برچسب: رسانه گوهرشاد

1 ساعت قبل - 48 بازدید

وزارت تحصیلات عالی اعلام کرد که جوازهای فعالیت نُه دانشگاه خصوصی به‌دلیل تثبیت «دانشجویان خیالی» و «فساد» در این مراکز تحصیلی، تعلیق یا لغو شده است. این وزارت امروز (یک‌شنبه، ۱۸ اسد) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که فعالیت هفت دانشگاه خصوصی برای یک سال تعلیق و جوازهای فعالیت دو دانشگاه خصوصی دیگر برای دائم لغو شده است. در اعلامیه آمده است که تصمیمات علیه این دانشگاه‌های خصوصی پس از نظارت و ارزیابی در سمستر بهاری سال ۱۴۰۵ خورشیدی، گرفته شده است. این وزارت تاکید کرد که فعالیت دانشگاه‌های خصوصی «برلاس» در جوزجان، «راه سعادت» و «ترکستان» در بلخ، «ازهر» و«برنا» در بدخشان، «رشاد» در فاریاب و «پیام» در کابل برای یک سال تعلیق شدند. همچنین جواز فعالیت دانشگاه‌های خصوصی «کهندژ» در قندوز و «خانه دانش» در تخار، برای دائم لغو شده است. وزارت تحصیلات عالی تاکید کرد که این دانشگاه‌های خصوصی شرایط لازم را برای تحصیل دانشجویان فراهم نکرده بودند و برای فارغ شدن دانشجویان، بدون حضور منظم در صنف و انجام کارهای عملی در لابراتوارها و شفاخانه‌ها، فساد اداری را شکل داده بودند. این وزارت گفته است که برخی از این دانشگاه‌های خصوصی مطابق تقسیم‌اوقات، صنف و درس داشتند؛ اما در صنوف درسی حتا یک دانشجو هم حضور نداشت. وزارت تحصیلات عالی دلیل تعلیق فعالیت و لغو مجوز این دانشگاه‌های خصوصی را «نداشتن هیأت رهبری و اداری، داشتن دانشجویان خیالی، نگرفتن حاضری صنفی، شامل کردن دانشجویان محروم در امتحان نهایی سمستر، نداشتن تجهیزات لابراتوار برای دانشجویان طبی، عدم تدریس نصاب معرفی‌شده از سوی این وزارت و فراهم نبودن فرصت کار عملی دانشجویان رشته‌های طبی در شفاخانه‌ها» فهرست کرده است. براساس معلومات ارائه شده در ۳۴ ولایت افغانستان بیش از ۱۲۰ نهاد تحصیلات عالی خصوصی فعالیت دارند که بخش زیادی از آن‌ها را انستیتوت‌های رشته‌های طبی تشکیل می‌دهند.

ادامه مطلب


2 ساعت قبل - 72 بازدید

منابع محلی از ولایت غزنی می‌گویند که در پی انفجار یک سرگلوله‌ی به جامانده از جنگ در این ولایت، سه کودک جان ‏باخته و سه کودک دیگر زخمی شده‌اند. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این انفجار عصر دیروز (شنبه، ۱۷ ‏اسد) در منطقه‌ی «نوعی» در نزدیکی شهر غزنی رخ داده است‎.‎ منبع در ادامه تاکید کرده است که کودکان یک سرگلوله‌ی راکت را در یک زمین بایر پیدا کرده ‏بودند و با آن سرگرم بازی بودند که انفجار رخ داد.‏ دو نفر از قربانیان این انفجار برادر بودند و بین ۱۰ تا ۱۵ ‏سال سن داشتند.‏ منبع افزوده است که زخمیان این رویداد به یک مرکز صحی منتقل شده‌اند‎.‎ باید گفت که بر اساس آمار سازمان ملل، حدود ۳.۳ میلیون نفر در افغانستان در نزدیکی مناطق آلوده به ماین‌ها و مواد منفجره زندگی می‌کنند. انفجار مهمات باقی‌مانده از دهه‌ها جنگ در افغانستان همچنان از عوامل اصلی تلفات غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، به شمار می‌رود. سازمان حقوق بشری «رواداری» گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۷۹ نفر در اثر انفجار ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده کشته و ۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند. این نهاد تاکید کرده است که قربانیان شامل ۳۰ مرد، ۶ زن و ۴۳ کودک بوده‌اند که نشان‌دهنده آسیب‌پذیری بالای کودکان در برابر این تهدید است. همزمان اداره مبارزه با حوادث طبیعی اعلام کرده است که از اپریل ۲۰۲۵ تا مارچ ۲۰۲۶ در سراسر افغانستان ۲۲۵ رویداد مرتبط با ماین‌ها و مواد منفجرنشده ثبت شده است. در اعلامیه آمده است که این رویدادها ۹۶ کشته و ۳۷۸ زخمی برجا گذاشته و خطر گسترده مواد انفجاری باقی‌مانده از جنگ را بار دیگر برجسته کرده است.

ادامه مطلب


4 ساعت قبل - 65 بازدید

رسانه‌های اتریش گزارش داده‌اند که یک شهروند ۲۶ساله افغانستان به اتهام تجاوز جنسی به دو دختر از سوی پولیس بازداشت شده است. رسانه «هوته»، گزارش داده است که این دو دختر در مهمانی‌ای همراه با مصرف مخدر و نوشیدنی‌های الکولی در یک آپارتمان در منطقه رودولفشایم-فونفهاوس شهر وین مورد تجاوز قرار گرفته‌اند. در گزاش آمده است که دو دختر ۱۶ساله‌ی اتریشی نیز در این مهمانی حضور داشتند که چند روز بود از مرکز نگه‌داری تحت سرپرستی خود ناپدید شده‌ بودند. در ادامه آمده است که یک یکی از دختران ۱۶ساله با شماره‌ی اضطراری تماس گرفته و اعلام کرده که او دوست هم‌سنش در آپارتمان در منطقه‌ی پانزدهم وین مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند. گفته می‌شود که این شهروند افغانستان در همان آپارتمان این دو دختر را مورد آزار و سوءاستفاده‌ی جنسی قرار داده است. بر اساس گزارش، شهروند ۲۶ساله افغانستان به عنوان مظنون به طور مؤقت از راه‌پله ساختمان بازداشت کردند. هنوز تحقیقات پولیس برای روشن‌شدن اتهام‌ها بر شهروند افغانستان جریان دارد و تا زمان اثبات جرم، او بی‌گناه شناخته می‌شود. در گزارش آمده است که مظنون پرونده، از حق قانونی خود برای سکوت و خودداری از ارائه‌ی اظهارات استفاده کرده و به دستور دادستانی به یک بازداشتگاه قضایی منتقل شده است.

ادامه مطلب


21 ساعت قبل - 81 بازدید

سازمان جهانی بهداشت، به مناسبت هفته‌ی جهانی تغذیه با شیر مادر، خواستار ایستادگی در کنار مادران در افغانستان و حمایت از انتخاب‌های آگاهانه‌ی آن‌ها شد. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که باید برای ایجاد محیطی تلاش شود که در آن هر خانواده بتواند سالم‌ترین آغاز زندگی برای فرزندش فراهم کند. پیش از این صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد، گفته بود که برای پشتیبانی از مادران به زنان باردار و مادران شیرده در کمک می‌کند امنیت غذایی خود و نوزادان شان را تأمین کنند. در راستای حمایت از مادران شیرده، کمیته‌ی بین‌المللی صلیب سرخ نیز از ۱۰ هزار مادر در بلخ و کندهار پشتیبانی کرده است.

ادامه مطلب


21 ساعت قبل - 85 بازدید

سکینه بیگزاد، دختر دانشجوی اهل افغانستان در بنگلادش، موفق به کسب یک مدال نقره و یک مدال برنز از نهمین دور مسابقات بین‌المللی تکواندو (9th Hero Taekwondo Championship) در کشور تایلند شده است. در گزارش آمده است که این مسابقات از تاریخ ۳۱ جولای تا تاریخ ۲ اگوست در شهر پتایا کشور تایلند و با اشتراک بیش از چهار هزار ورزشکار از سی کشور برگزار شده بود. در گزارش آمده است که سکینه بیگزاد، دانشجوی رشته‌ی کامپیوتر ساینس در بنگلادش است. او در یکی از کلپ‌های تکواندو در بنگلادش تمرین می‌کند. بیگزاد با همکاری مربی بنگلادشی خود و به نمایندگی از افغانستان در این مسابقات اشتراک کرده بود. این دختر ورزشکار تنها نماینده‌ی افغانستان در این رقابت‌ها بود. او با درخشش در میدان رقابت، در رشته «پرومسه» مدال برنز و در رشته «Speed Punch» مدال نقره کسب کرده است. بیگ‌زاد در حالی موفق به کسب مدال می‌شود که دختران در افغانستان از ورزش محروم هستند. حکومت سرپرست پس از حاکمیت بر کشور، علاوه بر محدودیت‌های دیگر، زنان را از ورزش منع و تمامی‌‌ تیم‌های ملی زنان را منحل کردند.

ادامه مطلب


24 ساعت قبل - 117 بازدید

سید مسعود حسینی، سخنگوی فرماندهی پولیس هرات می‌گوید یک زن به اتهام پایین انداختن یک کودک یک‌ونیم‌ساله از طبقه‌ی پنجم ساختمان که منجر به مرگ کودک شده، بازداشت شده است. خبرگزاری باختر در هرات، به نقل از مسعود حسینی گزارش داده است که متهم در جریان تحقیقات ابتدایی به انجام این عمل «اعتراف» کرده است. وی در ادامه تاکید کرده است که این زن در خانه‌ای که رویداد در آن اتفاق افتاده، به‌عنوان صفاکار مصروف بوده است. سخنگوی فرماندهی پولیس هرات دلیل اقدام این زن به پایین انداختن کودک از ساختمان را «اختلافات و عقده‌های شخصی میان فرد متهم و دو صفاکار دیگر این خانواده» گفته است. این در حالی است که روز گذشته گزارش‌هایی منتشر شد که یک زن ۵۵ ساله در منطقه‌ی فامیلی‌های قول‌اردو در شهر هرات، یک کودک را از ساختمان به پایین انداخته است. منابع محلی گفته‌اند کودکی که در این رویداد جان باخته، نوران نام داشت و خانواده‌ی او به‌تازگی از آلمان به هرات آمده بودند. در گزارش رسانه‌ها آمده است که پس از گم شدن تلفن همراه و مقداری پول نقد مادر این کودک، صفاکاران خانواده متهم به سرقت شدند و پس از تشدید اختلاف، این خانواده تصمیم گرفتند صفاکاری را که حدود ۱۵ سال در آن‌جا مشغول کار بود، اخراج کنند. افراد آگاه از این قضیه گفته‌اند این زن پس از آن‌که به سرقت متهم شد و از تصمیم خانواده برای اخراج خود باخبر شد، بامداد (پنج‌شنبه، ۱۵ اسد) در حالی که خانواده درگیر ماجرای تلفن بودند، به طبقه‌ی پنجم ساختمان رفته و کودک را از پنجره به بیرون پرتاب می‌کند. مسوولان در هرات گفته‌اند که تحقیقات بیشتر برای کشف حقیقت این قضیه جریان دارد.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 93 بازدید

یک ارزیابی تازه از سوی نهاد «ریچ» به پشتیبانی سازمان ملل متحد نشان می‌دهد که سوءتغذیه در ۵۳ درصد مناطق افغانستان در حال افزایش است و در ۴۴ درصد از این مناطق، شمار مبتلایان در سه ماه گذشته دو برابر شده است. براساس ارزیابی این بنیاد، بهای مواد غذایی به‌طور چشمگیری افزایش یافته و ناامنی غذایی در سراسر کشور تشدید شده است. در این ارزیابی آمده است که بیشترین افزایش موارد سوءتغذیه در ولایت‌های پنجشیر (۸۹ درصد)، فاریاب (۸۵ درصد) و لغمان (۸۳ درصد) ثبت شده است. این ارزیابی از سوی نهاد ریچ بین ۱۰ می تا ۷ جون انجام شده و بر پایه اطلاعات ۱۲ هزار و ۸۵۴ منبع آگاه محلی در ۴۰۱ ولسوالی افغانستان تهیه شده است. این گزارش تصویری از کشوری ارائه می‌دهد که افزایش هزینه‌های زندگی، شوک‌های پی‌درپی اقلیمی و کاهش کمک‌های بشردوستانه، خانواده‌های بیشتری را به سوی گرسنگی سوق داده است. بر اساس این گزارش، ۲۱.۹ میلیون تن، معادل نزدیک به ۴۵ درصد جمعیت افغانستان، به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند. این گزارش از تشدید ناامنی غذایی در سراسر افغانستان نیز خبر می‌دهد. بر اساس یافته‌ها، ۵۵ درصد مناطق افزایش قابل توجه بهای مواد غذایی را در ۳۰ روز گذشته گزارش کرده‌اند و ۶۳ درصد نیز از افزایش ناگهانی قیمت‌ها در بازارهای محلی خبر داده‌اند. همچنین همزمان، ۸۷ درصد مناطق گفته‌اند که خانواده‌ها به دلیل کمبود درآمد یا مواد غذایی، بیش از گذشته دام‌های خود را می‌فروشند؛ موضوعی که به گفته گزارش، نشان می‌دهد بسیاری از خانواده‌ها برای تأمین نیازهای اولیه، دارایی‌های باقی‌مانده خود را از دست می‌دهند. بر بنیاد این گزارش، در مجموع، ۶۵ درصد مناطق، ناامنی غذایی را یک مشکل جدی یا بسیار جدی توصیف کرده‌اند و ۲۵ درصد گفته‌اند که بیشتر ساکنان در یک ماه گذشته غذای کافی نداشته‌اند. همچنین در ۶۰ درصد مناطق، منابع آگاه گفته‌اند که کودکان برای کمک به تأمین هزینه‌های خانواده، مشغول کار هستند. این ارزیابی نشان می‌دهد که مشکلات اقتصادی همچنان مهم‌ترین عامل بی‌جاشدن مردم است. ۸۰ درصد مناطق، مشکلات مالی را عامل اصلی بی‌جاشدن عنوان کرده‌اند و ۷۹ درصد نیز بیکاری و فقر را از دلایل اصلی ترک محل زندگی دانسته‌اند. کمبود مواد غذایی در ۷۵ درصد، خشکسالی در ۴۰ درصد، دسترسی محدود به خدمات اساسی در ۳۱ درصد، درگیری‌ها در ۱۵ درصد و سیلاب‌ها در ۱۲ درصد مناطق، از دیگر عوامل بی‌جاشدن مردم عنوان شده‌اند. همچنین این گزارش به ادامه بازگشت مهاجران اهل افغانستان از کشورهای همسایه اشاره می‌کند. نیمی از مناطق مورد بررسی گفته‌اند که بازگشت‌کنندگان از ایران و پاکستان را پذیرفته‌اند، اما ۵۷ درصد اعلام کرده‌اند که این بازگشت‌کنندگان پس از ورود، هیچ‌گونه کمک بشردوستانه دریافت نکرده‌اند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 69 بازدید

ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، با ابراز نگرانی از ادامه بازداشت شش کارمند «بنیاد تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» در کابل، خواستار آزادی فوری آنان شده است. آقای بنت با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که ۲۱ روز از بازداشت این افراد گذشته، اما هنوز هیچ اتهامی علیه آنان در دادگاه مطرح نشده است. وی در ادامه تاکید کرده است که این شش کارمند به‌گونه «خودسرانه» بازداشت شدند و از وضعیت آنان به‌شدت ابراز نگرانی کرده است. گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان درباره افراد بازداشت شده جزییات بیشتری ارائه نکرده است. براساس گزارش‌های منتشر شده، نیروهای حکومت سرپرست چندی به دفتر «نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و کودکان» در کابل رفته و شش کارمند آن را بازداشت و وسایل و تجهیزات آن را ضبط کردند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 69 بازدید

منابع محلی از ولایت قندهار می‌‌گویند که یک دختر جوان در ولسوالی عینومینه این ولایت در پی نامزدی با یک مرد میانسال، خودکشی کرده است. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این دختر ۲۵ ساله صبح روز (جمعه، ۱۶ اسد) با خوردن مرگ موش به زندگی‌اش پایان داده است. مسوولان محلی در قندهار نیز این رویداد را تأیید کرده و گفته‌اند که در حال بررسی آن هستند. همچنین مسوولان محلی مدعی شده‌اند که از خودکشی یک دختر جوان دیگر در قندهار در ولسوالی ژری قندهار جلوگیری کرده است. طبق اطلاعات، برادر این دختر می‌خواست او را به ازدواج یک مرد مسن درآورد. باید گفت که میزان خودکشی زنان و دختران در سراسر افغانستان پس از تسلط حکومت فعلی به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته است. بیماری‌های روانی، عدم دسترسی به خدمات صحی، ازدواج‌های اجباری، خشونت خانوادگی و فشار‎های روحی ناشی از فقر و بیکاری عوامل اصلی خودکشی‌ها در بین زنان و جوانان بیان شده است. همچنین با تسلط حکومت سرپرست بر افغانستان اکثریت نهادهای حامی حقوق زنان متوقف شده است. زنان در افغانستان چون گذشته با مراجعه به نهادهای عدلی و قضایی، دیگر نمی‌توانند برای خشونت‌های وارده‌ی شان شکایت کنند و این‌گونه خشونت‌‌ها پایدار باقی مانده و افزایش پیدا می‌کند. همچنین نهادهای حقوق بشری هشدار می‌دهند که وضع محدودیت‌های گسترده علیه زنان، آنان را در معرض خطر خودکشی و خشونت‌های خانوادگی قرار داده‌اند.

ادامه مطلب


2 روز قبل - 117 بازدید

صدای ورق خوردن کتاب، تنها صدایی بود که سکوت اتاق را می‌شکست. بیرون، چند کودک در کوچه خاکی روستا با هیاهو بازی می‌کردند، اما زهره انگار هیچ‌یک از آن صداها را نمی‌شنید. کتاب زبان انگلیسی را که سال‌ها پیش یکی از دوستانش به او هدیه داده بود، آرام بست، دستش را بر جلد رنگ‌ورورفته آن کشید و لحظه‌ای چشم‌هایش را بست. روی نخستین صفحه کتاب، با خطی کودکانه نوشته شده بود: «زهره؛ صنف نهم». هر بار که نگاهش به این نوشته می‌افتاد، احساس می‌کرد زمان همان‌جا متوقف شده است؛ در روزهایی که هنوز با کیف مکتب از خانه بیرون می‌رفت، برای امتحان‌ها درس می‌خواند و آینده را روشن‌تر از امروز می‌دید. اکنون اما همان کتاب، سال‌هاست که تنها همدم شب‌های اوست؛ نه برای آماده شدن به امتحان و نه برای رسیدن به دانشگاه، بلکه برای زنده نگه داشتن خاطره روزهایی که هنوز حق آموزش از او گرفته نشده بود. زهره دختری از یکی از روستاهای ولایت بلخ است؛ جایی که بیشتر خانه‌ها از خشت و گل ساخته شده‌اند، کوچه‌ها در تابستان زیر گرد و غبار و در زمستان در گل‌ولای فرو می‌روند و بیشتر خانواده‌ها از راه کشاورزی، دامداری یا کارگری روزمزد امرار معاش می‌کنند. پدر او نیز سال‌ها با کار روی زمین‌های مردم و کارگری فصلی، هزینه زندگی خانواده را فراهم می‌کرد. درآمدشان اندک بود، اما آرزویی بزرگ در خانه‌شان نفس می‌کشید؛ اینکه دخترشان درس بخواند و آینده‌ای بهتر از پدر و مادرش بسازد. از همان سال‌های نخست مکتب، زهره به درس علاقه فراوانی داشت. هر روز پس از بازگشت از مکتب، لباسش را عوض می‌کرد، به مادرش در کارهای خانه کمک می‌کرد و سپس گوشه‌ای می‌نشست و درس‌هایش را مرور می‌کرد. معلمانش بارها به پدرش گفته بودند که دخترش استعداد کم‌نظیری دارد و اگر فرصت ادامه تحصیل برایش فراهم باشد، می‌تواند تا دانشگاه پیش برود. اما همه آن امیدها، ناگهان در یک روز متوقف شد. روزی که دروازه‌های مکتب به روی دختران بسته شد، زهره تا ساعت‌ها باور نمی‌کرد که دیگر اجازه رفتن به صنف را ندارد. همان روز کیفش را کنار اتاق گذاشت و هفته‌ها به آن دست نزد. هر صبح، بی‌اختیار زود از خواب بیدار می‌شد، نگاهش را به لباس مکتبش می‌دوخت و دوباره در سکوت می‌نشست؛ گویی هنوز منتظر بود کسی بیاید و بگوید همه این اتفاق‌ها تنها یک سوءتفاهم بوده است. اما هفته‌ها به ماه و ماه‌ها به سال تبدیل شد. در آن روزهای دشوار، زهره تصمیم گرفت درس را رها نکند. یکی از دوستانش به او خبر داد که برخی آموزگاران و نهادهای آموزشی، صنف‌های آنلاین برگزار می‌کنند. خانواده تنها یک تلفن همراه ساده داشتند که بیشتر اوقات در اختیار پدر بود. شب‌ها، وقتی پدر از کار بازمی‌گشت، زهره گوشی را برمی‌داشت و تا نیمه‌های شب، با اینترنت ضعیف و قطع‌ووصلی‌های مداوم، درس‌های زبان انگلیسی، کمپیوتر و برنامه‌های آموزشی دیگر را دنبال می‌کرد. گاهی برای پیدا کردن آنتن بهتر، ناچار می‌شد به پشت‌بام خانه برود. زمستان، سرمای سوزناک استخوان‌هایش را می‌لرزاند و تابستان، گرمای طاقت‌فرسا نفس کشیدن را دشوار می‌کرد، اما او همچنان هدفون را در گوش می‌گذاشت و تلاش می‌کرد حتی یک جمله از درس را از دست ندهد. در طول دو سال، ده‌ها کتاب الکترونیکی دانلود کرد، واژه‌های تازه انگلیسی را در دفترچه‌ای کوچک نوشت و هر روز ساعت‌ها تمرین کرد. تنها آرزویش این بود که اگر روزی درهای مکتب دوباره گشوده شد، از هم‌صنفی‌هایش عقب نمانده باشد. اما در همان روزها، زندگی خانواده نیز هر روز دشوارتر می‌شد. خشکسالی، کاهش درآمد، گرانی و بیکاری، فشار سنگینی بر دوش خانواده گذاشته بود. پدر دیگر مانند گذشته توان کار کردن نداشت و مادر با خیاطی ساده برای همسایه‌ها، تنها درآمد اندکی به دست می‌آورد. برادر کوچک‌تر زهره نیز برای کمک به تأمین هزینه‌های خانه، درس را رها کرد و در بازار شاگردی پیشه گرفت. زهره بارها از پدرش خواست اجازه دهد کاری پیدا کند؛ حتی اگر خیاطی، آموزش کودکان یا هر کار ساده دیگری باشد. او می‌خواست سهمی در تأمین مخارج خانواده داشته باشد، اما فرصت‌های شغلی برای دختران بسیار محدود بود و هر دری که کوبید، بسته ماند. روزها یکی پس از دیگری سپری می‌شد و نگرانی خانواده بیشتر از گذشته سایه می‌انداخت. هزینه خوراک، دوا و دیگر نیازهای اولیه زندگی هر روز افزایش می‌یافت و درآمد اندک خانواده دیگر پاسخگوی مخارج روزمره نبود. در همین روزها، یکی از بستگان نزدیک برای خواستگاری زهره آمد. خانواده داماد نیز زندگی مرفهی نداشتند، اما دست‌کم پسرشان شغلی داشت و می‌توانست زندگی ساده‌ای را اداره کند. پدر زهره شب‌های زیادی را تا دیروقت بیدار می‌ماند. او بارها با همسرش درباره آینده دخترشان گفت‌وگو کرد. هیچ‌کدام نمی‌خواستند زهره در آن شرایط ازدواج کند، اما هر بار که سفره شام کوچک‌تر می‌شد و نگرانی از فردا بیشتر، احساس می‌کردند انتخاب دیگری پیش رویشان باقی نمانده است. شبی که پدر موضوع خواستگاری را با زهره در میان گذاشت، دختر تنها سکوت کرد. نه مخالفتی کرد و نه اشکی ریخت. فقط نگاهش را به قفسه کتاب‌هایش دوخت؛ همان کتاب‌هایی که دو سال تمام با امید بازگشایی مکتب‌ها کنارشان مانده بود. چند هفته بعد، مراسمی ساده برگزار شد و زهره خانه پدر را ترک کرد. هنگام جمع کردن وسایلش، پیش از هر چیز کتاب‌هایش را در صندوقچه گذاشت. مادرش با تعجب پرسید: «این‌ها را هم می‌بری؟» زهره لبخند تلخی زد و گفت: «اگر همه‌چیز را از آدم بگیرند، نباید دانش را از خودش بگیرند.» امروز، هرچند مسئولیت‌های زندگی مشترک بخش بزرگی از وقت او را گرفته است، اما هنوز هر شب، پس از پایان کارهای خانه، کتابی را باز می‌کند. گاهی زبان انگلیسی تمرین می‌کند، گاهی کتاب‌های ادبی می‌خواند و گاهی دفترچه یادداشت‌های قدیمی‌اش را ورق می‌زند. او می‌گوید مطالعه برایش تنها درس خواندن نیست، بلکه راهی برای زنده نگه داشتن امید است؛ امیدی که اگر خاموش شود، احساس می‌کند بخشی از وجودش را از دست داده است. گاهی دختران کوچک همسایه نزد او می‌آیند تا خواندن و نوشتن بیاموزند. زهره با حوصله هر آنچه را آموخته است به آنان یاد می‌دهد. او باور دارد اگر حتی یک دختر فرصت سوادآموزی پیدا کند، آینده یک خانواده نیز می‌تواند دگرگون شود. با وجود همه آنچه بر او گذشته، هنوز آرزوهایش را کنار نگذاشته است. می‌گوید اگر امروز درهای مکتب‌ها و دانشگاه‌ها دوباره باز شوند، بی‌درنگ کتاب و قلمش را برمی‌دارد و از همان جایی که ناچار به توقف شد، ادامه می‌دهد. او از مسئولان می‌خواهد دختران افغانستان را از حق آموزش محروم نکنند. به باور او، آموزش تنها آینده یک دختر را نمی‌سازد، بلکه آینده یک خانواده، یک جامعه و حتی یک کشور را دگرگون می‌کند. او همچنین خواهان فراهم شدن فرصت‌های آموزشی و شغلی برای زنان است تا هیچ دختری تنها به دلیل فقر، ناچار نشود میان ادامه تحصیل و ازدواج یکی را انتخاب کند. زهره در پایان می‌گوید: «من هنوز هر شب کتاب می‌خوانم، چون باور دارم روزی دوباره درهای مکتب و دانشگاه باز می‌شود. آرزو دارم آن روز، هیچ دختری مجبور نباشد مانند من رؤیاهایش را میان صفحه‌های کتاب پنهان کند. ما چیز زیادی نمی‌خواهیم؛ فقط فرصت می‌خواهیم؛ فرصت درس خواندن، کار کردن و ساختن آینده‌ای که سال‌ها برایش تلاش کرده‌ایم.» نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب