود نمی‌شود؛ او می‌خواهد روزی بتواند با آموخته‌هایش برای دیگران نیز مفید باشد. در ذهن خود، آینده‌ای را تصور می‌کند که در آن دختران بتوانند آزادانه درس بخوانند، استعدادهایشان را پرورش دهند و بدون آن‌که مجبور باشند میان آرزوهایشان و شرایط دشوار زندگی یکی را انتخاب کنند، مسیر دلخواه خود را بسازند. او باور دارد که اگر فرصت آموزش دوباره فراهم شود، دخترانی مانند او می‌توانند با تلاش و پشتکار، بخش زیادی از فاصله ایجادشده را جبران کنند. البته این مسیر به حمایت خانواده‌ها، دسترسی به امکانات آموزشی و فراهم شدن فرصت‌های واقعی برای ادامه تحصیل نیاز دارد. امید به تنهایی نمی‌تواند دروازه‌های بسته را باز کند، اما می‌تواند انگیزه‌ای باشد تا انسان در برابر دشواری‌ها تسلیم نشود و برای رسیدن به فردایی بهتر آماده بماند. در روز جهانی دختر، داستان مریم یادآور این است که هر دختر حق دارد آموزش ببیند، آرزو داشته باشد و برای ساختن آینده خود فرصت پیدا کند. دختران افغانستان به جای وعده‌های تکراری، به فرصت‌های واقعی برای آموزش، رشد و زندگی با عزت نیاز دارند؛ زیرا هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند از آینده‌ای روشن سخن بگوید، در حالی که دخترانش از حق آموختن محروم باشند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


2 روز قبل - 92 بازدید

یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هر دختر حق دارد آزادانه آموزش ببیند، رشد کند و آینده‌ی دل‌خواه خود را بسازد. این سازمان به مناسبت روز جهانی دختر با نشر اعلامیه‌ای گفته است که دختران رهبران آینده هستند و جهان را تغییر می‌دهند. دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که هنوز هم میلیون‌ها دختر در افغانستان با چالش‌های گوناگونی از جمله فقر، ازدواج زیرسن، محدودیت آموزشی و بی‌سوادی روبرو هستند. یوناما در بخشی از پیامش خواستار اقدام‌های تازه و‌ عملی برای تأمین حقوق دختران افغانستان در بخش آموزش، کار، انتخاب‌های فردی و ساختن آینده شده است. در ۱۹ دسمبر ۲۰۱۱ مجمع عمومی سازمان ملل، ۱۱ اکتبر را به عنوان «روز جهانی دختر» نام‌گذاری کرد. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 97 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان کودکان ملل متحد می‌گوید که در برخی مناطق افغانستان، نیمی از دختران پیش از رسیدن به ۱۸ سالگی ازدواج می‌کنند. این نهاد به مناسبت روز جهانی دختر گفته است که ازدواج کودکان پیامدهای عمیق، از جمله محرومیت از آموزش، خطر خشونت، زایمان زودرس و آسیب‌های مرتبط به بارداری را در پی دارد. یونیسف تاکید کرد که هر دختری سزاوار تجربه دوران کودکی، شایسته یادگیری، رشد، ایمن بودن، تقویت مهارت‌های فردی و داشتن فرصت برای شکل دادن آینده خود است. یونسف افزوده است که ازدواج در کودکی بسیاری از این فرصت‌های مهم را از دختران می‌گیرد. بر اساس یافته‌های بررسی‌های چندشاخصی افغانستان، در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ میلادی، دست‌کم ۲۸.۷ درصد زنان ۲۰ تا ۲۴ ساله افغانستان پیش از رسیدن به ۱۸ سالگی ازدواج کرده‌اند. یونیسف هشدار داد که مرگ‌ومیر ناشی از عوارض مرتبط با بارداری و یکی از علت‌های اصلی مرگ دختران ۱۵ تا ۱۹ ساله در افغانستان ازدواج پیش از وقت است. این دفتر ملل متحد افزوده است که ازدواج کودکان پدیده‌ای اجتناب‌ناپذیر نیست. همچنین برآوردهای جهانی نشان می‌دهد که در ۲۵ سال گذشته با سرمایه‌گذاری در بخش آموزش دختران، اصلاح قوانین و گسترش حمایت‌های اجتماعی، از حدود ۶۸ میلیون مورد ازدواج کودکان جلوگیری شده است. یونیسف گفت جلوگیری از ازدواج کودکان در افغانستان به اقدام مشترک نیاز دارد. به گفته‌ی این نهاد، حفاظت از حق آموزش دختران و فراهم‌کردن فرصت‌های آموزشی امن و باکیفیت، تقویت حمایت از دخترانی که در معرض خطر ازدواج اجباری در سنین پایین قرار دارند یا با پیامدهای آن روبه‌رو شده‌اند، و حمایت از خانواده‌ها و جوامع آسیب‌پذیر برای مقابله با مشکلات اقتصادی، از جمله اقدامات ضروری در این زمینه است. صندوق کودکان ملل متحد از خانواده‌ها، جوامع محلی، روحانیون، مسوولان و مقامات دولتی و جامعه جهانی خواست برای پایان‌دادن به ازدواج کودکان اقدام مشترک انجام دهند. این نهاد تصریح کرد که به همکاری با جوامع محلی و شرکای خود برای جلوگیری از ازدواج کودکان و حمایت از دختران در معرض خطر در افغانستان ادامه خواهد داد.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 113 بازدید

حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین کشور در تازه‌ترین مورد خواستار بازگشایی فوری دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها به‌روی دختران افغانستان شده است. آقای کرزی امروز (یک‌شنبه، ۱۹ میزان) به مناسبت روز جهانی دختر با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که افغانستان، برای رسیدن به رشد و توسعه، باید بیش از همه بر توانمندسازی دختران توجه نماید. وی در ادامه تاکید کرده است: «توانمندسازی دختران در صورتی ممکن است که دختران از تمام فرصت‌های تعلیمی برخوردار باشند و بتوانند با طی مدارج عالی علمی، مصدر خدمت برای مردم و کشور خود شوند.» او در ادامه بر توانمندسازی دختران تاکید کرده و خواستار بازگشایی فوری دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران شده است. کرزی نوشته است: «روز جهانی دختر، جامعه‌ی انسانی را متوجه مسوولیت سنگین در قبال دختران می‌نماید و به این مناسبت، از همگان خواسته می‌شود از قدرتمندسازی دختران در کنار پسران، غفلت نکنند.» وی تصریح کرد که مردم افغانستان با سابقه فرهنگی کهن و با احترام عمیق به زنان و دختران، با افتخار از جایگاه، موفقیت و رشادت آنان در محافل داخلی و بین‌المللی یاد می‌نمایند. رییس‌جمهور پیشین ضمن گرامی‌داشت از روز جهانی دختر، بار دیگر از حکومت سرپرست خواسته است که هرچه زودتر درهای مکاتب و دانشگاه‌ها را به‌روی دختران باز کنند. این در حالی است که حکومت فعلی پس از بازگشت به قدرت، آموزش زنان و دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم مکتب را ممنوع کرده‌اند. شهاب‌الدین دلاور، رییس «هلال‌احمر» افغانستان دو روز پیش در یک مصاحبه‌ی تلویزیونی از ممنوعیت آموزش دختران دفاع کرد و گفت که «افغان‌ها در مسأله‌ی زنان آن‌قدر سخت‌گیر هستند که نام زن را در نشست‌ها نمی‌گیرند.»

ادامه مطلب


2 روز قبل - 108 بازدید

دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که نابرابری برای بسیاری از دختران از سنین پایین آغاز می‌شود و عامل‌هایی چون فقر، جنگ، خشونت و محرومیت از آموزش، فرصت‌های زندگی آن‌ها را محدود می‌کند. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۱۹ میزان) با نشر گزارشی گفته است که ۱۲۲ میلیون دختر در سراسر جهان از آموزش محروم‌اند و ۶۴۰ میلیون زن و دختر، در کودکی و در مجبوریت ازدواج کردند. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در ادامه تاکید دکرد که از هر هشت دختر و زن، یک تن پیش از ۱۸سالگی تجاوز یا خشونت جنسی را تجربه کرده است. این نهاد افزوده است که هر دختری حق دارد از فرصت برابر در زندگی برخوردار باشد، آموزش ببیند، در باره‌ی بدن خود آگاهانه تصمیم بگیرد و آینده‌اش را شکل دهد. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در ادامه تصریح کرد که آموزش باکیفیت، دسترسی به اطلاعات علمی و خدمات سلامت جنسی و باروری و شنیده‌شدن صدای دختران در تصمیم‌گیری‌های مربوط به زندگی‌ شان، برای تقویت برابری و کاهش خشونت مبتنی بر جنسیت اهمیت دارد. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 122 بازدید

هیدر بار، معاون بخش زنان دیدبان حقوق بشر در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که ادعای پشتیبانی از زنان و دختران افغانستان توسط اتحادیه‌ اروپا خنده‌دار است. خانم بار به گفته‌های توماس نیکلاسن، نماینده‌ی پیشین اتحادیه‌ی اروپا برای افغانستان مبنی بر دوام پشتیبانی از شهروندان افغانستان به ویژه زنان و دختران واکنش نشان داده است. هیدر بار در ادامه تاکید کرده است که پس از میزبانی اتحادیه‌ی اروپا از مقام‌های حکومت سرپرست در بروکسل، ادعای پشتیبانی از شهروندان و زنان افغانستان خنده‌دار است. توماس نیکلاسن، نماینده‌ی پیشین اتحادیه‌ی اروپا برای افغانستان، می‌گوید که نماینده‌ی تازه این اتحادیه به پشتیبانی از زنان و دیگر شهروندان افغانستان ادامه‌ دهد. او در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که توماس فرلسن به عنوان نماینده‌ تازه‌ی اتحادیه اروپا برای افغانستان انتخاب شده است. نیکلاسن افزوده است که نماینده تازه‌ی اتحادیه اروپا گفتگو با سازمان ملل متحد و دیگر شریک‌های کلیدی اتحادیه‌ی اروپا را پیش خواهد بر و بر اساس نتیجه‌گیری‌های شورای این اتحادیه‌، تعامل اصول‌محور با افغانستان را دنبال می‌کند.

ادامه مطلب