برچسب: رسانه گوهرشاد

1 ساعت قبل - 42 بازدید

دفتر کمک‌های بشردوستانه‌ی اتحادیه‌ی اروپا در بخش آسیا و اقیانوسیه اعلام کرده است که صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل یا یونیسف، با حمایت مالی این نهاد برای کودکان به‌‌ویژه دختران در منطقه‌های دورافتاده‌ی بامیان، زمینه‌ی آموزش را فراهم کرده است. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این حمایت‌ها کمک می‌کند تا کودکان در جوامع دوردست بتوانند آموزش ببینند، رشد کنند و رویاهای خود را دنبال کنند. در بخشی از این مطلب آمده است که این برنامه‌ها با هدف حمایت از کودکان در منطقه‌های دوردست و ایجاد فرصت‌های بهتر برای یادگیری و رشد آنان اجرا می‌شود. این حمایت‌ها در حالی صورت می‌گیرد که دسترسی کودکان، به‌ویژه دختران، به آموزش در افغانستان، با چالش‌های جدی روبرو است. پس از ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، میلیون‌ها دختر از رفتن به مکتب بازمانده‌اند. همچنین کودکان در بسیاری از منطقه‌های دورافتاده‌ی افغانستان، با موانعی مانند فاصله‌ی زیاد تا مرکز‌های آموزشی، کم‌بود امکانات و دشواری‌های اقتصادی روبرو هستند؛ موضوعی که دسترسی آنان به فرصت‌های یادگیری را محدود کرده است. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


2 ساعت قبل - 17 بازدید

برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد اعلام کرده است که بیشتر شهرهای افغانستان با بحران شدید کمبود و قطعی مکرر برق مواجه‌اند. این نهاد با نشر گزارشی گفته است که تداوم قطعی برق به کسب‌وکارها آسیب جدی وارد کرده و زندگی خانواده‌ها را با مشکلات گسترده روبرو ساخته است. برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بحران کمبود و قطعی مکرر برق در افغانستان نیازمند توجه فوری و تغییر رویکرد در تامین انرژی این کشور است. همچنین برنامه اسکان بشر ملل متحد نسبت به تاثیر این بحران بر زندگی روزمره شهروندان، فعالیت کسب‌وکارها و روند آموزش جوانان ابراز نگرانی کرده و گفته است که قطعی‌های مداوم برق، فرصت درس خواندن جوانان و دانش‌آموزان را در ساعات عصر و شب محدود کرده است. این نهاد با تاکید بر ضرورت تغییر ساختار تولید انرژی افغانستان افزوده است که سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر، به‌ویژه انرژی خورشیدی می‌تواند به ایجاد شهرهای تاب‌آور، پایدار و کاهش وابستگی به منابع سنتی انرژی کمک کند. قابل ذکر است که افغانستان بخش عمده برق مورد نیاز خود را از اوزبیکستان، ترکمنستان، تاجیکستان و ایران وارد می‌کند. حکومت سرپرست پس از بازگشت به قدرت بارها وعده افزایش تولید داخلی برق را داده‌ است اما تا اکنون پیشرفت چشمگیری در این زمینه مشاهده نشده است.

ادامه مطلب


4 ساعت قبل - 51 بازدید

دیدبان حقوق افغانستان، بار دیگر خواستار بازگرداندن حق آموزش بالاتر از صنف ششم برای دختران و زنان در افغانستان شد. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که باید دروازه مکتب به روی دختران و زنان در افغانستان بازگشایی شود. دیدبان حقوق افغانستان همزمان با هزار و ۷۶۴ روز ممنوعیت آموزش متوسط و عالی برای دختران، به نقل از یک مادر نوشته است: «هر روز دخترم از من می‌پرسد: مادر، چه وقت دوباره به مکتب می‌روم؟ هنوز پاسخی ندارم، اما هرگز امیدم را از دست نمی‌دهم. دخترم حق آموزش دارد.» دیدبان حقوق افغانستان خواستار ایستادگی برای حق آموزش دختران شده است. نزدیک به پنج سال می‌شود که دختران در افغانستان حق اشتراک در صنف‌های درسی بالاتر از صنف ششم را از دست داده‌اند. در این مدت، نهادهای بین‌المللی و دولت‌ها، بارها از حکومت فعلی خواستند که فرصت آموزش را برای دختران در افغانستان فراهم کنند؛ اما هنوز هیچ پاسخی مثتبی از سوی مقام‎‌های دولتی ارائه نشده است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


6 ساعت قبل - 58 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که از طریق برنامه‌ی «انتقال نقدی برای مادران و کودکان» به خانواده‌های آسیب‌پذیر در افغانستان کمک می‌کند تا نیازهای اساسی خود را تامین کرده و به خدمات صحی و تغذیه‌ای دسترسی بهتری داشته باشند. یونیسف با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته که برنامه‌ی انتقال نقدی برای مادران و کودکان به هدف حمایت از خانواده‌های آسیب‌پذیر در افغانستان اجرا می‌شود. در اعلامیه آمده است که این برنامه با حمایت دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد و صندوق‌های بشردوستانه اوچا به خانواده‌ها کمک می‌کند تا غذای مغذی و سایر نیازهای ضروری خود را تهیه کنند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرد که این برنامه همچنان دسترسی مادران و کودکان به خدمات صحی و تغذیه‌ای را بهبود می‌بخشد. این نهاد افزوده است که هر کودک شایسته‌ی آغازی سالم در زندگی است و حمایت از مادران، نقش مهمی در تامین سلامت کودکان دارد. قابل ذکر است که افغانستان با یکی از بالاترین نرخ‌های سوءتغذیه کودکان و مرگ‌ومیر مادران در جهان روبرو است. کاهش کمک‌های بشردوستانه در سال‌های اخیر، میلیون‌ها خانواده را با دشواری در تامین غذا و دسترسی به خدمات صحی مواجه کرده است.

ادامه مطلب


8 ساعت قبل - 54 بازدید

مقام‌های محلی پاکستان اعلام کردند که در اثر جاری‌شدن سیلاب در منطقه لندی‌کوتل خیبرپختونخوا سه عضو یک خانواده مهاجر افغانستانی جان باختند. انعام‌الله وزیر، یکی از مقام‌های محلی لندی‌کوتل گفت که در اثر این سیلاب یک زن و دو کودک که عضو یک خانواده بودند، جان باخته‌اند. او تاکید کرد که این خانواده ۱۶ نفره با یک موتر از گذرگاه تورخم در حال بازگشت به افغانستان بود که در نزدیکی بازار سلطان‌خیل موترشان را آب با خود برد. او افزوده است که نیروهای امدادی و باشندگان محل ۱۳ نفر را نجات دادند، اما سه نفر جان باختند. اجساد قربانیان پس از جستجو از بخش‌های مختلف مسیر سیلاب پیدا شد. با این رویداد، شمار جان‌باختگان بارندگی‌های شدید و سیلاب‌های اخیر در منطقه به چهار نفر رسیده است. نیروهای امدادی در مناطق آسیب‌دیده به عملیات جست‌وجو، نجات و امدادرسانی ادامه می‌دهند.

ادامه مطلب


18 ساعت قبل - 80 بازدید

گاهی صدای باز شدن دروازه خانه برای یک خانواده، صدای آمدن پدر است و گاهی صدای آمدن کسی که خبر بدی با خود دارد. برای خانواده این مرد، یک سال پیش، دروازه خانه دیگر با صدای قدم‌های او باز نمی‌شد. هر بار که کسی به خانه نزدیک می‌شد، سه دختر و دو پسرش با چشم‌هایی پر از نگرانی به سوی دروازه نگاه می‌کردند، شاید پدرشان باشد، شاید خبری از او آورده باشد، شاید کسی بگوید که او آزاد شده و راه خانه را در پیش گرفته است. اما روزها می‌گذشت و خبری نمی‌رسید. مردی که برای پیدا کردن کار و نان خانواده‌اش راهی سفر شده بود، در میان جاده‌های دور و ناامن گرفتار دزدان شده بود و حالا خانواده‌ای مانده بود که نه می‌دانست پدرشان زنده است و نه می‌دانست برای نجات او باید از کجا پول پیدا کند. امروز اما قصه زندگی او در جای دیگری ادامه دارد؛ در یکی از جاده‌های شهر هرات، جایی که گادی کوچکش را کنار سرک می‌ایستاند و آب سرد و آب‌لیمو می‌فروشد. شاید رهگذران وقتی از کنار او عبور می‌کنند، فقط مردی را ببینند که در گرمای روز کنار یک گادی ایستاده و منتظر مشتری است. شاید کسی نداند که پشت چهره آرام او، خاطرات روزهایی پنهان است که برای نجات جانش، خانواده‌اش مجبور شدند نزدیک پنج لک افغانی پرداخت کنند؛ پولی که برای یک خانواده فقیر، تنها پول نبود، بلکه حاصل قرض، فروش دارایی و تحمل سال‌ها فشار و سختی بود. او حالا سه دختر و دو پسر دارد؛ پنج فرزندی که هر کدام به شکلی به زندگی او وابسته‌اند. وقتی از گذشته حرف می‌زند، بیشتر از هر چیزی نام فرزندانش را به زبان می‌آورد. می‌گوید در آن روزهایی که در اسارت بود، بیش از آن‌که از مرگ خودش بترسد، از این می‌ترسید که دیگر هیچ‌وقت سه دختر و دو پسرش را نبیند. فکر می‌کرد اگر اتفاقی برایش بیفتد، چه کسی نان این پنج کودک را خواهد داد؟ چه کسی صبح‌ها از خانه بیرون می‌شود تا برایشان چیزی به دست بیاورد؟ چه کسی وقتی یکی از آنان بیمار شود، دستش را گرفته و به داکتر خواهد برد؟ همین پرسش‌ها در ذهنش تکرار می‌شد و هر بار قلبش را بیشتر می‌فشرد. او سال‌ها پیش، زمانی که هنوز امید داشت بتواند با رفتن به ایران زندگی خانواده‌اش را تغییر دهد، برای نخستین بار راه قاچاق را انتخاب کرد. مثل بسیاری از جوانانی که به دلیل بیکاری و مشکلات اقتصادی ناچار به تصمیم‌های سخت می‌شوند، او نیز فکر می‌کرد شاید در آن سوی مرز بتواند کار پیدا کند و پول بیشتری به دست بیاورد. در افغانستان کار پیدا کردن آسان نبود و درآمد کارهای روزانه جوابگوی هزینه‌های خانواده نبود. کرایه خانه، هزینه غذا، لباس و نیازهای پنج فرزند، هر روز فشار بیشتری بر زندگی او وارد می‌کرد. او به خودش می‌گفت اگر چند ماه در ایران کار کند، شاید بتواند مقداری پول جمع کند و برای خانواده‌اش بفرستد. شاید بتواند خانه بهتری برای همسر و فرزندانش فراهم کند. شاید بتواند آینده دختران و پسرانش را بهتر بسازد. همین امید بود که او را چندین مرتبه به سمت راه‌های قاچاق کشاند. هر بار که می‌خواست از خانه خارج شود، همسرش با نگرانی به او نگاه می‌کرد. شاید نمی‌خواست مانع رفتنش شود، چون می‌دانست شوهرش برای چه چیزی این راه را انتخاب کرده است؛ برای نان، برای آینده بچه‌ها و برای این‌که خانواده‌اش محتاج دیگران نباشند. اما نگرانی همیشه در چشمانش دیده می‌شد. او می‌دانست راهی که شوهرش انتخاب کرده، راه عادی سفر نیست. می‌دانست در این مسیر ممکن است هزار اتفاق رخ دهد، اما فقر گاهی انسان را مجبور می‌کند میان دو خطر یکی را انتخاب کند؛ خطر ماندن با بیکاری و گرسنگی یا خطر رفتن از جاده‌ای که معلوم نیست پایان آن کجاست. او چندین مرتبه این مسیر را طی کرد. هر بار که به مقصد می‌رسید، شاید برای مدتی احساس می‌کرد تصمیم درستی گرفته است. اما هیچ‌وقت نتوانست زندگی‌ای را که آرزو داشت، آن‌گونه که تصور می‌کرد بسازد. راه رفتن، برگشتن، دوباره رفتن و بازگشتن، بخشی از زندگی‌اش شده بود. خانواده نیز به این رفت‌وآمدها عادت کرده بودند، اما هر بار رفتنش برای آنان با ترس همراه بود. حدود یک سال پیش، زمانی که دوباره تصمیم گرفت از راه قاچاق به سمت ایران برود، هیچ‌کس نمی‌دانست این سفر با سفرهای قبلی فرق خواهد داشت. او از خانه بیرون شد و شاید مانند همیشه به خانواده‌اش وعده داد که سالم برمی‌گردد. شاید به فرزندانش گفته بود برایشان چیزی خواهد آورد. شاید دخترانش از او خواسته بودند هنگام برگشتن برایشان چیزی بخرد و پسرانش منتظر بودند که پدر دوباره به خانه بازگردد. اما این بار جاده برای او پایان دیگری داشت. در مسیر راه، گروهی از دزدان مسلح او را گرفتار کردند. ناگهان تمام برنامه‌ها و امیدهایش متوقف شد. مردی که با هزار امید برای پیدا کردن کار و درآمد راهی شده بود، حالا خودش تبدیل به کسی شده بود که برای آزادی‌اش باید پول پرداخت می‌شد. او را نگه داشتند و خانواده‌اش را مجبور کردند برای رهایی او پول زیادی فراهم کنند. خبر ربوده‌شدنش برای خانواده مانند فرو ریختن سقف خانه بود. همسرش نمی‌دانست چه کاری انجام دهد. پنج فرزندش نیز شاید معنای واقعی آنچه اتفاق افتاده بود را نمی‌فهمیدند، اما از چهره مادرشان می‌دانستند اتفاق بدی افتاده است. سه دختر و دو پسر، هر روز منتظر بودند خبری از پدرشان برسد. شاید یکی از آنان می‌پرسید: «پدر کی می‌آید؟» و مادر نمی‌دانست چه پاسخی بدهد. پنج لک افغانی پول کمی نبود. خانواده‌ای که برای تأمین هزینه‌های روزمره زندگی خود مشکل داشت، ناگهان مجبور شده بود مبلغی را فراهم کند که شاید سال‌ها طول می‌کشید تا بتوانند دوباره آن را به دست بیاورند. اما وقتی پای جان یک انسان در میان باشد، خانواده دیگر به حساب و کتاب فکر نمی‌کند. هر چیزی که داشتند، به فکر نجات او افتادند. پول فراهم شد، اما تهیه آن آسان نبود. خانواده مجبور شدند از دیگران قرض بگیرند و شاید دارایی‌هایی را که به سختی به دست آورده بودند، از دست بدهند. هر کسی به اندازه توان خود کمک کرد، اما در نهایت خانواده با تحمل فشار سنگین مالی توانستند پول مورد نیاز را آماده کنند. روزهایی که او در اسارت بود، برای خانواده‌اش به اندازه سال‌ها طول کشید. هر صبح که از خواب بیدار می‌شدند، نمی‌دانستند آن روز چه خبری خواهند شنید. هر بار که تلفن زنگ می‌خورد، قلب همسرش می‌لرزید. شاید خبر آزادی باشد، شاید خبر دیگری. خود او نیز در آن روزهای سخت، بیشتر از هر چیزی به خانه فکر می‌کرد. در ذهنش تصویر سه دختر و دو پسرش تکرار می‌شد. شاید به این فکر می‌کرد که اگر زنده نماند، کودکانش چه خواهند کرد. شاید از خودش می‌پرسید چرا دوباره این راه را انتخاب کرده است. چرا با وجود چندین بار رفتن و برگشتن، باز هم تصور کرده بود که این بار هیچ اتفاقی رخ نخواهد داد. در آن لحظات، تمام چیزهایی که زمانی برایش مهم به نظر می‌رسید، بی‌ارزش شده بود. پول، کار، مهاجرت و حتی رسیدن به ایران دیگر برایش معنایی نداشت. تنها یک آرزو داشت؛ این‌که دوباره آزاد شود و فرزندانش را ببیند. سرانجام، پس از پرداخت پول، او آزاد شد. وقتی به خانه برگشت، خانواده‌اش شاید باور نمی‌کردند که دوباره او را در میان خود می‌بینند. برای سه دختر و دو پسرش، برگشتن پدر تنها برگشتن یک عضو خانواده نبود؛ برگشتن کسی بود که تصور می‌کردند شاید دیگر هیچ‌وقت او را نبینند. اما او با خودش از آن سفر چیزی آورده بود که تا امروز همراهش مانده است؛ ترس. ادامه دارد... نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


21 ساعت قبل - 119 بازدید

اداره ملی مبارزه با حوادث افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در پی سرازیرشدن سیلاب در شهر پارون، مرکز ولایت نورستان، دست‌کم ۲۰ نفر جان باخته‌اند و ۸۰  نفر دیگر زخمی شده‌اند. محمد یوسف حماد، سخنگوی این اداره شام امروز (دوشنبه، ۲۹ سرطان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که بیش ۱۰۰ نفر دیگر نیز در پی سرازیرشدن سیلاب در این شهر ناپدیده شده‌اند. او در مورد هویت و جنسیت قربانیان، زخمیان و ناپدیدشدگان جزییات ارائه نکرده است. پیشتر دفتر والی نورستان اعلام کرده بود که شهردار پارون همراه با شماری از محافظانش نیز در میان افراد ناپدیدشده هستند. فریدون صمیم، سخنگوی والی گفت که سیل به ساختمان شهرداری، دکان‌ها، خانه‌ها، دفاتر شبکه‌های مخابراتی و پل‌ها آسیب زده و دست‌کم ۳۶ میلیون دالر خسارت برجای گذاشته است. مسوولان می‌گویند که آمار تلفات و خسارات ناشی از این سیلاب ابتدایی است و احتمال افزایش آن وجود دارد. شهر پارون مرکز نورستان و برخی روستاهای اطراف آن حوالی ساعت ۳:۰ بعد از چاشت امروز شاهد بارندگی شدید بود که سیلاب ویرانگر را در پی داشت.

ادامه مطلب


22 ساعت قبل - 91 بازدید

یوناما یا دفترهیات معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان اعلام کرده است که خبرنگاری در سراسر جهان با فشارهای بی‌سابقه‌ای روبرو است. این نهاد امروز (دوشنبه، ۲۹ سرطان) در حساب کاربری فیسبوک خود نوشته است که خبرنگاری با تهدیدهای جدی از جمله گسترش اطلاعات نادرست و گمراه‌کننده تولیدشده با کمک هوش مصنوعی، سانسور و افزایش حملات علیه خبرنگاران مواجه است. دفتر هیات معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان تاکید کرد که کاهش حمایت از رسانه‌های مستقل نیز آینده خبرنگاری در خدمت منافع عمومی را با تهدیدهای جدی روبرو کرده است. یوناما در ادامه پرسیده است که اگر ژورنالیزم آزاد تضعیف شود، چه چیزی را از دست خواهیم داد؟ یوناما افزوده است که روزنامه‌نگاری مستقل نه تنها برای اطلاع‌رسانی، بلکه برای تقویت شفافیت، مبارزه با فساد و مدیریت بهتر بحران‌ها نیز ضروری است. این نگرانی‌ها در حالی مطرح می‌شود که خبرنگاران و رسانه‌ها در افغانستان پس از سلطه حکومت سرپرست در سال ۲۰۲۱ میلادی با محدودیت‌های گسترده، فشارهای امنیتی و کاهش فضای فعالیت رسانه‌ای روبرو شده‌اند. شماری از نهادهای حمایت‌کننده از خبرنگاران بارها درباره تهدیدها علیه خبرنگاران، سانسور، محدودیت دسترسی به اطلاعات و مشکلات اقتصادی رسانه‌های مستقل در افغانستان ابراز نگرانی کرده‌اند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 88 بازدید

دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بیش از چهار میلیون کودک در افغانستان به کمک‌های تغذیه‌ای نیاز دارند. اوچا امروز (دوشنبه، ۲۹ سرطان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که میلیون‌ها مادر در افغانستان، با وجود تهدید سوءتغذیه برای کودکان‌شان، همچنان امید خود را حفظ کرده‌اند. این نهاد در ادامه تاکید کرده است که در سال ۲۰۲۶ میلادی، حدود چهار اعشایه نُه میلیون مادر و کودک در افغانستان به حمایت‌های تغذیه‌ای نیاز خواهند داشت. اوچا در ادامه افزوده است که اقدام به‌موقع می‌تواند جان بسیاری از افراد را نجات دهد. قابل ذکر است که افغانستان از سال‌ها به این‌سو با بحران شدید بشری، فقر گسترده و ناامنی غذایی روبرو است. سازمان‌های امدادرسان بارها هشدار داده‌اند که کودکان، زنان باردار و مادران شیرده از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در برابر سوءتغذیه هستند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 95 بازدید

نمایندگی «داکتران بدون مرز» در افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که یک مادر ۲۸ ساله در بلخ نوزادان پنج‌گانگی به دنیا آورده است. داکتران بدون مرز امروز (دوشنبه، ۲۹ سرطان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این نوزادان در شفاخانه ابوعلی سینا در شهر مزار شریف به دنیا آمده‌اند. سازمان داکتران بدون مرز در ادامه تاکید کرده است که این نوزادان هشت روز قبل به دنیا آمده بودند و تا هنوز در بخش مراقبت‌های ویژه نگهداری می‌شوند. مادر این نوزادان نفیسه ۲۸ ساله است. نفیسه می‌گوید نوزادانش در روزهای نخست نمی‌توانستند شیر بخورند و یکی از آنان به‌شدت بیمار شده بود. نفیسه نگران از دست دادن یکی از نوزادان خود بود که داکتران خبر دادند کل پنج نوزاد علایمی چون استفراغ پیدا کرده و دچار زردی شده‌اند. اما بخش مراقبت ویژه‌ نوزادان شفاخانه توانست با مراقبت دوامدار و درمان تخصصی، وضعیت نوزادان را کنترل کند و اکنون حال آنان «رو به بهبود» است. تولدهای چندگانگی اگرچه رویداد نادری نیست ولی طی چهار سال اخیر دست‌کم پنج مورد تولد پنج‌گانگی و چهارگانگی در افغانستان خبرساز شده است.

ادامه مطلب