برچسب: رسانه گوهرشاد

11 ساعت قبل - 53 بازدید

نشست سازمان همکاری اسلامی با تاکید بر توانمندسازی زنان پایان یافت

نهمین نشست سازمان همکاری اسلامی درباره توانمندسازی زنان که به مدت دو روز در پاکستان برگزار شد، بدون حضور هیچ نماینده‌ای از افغانستان پایان یافت. در این نشست، سازمان همکاری اسلامی بر مشارکت زنان در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و آموزشی تاکید کرد و خواستار اجرای عملی تعهدات کشورهای عضو در زمینه توانمندسازی زنان شد. طارق علی بخیت، معاون دبیرکل سازمان همکاری اسلامی، گفت: «مسوولیت ما تنها به تصویب این قطعنامه محدود نمی‌شود، بلکه باید از طریق همکاری مستمر، تأمین منابع کافی و تعهد سیاسی پایدار، اجرای مؤثر آن را تضمین کنیم.» این نشست دو روزه از سوی سازمان همکاری اسلامی و وزارت حقوق بشر پاکستان برگزار شد. گسترش فرصت‌های آموزشی، تقویت ظرفیت‌ها و توانمندسازی زنان از محورهای اصلی گفتگوها بود. اعظم نذیر تار، وزیر قانون و حقوق بشر پاکستان، گفت کشورهایی که زنان را از روند ملت‌سازی و توسعه کنار می‌گذارند، نمی‌توانند به پیشرفت دست یابند. او افزود: «میلیون‌ها زن و دختر همچنان با موانعی روبرو هستند که فرصت‌های آنان را محدود و مشارکت کامل‌شان را در توسعه ملی کاهش می‌دهد. وظیفه ما تنها به رسمیت شناختن این واقعیت‌ها نیست، بلکه باید برای تغییر آن اقدام کنیم.» این نشست در حالی برگزار شد که زنان و دختران افغانستان پس از بازگشت حکومت سرپرست به قدرت، از حق آموزش، تحصیل و کار محروم شده‌اند. همچنین هیچ زنی در کابینه یا در میان مقام‌های ارشد دولتی حضور ندارد. شماری از عالمان دین نیز در این نشست بر نقش زنان در جامعه از دیدگاه اسلام تاکید کردند. در این نشست نزدیک به ۱۹۰ نماینده از ۵۷ کشور عضو سازمان همکاری اسلامی حضور داشتند و درباره گسترش دسترسی زنان به آموزش، خدمات بهداشتی، اشتغال، کارآفرینی، خدمات مالی، فناوری، فرصت‌های دیجیتال و تقویت همکاری میان کشورهای عضو گفتگو کردند.

ادامه مطلب


11 ساعت قبل - 74 بازدید

ازدواج زودهنگام پایان راه نبود؛ مادری که امید را به نسل بعد سپرد

گاهی وقت‌ها وقتی دختر دو ساله‌اش در میان حویلی کوچک خانه می‌دود، دست‌هایش را باز می‌کند و بی‌هدف دور خودش می‌چرخد، فرشته بی‌اختیار لبخند می‌زند؛ اما این لبخند تنها چند لحظه دوام می‌آورد. خیلی زود نگاهش به جایی دور خیره می‌شود؛ به سال‌هایی که خودش نیز دختری پرجنب‌وجوش و سرشار از آرزو بود. در ذهنش بارها همان صحنه‌ها تکرار می‌شوند؛ روزهایی که پس از پایان درس‌های مکتب، با شتاب کتاب‌هایش را کنار می‌گذاشت، لباس سفید تکواندو را می‌پوشید و با شوق به باشگاهی می‌رفت که برایش تنها یک سالن ورزشی نبود، بلکه دنیایی بود که در آن احساس قدرت، آزادی و امید می‌کرد. هر بار که وارد تشک مسابقه می‌شد، باور داشت آینده‌اش می‌تواند با تلاش خودش ساخته شود. آن روزها تصور می‌کرد اگر سخت تمرین کند، روزی در مسابقات بزرگ شرکت خواهد کرد، مدال خواهد گرفت و ثابت خواهد ساخت که دختران افغانستان نیز می‌توانند قهرمان باشند. فرشته در خانواده‌ای معمولی بزرگ شده بود. پدرش کارگر بود و درآمد اندکی داشت، اما با وجود دشواری‌های زندگی، هیچ‌گاه مانع علاقه دخترش به ورزش نشد. مادرش نیز هرچند گاهی از آسیب دیدن او نگران می‌شد، اما وقتی شوق و شادی را در چشمان دخترش می‌دید، سکوت می‌کرد. فرشته شاگرد خوبی در مکتب بود و معلمانش همیشه از پشتکار و علاقه‌اش به درس تعریف می‌کردند. او میان کتاب و ورزش تعادل برقرار کرده بود و باور داشت می‌تواند هم تحصیل کند و هم ورزشکار موفقی شود. آینده برایش پر از تصویرهای روشن بود؛ دانشگاه، مسابقات ورزشی و زندگی‌ای که خودش برای آن تصمیم می‌گرفت. اما یک روز همه چیز ناگهان تغییر کرد. خبر بسته شدن مکتب‌ها برای دختران، مانند سایه‌ای سنگین بر زندگی او افتاد. روزی که آخرین بار از دروازه مکتب بیرون آمد، هرگز تصور نمی‌کرد آن خداحافظی شاید سال‌ها ادامه پیدا کند. چند روز بعد، تمرین‌های تکواندو نیز متوقف شد و باشگاهی که همیشه پر از صدای تشویق و هیجان بود، به سکوت فرو رفت. لباس سفید تکواندویش روی چوب‌لباسی ماند و هر روز که از کنار آن عبور می‌کرد، احساس می‌کرد بخشی از وجودش نیز همان‌جا بی‌حرکت مانده است. آن روزها برای فرشته تنها از دست دادن مکتب و ورزش نبود؛ گویی بخشی از هویت و آینده‌ای که برای خودش ساخته بود، از او گرفته شده بود. او ناگهان از دختری که هر روز برای رسیدن به هدف‌هایش برنامه داشت، به کسی تبدیل شد که بیشتر وقت‌ها باید منتظر تصمیم دیگران می‌ماند. گاهی کتاب‌های درسی‌اش را ورق می‌زد و به صفحه‌هایی نگاه می‌کرد که دیگر فرصت آموختن از آن‌ها را نداشت. دوستانش نیز هر کدام به سرنوشت‌های متفاوتی رفتند و فاصله میان آرزوهای گذشته و واقعیت امروز، برایش سنگین‌تر می‌شد. با این حال، در دلش هنوز امید کوچکی زنده بود؛ امیدی که به او می‌گفت شاید مسیر زندگی تغییر کرده باشد، اما علاقه‌اش به یادگیری و پیشرفت هنوز از بین نرفته است. خانه نیز دیگر مانند گذشته نبود. مشکلات اقتصادی هر روز بیشتر می‌شد و نگرانی آینده، ذهن همه اعضای خانواده را درگیر کرده بود. چند ماه پس از بسته شدن مکتب، صحبت از خواستگاری مردی شد که چند سال از او بزرگ‌تر بود. فرشته هنوز امیدوار بود شرایط تغییر کند و دوباره بتواند به مکتب برگردد، اما کسی از امیدهای او نمی‌پرسید. تصمیم‌ها یکی پس از دیگری گرفته شدند و او فقط نظاره‌گر سرنوشتی بود که دیگران برایش نوشته بودند. خیلی زود لباس عروسی جای لباس تکواندو را گرفت؛ تغییری که برای دیگران شاید عادی بود، اما برای فرشته به معنای پایان دنیایی بود که سال‌ها برای ساختنش تلاش کرده بود. امروز او نوزده سال دارد و مادر دختری دو ساله است. مسئولیت خانه و فرزند، تمام ساعت‌های روزش را پر کرده است، اما هیچ‌کدام از این مسئولیت‌ها نتوانسته‌اند علاقه او به یادگیری را از بین ببرند. اگرچه از ادامه تحصیل بازمانده است، اما هر بار که کتابی به دستش می‌رسد، با اشتیاق آن را می‌خواند. کتاب برای او تنها چند صفحه کاغذ نیست؛ پلی است میان زندگی امروز و آینده‌ای که هنوز به آن امید دارد. او داستان می‌خواند، کتاب‌های تربیت کودک را مطالعه می‌کند، درباره روان‌شناسی، اخلاق و تاریخ می‌آموزد تا هر روز چیزی تازه یاد بگیرد. باور دارد مادری که آگاه باشد، می‌تواند آینده بهتری برای فرزندانش بسازد. همسرش گاهی با تعجب می‌پرسد چرا این همه مطالعه می‌کند، در حالی که دیگر مکتبی وجود ندارد که به آن برگردد. فرشته در پاسخ فقط لبخند می‌زند و می‌گوید: «اگر نتوانستم شاگرد مکتب باشم، هنوز می‌توانم شاگرد زندگی باشم.» او نمی‌خواهد دخترش مادری داشته باشد که پاسخ پرسش‌هایش را نداند یا او را از یادگیری دور کند. آرزو دارد روزی فرزندانش به او افتخار کنند؛ نه به خاطر ثروت یا مقام، بلکه به خاطر دانشی که با سختی و امید به دست آورده است. هر بار که دختر کوچکش با ذوق می‌پرد یا دستانش را مانند ورزشکاران تکان می‌دهد، قلب فرشته تندتر می‌تپد. او ساعت‌ها به آینده دخترش فکر می‌کند. در ذهنش بارها تصویر روزی را می‌سازد که دست دخترش را بگیرد و او را به یک باشگاه ورزشی ببرد. برای او مهم نیست آن باشگاه تکواندو باشد یا رشته‌ای دیگر؛ مهم این است که دخترش فرصت انتخاب داشته باشد، فرصت تجربه کردن، یاد گرفتن و رسیدن به رؤیاهای خودش. فرشته نمی‌خواهد دخترش زندگی او را تکرار کند. نمی‌خواهد روزی او نیز با حسرت از آرزوهای ناتمامش سخن بگوید. گاهی شب‌ها، وقتی دخترش خوابیده است، صندوقچه کوچکی را باز می‌کند که هنوز لباس تکواندویش در آن نگهداری می‌شود. پارچه سفید لباس دیگر مانند گذشته درخشان نیست، اما برای او ارزشمندترین یادگار سال‌های نوجوانی است. لباس را روی زانوهایش می‌گذارد، با دست روی آرم باشگاه می‌کشد و خاطرات روزهایی را به یاد می‌آورد که صدای تشویق مربی، انگیزه ادامه راهش بود. اشک‌هایش آرام روی لباس می‌چکد، اما آن را دوباره با دقت تا می‌کند و در صندوق می‌گذارد؛ نه به این دلیل که گذشته را فراموش کرده، بلکه چون می‌خواهد آن را به عنوان یادآوری آرزوهایش حفظ کند. با وجود همه این حسرت‌ها، فرشته نمی‌گذارد ناامیدی وارد دلش شود. او باور دارد شاید نتوانسته باشد زندگی دلخواهش را تجربه کند، اما هنوز فرصت دارد آینده فرزندانش را بهتر بسازد. امروز بزرگ‌ترین آرزوی فرشته دیگر ایستادن روی سکوی قهرمانی نیست. او آرزو دارد روزی در کنار میدان مسابقه بنشیند، دخترش را در حالی که با اعتمادبه‌نفس وارد رقابت می‌شود تشویق کند و از دور با افتخار نگاهش کند. شاید آن روز هیچ‌کس نداند که اشک‌های شوق مادر، از سال‌ها حسرت و امید سرچشمه می‌گیرد، اما خود فرشته خواهد دانست که هر صفحه کتابی که خوانده، هر سختی‌ای که تحمل کرده و هر امیدی که در دلش زنده نگه داشته، بیهوده نبوده است. او باور دارد اگر بتواند فرزندانی آگاه، مهربان، بااخلاق و موفق به جامعه تقدیم کند، بخشی از آرزوهای ازدست‌رفته‌اش دوباره جان خواهند گرفت و زندگی‌اش، با همه تلخی‌ها، معنایی تازه پیدا خواهد کرد. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


17 ساعت قبل - 51 بازدید

نصیراحمد فایق: زنان افغانستان سنگین‌ترین بهای بی‌عدالتی را می‌پردازند

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد، با ابراز نگرانی از افزایش جرم‌های خشونت‌آمیز در افغانستان گفته است که زنان، کودکان و دیگر افراد آسیب‌پذیر، بیش‌ترین قربانیان نبود حاکمیت قانون، فروپاشی نظام عدالت و گسترش فرهنگ معافیت از مجازات در این کشور هستند. آقای فایق امروز (دوشنبه، ۲۲ سرطان) در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که افزایش نگران‌کننده‌ی قتل‌های مرموز، تجاوز جنسی، آدم‌ربایی، اعدام‌های فراقضایی، ازدواج‌های اجباری و دیگر جرم‌های خشونت‌آمیز در افغانستان، پیامد مستقیم نبود حاکمیت قانون، تضعیف نظام عدالت و گسترش فرهنگ معافیت از مجازات است. وی در ادامه تاکید کرده است که امنیت واقعی تنها به معنای نبود جنگ یا درگیری مسلحانه نیست، بلکه زمانی تتمین می‌شود که شهروندان در سایه حاکمیت قانون، عدالت و پاسخ‌گویی، بدون هراس از قتل، تجاوز، آدم‌ربایی و خشونت زندگی کنند. سرپرست نمایندگی افغانستان افزوده است: «امروز بیش از هر زمان دیگری از چنین امنیتی محروم است و در این میان، زنان، کودکان و دیگر شهروندان آسیب‌پذیر، سنگین‌ترین بهای این وضعیت را می‌پردازند.» قابل ذکر است که پس از بازگشت حکومت فعلی به قدرت در ۲۰۲۱ میلادی، محدودیت‌ها علیه زنان و دختران به طور بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. همچنین  حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


17 ساعت قبل - 105 بازدید

دیدبان حقوق افغانستان: هر دختر شایسته‌ی برخورداری از حق آموزش است

همزمان با یک ‌هزار و ۷۵۶مین روز بسته‌ماندن مکتب‌های بالاتر از صنف ششم به روی دختران، دید‌بان حقوق افغانستان با انتقاد از ادامه‌ی این وضعیت، تاکید کرد که هر دختر حق آموزش دارد و نباید از این حق محروم شود. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود از جامعه‌ی جهانی، سازمان‌های بین‌المللی و نهادهای حقوق‌بشری خواست تا در کنار زنان و دختران افغانستانی بایستند. وی در ادامه تاکید کرده است که هر دختری شایسته‌ی آزادی برای آموختن و برخورداری از فرصت ساختن آینده‌ی خود است و هیچ فرد یا حاکمیتی نباید این حق را از او سلب کند. همچنین دید‌بان حقوق افغانستان افزوده است که با وجود ادامه‌ی ممنوعیت آموزش دختران در نزدیک به پنج سال گذشته، بسیاری از دختران همچنان به بازگشت به مکتب و دنبال‌کردن رویاها و هدف‌های خود امیدوار هستند. در حالی دیدبان حقوق افغانستان خواستار بازگشایی مکاتب می‌شود که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.  

ادامه مطلب


21 ساعت قبل - 45 بازدید

یک دختر ۱۱ ساله در سرپل به قتل رسید

منابع محلی از ولایت سرپل از قتل یک دختر ۱۱ ساله در ولسوالی سوزمه‌قلعه این ولایت ‏خبر می‌دهند. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این دختر «رویدا» نام داشت و پیش‌ازچاشت روز (یک‌شنبه، ‌‏۲۱ سرطان) در منطقه‌ی قزاق ولسوالی سوزمه‌قلعه در خانه‌اش به ضرب چاقو به قتل رسیده است. منبع تاکید کرد که مادر این دختر بیرون رفته بود و او در خانه تنها بود. منبع در ادامه افزوده است که پدر «رویدا» در ایران است و تا اکنون انگیزه و عاملان قتل روشن نیست.‏ در پیوند به این قتل، همسایه‌های این خانواده بازداشت شدند. مقام‌های محلی در سرپل تا اکنون درباره‌ی این قتل چیزی نگفته‌اند.‏ قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل زنان به‌دست اعضای خانواده‌های‌شان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است. بیماری‌های روانی، خصومت شخصی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی این قتل‌ها بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند.

ادامه مطلب


23 ساعت قبل - 76 بازدید

یونیسف: ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان در معرض سوءتغذیه قرار دارند

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان ملل متحد هشدار داده است که همزمان با نزدیک شدن افغانستان به اوج فصل گرسنگی، ۳.۷ میلیون کودک زیر پنج سال در این کشور در معرض خطر سوءتغذیه قرار دارند. این نهاد با نشر گزارشی خواستار اقدام فوری برای جلوگیری از وخامت این بحران در سراسر افغانستان شده است. یونیسف در ادامه تاکید کرد که ناامنی غذایی و تغذیه‌ای، یکی از عوامل اصلی افزایش سوءتغذیه در میان کودکان افغانستان است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل افزوده است که حفاظت از رژیم غذایی کودکان خردسال، به‌ویژه کودکان زیر دو سال، و تقویت خدمات پیشگیرانه باید در اولویت قرار گیرد. در این گزارش با عنوان «خیلی کم، خیلی دیر؛ بحران رژیم غذایی کودکان خردسال در افغانستان» آمده است که برای نخستین‌بار، وضعیت سوءتغذیه کودکان و تجربه ناامنی غذایی در میان یک گروه مشترک از کودکان در سراسر ۳۴ ولایت افغانستان به‌صورت هم‌زمان بررسی شده است. یافته‌ها یونیسف نشان می‌دهند کاهش تنوع غذایی، حذف وعده‌های غذایی و گرسنگی کودکان، از نخستین نشانه‌های ورود به بحران سوءتغذیه است. بر اساس این گزارش، وضعیت سوءتغذیه در ۲۶ ولایت افغانستان نسبت به سال ۲۰۲۵ میلادی بدتر شده و این وخامت پیش از آغاز اوج فصل گرسنگی، از ماه جولای تا سپتامبر، رخ داده است. یونیسف می‌گوید که کودکان زیر دو سال بیشترین آسیب را دیده‌اند و ۸۳ درصد موارد سوءتغذیه حاد شدید و ۷۷ درصد موارد سوءتغذیه حاد متوسط را تشکیل می‌دهند. همچنین تاج‌الدین اویواله، نماینده یونیسف در افغانستان گفته است که کودکان خردسال حتی پیش از آغاز اوج فصل گرسنگی، بیش از گذشته در معرض سوءتغذیه قرار گرفته‌اند. وی تصریح کرد که کاهش وعده‌های غذایی و حذف غذاهای مغذی، نشانه‌های هشداردهنده‌ای است که باید پیش از تبدیل شدن به سوءتغذیه شدید، مورد توجه قرار گیرد. یونیسف هشدار داده است که شیوع بیماری‌ها، پوشش پایین واکسیناسیون، کمبود آب آشامیدنی، ضعف خدمات بهداشتی و کاهش بودجه کمک‌های بشردوستانه، بحران سوءتغذیه در افغانستان را تشدید کرده است. این نهاد از جامعه‌ی جهانی خواسته است با تأمین فوری بودجه، از برنامه‌های پیشگیرانه تغذیه، به‌ویژه برای کودکان ۶ تا ۲۳ ماهه و زنان باردار، حمایت کند تا از گسترش سوءتغذیه و پیامدهای مرگبار آن جلوگیری شود.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 91 بازدید

پاکستان از افغانستان خواست حقوق زنان را به‌طور کامل رعایت کند

اسحاق دار، وزیر خارجه و معاون نخست‌وزیر پاکستان، از اداره حکومت سرپرست افغانستان خواست که حقوق اساسی زنان و دختران افغانستان از جمله حق آموزش، اشتغال و مشارکت در جامعه را به طور کامل رعایت کند. او در حاشیه نهمین کنفرانس وزیران سازمان همکاری اسلامی درباره زنان در اسلام‌آباد گفت که تضمین این حقوق کاملاً با آموزه‌های اسلام سازگار است. نهمین کنفرانس وزیران سازمان همکاری اسلامی درباره زنان روز (یکشنبه، ۲۱ سرطان) در اسلام‌آباد آغاز شد. در این نشست مقام‌ها و نمایندگان کشورهای عضو راه‌های تقویت جایگاه زنان در جوامع اسلامی را بررسی می‌کنند. اسحاق دار با تاکید بر نقش زنان در توسعه کشورها گفت: «ملت‌ها با پیشرفت زنان خود ساخته می‌شوند.» همچنین او برابری زنان و مشارکت کامل آنان را از پایه‌های توسعه و ثبات دانست و افزود: «سرمایه‌گذاری بر زنان، سرمایه‌گذاری هوشمندانه برای کل یک ملت است.» این در حالی است که حکومت فعلی پس از بازگشت به قدرت در اسد ۱۴۰۰، با وضع محدودیت‌های گسترده، حقوق اساسی و آزادی‌های زنان و دختران افغان را به طور نظام‌مند سلب کرده است. شماری از نهادهای حقوق بشری و مدافعان حقوق زنان این سیاست‌ها را مصداق «آپارتاید جنسیتی» دانسته‌اند. دختران از آموزش بالاتر از صنف ششم محروم هستند. زنان اجازه تحصیل در دانشگاه‌ها را ندارند و از کار در اداره‌های دولتی، نهادهای غیردولتی و سازمان‌های بین‌المللی منع شده‌اند. این محدودیت‌ها با انتقاد گسترده سازمان ملل، کشورهای اسلامی و جامعه جهانی روبرو شده است. بسیاری از دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی بهبود وضعیت حقوق زنان و دختران را یکی از پیش‌شرط‌های تعامل با حکومت فعلی دانسته‌اند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 446 بازدید

ارتباط میان سوءتغذیه مزمن و معضلات گوارشی در زنان

وضعیت سلامتی زنان در بسیاری از مناطق، به‌ویژه در کشورهایی با چالش‌های اقتصادی و اجتماعی بالا مانند کشور ما، همواره در کانون توجه بوده است. در کنار مسائل آشکار، یک بحران پنهان وجود دارد که سلامت عمومی را به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد: سوءتغذیه مزمن و تأثیرات مخرب آن بر سیستم گوارشی. این دو پدیده در زنان و کودکان افغانستان، نه صرفاً دو مشکل موازی، بلکه دو روی یک سکه هستند که چرخه‌ای معیوب از بیماری و ضعف را رقم می‌زنند. درک این ارتباط دوسویه، کلیدی‌ترین گام برای طراحی مداخلات بهداشتی مؤثر است. سوءتغذیه مزمن در زنان؛ فراتر از کمبود وزن سوءتغذیه مزمن در این بستر، صرفاً به معنای گرسنگی شدید نیست، بلکه شامل کمبود ریزمغذی‌ها (ویتامین‌ها و مواد معدنی ضروری) و دریافت ناکافی کالری باکیفیت در بلندمدت است. زنان به دلیل نقش‌های چندگانه‌ای که در تأمین غذای خانواده و بارداری ایفا می‌کنند، اغلب در اولویت‌های انتهایی دریافت مواد غذایی قرار می‌گیرند و ذخایر بدنشان به‌سرعت تحلیل می‌رود. اشکال کلیدی سوءتغذیه: کم‌خونی فقر آهن: این شایع‌ترین شکل سوءتغذیه است که مستقیماً با خستگی مفرط و کاهش عملکرد فیزیکی همراه است. کمبود ویتامین A و D: این کمبودها سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده و جذب مواد مغذی دیگر را مختل می‌سازند. این کمبودها بدن را در وضعیت دفاعی ضعیف قرار می‌دهند و زمینه را برای بروز اختلالات گوارشی فراهم می‌آورند. سیستم گوارشی و سوءتغذیه سیستم گوارشی، شامل معده، روده‌ها و میکروبیوم روده، نیازمند یک جریان ثابت از انرژی، پروتئین و ویتامین‌های گروه B برای بازسازی مداوم دیواره‌های سلولی و تولید آنزیم‌های لازم برای هضم است. وقتی سوءتغذیه مزمن رخ می‌دهد، این منابع حیاتی کاهش می‌یابند و مشکلات گوارشی پدیدار می‌شوند: ۱. اختلال در عملکرد سد روده‌ای (Gut Barrier Dysfunction) دیواره روده مانند یک سد عمل می‌کند و تنها به مواد مغذی اجازه ورود به جریان خون را می‌دهد. کمبود پروتئین و برخی اسیدهای آمینه، مانند گلوتامین، باعث فرسایش این سد می‌شود. این وضعیت به پدیده‌ای موسوم به «سندرم روده نشت‌کننده» (Leaky Gut) منجر می‌شود؛ در نتیجه، مواد ناخواسته وارد جریان خون شده و التهاب سیستمیک ایجاد می‌کنند که خود به تشدید مشکلات گوارشی کمک می‌کند. ۲. تغییر در میکروبیوم روده (Dysbiosis) تغذیه نامناسب، به‌ویژه کمبود فیبر و تنوع غذایی، مستقیماً بر تعادل باکتری‌های مفید روده اثر می‌گذارد. در زنان دچار سوءتغذیه، تعداد باکتری‌های مفید کاهش می‌یابد و باکتری‌های فرصت‌طلب رشد می‌کنند. این عدم تعادل (دیس‌بیوز) می‌تواند به نفخ، گاز، اسهال‌های مزمن یا یبوست منجر شود که در این مناطق شایع هستند. ۳. کاهش ترشح آنزیم‌های گوارشی بدن در شرایط کمبود انرژی، عملکرد اندام‌های غیرضروری برای بقای فوری را کاهش می‌دهد. تولید اسید معده و آنزیم‌های پانکراس کاهش می‌یابد و نتیجه آن سوءهاضمه مزمن و جذب ناکافی مواد مغذی موجود در غذا ـ حتی اگر اندک باشند ـ است. کاهش اشتها به دلیل ناراحتی گوارشی: درد شکمی یا نفخ مداوم باعث می‌شود زنان حتی در صورت دسترسی به غذا، تمایل کمتری به خوردن داشته باشند. سوءجذب مواد مغذی حیاتی: به دلیل اختلال در دیواره روده، زنانی که ظاهراً غذای کافی دریافت می‌کنند، در جذب ویتامین‌های ضروری مانند فولات و B12 با مشکل مواجه می‌شوند و این امر خود زمینه‌ساز کم‌خونی شدیدتر است. راهکارهای پیشنهادی: تمرکز بر درمان یکپارچه درمان صرفاً از طریق مکمل‌یاری یا فقط رسیدگی به مشکلات گوارشی کافی نیست و مداخلات باید رویکردی جامع داشته باشند: تقویت بهداشت روده: استفاده از پروبیوتیک‌ها (در صورت دسترسی) و تمرکز بر منابع محدود فیبر موجود می‌تواند به بازسازی میکروبیوم کمک کند. تغذیه هدفمند با ریزمغذی‌ها: تمرکز بر منابع غنی از آهن و فولات برای مقابله مستقیم با کم‌خونی که خود عاملی تشدیدکننده خستگی و عدم تحمل غذایی است. آموزش و توانمندسازی: آموزش خانواده‌ها درباره اهمیت تغذیه برابر و نه تفکیک‌شده برای زنان و کودکان، به‌منظور شکستن چرخه انتقال سوءتغذیه از مادر به فرزند. نتیجه‌گیری ارتباط میان سوءتغذیه مزمن و اختلالات گوارشی در زنان افغانستان، چالشی چندوجهی است که ریشه در فقر، محدودیت‌های فرهنگی و دسترسی محدود به خدمات بهداشتی دارد. این وضعیت نه‌تنها کیفیت زندگی فردی این زنان را کاهش می‌دهد، بلکه توانایی آنان در مراقبت از نسل آینده را نیز به خطر می‌اندازد. توجه هم‌زمان به سلامت دستگاه گوارش و تأمین نیازهای تغذیه‌ای، سنگ‌بنای هر راهبرد موفق برای بهبود سلامت این قشر آسیب‌پذیر جامعه خواهد بود. نویسنده: داکتر معصومه پارسا

ادامه مطلب


2 روز قبل - 72 بازدید

صندوق جمعیت: زنان سیلاب‌زده در افغانستان به حمایت روانی نیاز دارند

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرد که زنان آسیب‌دیده از سیلاب در افغانستان، افزون بر زیان‌های جانی و مالی، با پیامدهای گسترده روانی و اجتماعی نیز روبرو هستند. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که دسترسی زنان و دختران به خدمات مشاوره، فضاهای امن و اقلام ضروری، نقش مهمی در بازگشت آنان به زندگی عادی دارد. صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در گزارشش به وضعیت زنان آسیب‌دیده از سیلاب در بغلان اشاره کرده و گفت که ارائه‌ی خدمات حمایت روانی اجتماعی و کمک‌های ضروری، بخشی اساسی از پاسخ انسان‌دوستانه به بحران‌های ناشی از رویدادهای طبیعی در افغانستان است. در گزارش آمده است، زنانی که در نتیجه‌ی سیلاب خانه، دارایی یا اعضای خانواده خود را از دست می‌دهند، افزون بر مشکل‌های اقتصادی و معیشتی، با آسیب‌های روانی جدی، اضطراب، شوک و دشواری در ادامه‌ی زندگی روزمره نیز مواجه می‌شوند. صندوق جمعیت سازمان ملل افزوده است که دسترسی زنان به خدماتی مانند کمک‌های اولیه روان‌شناختی، مشاوره، فضاهای امن و بسته‌های کرامت، می‌تواند به آنان کمک کند تا با پیامدهای بحران کنار بیایند، ثبات نسبی را به زندگی خود بازگردانند و روند بازسازی زندگی و حمایت از خانواده‌های‌شان را از سر بگیرند. در گزارش آمده است که این خدمات با حمایت اداره حفاظت مدنی و کمک‌های انسان‌دوستانه‌ی کمیسیون اروپا در شماری از منطقه‌های سیلاب‌زده، از جمله بغلان، در اختیار زنان و دختران قرار می‌گیرد. قابل ذکر است که افغانستان یکی از کشورهای آسیب‌پذیر در برابر تغییرهای آب‌وهوایی به شمار می‌رود و در سال‌های اخیر بارها شاهد سیلاب‌های ویران‌گر، خشک‌سالی و سایر رویدادهای شدید آب‌وهوایی بوده است. این رویدادها هزاران خانواده را بی‌جا کرده و زیان‌های گسترده‌ای برجا گذاشته است. سازمان‌های بین‌المللی، بارها هشدار داده است که زنان و دختران در افغانستان بیش از دیگران از پیامدهای تغییرهای آب‌وهوایی آسیب می‌بینند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 151 بازدید

رویداد ترافیکی در غزنی؛ ۲۹ نفر به شمول زنان کشته و زخمی شدند

فرماندهی پولیس ولایت غزنی اعلام کرده است که در پی واژگون‌شدن یک موتر مسافربری نوع ۵۸۰ در ولسوالی گیلان این ولایت، دو مرد و یک زن جان باخته و ۲۶ نفر دیگر زخمی شده‌اند. خالد سرحدی، سخنگوی فرماندهی پولیس غزنی گفته است که این حادثه صبح امروز (یک‌شنبه، ۲۱ سرطان) در منطقه‌ی «مطیع‌پل» از مربوطات ولسوالی گیلان رخ داده است. او علت وقوع این حادثه را خواب‌رفتن راننده هنگام رانندگی گفته است. خالد سرحدی در ادامه تاکید کرد که زخمیان برای درمان به شفاخانه‌ ولایتی غزنی منتقل شده‌اند، اما در مورد وضعیت آنان معلوماتی ارائه نکرده است. در روزهای اخیر ولایت‌های مختلف کشور شاهد حوادث ترافیکی مرگ‌بار بوده است. دیروز در پی وقوع دو حادثه‌ی ترافیکی در ننگرهار و سمنگان دست‌کم ۱۲ نفر جان باختند و ۱۵ نفر دیگر زخمی شدند. قابل ذکر است که حوادث ترافیکی سالانه در افغانستان جان صدها نفر را می‌گیرد و صدها زخمی ‏برجای می‌گذارد‎. علت وقوع اکثر این حوادث، بی‌احتیاطی رانندگان و خرابی جاده عنوان می‌شود.‏

ادامه مطلب