برچسب: رسانه گوهرشاد

12 دقیقه قبل - 10 بازدید

بانک جهانی در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که با وجود پیشبینی رشد سه‌درصدی اقتصاد افغانستان در سال جاری، وضعیت معیشتی خانواده‌ها همچنان دشوار است و میلیون‌ها نفر با کمبود غذا، بیکاری و دسترسی محدود به آب مواجه هستند. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۲۷ عقرب) با نشر گزارشی گفته است که حدود ۱۵.۹ میلیون نفر در ماه‌های سپتامبر و اکتبر با کمبود شدید غذا مواجه بوده‌اند. در گزارش آمده است که همزمان با این، کارگران روزمزد در ماه سپتامبر نسبت به سال گذشته ۱۴ درصد روزهای کاری کمتری داشته‌اند و با درآمد هفتگی خود نیز می‌توانستند ۲۷ درصد آرد گندم کم‌تری بخرند. بانک جهانی در ادامه تاکید کرد که افزایش محصولات زراعتی باعث رشد اقتصاد شده، اما افزایش ۶.۶ درصدی جمعیت سبب می‌شود سهم هر نفر از تولید اقتصادی کاهش یابد. بر بنیاد این گزارش، تولید ناخالص داخلی سرانه در سال جاری میلادی ۳.۳ درصد کاهش خواهد یافت؛ روندی که برای سومین سال پیاپی ادامه می‌یابد. در ادامه آمده است کمبود آب نیز از مشکلاتی است که زندگی خانواده‌ها، به‌ویژه در روستاها، را تهدید می‌کند. به گفته‌ی بانک جهانی، افغانستان در حدود ۲۳ سال گذشته، سالانه نزدیک به ۴.۹ میلیارد متر مکعب از ذخایر آب شیرین خود را از دست داده است. این نهاد تاکید کرده است که از آن‌جا که زراعت ۴۶ درصد فرصت‌های شغلی کشور را تشکیل می‌دهد و ۹۵ درصد آب مصرفی نیز در این بخش استفاده می‌شود، کمبود آب می‌تواند بر کار و درآمد شمار زیادی از خانواده‌ها اثر بگذارد. بانک جهانی برای بهبود وضعیت مردم، بر ایجاد فرصت‌های کاری، بهبود دسترسی به آب آشامیدنی و خدمات فاضلاب و ترمیم شبکه‌های آبیاری تاکید کرده است.

ادامه مطلب


2 ساعت قبل - 58 بازدید

مهاجرت یکی از پدیده‌های مهم اجتماعی است که در طول تاریخ به دلایل مختلفی مانند شرایط اقتصادی، تحصیل، اشتغال، امنیت و دستیابی به امکانات بهتر زندگی رخ داده است. این پدیده نه تنها بر وضعیت فرد مهاجر بلکه بر ساختار و روابط خانواده نیز تأثیر می‌گذارد. خانواده به عنوان یکی از مهم‌ترین نهادهای اجتماعی در برابر مهاجرت یا تغییرات متعددی روبه‌رو می‌شود که می‌توانند جنبه‌های مثبت و منفی داشته باشند. مهاجرت ممکن است فرصت‌هایی مانند بهبود شرایط اقتصادی، دسترسی به آموزش بهتر و تجربه فرهنگ‌های جدید فراهم کند اما در کنار این فرصت‌ها دوری از اعضای خانواده از یکدیگر، دشواری سازگاری با محیط جدید و تغییر روابط عاطفی نیز از جمله چالش‌های آن به شمار می‌روند. از این رو بررسی تأثیر مهاجرت بر خانواده اهمیت زیادی دارد. مهاجرت و تغییر ساختار خانواده یکی از نخستین پیامدهای مهاجرت تغییر در ساختار خانواده است. هنگامی که یکی از اعضای خانواده به کشور یا شهر دیگری مهاجرت می‌کند نقش‌ها و مسئولیت‌های اعضای باقی‌مانده ممکن است تغییر یابد. برای مثال اگر یکی از والدین برای اشتغال به کشور دیگری برود والد دیگر ممکن است مسئولیت بیشتری در زمینه تربیت فرزندان و اداره امور روزمره بر عهده بگیرد. در برخی موارد اعضای خانواده به صورت گروهی مهاجرت می‌کنند و زندگی خود را در محیطی تازه آغاز می‌کنند. در چنین شرایطی خانواده باید با قوانین، فرهنگ، زبان و شیوه زندگی جامعه جدید سازگار شود. این تغییرات ممکن است در ابتدا دشوار باشند اما با گذشت زمان و ایجاد تجربه‌های مشترک امکان شکل‌گیری نظم و روابط جدید در خانواده فراهم می‌شود. بنابراین مهاجرت تنها جابه‌جایی جغرافیایی نیست بلکه می‌تواند ساختار مسئولیت‌ها، نقش‌ها و روابط میان اعضای خانواده را نیز دگرگون کند. تأثیر مهاجرت بر روابط عاطفی اعضای خانواده روابط عاطفی یکی از مهم‌ترین بخش‌های زندگی خانوادگی است. حضور اعضای خانواده در کنار یکدیگر فرصت مناسبی برای گفت‌وگو، حمایت عاطفی و مشارکت در فعالیت‌های روزمره فراهم می‌کند. هنگامی که مهاجرت باعث جدایی اعضا شود حفظ این ارتباطات ممکن است دشوارتر گردد. دوری جغرافیایی گاهی موجب کاهش ارتباطات حضوری و ایجاد احساس دلتنگی با تنهایی می‌شود. برای نمونه فرزندانی که یکی از والدین خود را برای مدت طولانی در کنار خود ندارند ممکن است در برخی موقعیت‌ها به حمایت عاطفی بیشتری نیاز داشته باشند. با این حال فناوری‌های ارتباطی مانند تماس تصویری و پیام‌رسان‌ها امکان حفظ ارتباط میان اعضای خانواده را فراهم کرده‌اند. گفت‌وگوهای منظم، توجه به مناسبت‌های خانوادگی و مشارکت در تصمیم‌گیری‌ها از راه دور می‌توانند به حفظ پیوندهای عاطفی کمک کنند. تأثیر مهاجرت بر تربیت و آموزش فرزندان مهاجرت می‌تواند فرصت‌های آموزشی تازه‌ای برای فرزندان فراهم سازد. دسترسی به مکاتب، دانشگاه‌ها، منابع علمی و محیط‌های آموزشی متفاوت ممکن است زمینه رشد علمی و مهارتی آنان را افزایش دهد. همچنین آشنایی با زبان‌ها و فرهنگ‌های جدید می‌تواند توانایی سازگاری و شناخت اجتماعی فرزندان را تقویت کند. با وجود این مزایا تغییر محیط آموزشی و فاصله گرفتن از دوستان و آشنایان ممکن است برای کودکان و نوجوانان دشوار باشد. تفاوت زبان، شیوه آموزش و انتظارات فرهنگ گاهی باعث می‌شود فرزندان برای سازگاری با محیط جدید به زمان و حمایت بیشتری نیاز داشته باشند. در این شرایط والدین نقش مهمی در ایجاد احساس امنیت و فراهم کردن فرصت گفت‌وگو دارند. توجه به نگرانی‌های فرزندان، ارتباط با مکتب و حمایت از یادگیری زبان جدید می‌تواند فرایند سازگاری را آسان‌تر کند. همچنین والدین باید میان حفظ ارزش‌های فرهنگی خانواده و پذیرش ویژگی‌های مثبت جامعه جدید تعادل برقرار کنند. چنین رویکردی به فرزندان کمک می‌کند تا بدون احساس تعارض، هویت فرهنگی خود را حفظ کرده و با محیط جدید ارتباط برقرار کنند. پیامدهای اقتصادی مهاجرت برای خانواده یکی از دلایل مهم تجارت دستیابی به فرصت‌های اقتصادی بهتر است. در برخی موارد مهاجرت می‌تواند زمینه افزایش درآمد، بهبود شرایط شغلی و تأمین امکانات مناسب‌تر برای خانواده را فراهم سازد. همچنین ارسال کمک‌های مالی برای اعضای خانواده در کشور مبدأ ممکن است نقش مهمی در بهبود وضعیت اقتصادی آنان داشته باشد. با این حال مهاجرت همیشه با موفقیت اقتصادی همراه نیست. هزینه‌های اولیه زندگی، مسکن، آموزش و حمل و نقل در کشور مقصد ممکن است فشار مالی زیادی ایجاد کنند. علاوه بر این دشواری یافتن شغل مناسب و تفاوت شرایط بازار کار می‌تواند مشکلات تازه‌ای به وجود آورد. بنابراین تصمیم‌گیری درباره مهاجرت باید با بررسی دقیق شرایط اقتصادی، فرصت‌های شغلی و هزینه‌های زندگی انجام شود. برنامه‌ریزی مالی و آگاهی از شرایط کشور مقصد می‌توانند احتمال بروز مشکلات اقتصادی را کاهش دهد. چالش‌های فرهنگی و هویتی خانواده‌های مهاجر یکی از مسائل مهم خانواده‌های مهاجر، مواجهه با تفاوت‌های فرهنگی و اجتماعی است. هر جامعه دارای ارزش‌ها، آداب و رسوم، زبان و شیوه‌های ارتباطی خاصی است. ورود به محیطی با ویژگی‌های متفاوت ممکن است در ابتدا موجب سردرگمی یا دشواری در برقراری ارتباط شود. این مسئله به ویژه برای فرزندان اهمیت دارد زیرا آنان ممکن است در خانه با ارزش‌های فرهنگی خانواده و در مکتب یا محیط اجتماعی با ارزش‌های جامعه جدید مواجهه شوند. در چنین شرایطی احتمال شکل‌گیری تفاوت دیدگاه میان والدین و فرزندان وجود دارد. برای مدیریت این مسئله خانواده باید فضایی برای گفت‌وگوی آزاد درباره تفاوت‌های فرهنگی ایجاد کند. حفظ زبان مادری، آشنایی با فرهنگ جامعه میزبان و احترام به تفاوت‌های اجتماعی می‌توانند در شکل‌گیری هویتی متعادل مؤثر باشند. تأثیر مهاجرت بر روابط میان نسل‌ها مهاجرت می‌تواند روابط میان نسل‌های مختلف خانواده به ویژه والدین، فرزندان و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. فاصله جغرافیایی ممکن است فرصت دیدارهای خانوادگی و مشارکت در مناسبت‌های مهم را کاهش دهد. برای مثال کودکان مهاجر ممکن است فرصت کمتری برای ارتباط مستقیم با پدربزرگ و مادربزرگ خود داشته باشند. در نتیجه انتقال تجربه‌ها، خاطرات و سنت‌های خانوادگی ممکن است دشوارتر شود. استفاده از تماس‌های تصویری، ثبت خاطرات خانوادگی، برگزاری دیدارهای دوره‌ای و مشارکت در مراسم‌های فرهنگی می‌تواند به حفظ ارتباط میان نسل‌ها کمک کند. همچنین والدین می‌توانند با تعریف خاطرات و آموزش سنت‌های خانوادگی ارتباط فرزندان با ریشه‌های فرهنگی خود را تقویت کنند. راهکارهای حفظ استحکام خانواده در شرایط مهاجرت با توجه به پیامدهای مختلف مهاجرت حفظ استحکام خانواده نیازمند برنامه‌ریزی و همکاری اعضاست. نخست ارتباط منظم میان اعضای خانواده اهمیت دارد. اختصاص زمان مشخص برای گفت‌وگو و اطلاع از شرایط زندگی یکدیگر می‌تواند فاصله عاطفی را کاهش دهد. دوم حمایت عاطفی از کودکان و نوجوانان باید مورد توجه قرار گیرد. والد لازم است نگرانی‌ها و دشواری‌های فرزندان را جدی بگیرند و به آنان فرصت دهند درباره تجربه‌های جدید خود صحبت کنند. سوم یادگیری زبان و شناخت فرهنگ جامعه مقصد می‌تواند سازگاری خانواده را آسان‌تر سازد. مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی و آموزشی نیز فرصت ایجاد روابط دوستانه و دریافت حمایت اجتماعی را افزایش می‌دهد. چهارم حفظ ارتباط با خویشاوندان و فرهنگ سرزمین مبدأ اهمیت دارد. این ارتباط می‌تواند احساس تعلق و پیوند خانوادگی را تقویت کند. در نهایت خانواده‌ها باید در صورت مواجهه با مشکلات جدی عاطفی، تربیتی یا ارتباطی از خدمات مشاوره‌ای و خدمات مناسب نیز می‌تواند نقش مهمی در کاهش دشواری‌های مهاجرت داشته باشد. نتیجه‌گیری مهاجرت پدیده‌ای چندبعدی است که می‌تواند ساختار، روابط عاطفی، وضعیت اقتصادی و شیوه تربیت فرزندان را تحت تأثیر قرار دهد. این پدیده در کنار فراهم کردن فرصت‌هایی مانند پیشرفت تحصیلی، بهبود شرایط اقتصادی و آشنایی با فرهنگ‌های جدید ممکن است چالش‌هایی مانند دوری از اعضای خانواده، دشواری سازگاری اجتماعی و تغییر روابط میان نسل‌ها را نیز ایجاد کند. بررسی این موضوع نشان می‌دهد که موفقیت خانواده در شرایط مهاجرت تنها به امکانات اقتصادی و شرایط کشور مقصد وابسته نیست بلکه کیفیت روابط میان اعضا، میزان حمایت عاطفی و توانایی سازگاری با تغییرات نیز اهمیت فراوانی دارد. در مجموع خانواده‌هایی که با گفت‌وگوی سازنده، برنامه‌ریزی مناسب، حمایت متقابل و احترام به تفاوت‌های فرهنگی با شرایط جدید روبه‌رو می‌شوند ظرفیت بیشتری برای حفظ پیوندهای خانوادگی خواهند داشت. بنابراین مهاجرت زمانی می‌تواند به فرصتی برای رشد و پیشرفت خانواده تبدیل شو که در کنار توجه به نیازهای اقتصادی و اجتماعی سلامت عاطفی و استحکام روابط خانوادگی نیز مورد توجه قرار گیرد. نویسنده: سحر یوسفی

ادامه مطلب


7 ساعت قبل - 76 بازدید

سازمان نجات کودکان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که آوارگی، دسترسی کودکان به غذا را محدود کرده و روی سلامت و روند آموزش آن‌ها نیز اثر منفی گذاشته است. این سازمان امروز (چهارشنبه، ۲۷ عقرب) در گزارشی که بر اساس مصاحبه با ۸۰۰ کودک و سرپرست آن‌ها در هفت ولایت تهیه کرده است و گفت آوارگی در سه سال اخیر، باعث افزایش گرسنگی در میان کودکان شده و آن‌ها با خطرهای بیشتری مواجه کرده است. در گزارش آمده است که ۵۵ درصد کودکان پس از جابه‌جایی، غذای کم‌تری برای خوردن دارند. در گزارش آمده است که ۴۱ درصد وضعیت صحی‌شان بدتر شده و ۳۳ درصد کودکان دسترسی‌شان به آموزش کاهش یافته است. در بخشی از گزارش آمده است که کم‌تر از یک کودک از هر ۱۰ کودک کمک دریافت کرده‌اند و ۹ کودک دیگر از هر ۱۰ کودک گفته‌اند که برای دسترسی به غذا به حمایت نیاز دارند. این در حالی است که در سه سال اخیر بیش از شش میلیون تن از کشورهای همسایه به افغانستان بازگشته‌اند و میلیون‌ها تن دیگر نیز در داخل به دلیل رویدادهای طبیعی، خشک‌سالی و درگیری‌های مرزی دچار آوارگی شدند. همچنین تقریباً یک کودک از هر چهار کودک نیز گفته است که خانواده‌اش به دلیل اخراج یا فشار برای ترک یک کشور دیگر، محل زندگی خود را تغییر داده است. نزدیک به هفت کودک از هر ۱۰ کودک مورد بررسی، در سه سال گذشته دو یا چند بحران، از جمله خشک‌سالی، سیلاب، زمین‌لرزه و درگیری را تجربه کرده‌اند. آشیش دامله، رییس سازمان نجات کودکان در افغانستان گفته است که هیچ کودکی نباید برای حفظ امنیت یا زنده‌ماندن مجبور شود خانه، مکتب و جامعه‌ی خود را ترک کند؛ اما برای بسیاری از کودکان، آوارگی به بخشی از دوران کودکی ‌شان تبدیل شده است. وی تاکید کرد که کودکان سفرهای خطرناکی را با تهدیدهای جدی حفاظتی پشت سر می‌گذارند و در نهایت به مکان‌هایی می‌رسند که خانواده‌های‌ شان هنوز برای تأمین غذا، دسترسی به خدمات صحی و فرستادن آن‌ها به مکتب با دشواری مواجه هستند.

ادامه مطلب


8 ساعت قبل - 90 بازدید

فرماندهی پولیس در ولایت غزنی می‌گوید که جسد یک کودک پسر در ولسوالی «گیرو» این ولایت پیدا شده است. فرماندهی پولیس با نشر اعلامیه‌ای گفته است که جسد این کودک، دیروز (سه‌شنبه، ۲۶ عقرب) در یک منطقه‌ی کوهستانی از مربوطات ولسوالی گیرو پیدا شده است. در اعلامیه آمده است که این کودک پسر، چهار روز پیش از خانه‌اش در روستای «علی‌خیل» ولسوالی گیرو ناپدید شده بود. در اعلامیه سن این کودک حدودا ۱۲ سال گفته شده و در مورد هویت او جزئیاتی در دست نیست. فرماندهی پولیس در ولایت غزنی مشخص نکرده که این کودک چگونه و توسط چه وسیله‌ای به قتل رسیده است. در تصویری که از محل پیدا شدن جسد کودک منتشر شده، چندین سنگ بالای جسد او دیده می‌شود. این فرماندهی گفته است احتمال می‌رود این کودک در پی «اختلافات شخصی» به قتل رسیده باشد. تحقیقات برای شناسایی عامل اصلی قتل ادامه دارد. قابل ذکر است که از زمان تسلط دوباره‌ی حکومت سرپرست بر افغانستان، موارد متعددی از قتل کودکان از ولایت‌های مختلف کشور گزارش شده است.

ادامه مطلب


10 ساعت قبل - 72 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرد که تحقق برابری زنان و دختران در سراسر جهان، مستلزم فراهم‌کردن زمینه دسترسی آنان به آموزش، منابع اقتصادی، مشارکت سیاسی و فرصت‌های برابر است. این سازمان با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که برابری زمانی به واقعیت تبدیل می‌شود که زنان و دختران بتوانند در بخش‌های مختلف زندگی، از حقوق و فرصت‌های یکسان برخوردار باشند. سازمان ملل در ادامه بر دسترسی زنان و دختران به آموزش و اشتغال تاکید کرد. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


11 ساعت قبل - 88 بازدید

انجمن اجتماعی مدافعان حقوق بشر اعلام کرده است که با توقف اجرای قانون منع خشونت علیه زنان در ۲۰۲۳ میلادی، باعث تضعیف حمایت‌های حقوقی از زنان در افغانستان شد. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که قانون منع خشونت علیه زنان، ۲۲ نوع خشونت در برابر زنان را جرم‌انگاری کرده بود و مبنای مهم حقوقی برای پیگیری اعمال جرمی را فراهم کرده بود. در گزارش آمده است که توقف اجرای این قانون، یکی از چارچوب‌های حقوقی اصلی حمایت از زنان در برابر خشونت را از میان برده و توانایی آن‌ها برای پیگیری راه‌های حل حقوقی را تضعیف کرد. در ادامه آمده است که در برخی موردهای در ریاست‌های عدلیه‌ی ولایت‌ها، شماری از شکایت‌های خشونت خانگی از سوی زنان و دختران از جمله لت‌وکوب، به جای رسیدگی قضایی، از طریق میانجی‌گیری و مصالحه رسیدگی شده است. انجمن اجتماعی مدافعان حقوق بشر در ادامه تاکید کرده است که جاگزین‌شدن مصالحه به جای روندهای قضایی، باعث تضعیف حمایت مؤثر از زنان در برابر انواع خشونت شده است. این نهاد گفته است که سازوکار رسیدگی به خشونت خانوادگی علیه زنان از یک سو و توقف اجرای قانون منع خشونت علیه زنان در سوی دیگر، دسترسی زنان به حمایت‌های قانونی و عدالت را در سراسر افغانستان محدود کرده است .

ادامه مطلب


1 روز قبل - 113 بازدید

روپی کائور شاعر، نویسنده، تصویرگر و اجراگر شعر معاصر است که در سال ۱۹۹۲ در ایالت پنجاب هند به دنیا آمد و در کودکی همراه خانواده‌اش به کانادا مهاجرت کرد. او از چهره‌های شناخته‌شده‌ی ادبیات معاصر جهان و از نمایندگان برجسته‌ی جریان موسوم به «شعر اینستاگرامی» به شمار می‌رود. شهرت او تنها به دلیل انتشار کتاب‌های پرفروش نیست؛ بلکه شیوه‌ی متفاوت ارتباطش با مخاطبان، استفاده از تصویر در کنار شعر و پرداختن به تجربه‌های شخصی زنان، سبب شده است نامش در بحث‌های ادبی و فرهنگی سال‌های اخیر بارها مطرح شود. کائور در خانواده‌ای پنجابی و سیک پرورش یافت. تجربه‌ی مهاجرت، آشنایی با زبان و فرهنگ تازه و پیوند عاطفی با سرزمین مادری، در شکل‌گیری جهان فکری و ادبی او نقش مهمی داشته است. مادرش نیز در تشویق او به نقاشی و فعالیت‌های هنری تأثیرگذار بود. او بعدها در دانشگاه واترلو کانادا در رشته‌ی مطالعات بلاغی و نویسندگی حرفه‌ای تحصیل کرد. علاقه به نوشتن و هنرهای تصویری، به‌تدریج زمینه‌ی شکل‌گیری شیوه‌ی ویژه‌ی او در ترکیب شعر، تصویر و اجرا را فراهم ساخت. روپی کائور فعالیت ادبی خود را با نوشتن و انتشار شعر در فضای مجازی آغاز کرد. او در سال‌های نخست، نوشته‌های کوتاه و تصویرهای ساده‌ی خود را در شبکه‌هایی مانند تامبلر و اینستاگرام منتشر می‌کرد. شعرهایش به‌تدریج توجه مخاطبان بسیاری را جلب کرد؛ زیرا زبان آن‌ها ساده، صمیمی و نزدیک به تجربه‌های روزمره بود. او به‌جای استفاده از واژه‌های دشوار و ساختارهای پیچیده، احساسات و تجربه‌هایی را بیان می‌کرد که بسیاری از خوانندگان، به‌ویژه زنان جوان، می‌توانستند خود را در آن‌ها ببینند. همین ارتباط مستقیم با مخاطب سبب شد نوشته‌های او بارها بازنشر شوند و شمار زیادی از خوانندگان با آثارش آشنا گردند. نخستین کتاب مهم او با عنوان «شیر و عسل» در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این مجموعه از شعرهای کوتاه، قطعه‌های نثر ادبی و تصویرهای ساده تشکیل شده است و تجربه‌هایی مانند عشق، شکست عاطفی، خشونت، آزار، فقدان، رنج، زنانگی و تلاش برای بازیابی خویشتن را بازتاب می‌دهد. کتاب در چهار بخش تنظیم شده و هر بخش به مرحله‌ای از تجربه‌ی عاطفی و روانی انسان می‌پردازد. کائور در این اثر از زبانی بی‌پیرایه و صریح استفاده می‌کند و می‌کوشد درباره‌ی احساساتی سخن بگوید که گاهی در زندگی روزمره پنهان می‌مانند. این کتاب ابتدا به‌صورت مستقل منتشر شد، اما پس از استقبال گسترده‌ی خوانندگان، یک ناشر تجاری آن را دوباره منتشر کرد. «شیر و عسل» به فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز راه یافت و به زبان‌های گوناگون ترجمه شد. پس از موفقیت کتاب نخست، کائور در سال ۲۰۱۷ مجموعه‌ی دوم خود را با عنوان «خورشید و گل‌هایش» منتشر کرد. این کتاب در ادامه‌ی مسیر ادبی او قرار دارد، اما دامنه‌ی موضوعاتش گسترده‌تر است. در این مجموعه، علاوه بر عشق و فقدان، موضوعاتی چون مهاجرت، ریشه‌های فرهنگی، خانواده، هویت، تعلق به سرزمین مادری و رشد فردی مطرح می‌شوند. عنوان کتاب نیز تصویری از چرخه‌ی زندگی و طبیعت را به ذهن می‌آورد؛ گویی انسان، مانند گلی که پس از پژمردن دوباره ریشه می‌دواند و شکوفا می‌شود، می‌تواند پس از تجربه‌ی دشواری‌ها به زندگی بازگردد. این اثر نیز با استقبال گسترده روبه‌رو شد و در سال ۲۰۱۷ جایزه‌ی انتخاب خوانندگان گودریدز را در بخش شعر دریافت کرد. مجموعه‌ی سوم او با عنوان «بدن خانه» در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. این کتاب بیشتر به رابطه‌ی انسان با خویشتن، پذیرش بدن، آرامش درونی، خانواده، گذشته و تلاش برای رسیدن به تعادل روانی می‌پردازد. انتشار این مجموعه هم‌زمان با دوره‌ی همه‌گیری کرونا بود؛ زمانی که بسیاری از مردم در سراسر جهان با تنهایی، نگرانی و محدودیت‌های اجتماعی روبه‌رو بودند. از این جهت، موضوعات کتاب برای گروهی از خوانندگان معنای ویژه‌ای پیدا کرد. کائور در سال ۲۰۲۲ کتاب دیگری با عنوان «درمان از راه واژه‌ها» منتشر کرد. این اثر کتابی تمرینی و تعاملی است که با پرسش‌ها و فعالیت‌های نوشتاری، خواننده را به بیان تجربه‌ها و احساساتش دعوت می‌کند. او در این کتاب می‌کوشد نوشتن را به ابزاری برای خودشناسی و شناخت بهتر احساسات تبدیل کند. یکی از ویژگی‌های برجسته‌ی سبک شعری روپی کائور، کوتاهی و سادگی زبان است. بسیاری از شعرهای او تنها از چند سطر تشکیل شده‌اند و گاهی یک احساس یا اندیشه را در قالب جمله‌هایی بسیار کوتاه بیان می‌کنند. او معمولاً از حروف کوچک انگلیسی استفاده می‌کند و در نوشته‌هایش نشانه‌گذاری محدودی به کار می‌برد. کائور این انتخاب را با پیوند فرهنگی خود با زبان پنجابی و خط گورموخی توضیح داده است؛ زیرا در این خط، حروف بزرگ و کوچک به شیوه‌ی زبان انگلیسی وجود ندارند. استفاده از سطرهای کوتاه، فاصله‌های سفید، تصویرهای ساده و واژه‌های روزمره، به آثارش شکل بصری مشخصی می‌بخشد. بسیاری از شعرهای او بدون عنوان منتشر شده‌اند و خواننده به‌جای دنبال کردن روایتی طولانی، با لحظه‌ای از احساس، خاطره یا اندیشه روبه‌رو می‌شود. موضوع زنان و تجربه‌ی زیسته‌ی آنان در مرکز بسیاری از آثار کائور قرار دارد. او درباره‌ی بدن زن، نگاه جامعه به زیبایی، خشونت، آزار، رابطه‌های عاطفی، استقلال، مهاجرت و هویت می‌نویسد. تلاش او این است که درباره‌ی مسائلی سخن بگوید که در بعضی جوامع با سکوت، شرم یا قضاوت اجتماعی همراه‌اند. یکی از نمونه‌های شناخته‌شده‌ی این رویکرد، پروژه‌ی تصویری او در سال ۲۰۱۵ درباره‌ی قاعدگی زنان بود. انتشار این تصاویر در اینستاگرام با واکنش‌هایی روبه‌رو شد و شماری از آن‌ها به دلیل نمایش لکه‌های خون قاعدگی حذف شدند؛ اما پس از اعتراض و بحث عمومی، تصاویر بازگردانده شدند. این اتفاق توجه رسانه‌ها را به موضوع تابوشکنی درباره‌ی بدن زنان و نقش شبکه‌های اجتماعی در طرح مسائل اجتماعی جلب کرد. تأثیر کائور تنها به کتاب‌های چاپی محدود نمانده است. او شعر را به صحنه‌ی اجرا و رسانه‌های تصویری نیز برده است. در سال ۲۰۲۱ برنامه‌ی «روپی کائور زنده» در آمازون پرایم ویدئو منتشر شد. این برنامه ترکیبی از شعرخوانی، روایت شخصی و اجرای صحنه‌ای است که در آن شعرها با بیان مستقیم و نمایشی به مخاطب عرضه می‌شوند. اجراهای زنده‌ی او در کشورهای مختلف نیز با استقبال روبه‌رو شده‌اند و در آن‌ها شعر، حرکت، تصویر و گفت‌وگو در کنار هم قرار می‌گیرند. کائور در زمینه‌ی سینما نیز فعالیت داشته و به‌عنوان تهیه‌کننده‌ی اجرایی در چند اثر سینمایی و مستند همکاری کرده است؛ هرچند این آثار اقتباس مستقیم از شعرهای او نیستند. بنابراین، مهم‌ترین شکل انتقال شعرهای کائور به قالب‌های دیگر، اجرای زنده و برنامه‌های تصویری شعرخوانی اوست. شهرت گسترده‌ی روپی کائور باعث شده است که آثار او هم‌زمان با تحسین و انتقاد روبه‌رو شوند. طرفدارانش معتقدند او توانسته شعر را از فضای محدود محافل ادبی بیرون بیاورد و به زندگی روزمره‌ی میلیون‌ها نفر وارد کند. از نگاه آنان، سادگی زبان و کوتاهی شعرها نقطه‌ی قوت آثار اوست؛ زیرا مخاطب بدون نیاز به دانش تخصصی ادبی می‌تواند با مضمون شعر ارتباط برقرار کند. بسیاری از زنان جوان، شعرهای او را بازتابی از تجربه‌های شخصی خود می‌دانند و از آن‌ها برای بیان احساسات و عبور از شکست‌ها استفاده می‌کنند. در مقابل، گروهی از منتقدان ادبی معتقدند که برخی شعرهای او بیش از اندازه ساده‌اند و گاهی به جملات انگیزشی یا عبارت‌های کوتاه احساسی نزدیک می‌شوند. برخی نیز بر این باورند که تکرار ساختارهای مشابه و استفاده‌ی فراوان از شکست سطرها، همیشه به خلق عمق هنری نمی‌انجامد. این دیدگاه‌ها نشان می‌دهد که آثار کائور در ادبیات معاصر موضوع بحثی جدی درباره‌ی مرز میان شعر، نوشته‌های کوتاه ادبی و معیارهای ارزش هنری شده‌اند. با وجود این اختلاف‌نظرها، نمی‌توان تأثیر اجتماعی و فرهنگی کائور را نادیده گرفت. او نمونه‌ای از دگرگونی جایگاه شاعر در عصر دیجیتال است. در گذشته، بسیاری از شاعران برای شناخته شدن به ناشران، مجله‌های ادبی و محافل فرهنگی وابسته بودند؛ اما کائور نشان داد که شبکه‌های اجتماعی نیز می‌توانند بستری برای معرفی آثار ادبی و ایجاد ارتباط مستقیم میان شاعر و خواننده باشند. او با انتشار شعرهای کوتاه و تصویرهای همراه آن‌ها، مخاطبانی را جذب کرد که شاید پیش از آن علاقه‌ی چندانی به کتاب‌های شعر نداشتند. آثارش به زبان‌های گوناگون ترجمه شده‌اند و کتاب‌های او میلیون‌ها نسخه فروش داشته‌اند؛ موفقیتی چشمگیر برای مجموعه‌های شعر معاصر. افزون بر این، پرداختن به تجربه‌ی مهاجرت و پیوند با ریشه‌های فرهنگی، بخشی از تجربه‌ی زنان مهاجر را وارد فضای عمومی ادبیات کرده است. روپی کائور در کنار موفقیت‌های ادبی و تجاری، افتخارات و تقدیرهای گوناگونی نیز به دست آورده است. مجموعه‌ی «خورشید و گل‌هایش» در سال ۲۰۱۷ برنده‌ی جایزه‌ی انتخاب خوانندگان گودریدز در بخش شعر شد. او در فهرست «۳۰ چهره‌ی زیر ۳۰ سال فوربز» نیز قرار گرفت و آثارش بارها در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌ها جای گرفتند. حضور او در برنامه‌های ادبی، اجراهای بین‌المللی و رسانه‌های فرهنگی، جایگاهش را در شعر معاصر تثبیت کرده است. با این حال، اهمیت او را نباید تنها با جایزه‌ها و آمار فروش سنجید؛ بلکه باید به تأثیری توجه کرد که بر شیوه‌ی انتشار و دریافت شعر در عصر جدید گذاشته است. در مجموع، روپی کائور از چهره‌های بحث‌برانگیز اما تأثیرگذار شعر معاصر به شمار می‌رود. او با زبانی ساده، تصویرهایی مینیمال و پرداختن به تجربه‌های شخصی و اجتماعی زنان، توانسته است مخاطبانی گسترده در سراسر جهان پیدا کند. شاید همه‌ی شعرهای او از نظر ساختار و عمق ادبی در یک سطح نباشند و برخی از آن‌ها با نقدهای جدی روبه‌رو شوند؛ اما نمی‌توان نقش او را در گسترش مخاطبان شعر و ایجاد راه‌های تازه برای انتشار و اجرای آن نادیده گرفت. روپی کائور نشان داده است که شعر در جهان امروز می‌تواند از صفحه‌ی کتاب فراتر برود، در فضای مجازی منتشر شود، روی صحنه اجرا گردد و به زبانی برای گفت‌وگو درباره‌ی رنج، امید، هویت و تجربه‌ی انسانی تبدیل شود. نویسنده: قدسیه امینی

ادامه مطلب


1 روز قبل - 113 بازدید

اتحادیه‌ اروپا، با نگرانی از کم‌بود بودجه‌ انسان‌دوستانه برای افغانستان اعلام کرد که سوءتغذیه در میان کودکان در افغانستان به سطح بحرانی رسیده است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ عقرب) با نشر اعلامیه‌ای گفت در حالی که بحران سوءتغذیه‌ در افغانستان در حال بدترشدن است، بحران کم‌بود بودجه سبب شده که شماری از مرکزهای درمانی سوءتغذیه فعالیت خود را متوقف کنند یا نتوانند سطح خدمات خود را حفظ کنند. کارلوت، نماینده‌ بخش انسان‌دوستانه‌ اتحادیه‌ اروپا گفت که بسته‌شدن مرکزهای درمانی سوءتغذیه در اثر کم‌بود بودجه، سبب شده که بسیاری از کودکان نتوانند مراقبت‌های فوری مورد نیاز خود را دریافت کنند. وی در ادامه تاکید کرد: «پیش‌بینی می‌شود نزدیک به سه میلیون و ۷۰۰ هزار کودک به سوءتغذیه‌ی شدید مبتلا شوند که از این میان، چند صد هزار آن از سوءتغذیه‌ی حاد شدید رنج خواهند برد، وضعیتی که زندگی آن‌ها را تهدید می‌کند.» او افزود پیش‌بینی می‌شود که بحران سوءتغذیه در چند ماه آینده در افغانستان وخیم‌تر شود و موردهای بیشتری از اسهال حاد آبکی در میان کودکان ثبت شود. در اعلامیه آمده است: «زمانی که خانواده‌ها به آب باکیفیت و سالم دست‌رسی نداشته باشند، کودکان می‌توانند به این بیماری مبتلا شوند و در نتیجه بحران سوءتغذیه نیز تشدید پیدا کند.» به گفته‌ی او، در صورتی که کودک دچار عوارص صحی باشد، به مرکزهای درمانی تغذیه راجع داده شده و تا زمان بهبودی نظر به نیاز از یک تا سه هفته بستری می‌شوند.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 113 بازدید

سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد مدعی شده است که در هر دو دقیقه، یک زن در اثر ابتلا به سرطان دهانه‌ی رحم در جهان جان خود را از دست می‌دهد. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ عقرب) به مناسبت روز جهانی مبارزه با سرطان دهانه‌ی رحم گفته است که دسترسی به خدمات غربال‌گری، واکسیناسیون و درمان، برای پایان‌دادن به این بیماری قابل پیش‌گیری، حیاتی است. سرطان دهانه‌ی رحم،  در اثر عفونت پایدار با ویروس پاپیلومای انسانی ایجاد می‌شود و یکی از انواع سرطان‌های شایع در میان زنان است. همچنین سازمان جهانی صحت در راستای تلاش برای ریشه‌کن‌کردن سرطان دهانه‌ی رحم، ۱۷ نومبر را در ۲۰۲۰ میلادی زیر نام «روز جهانی مبارزه با سرطان دهانه‌ی رحم» نام‌گذاری کرده است. همچنین در افغانستان، محدودیت دسترسی به خدمات تشخیص و درمان و کم‌بود آگاهی در باره‌ی سرطان دهانه‌ی رحم در میان زنان، از چالش‌های جدی سر راه مبارزه با این بیماری گفته می‌شود. بر اساس نگرانی نهادهای بین‌المللی، دسترسی محدود به خدمات صحی در مناطق دوردست افغانستان هم‌چنان یکی از چالش‌های جدی نظام صحی این کشور است. کم‌بود مرکزهای درمانی، نبود تجهیزات و داروهای کافی، کم‌بود کارکنان صحی و فاصله‌ی طولانی تا نزدیک‌ترین مرکز درمانی، دست‌رسی هزاران خانواده به خدمات صحی را دشوار ساخته است.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 101 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از هر سه زن و دختر در جهان، یک تن خشونت را تجربه می‌کند. این سازمان امروز (سه‌شنبه، ۲۶ عقرب) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که حدود ۸۴۰ میلیون زن و دختر در جهان خشونت مبتنی بر جنسیت را تجربه کردند. سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است که بیشتر بازماندگان خشونت فیزیکی یا جنسی هرگز برای دریافت کمک اقدام نمی‌کنند و تنها شمار اندکی از آنان به پولیس مراجعه می‌کنند. در ادامه آمده است که میزان درخواست کمک از سوی زنان و دختران در بسیاری از کشورها رو به کاهش است و ترس از پیامدهای افشای خشونت، یکی از عوامل اصلی سکوت آنان به‌شمار می‌رود. بخش زنان سازمان ملل در ادامه افزوده است: «زنانی که خشونت را گزارش می‌دهند، ممکن است خانه، فرزندان و درآمد خود را از دست بدهند یا از سوی خانواده و جامعه طرد شوند.» این سازمان تصریح کرد که برخی زنان پس از افشای خشونت با تهدید عاملان آن روبرو می‌شوند و حتا شماری از آنان به‌دلیل درخواست کمک از سوی عاملان خشونت به قتل می‌رسند. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

ادامه مطلب