بخش زنان سازمان ملل (UN Women) اعلام کرده است که با وجود محدودیت‌های گسترده و ناپایداری در سراسر افغانستان، به ارائه خدمات به زنان و دختران این کشور ادامه خواهد داد. سوزان فرگوسن، نماینده ویژه سازمان ملل در امور زنان افغانستان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این نهاد در بحرانی‌ترین وضعیت حقوق زنان در جهان فعالیت می‌کند و تلاش می‌کند صدها هزار زن و دختر در نیاز را تحت پوشش قرار دهد. خانم فرگوسن در ادامه تاکید کرده است: «با وجود محدودیت‌ها برای زنان و دختران و درگیری‌های جاری، صرف‌نظر از هر شرایطی، بخش زنان سازمان ملل در افغانستان باقی مانده و خدمات خود را ارائه می‌دهد.» او از جامعه بین‌المللی خواسته است تا به حمایت از زنان و دختران افغانستان ادامه دهد و از «عادی‌سازی» این وضعیت جلوگیری کند. براساس گزارش‌ها، پس از حملات اخیر، بیش از ۶۴ هزار تن در جریان تشدید درگیری‌ها با پاکستان آسیب دیده‌اند که بیش از نیمی از آن‌ها زنان و دختران هستند. بسیاری از زنان در سال گذشته برای دومین یا سومین بار مجبور به فرار شده‌اند. بخش زنان سازمان ملل همچنان از کمبود بودجه جدی خبر داده و گفته است که نزدیک به ۵۰۰ میلیون دالر برای ادامه برنامه‌های خود در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی مورد نیاز است. این سازمان خواستار حمایت فوری جامعه‌ی جهانی برای پاسخ به نیازهای زنان افغانستان شده است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.

بخش زنان سازمان ملل برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که محدودیت‌ها و ممنوعیت‌ها علیه زنان و دختران در افغانستان نباید ساده‌سازی شود. این نهاد این اظهارات را امروز (چهارشنبه، ۲۷ حوت) در هفتادمین نشست کمیسیون وضعیت زنان سال ۲۰۲۶ مطرح کرده و گفته است که بیش‌ترین افراد متاثر از جنگ میان طالبان و پاکستان، کودکان و زنان هستند. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که پیش از بمباران مرکز درمان اعتیاد در کابل توسط پاکستان، بیش‌ترین تلفات در میان غیرنظامیان شامل زنان و کودکان بوده است. همچنین یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل در افغانستان نیز گفته است که پیش از حمله پاکستان به مرکز درمان اعتیاد، کشته شدن ۷۵ غیرنظامی و زخمی شدن حدود ۲۵۰ تن دیگر را مستندسازی کرده است. در اعلامیه آمده است که بسیاری از خانواده‌های اخراج‌شده از پاکستان اکنون در اثر درگیری‌ها چندین بار آواره شده‌اند. یوناما افزوده است که در پی درگیری‌ها و ناامنی در ایران، بسیاری از خانواده‌های افغانستان در حال بازگشت هستند که پیش‌بینی می‌شود تعداد آنان در روزهای آینده افزایش یابد. سازمان ملل گفته است که بیش از ۱۰ میلیون زن و دختر در افغانستان در سال جاری به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت. همچنین سازمان ملل پیش‌تر در یک پژوهش تازه گفته بود که زنان در افغانستان چهار برابر کمتر از مردان به عدالت دسترسی دارند.

سازمان بین‌المللی مهاجرت در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که زنان و دختران در افغانستان تجربه‌هایی را که در بیرون از کشور به دست آورده‌اند، به اشتغال پایدار و کسب‌وکارهای موفق تبدیل می‌کنند. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ حوت) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که فعالیت‌های کارآفرینی زنان بازگشته در افغانستان، فراتر از یک فعالیت اقتصادی، نماد تاب‌آوری در عمل است. سازمان بین‌المللی مهاجرت در ادامه تاکید کرده است که زنان و دختران بازگشته سرگرم خیاطی، گل‌دوزی و شیرینی‌پزی هستند و با ایجاد کسب‌وکارهای پایدار در این بخش‌ها، خانواده‌های خود را حمایت می‌کنند و الهام‌بخش دیگران هستند. باید گفت که در بیشتر از دو سال گذشته که روند اخراج مهاجران از ایران و پاکستان شدت گرفته، بیش از چهار میلیون شهروند از این دو کشور بازگشته‌اند. هرچند شماری زیادی از بازگشت‌کنندگان زن، نتوانسته‌اند وارد بازار کار شوند، اما شمار محدودی که حرفه‌ای را بلد هستند و توانایی کارآفرینی دارند، توانسته‌اند وارد بازار کار شده و به ده‌ها زن دیگر نیز فرصت کار را فراهم کنند. قابل ذکر است که زنان در افغانستان، حق اشتراک در تصمیم‌گیری‌های بزرگ را از دست داده و از ساختار تصمیم‌گیری به حاشیه رانده شده‌اند. زنان در افغانستان حتی حق حضور در همه نهادهای دولتی را از دست داده و تنها به شکل محدود در سکتور آموزش، بهداشت و امنیتی حضور دارند. همچنین حکومت سرپرست پس از تسلط دوباره بر افغانستان، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را منع کردند و سپس دروازه‌ی دانشگاه‌ها را نیز به‌روی زنان و دختران بستند. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند.

سازمان جهانی صحت در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در فبروری سال میلادی، ۱۵۷ هزار و ۴۶ مورد ابتلا به سینه‌بغل و عفونت تنفسی در افغانستان ثبت شده که از این میان، ۳۱۳ تن جان باخته‌اند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در این بازه‌ی زمان، پنج هزار و ۹۶۸ مورد ابتلا به اسهال حاد ثبت شده که از این میان سه تن جان باخته‌اند که افزایش بیش از ۱۲ درصد را در مقایسه با ماه پیش آن نشان می‌دهد. سازمان جهانی صحت در ادامه تاکید کرده است که ۱۷۳ مورد مشکوت تب دنگی نیز ثبت شده که افزایش بیش از ۳۵ درصد را در مقایسه با ماه قبل نشان می‌دهد و همین گونه، ۵۹۷ مورد ابتلا به ملاریا نیز در فبروری ثبت شده که در مقایسه با ماه قبل آن بیش از چهار درصد افزایش را نشان می‌دهد. سازمان جهانی صحت در ادامه افزوده است که در فبروری دو هزار و ۶۰۳ مورد ابتلا به سرخکان نیز ثبت شده که از این میان ۱۶ تن جان باخته‌اند که افزایش ۳۵درصدی را در مقایسه با ماه قبل آن نشان می‌دهد. در گزارش آمده است که در این ماه ۳۸ مورد تب کانگو نیز ثبت شده که دو تن در اثر این بیماری جان باخته‌اند. این در حالی است که سکتور صحت افغانستان به دلیل کاهش کمک‌های جامعه‌ی جهانی، به شدت زیر فشار قرار دارد.

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که مشارکت زنان در تصمیم‌گیری‌ها سبب می‌شود جوامع تاب‌آوری بیش‌تری پیدا کنند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که به دلیل اهمیت مشارکت زنان در تصمیم‌گیری‌ها، برابری جنسیتی و توان‌مدسازی زنان باید در همه مراحل مقابله با تغییرات اقلیمی گنجانیده شود. این در حالی است که زنان در افغانستان، حق اشتراک در تصمیم‌گیری‌های بزرگ را از دست داده و از ساختار تصمیم‌گیری به حاشیه رانده شده‌اند. زنان در افغانستان حتی حق حضور در همه نهادهای دولتی را از دست داده و تنها به شکل محدود در سکتور آموزش، بهداشت و امنیتی حضور دارند. همچنین حکومت سرپرست پس از تسلط دوباره بر افغانستان، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را منع کردند و سپس دروازه‌ی دانشگاه‌ها را نیز به‌روی زنان و دختران بستند. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. کارشناسان سازمان ملل متحد سیاست‌های حکومت سرپرست علیه زنان افغانستان را «جنایت علیه بشریت» دانسته و گفته‌اند که این سیاست‌ها می‌تواند «آپارتاید جنسیتی» نیز محسوب شود.

سازمان بین‌المللی مهاجرت اعلام کرده است که زنان سرپرست خانوار از جمله آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در میان بازگشت‌کنندگان به افغانستان هستند و پس از بازگشت، با چالش‌های جدی از جمله کم‌بود سرپناه، نبود فرصت‌های کاری و خطر‌های حفاظتی روبرو می‌شوند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که بسیاری از این زنان هم‌راه با فرزندان‌شان در حالی به کشور بازمی‌گردند که شبکه‌های حمایتی محدودی دارند و اغلب در شرایط دشوار و بی‌ثبات زندگی می‌کنند. در گزارش آمده است که برخی از خانواده‌های بازگشته ناچار هستند در چادرهای موقت زندگی کنند و در برابر سرما، باران و ناامنی آسیب‌پذیر هستند. بر اساس آمار سازمان بین‌المللی مهاجرت، در سال ۲۰۲۵ زنان و دختران ۲۷ درصد از مهاجران افغانستانی بازگشته از ایران و همچنان ۴۷ درصد از افرادی را تشکیل داده‌اند که از طریق مرکز‌های پذیرش این سازمان از پاکستان به افغانستان بازگشته ‌اند. این نهاد افزوده است که بسیاری از این افراد با نیازهای حمایتی بیش‌تر و بدون منابع پای‌دار معیشتی وارد کشور می‌شوند. همچنین این نهاد تاکید کرده است که بی‌جاشدن و بازگشت اجباری می‌تواند خطراتی مانند بی‌خانمانی، بهره‌کشی و آسیب‌های بیش‌تر را برای زنان و دختران افزایش دهد، به‌ویژه برای زنانی که بدون سرپرست مرد مسوولیت خانواده را بر عهده دارند. سازمان بین‌المللی مهاجرت گفته است که برای کاهش این خطرات، از طریق مراکز ترانزیتی و برنامه‌های حمایتی، وضعیت بازگشت‌کنندگان آسیب‌پذیر ارزیابی می‌شود و برای آنان خدمات حمایتی، پیوستن به برنامه‌های کمک‌رسانی و پی‌گیری‌های لازم فراهم می‌گردد. به گفته‌ی این نهاد، ادامه‌ی حمایت از زنان بازگشته برای کاهش خطر‌های فوری و کمک به ثبات زندگی آنان و خانواده‌های‌شان ضروری است. این در حالی است که در پی تشدید محدودیت‌ها، بسیاری از زنان و دختران، فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، نظامیان پیشین و دیگر قشرهای آسیب‌پذیر مجبور به ترک افغانستان شدند. شمار زیادی از آنان به کشورهای همسایه از جمله ایران و پاکستان پناهنده شدند؛ اما این کشورها در سال‌های پسین روند اخراج مهاجران افغانستانی را تشدید کرده است.

آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که وقتی گرسنگی مسیر کودکان به سمت آموزش را مسدود می‌کند، «همه ما بازنده‌ هستیم.» آقای گوترش با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که وعده‌های غذایی مکتب «راه نجات‌بخش» برای کودکان است و یادگیری، کرامت و فرصت‌های آموزشی را تقویت می‌کند. دبیر کل سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که دسترسی کودکان به غذای مغذی در مکاتب یک سرمایه‌گذاری ضروری‌ است که نباید نادیده گرفته شود. این در حالی است که در کشورهای بحران‌زده از جمله افغانستان، سوریه و سودان کودکان با کمبود غذای مغذی و سوءتغذیه حاد روبرو هستند. همچنین پیش از این نیز برنامه جهانی غذا در رابطه به تغذیه کودکان گفته بود که وعده‌های غذایی مکاتب برای بسیاری از کودکان در افغانستان می‌تواند نجات‌بخش و حیاتی باشد. در همین حال یونیسف نیز اعلام کرده بود که ۹۴۲ هزار کودک در افغانستان دچار سوءتغذیه شدید و حدود ۷۰۰ هزار کودک دیگر در معرض سوءتغذیه متوسط قرار دارند.

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در افغانستان، با اشاره به تحولات ایران و حمله آمریکا و اسرائیل بر این کشور، از وضعیت کودکان بازگشته از ایران به شدت ابراز نگرانی کرده است. تاج‌الدین ایواله، نماینده یونیسف در افغانستان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که درگیری‌ها در ایران خطرات فوری برای کودکان در مرزها ایجاد کرده است. در اعلامیه آمده است که بسیاری از خانواده‌ها با کودکان، در سفر غیرمنتظره به کشور بازمی‌گردند و نمی‌دانند با چه سرنوشتی روبرو خواهند شد. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که با افزایش تعداد بازگشته‌ها، خطرات بیشتری کودکان را تهدید خواهد کرد. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد افزوده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی حدود سه میلیون مهاجر از کشورهای همسایه بازگردانده شدند که ۶۰ درصد آن‌ها خانواده‌های با کودک بودند. نماینده یونیسف گفته است: «امروز مستقیماً از افرادی که از مرز وارد شده‌اند، شنیدم که سفرهایی تقریباً غیرممکن را توصیف می‌کنند، پر از عدم اطمینان درباره آنچه در پیش است. بسیاری از آن‌ها نیاز فوری به حمایت صحی دارند و به وضوح گیج و سردرگم هستند و به دنبال اطلاعات ابتدایی درباره کارهایی که باید انجام دهند، می‌گردند.» در اعلامیه آمده است که در اوج بازگشت‌ها در سال گذشته، یونیسف از بیش از هشت هزار کودک بدون همراه و جدا شده از ایران و پاکستان حمایت کرده است. همچنین یونیسف از درگیری نظامی میان نیروهای حکومت فعلی و پاکستان در ولایت‌های مرزی ابراز نگرانی کرده است.