یوناما یا دفتر معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان سومین کشور با بیش‌ترین میزان آلودگی به مواد انفجاری در‌ جهان است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۱۹ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۸۰ درصد قربانیان مواد انفجاری در افغانستان کودکان استند که معمولا هنگام بازی با مواد منفجرناشده زخمی می‌شوند یا جان خود را از دست می‌دهند. یوناما در ادامه تاکید کرده است که به حمایت مالی از مؤسسه‌های ماین‌روبی در‌ افغانستان ادامه می‌دهد. انفجار مهمات باقی‌مانده از دهه‌ها جنگ در افغانستان همچنان از عوامل اصلی تلفات غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، به شمار می‌رود. سازمان حقوق بشری «رواداری» گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۷۹ نفر در اثر انفجار ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده کشته و ۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند. این نهاد تاکید کرده است که قربانیان شامل ۳۰ مرد، ۶ زن و ۴۳ کودک بوده‌اند که نشان‌دهنده آسیب‌پذیری بالای کودکان در برابر این تهدید است. همزمان اداره مبارزه با حوادث طبیعی اعلام کرده است که از اپریل ۲۰۲۵ تا مارچ ۲۰۲۶ در سراسر افغانستان ۲۲۵ رویداد مرتبط با ماین‌ها و مواد منفجرنشده ثبت شده است. در اعلامیه آمده است که این رویدادها ۹۶ کشته و ۳۷۸ زخمی برجا گذاشته و خطر گسترده مواد انفجاری باقی‌مانده از جنگ را بار دیگر برجسته کرده است.

دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که نابرابری برای بسیاری از دختران از سنین پایین آغاز می‌شود و عامل‌هایی چون فقر، جنگ، خشونت و محرومیت از آموزش، فرصت‌های زندگی آن‌ها را محدود می‌کند. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۱۹ میزان) با نشر گزارشی گفته است که ۱۲۲ میلیون دختر در سراسر جهان از آموزش محروم‌اند و ۶۴۰ میلیون زن و دختر، در کودکی و در مجبوریت ازدواج کردند. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در ادامه تاکید دکرد که از هر هشت دختر و زن، یک تن پیش از ۱۸سالگی تجاوز یا خشونت جنسی را تجربه کرده است. این نهاد افزوده است که هر دختری حق دارد از فرصت برابر در زندگی برخوردار باشد، آموزش ببیند، در باره‌ی بدن خود آگاهانه تصمیم بگیرد و آینده‌اش را شکل دهد. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در ادامه تصریح کرد که آموزش باکیفیت، دسترسی به اطلاعات علمی و خدمات سلامت جنسی و باروری و شنیده‌شدن صدای دختران در تصمیم‌گیری‌های مربوط به زندگی‌ شان، برای تقویت برابری و کاهش خشونت مبتنی بر جنسیت اهمیت دارد. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای تامین نیازهای آموزشی در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، به ۱۶۰ میلیون دالر نیاز است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که تاکنون تنها ۲۲ میلیون دالر از بودجه مورد نیاز تامین شده که کمتر از ۱۴ درصد از نیازمندی‌ها می‌باشد. اوچا در ادامه تاکید کرده است که نظام آموزشی افغانستان با کمبود معلم، صنف‌های درسی و منابع آموزشی مواجه است. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد افزوده است که وضعیت دختران وخیم‌تر است؛ زیرا آنان همچنان از ادامه آموزش در دوره متوسطه محروم‌ هستند. همچنین این نهاد افزوده است که تأمین فوری بودجه و لغو ممنوعیت آموزش دختران، امری است که نمی‌توان آن را به تعویق انداخت. اولگا چرفکو، عضو دفتر اوچا در جریان بازدید از مکتبی در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند گفته است که دختران افغانستان از بحران وخیم‌تری در عرصه آموزش رنج می‌برند. او می‌گوید: «در هر جای جهان مکاتبی وجود دارد که دانش‌آموزان درس می‌خوانند، معلمان تدریس کنند و والدین روی آینده‌ی فرزندان خود سرمایه‌گذاری کنند. اما در افغانستان به دلیل کمبود منابع، کمبود مکتب و از همه مهم‌تر کمبود معلم، آموزش به شدت محدود شده است. علاوه بر این دروازه‌های مکاتب به روی دختران در مقاطع بالاتر از دوره‌ی ابتدایی همچنان بسته است.» خانم چرفکو می‌گوید همه‌ی این محدودیت‌ها فراتر از کلاس‌های درسی گسترش می‌یابد؛ زیرا فرصت‌های کمتر برای یادگیری به معنای فرصت‌های کمتر برای ورود نیروی کار جدید است. این در حالی است که طی پنج سال اخیر که حکومت سرپرست آموزش زنان و دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم مکتب را ممنوع کردند. سازمان‌های بین‌المللی گزارش دادند که حدود ۲.۶ میلیون دختر از آموزش بازماندند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کم‌بود مکتب، آموزگار و منابع، دسترسی کودکان به آموزش در افغانستان را با محدودیت‌های جدی روبرو کرده است. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که ممنوعیت آموزش بالاتر از صنف شمم برای دختران، فرصت‌های آن‌ها برای ورود به بازار کار، به‌ ویژه در بخش‌هایی مانند خدمات صحی و آموزش و پرورش را نیز کاهش می‌دهد. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که آموزش تنها به معنای یادگیری نیست، بلکه سرمایه‌گذاری برای آینده و رفاه جوامع است. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند. هنوز مشخص نیست که دختران چه زمانی می‌توانند به صنف‌های درسی رسمی بازگردند.

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که مهاجران برای مهاجرت انتخاب نمی‌کنند که خانه و سرزمین خود را ترک کنند. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بیشتر افراد به انتخاب‌های ناممکن ناچار می‌شوند؛ این که برای یافتن امنیت همه چیز خود را پشت سر بگذارند و به مهاجرت اقدام کنند. سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که بیشتر مهاجران می‌خواهند به سرزمین خود باز گردند. در اعلامیه آمده است که کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان همه‌روزه به مهاجران کمک می‌کند که زندگی خود را از نو بسازند. این در حالی است که مهاجرت از چندین دهه به این سو به یکی از جنبه‌های هویتی شهروندان افغانستان بدل شده است. در مقایسه با میزان جمعیت افغانستان بیشترین رقم مهاجرت را در جهان به خود اختصاص داده است. مهاجران افغانستان که بیشترشان در پاکستان و ایران به سر می‌برند، با محدودیت‌های شدیدی در دسترسی به خدمات عمومی در این دو کشور مواجه هستند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کودکان ۷۸ درصد تلفات ناشی از مهمات منفجرناشده در افغانستان را تشکیل می‌دهند. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۱۵ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این میزان تلفات کودکان در پی انفجار مهمات انفجاری از جنوری تا اگست ۲۰۲۶ میلادی گزارش شده است. اوچا در ادامه تاکید کرده است که برای رسیدگی به تهدید مهمات منفجرناشده در چارچوب برنامه بشردوستانه ۲۰۲۶ افغانستان، به ۱۴.۵ میلیون دالر نیاز است. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که تاکنون تنها ۴.۳ میلیون دالر از این مبلغ تامین شده است. اوچا هشدار داده است که ادامه کمبود بودجه، توانایی فعالیت‌های بشردوستانه برای کاهش خطرات ناشی از مهمات منفجرناشده و کمک به افراد آسیب‌دیده را محدود می‌کند. افغانستان یکی از سه کشور با بیش‌ترین آلودگی به ماین‌ها و مهمات منفجرناشده است؛ وضعیتی که به دلیل کم‌بود بودجه برای ماین‌روبی و کم‌بود آگاهی شهروندان به ویژه کودکان را در آسیب‌پذیری قرار داده است. باید گفت که بر اساس آمار سازمان ملل، حدود ۳.۳ میلیون نفر در افغانستان در نزدیکی مناطق آلوده به ماین‌ها و مواد منفجره زندگی می‌کنند. انفجار مهمات باقی‌مانده از دهه‌ها جنگ در افغانستان همچنان از عوامل اصلی تلفات غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، به شمار می‌رود. سازمان حقوق بشری «رواداری» گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۷۹ نفر در اثر انفجار ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده کشته و ۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از جنوری ۲۰۲۳ تا سپتمبر ۲۰۲۶ میلادی، ظرفیت تولید ۹.۸ مگاوات انرژی خورشیدی را در افغانستان ایجاد کرده است. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۱۵ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این پروژه انرژی پاک و قابل اعتماد را به ۸۰۰ مرکز صحی و آموزشی در سراسر افغانستان فراهم کرده است. این نهاد افزوده است که این مراکز شامل ۶۲۱ مکتب، ۱۵۴ مرکز صحی، ۱۸ شفاخانه در ولسوالی‌ها و هفت شفاخانه ولایتی می‌شوند. برنامه توسعه‌ای سازمان ملل تاکید کرد که استفاده از انرژی خورشیدی در این مرکزها با هدف تأمین برق پایدار و بهبود دست‌رسی به انرژی پاک انجام شده است. قابل ذکر است که افغانستان با کم‌بود شدید انرژی برق روبرو است و بیش‌ از ۷۰ درصد برق از کشورهای همسایه وارد می‌شود. سازمان ملل در سال‌های اخیر کوشیده است که با تأمین انرژی خورشیدی به فراهم‌سازی انرژی پایدار در مرکزهای درمانی و آموزشی کمک کند.

روزمری دی کارلو، معاون دبیرکل سازمان ملل در امور سیاسی و صلح گفته است که پیشرفت در زمینه‌ی حقوق زنان به پیشرفت و توسعه‌ی افغانستان کمک می‌کند. یوناما امروز (سه‌شنبه، ۱۴ میزان) از پایان سفر دی کارلو به افغانستان خبر داده و گفته است که او در دیدارهایش با مقام‌های حکومت سرپرست، نگرانی کشورهای عضو سازمان ملل در باره‌ی وضعیت زنان و‌ دختران به ویژه دسترسی به آموزش را در‌ میان گذاشته است. یوناما تاکید کرده است که معاون دبیرکل ملل متحد چالش‌‌های فراروی افغانستان، از جمله فشارهای اجتماعی و اقتصادی، تغییرات اقلیمی و حوادث طبیعی را برجسته کرده است‌. همچنین خانم دی کارلو، بر آمادگی سازمان ملل متحد برای کمک به بازگشت‌کنندکان تاکید کرده است. خانم دی کارلو در دیدارهای خود با نمایندگان جامعه‌ی مدنی و زنان رهبر، از سهم حیاتی آن‌ها در جوامع افغانستان قدردانی کرد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

الکساندر دی‌کرو، رییس برنامه توسعه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که پشت کردن جامعه جهانی به افغانستان می‌تواند در پنج تا ۱۰ سال آینده پیامدهایی سنگینی به دنبال داشته باشد. دی‌کرو این اظهارات را در گفتگو با «فارن پالیسی» مطرح کرده و گفته است که با وجود اختلاف‌نظرها با حکومت سرپرست، جامعه جهانی باید با افغانستان تعامل داشته باشد؛ زیرا این کشور با مجموعه‌ای از بحران‌های اقتصادی، اقلیمی و انسانی مواجه است. وی در ادامه تاکید کرده است که افغانستان با انقباض اقتصادی نزدیک به ۲۰ درصد، پیامدهای تغییرات اقلیمی، بلایای طبیعی، تنش با کشورهای همسایه و بازگشت نزدیک به پنج میلیون مهاجر از ایران و پاکستان در حدود یک‌ونیم سال گذشته مواجه شده است. او تصریح کرد که اگر در مدت کوتاه، به‌دلیل بازگشت مهاجران، جمعیت یک کشور ۱۲ تا ۱۵ درصد بیشتر شود، مدیریت این افزایش برای هیچ کشوری آسان نیست. رییس برنامه سازمان ملل متحد افزوده است که به همین دلیل، افغانستان برای روبه‌رو شدن با این فشار به حمایت جامعه جهانی نیاز دارد الکساندر دی‌کرو در ادامه تاکید کرده است که جامعه جهانی باید از حمایت خود از افغانستان به‌عنوان اهرمی برای پیشبرد حقوق زنان و دختران و گسترش فضای مدنی استفاده کند. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند.