نصیراحمد اندیشه، سفیر افغانستان در سویس در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است تا زمانی که نیمی از جمعیت افغانستان از زند‌گی عمومی محروم باشند، دستیابی به راه‌حل‌های پایدار در این کشور ممکن نیست. آقای اندیشه این اظهارات را در هفتادوهفتمین اجلاس سالانه کمیته اجرایی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، مطرح کرده و گفت که محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران افغانستان، موضوعی داخلی نیست که بتوان آن را به نام «عمل‌گرایی یا حاکمیت ملی» نادیده گرفت. او در ادامه تاکید کرده است که این محدودیت‌ها بر روند کمک‌های بشردوستانه و بازگشت مهاجران نیز تاثیر دارند و سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بین‌المللی را ناگزیر می‌سازند که به راه‌حل‌های موقت روی بیاورند. نصیراحمد اندیشه در ادامه افزوده است که با وضع محدودیت‌های تازه، نهادهای بین‌المللی همواره با ابهام روبه‌رو هستند و نمی‌دانند در روزهای آینده چه محدودیت‌هایی وضع خواهد شد. همچنین وی در بخشی از صحبت‌هایش از کمبود منابع مالی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهنده‌گان ابراز نگرانی کرده و گفته که این نهاد تنها ۳۵ درصد از نیازمندی‌های مالی خود برای سال جاری را تامین کرده است. اندیشه از کمک‌کنندگان خواسته است که کاهش بودجه برنامه‌های بشردوستانه و ادغام مجدد را در نظر بگیرند زیرا پیامدهای این کاهش‌ها می‌تواند در آینده به شکل بی‌ثباتی بازگردد. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند.

سازمان جهانی صحت در تازه‌ترین مورد از ثبت ۳۶ مورد ابتلا به ویروس «فلج کودکان وحشی نوع یک» در افغانستان از آغاز سال روان میلادی خبر داده است. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۱ میزان) گزارش هفتگی فلج اطفال منطقه مدیترانه شرقی را نشر کرده و یک مورد جدید فلج کودکان در این هفته در افغانستان تایید شده است. در گزارش آمده است که این مورد در ولسوالی سرخ‌رود ننگرهار شناسایی شده و تاریخ آغاز بیماری آن پنجم سپتمبر ۲۰۲۶ گزارش شده است. در این گزارش آمده است که شمار موارد تایید شده‌ی‌ فلج کودکان در افغانستان در ۲۰۲۵ میلادی ۲۱ مورد بود؛ رقمی که در سال روان تا اکنون به ۳۶ مورد افزایش یافته است. قابل ذکر است که فلج کودکان، یک بیماری ویروسی بسیار مسری است که عمدتاً کودکان زیر پنج سال را تهدید می‌کند و در موارد شدید می‌تواند باعث فلج دایمی شود. واکسیناسیون یکی از مهم‌ترین راه‌های پیش‌گیری از این ابتلا به این بیماری است. افغانستان و پاکستان تنها کشورهایی استند که بیماری فلج کودکان، هنوز به گونه‌ی کامل در آن‌ها ریشه‌کن نشده است. بر اساس این گزارش، از آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی تا اکنون، در پاکستان چهار مورد مثبت پولیو ثبت شده است. از آغاز سال جاری میلادی تا اکنون، ۷۶ نمونه محیطی مثبت ویروس پولیو در افغانستان و ۱۲۹ نمونه محیطی مثبت در پاکستان شناسایی شده است. نمونه‌های محیطی مثبت نشان‌دهنده گردش ویروس در جامعه هستند، حتی اگر همه افراد آلوده دچار بیماری نشوند. سازمان‌های بین‌المللی گزارش دادند که محدودیت‌ها بر اجرای کارزارهای واکسیناسیون یکی از عوامل مهم افزایش خطر شیوع پولیو در افغانستان است.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در ماه آگست سال جاری میلادی ۱.۳ میلیون کودک را در افغانستان از نظر سوءتغذیه بررسی کرده است. یونیسف با نشر گزارشی گفته است که از این میان ۱۱۱ هزار و ۹۹ کودک مبتلا به سوءتغذیه بستری شدند. در ادامه آمده است که ۵۸ هزار و ۸۹۱ نفر از این کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد و ۴۲ هزار و ۹۱۵ کودک دیگر مبتلا به سوءتغذیه حاد متوسط با خطر بلند بودند. همچنین یونیسف در بخشی از گزارشش تاکید کرد که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان با خطر ابتلا به سوءتغذیه مواجه هستند که از میان آنان حدود یک میلیون کودک در معرض خطر ابتلا به سوءتغذیه حاد و تهدیدکننده‌ی زندگی قرار دارند. یونیسف گفته است که کودکان زیر دو سال حدود ۸۳ درصد از موارد سوءتغذیه حاد را تشکیل می‌دهند، در حالی که حدود ۴۰ درصد از کودکانی که به‌دلیل سوءتغذیه حاد و عوارض صحی بستری می‌شوند، کودکان زیر شش ماه هستند. این نهاد افزوده است که ناامنی غذایی همچنان یکی از عوامل اساسی این وضعیت است و پیش‎بینی می‌شود که بین اپریل و سپتامبر سال جاری میلادی، ۱۳.۸ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی حاد غذایی در سطح بحران یا بدتر از آن مواجه شوند. در گزارش آمده است که در ماه آگست برای ۱۸۹ هزار و ۳۵۰ فرد مراقبت‌کننده‌ی کودکان خدمات مشاوره‌ای تغذیه ارائه کرده و برای ۱۲۱ هزار و ۷۱۴ زن حامله نیز مکمل‌های متعدد «مایکرونیوترنیت» ارائه کرده است. یونیسف تصریح کرد که ۸۰ کارمند صحی را در مورد جلوگیری و مدیریت سوءتغذیه و ۱۰۳ کارمند دیگر را در زمینه‌ی تغذیه مادر، شیرخوار و کودک خردسال آموزش داده است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در عین حال به کاهش بودجه برای خدمات بشردوستانه اشاره کرده و گفته است که تا ماه آگست تنها ۲۹.۷ درصد از بودجه‌ی مورد نیاز حمایت بشردوستانه در افغانستان در سال ۲۰۲۶ تأمین شده بود. این نهاد گفته است که کمبود بودجه باعث بسته شدن مراکز ارائه‌ی خدمات، تعلیق کمک‌ها، کاهش پوشش جغرافیایی و اختلال در پروسه‌های اکمالاتی شده است. آنان بر ارائه‌ی کمک‌های فوری مالی برای جلوگیری از تشدید بیشتر بحران بشردوستانه در افغانستان تأکید کرده‌اند.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد با ابراز نگرانی از عمیق‌ترشدن بحران انسانی در افغانسنان خواستار تأمین فوری ۹۴۹ میلیون و ۱۰۰ هزار دالر فوری برای کمک‌رسانی به ۱۲ میلیون نیازمند شده است. این نهاد امروز (دوشنبه، ۲۰ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در سال روان ۲۱ میلیون و ۹۰۰ هزار شهروند افغانستان به شمول ۱۱ میلیون و ۶۰۰ هزار کودک به کمک‌های‌ انسان‌‌‌دوستانه نیاز دارند. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که زنان در سنین بارداری، کودکان، جوانان و گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌ شده با خطرهای فزاینده‌ای روبرو‌‌ هستند. در‌ گزارش آمده است که زنان و دختران در ‌‌افغانستان با بحرانی ساختارمند در دسترسی به حقوق خود روبرو هستند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد گفته است که ممنوعیت آموزش متوسطه و‌ مشارکت زنان در نیروی کار، خطرهای مرتبط به حفاظت‌‌‌ از آن‌ها را افزایش داده و‌ تاب‌آوری‌‌ درازمدت جامعه را تهدید می‌کند.  

یوناما یا دفتر معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان سومین کشور با بیش‌ترین میزان آلودگی به مواد انفجاری در‌ جهان است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۱۹ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۸۰ درصد قربانیان مواد انفجاری در افغانستان کودکان استند که معمولا هنگام بازی با مواد منفجرناشده زخمی می‌شوند یا جان خود را از دست می‌دهند. یوناما در ادامه تاکید کرده است که به حمایت مالی از مؤسسه‌های ماین‌روبی در‌ افغانستان ادامه می‌دهد. انفجار مهمات باقی‌مانده از دهه‌ها جنگ در افغانستان همچنان از عوامل اصلی تلفات غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، به شمار می‌رود. سازمان حقوق بشری «رواداری» گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۷۹ نفر در اثر انفجار ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده کشته و ۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند. این نهاد تاکید کرده است که قربانیان شامل ۳۰ مرد، ۶ زن و ۴۳ کودک بوده‌اند که نشان‌دهنده آسیب‌پذیری بالای کودکان در برابر این تهدید است. همزمان اداره مبارزه با حوادث طبیعی اعلام کرده است که از اپریل ۲۰۲۵ تا مارچ ۲۰۲۶ در سراسر افغانستان ۲۲۵ رویداد مرتبط با ماین‌ها و مواد منفجرنشده ثبت شده است. در اعلامیه آمده است که این رویدادها ۹۶ کشته و ۳۷۸ زخمی برجا گذاشته و خطر گسترده مواد انفجاری باقی‌مانده از جنگ را بار دیگر برجسته کرده است.

دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که نابرابری برای بسیاری از دختران از سنین پایین آغاز می‌شود و عامل‌هایی چون فقر، جنگ، خشونت و محرومیت از آموزش، فرصت‌های زندگی آن‌ها را محدود می‌کند. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۱۹ میزان) با نشر گزارشی گفته است که ۱۲۲ میلیون دختر در سراسر جهان از آموزش محروم‌اند و ۶۴۰ میلیون زن و دختر، در کودکی و در مجبوریت ازدواج کردند. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در ادامه تاکید دکرد که از هر هشت دختر و زن، یک تن پیش از ۱۸سالگی تجاوز یا خشونت جنسی را تجربه کرده است. این نهاد افزوده است که هر دختری حق دارد از فرصت برابر در زندگی برخوردار باشد، آموزش ببیند، در باره‌ی بدن خود آگاهانه تصمیم بگیرد و آینده‌اش را شکل دهد. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در ادامه تصریح کرد که آموزش باکیفیت، دسترسی به اطلاعات علمی و خدمات سلامت جنسی و باروری و شنیده‌شدن صدای دختران در تصمیم‌گیری‌های مربوط به زندگی‌ شان، برای تقویت برابری و کاهش خشونت مبتنی بر جنسیت اهمیت دارد. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای تامین نیازهای آموزشی در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، به ۱۶۰ میلیون دالر نیاز است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که تاکنون تنها ۲۲ میلیون دالر از بودجه مورد نیاز تامین شده که کمتر از ۱۴ درصد از نیازمندی‌ها می‌باشد. اوچا در ادامه تاکید کرده است که نظام آموزشی افغانستان با کمبود معلم، صنف‌های درسی و منابع آموزشی مواجه است. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد افزوده است که وضعیت دختران وخیم‌تر است؛ زیرا آنان همچنان از ادامه آموزش در دوره متوسطه محروم‌ هستند. همچنین این نهاد افزوده است که تأمین فوری بودجه و لغو ممنوعیت آموزش دختران، امری است که نمی‌توان آن را به تعویق انداخت. اولگا چرفکو، عضو دفتر اوچا در جریان بازدید از مکتبی در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند گفته است که دختران افغانستان از بحران وخیم‌تری در عرصه آموزش رنج می‌برند. او می‌گوید: «در هر جای جهان مکاتبی وجود دارد که دانش‌آموزان درس می‌خوانند، معلمان تدریس کنند و والدین روی آینده‌ی فرزندان خود سرمایه‌گذاری کنند. اما در افغانستان به دلیل کمبود منابع، کمبود مکتب و از همه مهم‌تر کمبود معلم، آموزش به شدت محدود شده است. علاوه بر این دروازه‌های مکاتب به روی دختران در مقاطع بالاتر از دوره‌ی ابتدایی همچنان بسته است.» خانم چرفکو می‌گوید همه‌ی این محدودیت‌ها فراتر از کلاس‌های درسی گسترش می‌یابد؛ زیرا فرصت‌های کمتر برای یادگیری به معنای فرصت‌های کمتر برای ورود نیروی کار جدید است. این در حالی است که طی پنج سال اخیر که حکومت سرپرست آموزش زنان و دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم مکتب را ممنوع کردند. سازمان‌های بین‌المللی گزارش دادند که حدود ۲.۶ میلیون دختر از آموزش بازماندند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کم‌بود مکتب، آموزگار و منابع، دسترسی کودکان به آموزش در افغانستان را با محدودیت‌های جدی روبرو کرده است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که ممنوعیت آموزش بالاتر از صنف شمم برای دختران، فرصت‌های آن‌ها برای ورود به بازار کار، به‌ ویژه در بخش‌هایی مانند خدمات صحی و آموزش و پرورش را نیز کاهش می‌دهد. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که آموزش تنها به معنای یادگیری نیست، بلکه سرمایه‌گذاری برای آینده و رفاه جوامع است. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند. هنوز مشخص نیست که دختران چه زمانی می‌توانند به صنف‌های درسی رسمی بازگردند.

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که مهاجران برای مهاجرت انتخاب نمی‌کنند که خانه و سرزمین خود را ترک کنند. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بیشتر افراد به انتخاب‌های ناممکن ناچار می‌شوند؛ این که برای یافتن امنیت همه چیز خود را پشت سر بگذارند و به مهاجرت اقدام کنند. سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که بیشتر مهاجران می‌خواهند به سرزمین خود باز گردند. در اعلامیه آمده است که کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان همه‌روزه به مهاجران کمک می‌کند که زندگی خود را از نو بسازند. این در حالی است که مهاجرت از چندین دهه به این سو به یکی از جنبه‌های هویتی شهروندان افغانستان بدل شده است. در مقایسه با میزان جمعیت افغانستان بیشترین رقم مهاجرت را در جهان به خود اختصاص داده است. مهاجران افغانستان که بیشترشان در پاکستان و ایران به سر می‌برند، با محدودیت‌های شدیدی در دسترسی به خدمات عمومی در این دو کشور مواجه هستند.