برچسب: زنان و دختران

1 ماه قبل - 88 بازدید

دانشگاه جورج‌تاون: افغانستان در میان ۷ بدترین کشور جهان برای زنان قرار دارد

یک موسسه متعلق به دانشگاه جورج‌تاون آمریکا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان در میان ۱۸۸ کشور جهان به عنوان بدترین کشور برای زنان است. یمن، جمهوری آفریقای مرکزی، سوریه، سودان، هائیتی و بروندی در جایگاه بعدی قرار دارند. دانشگاه جورج‌تاون با نشر گزارشی گفته است کخ در یکسال گذشته یکی از پنج زن در این کشورها در خانه مورد خشونت قرار گرفته‌اند. این گزارش که وضعیت زنان را بر اساس سه شاخص اصلی مشارکت، عدالت و امنیت بررسی کرده، نشان می‌دهد که زنان افغانستان در زمینه امنیت و دسترسی به عدالت در قعر جدول جهانی قرار دارند. در این رده‌بندی، کشورهای دنمارک، آیسلند، ناروی، سویدن و فنلند به عنوان برترین کشورهای جهان از نظر وضعیت زنان معرفی شده‌اند. همچنین در میان کشورهای اسلامی، زنان امارات متحده عربی شرایط بهتری نسبت به زنان در کشورهایی نظیر آلمان، فرانسه، بریتانیا و اسپانیا دارند. در گزارش تاکید شده است که زنان و دختران در افغانستان همچنان از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها هستند. در این گزارش، افغانستان جز دولت‌های شکننده در جنوب آسیا توصیف شده است، منطقه‌ای که بدترین عملکرد را از نظر تامین حقوق زنان و دختران دارد. در گزارش دانشگاه جورج‌تاوت افزوده استچکه افغانستان در آخرین شاخص توسعه جنسیتی سازمان ملل متحد نیز پس از یمن، در انتهای جدول قرار گرفته بود. محدودیت‌های شدید برای حق کار و تحصیل، دسترسی زنان به کمک‌ها و خدمات را نیز مختل کرده است. بر اساس داده‌ها، از سال ۲۰۲۳ میلادی، خانواده‌های تحت مدیریت زنان ۴۰ درصد از درآمد خود را از دست داده‌اند. افزون بر این، خشونت جنسیتی تهدیدی جدی برای زنان است. بیش از ۵۰ درصد زنان بین ۱۵ تا ۴۹ سال گزارش داده‌اند که دستکم یک بار در زندگی خود با این نوع خشونت مواجه شده‌اند، رقمی که در برخی مناطق به ۹۲ درصد می‌رسد. همچنین، خیابان‌های افغانستان و چند کشور دیگر برای زنان مصون نیست. پس از سوریه و آفریقای جنوبی، زنان در خیابان‌های افغانستان کمترین احساس امنیت می‌کنند. گزارش دانشگاه جورج‌تاون را موسسه جورج‌تاون برای زنان، صلح و امنیت تهیه کرده که وضعیت زنان جهان را در سال ۲۰۲۵ میلادی بررسی کرده است.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 105 بازدید

ریچارد لیندسی: بریتانیا متعهد به حمایت از مردم افغانستان است

ریچارد لیندسی، نمایندگی ویژه بریتانیا برای افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که این کشور متعهد به حمایت از مردم افغانستان است. آقای لیندسی با نشر پیامی به مناسبت سال جدید میلادی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در این سال برای مردم افغانستان صلح، امنیت و امید آرزو می‌کند. او در بخشی از پیامش تاکید کرده است: «بریتانیا در کنار شما ایستاده و به حمایت از آینده‌ای سرشار از ثبات، فرصت و عزت برای همه متعهد است.» ریچارد لیندسی که در آخر ماه جوزا به عنوان نماینده ویژه بریتانیا برای افغانستان تعیین شد، پیش از این نیز تاکید کرده بود که بریتانیا از مردم افغانستان حمایت می‌کند. آقای لیندسی تا اکنون یکبار به کابل سفر و با مقام‌های حکومت سرپرست دیدار و گفتگو کرده است. او پس از این سفر گفت که بحران افغانستان تنها از طریق گفتگوی فراگیر حل می‌شود. همچنین نماینده ویژه بریتانیا بارها در مورد محدودیت‌ها بر حقوق و آزادی‌های زنان و دختران ابراز نگرانی کرده و خواستار لغو آن شده است. در حالی این مقام بریتانیایی بر رعایت حقوق زنان و دختران افغانستان تاکید دارد که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 105 بازدید

اوچا: محدودیت‌ها دسترسی زنان به خدمات اساسی را محدود کرده است

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که فرمان‌ها و محدودیت‌های حکومت سرپرست، دسترسی زنان و دختران به خدمات اساسی و روند کمک‌رسانی بشردوستانه در افغانستان را به‌گونه جدی محدود کرده است. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که از آگوست ۲۰۲۱ میلادی تا اکنون دست‌کم ۴۷۰ فرمان از سوی حکومت فعلی افغانستان صادر شده است که به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم بر فعالیت‌های بشردوستانه در کشور تاثیر گذاشته است. در بخشی از گزارش دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل آمده است که ۷۹ فرمان به‌طور مشخص زنان و دختران را هدف قرار داده و آزادی‌های آن‌ها را در بخش‌های آموزش، اشتغال، مشارکت اقتصادی و حضور در زند‌گی عمومی محدود ساخته است. اوچا در ادامه تاکید کرده است که این محدودیت‌ها شامل ممنوعیت آموزش متوسطه و عالی برای دختران، الزام پوشش اسلامی و منع کار زنان در سازمان‌های غیردولتی و نهادهای بین‌المللی می‌شود. در گزارش آمده است که این محدودیت‌ها ساختار اجتماعی و اقتصادی افغانستان را دگرگون کرده و دسترسی زنان به معیشت و خدمات اساسی را به‌گونه چشم‌گیر کاهش داده است. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل هشدار داده که این محدودیت‌ها خطر خشونت مبتنی بر جنسیت و مشکلات روانی–اجتماعی را افزایش داده و روند کمک‌رسانی بشردوستانه را با چالش‌های جدی روبرو کرده است. قابل ذکر است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 108 بازدید

سازمان جهانی مهاجرت: ۴۴۰۰ شغل برای زنان افغانستانی ایجاد و حفظ کردیم

سازمان جهانی مهاجرت درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در سال روان میلادی، چهار هزار و ۳۸۵ شغل جدید در افغانستان ایجاد شده که یک هزار و ۵۹۸ مورد آن به زنان اختصاص دارد. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در سال روان میلادی همچنان به حفظ نُه هزار و ۸۹۹ شغل دیگر در افغانستان کمک کرده که از این میان، دو هزار و ۸۷۱ مورد مربوط به زنان بوده است. سازمان جهانی مهاجرت در ادامه تاکید کرده است که با فراهم‌سازی منابع مالی، تجهیزات و آموزش، از کسب‌وکارهای کوچک حمایت می‌کند تا فرصت‌های شغلی برای بی‌جاشدگان، بازگشت‌کنندگان، جوانان و زنان ایجاد شود. این سازمان در ادامه افزوده است که توان‌مندسازی اقتصادی زنان نقش کلیدی در بهبود معیشت خانواده‌ها و افزایش تاب‌آوری جوامع آسیب‌پذیر دارد و به همین دلیل، زنان در بسیاری از برنامه‌های اشتغال‌زایی این نهاد در اولویت قرار گرفته‌اند. این در حالی است که در بیش از چهار سال گذشته، دسترسی زنان به کار و فرصت‌های اقتصادی به‌شدت محدود شده و نهادهای بین‌المللی بارها نسبت به پیامدهای اجتماعی و انسانی این وضعیت هشدار داده‌اند. کارهای خصوصی از معدود بخش‌های باقی‌مانده برای کار زنان و دختران است. به گفته‌ی ملل متحد، کارهای خصوصی آخرین کانال کسب درآمد زنان در افغانستان است. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 181 بازدید

فاجعه در کراچی پاکستان؛ جسد حلق‌آویزشده‌ی یک زن افغانستانی و سه کودکش پیدا شد

رسانه‌های پاکستانی درتازه‌ترین مورد گزارش داده‌اند که جسد حلق‌آویزشده‌ی یک زن اهل افغانستان و سه کودکش در شهر کراچی این کشور پیدا شده است. روزنامه دان پاکستان با نشر گزارشی گفته است که جسد این افراد روز (یک‌شنبه، ۷ جدی) از خانه‌ی‌شان در منطقه‌ی «سهراب گوت» از مربوطات شهر کراچی پیدا شده است. پولیس پاکستان گفته است این زن «فاطمه نجیب» نام داشت و احتمالا به‌دلیل اختلالات روانی و مشکلات خانوادگی، دختر سه‌ساله، پسر دوساله و دخترخوانده‌ی ۱۰ ساله‌اش را کشته و سپس به زندگی خود پایان داده است. پولیس در ادامه تاکید کرده است که نجیب‌الله، شوهر این زن که اهل پنجاب پاکستان است، زمانی که از کار برگشت، با جسد حلق‌آویزشده‌ی همسر و کودکانش مواجه شد. پولیس گفته است که فاطمه همسر دوم نجیب‌الله بود و یک دختر ۱۰ ساله از همسر اول خود داشت. همچنین عبدالجبار تخاری، سرقنسول حکومت سرپرست افغانستان در پاکستان، پیدا شدن جسدهای حلق‌آویزشده یک زن افغانستانی و سه کودک او در شهر کراچی را تایید کرده؛ اما درباره این رویداد جزییات بیشتری ارائه نکرده است. پولیس پنجاب دستور تحقیق فوری را در مورد این پرونده صادر کرده و گفته است که علت دقیق مرگ تا زمان روشن شدن نتایج کالبدشکافی اعلام نمی‌شود. این رویداد در حالی رخ می‌دهد که خانواده‌های مهاجر افغانستانی در پاکستان، به‌ویژه در مناطق حاشیه‌ای شهرهای بزرگ، با ناامنی، فشارهای اقتصادی، خشونت‌های خانگی و نبود حمایت‌های حقوقی مؤثر روبرو هستند؛ شرایطی که زنان و کودکان را بیش از دیگران آسیب‌پذیر ساخته است. فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که این حادثه یک مورد استثنایی نیست. در ماه‌های اخیر نیز گزارش‌هایی از قتل و خشونت مرگ‌بار علیه مهاجران افغانستانی در شهرهای مختلف پاکستان منتشر شده است؛ رخدادهایی که زنگ خطر جدی درباره وضعیت امنیتی و حقوق بشری این جامعه به‌صدا درآورده است.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 172 بازدید

از مزار تا کابل؛ سفری از کودکی تا فرسودگی

او هنوز به دنیا نیامده بود که سرنوشتش نوشته شد، اما هیچ‌کس هرگز زحمت نداد آن نوشته را برای خودش بخواند. در مزار شریف، جایی میان دیوارهای گلی و کوچه‌هایی که صدای پای دختران در آن همیشه محتاط بود، کودکی‌اش همچون شمعی نیم‌سوخته گذشت؛ نوری کم‌جان، عمری کوتاه، و بادی دائمی که تهدید می‌کرد هر لحظه خاموشش کند. او هنوز معنای «آینده» را درست نمی‌دانست که آینده‌اش را معامله کردند. هنوز فرق میان بازی و زندگی را نفهمیده بود که زندگی با تمام سنگینی‌اش روی شانه‌های نحیفش آوار شد. وقتی گفتند «باید عروس شوی»، نه گریه کرد، نه فریاد زد؛ چون از کودکی یاد گرفته بود که بعضی چیزها را نمی‌شود رد کرد، فقط می‌شود تحمل کرد. لباس عروسی برای تنش بزرگ بود، اما تقدیر بسیار بزرگ‌تر. دست‌هایی که او را به خانه‌ی شوهر بردند، دست‌های محافظ نبودند؛ دست‌هایی بودند که فقط تحویل می‌دادند، مثل باری که دیگر مسئولیتی بر دوش کسی نمی‌گذارد. خانه‌ی شوهر برایش خانه نشد؛ میدان آزمونی شد، جایی که هر اشتباه، چه واقعی و چه خیالی، بهایی داشت. در آن خانه، زن‌بودن یعنی نادیده‌گرفته‌شدن، و دخترک‌بودن جرمی نابخشودنی. نگاه‌ها تیز بودند، کلمات سنگین، و سکوت‌ها مرگبار. هر روز، بخشی از خودش را در گوشه‌ای از آن خانه جا می‌گذاشت؛ اول خنده‌اش، بعد اعتمادش، و بعد حتی تصورش از اینکه «من هم حق دارم». سال‌ها مثل سایه از رویش گذشتند، اما نه، آن‌ها سایه نبودند؛ سنگ بودند. بدنش زیر بار بارداری‌های پیاپی خم شد، اما روحش زیر بار تحقیرهای مداوم ترک برداشت. او مادر شد، نه از سر انتخاب، بلکه از سر اجبار؛ و مادری‌اش، به‌جای آن‌که پناهی باشد، باری شد که اجازه نمی‌داد فروبریزد، حتی وقتی تمام وجودش خواهان شکستن بود. شب‌ها، وقتی کودکانش خواب بودند، او بیدار می‌ماند؛ نه برای رویا دیدن، بلکه برای فکر کردن. فکر به اینکه آیا زندگی همیشه همین‌قدر تنگ است؟ آیا زن بودن یعنی همیشه مقصر بودن؟ آیا جایی در این دنیا هست که دختری خسته را فقط به‌عنوان انسان ببیند؟ نه وسیله، نه بار، نه سکوت؟ وقتی به کابل آمدند، شهر بزرگ‌تر شد، اما فضای نفس کشیدنش کوچک‌تر. در کابل، خشونت لباس متمدن‌تری به تن داشت؛ کمتر فریاد، بیشتر فشار. کمتر ضربه‌ی آشکار، بیشتر خردشدن آرام. او در میان ازدحام شهر گم شد؛ زنی بی‌نام در دریایی از بی‌تفاوتی. ساختمان‌ها بالا می‌رفتند، اما امید او پایین‌تر می‌آمد. در بیست‌وپنج‌سالگی، چهار فرزند داشت و صورتی که سال‌ها زودتر از زمانش پیر شده بود؛ نه از سن، بلکه از فکر، نه از کار، بلکه از دردهای ناگفته. بدنش هنوز حرکت می‌کرد، اما روحش سال‌ها بود که زخمی راه می‌رفت. بارها به مرزی رسید که ادامه‌دادن شبیه ناممکن بود؛ مرزی که آدم نمی‌خواهد ناپدید شود، فقط آرزو دارد درد متوقف شود. اما هر بار، چیزی او را نگه می‌داشت: صدای نفس‌های کودک، نگاه ترسیده‌ی فرزندی که جهان را فقط از پشت شانه‌های مادرش می‌دید. او قهرمان نبود چون پیروز شده بود؛ قهرمان بود، چون باختنِ کامل را نپذیرفت. هر صبح که از خواب برمی‌خاست، تصمیمی نانوشته می‌گرفت: «امروز هم باید بگذرد.» نه برای خودش، بلکه برای چهار زندگی کوچک که ایستادنشان به ایستادن او وابسته بود. او یاد گرفت با قلبی ترک‌خورده دوست بدارد، با بدنی خسته کار کند، و با روحی زخمی دوام بیاورد. گاهی کنار پنجره می‌ایستاد و به کابل نگاه می‌کرد؛ به شهری که می‌توانست هزاران فرصت داشته باشد، اما برای او فقط هزاران سؤال داشت: آیا روزی کسی صدایش را خواهد شنید؟ آیا عدالت فقط کلمه‌ای در کتاب‌هاست؟ آیا دختران پس از او نیز مجبور خواهند بود همان مسیر تکراری و پررنج را طی کنند؟ او هنوز می‌ترسد، هنوز محتاط است، هنوز شب‌ها با کوچک‌ترین صدا از جا می‌پرد؛ اما چیزی در او هست که نشکسته: توان زنده‌ماندن در بدترین شرایط، توان مادر ماندن در جهانی که مادرها را فراموش می‌کند. داستان او، فقط داستان یک زن نیست؛ داستان نسلی‌ است که در کودکی پیر شد، دخترانی که انتخاب نداشتند، و زنانی که با وجود همه‌چیز، هنوز نفس می‌کشند. او هنوز ایستاده است. و همین، در دنیایی که بارها خواست او را بشکند، بزرگ‌ترین مقاومت است. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 145 بازدید

اداره ملی احصائیه و معلومات: تا اکنون بیش از ۱۷ میلیون زن و مرد شناس‌نامه‌ی الکترونیکی دریافت کردند

اداره ملی احصائیه و معلومات درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از آغاز روند توزیع شناس‌نامه‌ی الکترونیکی تا اکنون ۱۷ میلیون و ۶۸ هزار نفر شناس‌نامه دریافت کرده‌اند. اداره‌ احصائیه و معلومات امروز (دوشنبه، ۸ جدی) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که ۱۰ میلیون و ۶۲۱ هزار نفر از دریافت‌کنندگان شناس‌نامه‌ی الکترونیک مردان و شش میلیون و ۴۴۷ هزار نفر دیگر زنان هستند. در اعلامیه آمده است که بیشترین شناس‌نامه‌ی الکترونیکی در ولایت‌های کابل، هرات، قندهار، بلخ و ننگرهار توزیع شده است. اداره احصائیه و معلومات در ادامه تاکید کرده است که در حال حاضر به‌شمول کابل در سراسر کشور ۸۱ مرکز آسان‌خدمت و توزیع شناس‌نامه‌ی الکترونیکی و یک مرکز آسان‌خدمت در امارات متحده عربی فعال است. قابل ذکر است که روند توزیع این شناس‌نامه‌ها در ماه ثور سال ۱۳۹۷ بعد از سال‌ها جنجال، آغاز شده بود. این در حالی است که در اوایل توزیع این روند در حکومت پیشین، درج واژه‌ی «افغان» به‌عنوان ملیت و فهرست اقوام، مورد جنجالی در روند توزیع شناس‌نامه‌ی الکترونیک بود. همچنین در حال حاضر شناس‌نامه‌ی الکترونیک همانند پاسپورت با لوگوی حکومت پیشین افغانستان توزیع می‌شود.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 114 بازدید

چگونه استرس می‌تواند چرخه قاعدگی زنان را برهم بزند؟

زندگی زنان در افغانستان، مانند بسیاری از جوامع دیگر، با فشارهای روانی و دغدغه‌های روزمره فراوانی همراه است؛ از چالش‌های اقتصادی و خانوادگی گرفته تا نگرانی‌های اجتماعی و امنیتی. در میان این‌همه تنش، یکی از جنبه‌های کمتر دیده‌شده، تأثیر منفی استرس بر سلامت زنان است؛ به‌ویژه بر چرخه قاعدگی. بسیاری از زنان تجربه کرده‌اند که در دوران‌های پرتنش، نظم قاعدگی‌شان به هم می‌ریزد؛ گاهی زمان آن عقب یا جلو می‌افتد، گاهی میزان خون‌ریزی تغییر می‌کند، یا حتی برای مدتی کاملاً قطع می‌شود. اما چرا چنین اتفاقی می‌افتد؟ پاسخ را باید در ارتباط ظریف و پیچیده‌ی میان سیستم عصبی و هورمون‌های بدن جست‌وجو کرد. استرس و مغز: نقطه‌ی آغاز تغییرات هورمونی وقتی فرد در شرایط استرس‌زا قرار می‌گیرد، بخشی از مغز به نام هیپوتالاموس فعال‌تر می‌شود. هیپوتالاموس مسئول تنظیم هورمون‌هایی است که چرخه‌ی قاعدگی را کنترل می‌کنند. این بخش با ارسال پیام به غده‌ی هیپوفیز، ترشح هورمون‌های مهمی مانند LH و FSH را هدایت می‌کند؛ هورمون‌هایی که نقش کلیدی در رشد فولیکول و تخمک‌گذاری دارند. اما زمانی‌که استرس شدید و مزمن باشد – مثلاً به دلیل مشکلات اقتصادی، فشارهای خانوادگی، مهاجرت یا نگرانی‌های اجتماعی – عملکرد طبیعی هیپوتالاموس مختل می‌شود. در نتیجه، پیام‌های هورمونی به‌درستی به هیپوفیز نمی‌رسند و ترشح هورمون‌ها کاهش می‌یابد. پیامد آن: تأخیر در تخمک‌گذاری یا توقف کامل آن است، که خود را به شکل نابسامانی یا قطع قاعدگی نشان می‌دهد. نقش کورتیزول: هورمون استرس در شرایط استرس‌زا، بدن برای مقابله با فشار، هورمونی به نام کورتیزول ترشح می‌کند. این هورمون در کوتاه‌مدت می‌تواند مفید باشد و بدن را آماده‌ی واکنش به شرایط دشوار کند. اما وقتی استرس مزمن و طولانی‌مدت شود، سطح کورتیزول در بدن به‌طور مداوم بالا می‌ماند و این موضوع بر ترشح سایر هورمون‌ها تأثیر منفی می‌گذارد. مقدار زیاد کورتیزول باعث کاهش سطح استروژن و پروژسترون می‌شود؛ دو هورمون حیاتی برای سلامت سیستم تولیدمثل زنان. وقتی تعادل این هورمون‌ها برهم می‌خورد، عملکرد منظم رحم و تخمدان‌ها مختل می‌شود. نتیجه‌ی این اختلال ممکن است به شکل تأخیر در قاعدگی، نامنظم شدن دوره‌ها، یا حتی خون‌ریزی‌های غیرعادی ظاهر شود. نشانه‌هایی که باید جدی گرفته شوند: استرس می‌تواند علائم غیرعادی‌ای در چرخه قاعدگی ایجاد کند. اگر با یکی یا چند مورد از وضعیت‌های زیر روبه‌رو شدید، بهتر است آن را جدی بگیرید و با پزشک مشورت کنید: - تأخیر چند روزه یا حتی چند هفته‌ای در شروع قاعدگی - افزایش یا کاهش غیرطبیعی در میزان خون‌ریزی - لکه‌بینی میان‌دوره‌ای (خارج از زمان معمول پریود) - درد شدیدتر از حد معمول در ناحیه شکم یا کمر - احساس خستگی مفرط یا تغییرات ناگهانی در خلق‌وخو پیش از قاعدگی هرچند این نشانه‌ها ممکن است در ابتدا موقتی باشند، اما اگر استرس ادامه یابد، اختلال در چرخه قاعدگی می‌تواند به یک وضعیت مزمن تبدیل شود و حتی بر باروری آینده زنان تأثیر بگذارد. استرس، تغذیه و سبک زندگی در کشورهای جهان سوم، بسیاری از زنان به‌دلیل مشغله‌های زیاد یا مشکلات اقتصادی، از یک رژیم غذایی متعادل محروم‌اند. کمبود مواد مغذی مانند آهن، ویتامین B6 و منیزیم می‌تواند مستقیماً بر تنظیم هورمون‌ها و سلامت قاعدگی تأثیر بگذارد. از سوی دیگر، استرس مزمن اغلب با تغییر در عادت‌های روزمره همراه است؛ کاهش کیفیت خواب، مصرف بیش از حد چای یا قهوه، و کاهش فعالیت‌های بدنی مانند پیاده‌روی یا ورزش. این تغییرات، سیستم بدن را تضعیف کرده و توانایی آن در حفظ تعادل هورمونی و تنظیم چرخه قاعدگی را کاهش می‌دهند. تأثیر روحی و اجتماعی بر بدن زن: در جوامعی مانند افغانستان، جایی که زنان روزانه با فشارهای اجتماعی، تبعیض و محدودیت‌های فرهنگی روبه‌رو هستند، استرس تنها یک احساس گذرا یا شخصی نیست؛ بلکه به یک وضعیت روانی دائمی تبدیل می‌شود. افسردگی، نگرانی از آینده، احساس ناتوانی و بی‌پناهی، همگی عواملی هستند که بدن زن را در معرض استرس مزمن قرار می‌دهند. در این شرایط، مغز به‌مرور نسبت به سیگنال‌های هورمونی حساسیت خود را از دست می‌دهد. نتیجه آن، اختلال در چرخه قاعدگی است؛ مشکلی که بسیاری از زنان تجربه می‌کنند، بی‌آن‌که علت دقیق آن را بدانند. چگونه می‌توان تعادل را بازگرداند؟ راه‌حل اصلی برای تنظیم دوباره‌ی چرخه قاعدگی، در کاهش استرس نهفته است. هیچ دارویی به‌اندازه‌ی آرامش روانی نمی‌تواند در تعادل هورمونی مؤثر باشد. برای رسیدن به این هدف، می‌توان از راهکارهای زیر کمک گرفت: - تنفس عمیق و مدیتیشن: تنها چند دقیقه تمرین آرام‌سازی در روز می‌تواند سطح کورتیزول (هورمون استرس) را به‌طور محسوسی کاهش دهد. - تغذیه سالم: مصرف منظم سبزیجات تازه، مغزها، خرما و لبنیات به تعادل هورمون‌ها کمک می‌کند. - فعالیت بدنی منظم: پیاده‌روی روزانه یا حرکات سبک در خانه، گردش خون را بهبود داده و با ترشح اندورفین (هورمون شادی)، استرس را کاهش می‌دهد. - خواب کافی: خواب کمتر از ۷ ساعت در شب باعث افزایش سطح هورمون‌های استرس می‌شود. - گفت‌وگو و دریافت حمایت: صحبت با دوستان، اعضای خانواده یا مشاور روانی، از انباشته شدن تنش‌های ذهنی جلوگیری می‌کند. بدن زن مانند ساعتی ظریف و دقیق عمل می‌کند؛ هر فشار روانی می‌تواند یکی از چرخ‌دنده‌های این ساعت را از هماهنگی خارج کند. استرس، اگر کنترل نشود، به‌تدریج تعادل هورمونی را بر هم می‌زند و چرخه قاعدگی را دچار اختلال می‌سازد. برای زنان افغانستان، توجه به سلامت روان، به‌اندازه‌ی تغذیه و مراقبت جسمی اهمیت دارد. وقتی ذهن آرام باشد، بدن نیز به مسیر طبیعی خود بازمی‌گردد و چرخه قاعدگی، دوباره منظم و سالم خواهد شد.  نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 146 بازدید

بخش زنان سازمان ملل: پیش‌برد برابری جنسیتی نیازمند یک جنبش جهانی است

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که پیش‌برد برابری جنسیتی نیازمند یک جنبش جهانی است و همه افراد و نهادها باید در همه جا برای تحقق آن همکاری کنند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که هر روز فرصتی برای پیش‌برد حقوق زنان و دختران است و تلاش مستمر جهانی برای تحقق برابری جنسیتی می‌تواند حیاتی باشد. سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که سی سال پیش، رهبران جهان در چهارمین کنفرانس جهانی زنان وعده دادند که حقوق، فرصت‌ها، قدرت و امنیت برابر برای زنان و دختران در سراسر جهان تأمین شود. در بخشی از گزارش بخش زنان سازمان ملل متحد آمده است که «اعلامیه و برنامه اقدام بیجنگ» این وعده را تثبیت کرده و همچنان جامع‌ترین و برنامه‌ای است که تا اکنون برای تحقق حقوق برابر همه زنان و دختران ایجاد شده است. بخش زنان سازمان ملل تصریح کرد که امروز جامعه‌ی جهانی قوی‌تر، متحدتر، متنوع‌تر و مصمم‌تر است تا نخستین نسلی باشد که به برابری جنسیتی دست پیدا می‌کند. در حالی ملل متحد بر برابری جنسیتی تاکید می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب


1 ماه قبل - 126 بازدید

سازمان ملل: کسب‌وکار خصوصی زنان در افغانستان پیشرفت داشته است

برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که با وجود بحران‌ها و چالش‌های گسترده در افغانستان، زنان و دختران این کشور در سال ۲۰۲۵ میلادی شاهد دست‌آوردها و پیشرفت‌های قابل توجهی بوده‌اند. این نهاد با نشر ویدیویی در حساب کاربری ایکس خود به‌مناسبت سال نو میلادی نوشته است که افغانستان در یک سال گذشته علاوه‌بر بحران‌ها، شاهد دست‌آوردها و کسب‌وکار‌های ارزش‌مندی نیز بوده است. این سازمان در ادامه تاکید کرده است که در یک سال گذشته در افغانستان شاهد فعال‌سازی مرکز‌های صحی، بهبود مزرعه‌ها، رشد کسب‌وکار زنان و دختران و بازگشت خانواده‌ها به خانه بوده است. برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که در این مدت کودکان بدون نگرانی به آب آشامیدنی سالم دسترسی داشته‌اند و مردان و زنان درمان‌های باکیفیت برای بیماری‌هایی مانند مالاریا و سل دریافت کرده‌اند. همچنین برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد ابراز امیدواری کرده است که سال ۲۰۲۶ میلادی، سالی ارزش‌مند و امیدبخش برای مردم افغانستان باشد. در سال‌های اخیر، در پی ممنوعیت و محدودیت کار زنان در بسیاری از بخش‌ها، زنان و دختران ناگزیر شده‌اند برای تأمین نیازهای اولیه زندگی خود به تجارت‌های کوچک و متوسط روی بیاورند. این در حالی‌ست که چندی پیش نیز برنامه‌ی توسعه‌ای سازمان ملل متحد، اعلام کرد که از ۸۹ هزار کسب‌وکار در سراسر افغانستان پشتیبانی کرده که بخش عمده آن‌ توسط زنان مدیریت می‌شود. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب