اتحادیه اروپا در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که با حمایت مالی این اتحادیه، ۱۵۰ صنف آموزشی در میدان وردک و سمنگان ایجاد شده که ۵ هزار و ۲۵۰ کودک محروم از مکتب را پوشش می‌دهد. این اتحادیه با نشر اعلامیه‌ای گفته است که بیش از ۷۰ درصد شاگردان این صنف‌ها دختر هستند. اتحادیه اروپا در ادامه هشدار داده است که هر روز، میلیون‌ها کودک در افغانستان از فرصت رفتن به مکتب محروم می‌شوند. در اعلامیه آمده است که این برنامه از سوی سازمان «پیپل این نید» و با همکاری سازمان «سادا» اجرا شده است. براساس اطلاعات منتشرشده از سوی پیپل این نید، ۵۰ صنف در ولسوالی نرخ میدان وردک برای ۱٬۷۵۰ کودک و ۱۰۰ صنف دیگر در ولسوالی‌های دره صوف بالا و دره صوف پایین سمنگان برای ۳٬۵۰۰ کودک ایجاد شده است. این سازمان می‌گوید شماری از دختران بالاتر از ۱۲ سال نیز از طریق برنامه آموزش تسریع‌شده در این صنف‌ها درس خوانده‌اند. برای شاگردان کتاب‌های درسی، بکس مکتب و وسایل آموزشی توزیع شده و آموزگاران نیز بسته‌های آموزشی دریافت کرده‌اند. پیپل این نید می‌گوید همه ۱۵۰ صنف به وسایل حمایت روانی و بازی مجهز شده‌اند. کتاب‌های داستانی، وسایل نقاشی، اسباب‌بازی و وسایل ورزشی از جمله این تجهیزات هستند. براساس گزارش نهادهای بین‌المللی بیش از ۲.۱۳ میلیون کودک در سن آموزش ابتدایی در افغانستان از رفتن به مکتب محروم شده که ۶۰ درصد آنان دختر هستند. یونیسف نیز گفته بود که از زمان بازگشت حکومت سرپرست به قدرت، بیش از ۲.۶ میلیون دختر افغانستان از آموزش متوسطه محروم شده‌اند.

آمارهای تازه اداره مهاجرت ترکیه نشان می‌دهد که پولیس این کشور طی ۹ ماه نخست سال جاری میلادی، ۲۹ هزار و ۷۱۲ پناهجوی اهل افغانستان را در سراسر این کشور بازداشت کرده است. اداره مهاجرت ترکیه با نشر اعلامیه‌ای گفته است که آمارها نشان می‌دهد، مهاجران اهل افغانستان در صدر فهرست پناهجویان بازداشت‌ شده قرار دارند. اداره مهاجرت ترکیه آمار تازه از روند بازداشت پناهجویان بدون مدرک را منتشر کرد که براساس آن در ۹ ماه نخست امسال نزدیک به ۱۱۰ هزار پناهجوی بدون مدرک از کشورهای مختلف در این کشور بازداشت شدند. در گزارش آمده است که پس از افغانستان، شهروندان سوریه، اوزبیکستان، ترکمنستان، ایران، مراکش، عراق، مصر، سودان و یمن، به‌ترتیب بیشترین شمار پناهجویان بازداشت‌شده را تشکیل می‌دهند. این پناهجویان به‌دلیل نداشتن کارت اقامت بازداشت شده‌اند. اداره مهاجرت ترکیه درباره سرنوشت افراد بازداشت‌شده و شمار افراد اخراج‌شده جزئیاتی ارائه نکرده است. همچنین در این مدت ۱۰ هزار و ۱۳۵ نفر به اتهام قاچاق انسان بازداشت شده‌اند. پولیس و گارد ساحلی ترکیه به‌گونه مداوم پناهجویان عمدتا شهروندان افغانستان را بازداشت و سپس اخراج می‌کنند.

منابع محلی از ولایت غزنی می‌گویند که در پی یک رویداد ترافیکی در این ولایت، پنج عضو یک خانواده به شمول زنان و کودکان جان باخته‌اند. دست‌کم دو منبع گفته‌اند که این رویداد روز گذشته (سه‌شنبه،‌۱۴ میزان) در منطقه شهباز از مربوطات ولسوالی اند ولایت غزنی، در مسیر شاهراه کابل–قندهار، رخ داده است. منبع در ادامه تاکید کرد که این رویداد در پی برخورد یک موتر کرولا با یک بس مسافربری نوع ۵۸۰ رخ داده است. به گفته‌ی منبع، در این رویداد چهار کودک و یک زن جان باخته و دو تن دیگر زخمی شدند. علت وقوع این حادثه بی‌احتیاطی رانندگان گفته شده است. در روزهای اخیر، موارد تلفات ناشی از رویدادهای ترافیکی در بخش‌هایی از افغانستان افزایش یافته است. حوادث ترافیکی در افغانستان سالانه جان صدها نفر را می‌گیرد و صدها زخمی برجای می‌گیرد. هبت‌الله آخوندزاده، رهبر حکومت سرپرست اخیرا دستور داده است که عاملان حوادث ترافیکی بازداشت و مجازات شوند.

نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که تأمین امنیت پایدار در افغانستان بدون احترام به حقوق زنان و دختران و ایجاد حکومت فراگیر و پاسخگو ممکن نیست. آقای فایق این اظهارات را امروز (چهارشنبه، ۱۵ میزان) در نشست کمیته ششم مجمع عمومی سازمان ملل متحد مطرح کرده و گفت که جامعه‌ی جهانی باید از یک روند سیاسی به رهبری شهروندان افغانستان حمایت کند؛ روندی که در آن حقوق زنان و دختران مورد احترام قرار گیرد. فایق در بخش دیگری از سخنانش، حملات هوایی پاکستان در کنر و هلمند را محکوم کرد. وی تاکید کرد که بر اساس گزارش یوناما، دست‌کم ۱۰ غیرنظامی که بیش‌تر آن‌ها کودکان بودند، در این حملات کشته شده‌اند. او افزوده است که تامین امنیت و ثبات در افغانستان نیازمند حکومت‌داری مشروع، فراگیر و پاسخگو و حمایت هماهنگ‌ جامعه‌ی جهانی از یک روند سیاسی به با مشارکت همه به شمول زنان است. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که کودکان ۷۸ درصد تلفات ناشی از مهمات منفجرناشده در افغانستان را تشکیل می‌دهند. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۱۵ میزان) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این میزان تلفات کودکان در پی انفجار مهمات انفجاری از جنوری تا اگست ۲۰۲۶ میلادی گزارش شده است. اوچا در ادامه تاکید کرده است که برای رسیدگی به تهدید مهمات منفجرناشده در چارچوب برنامه بشردوستانه ۲۰۲۶ افغانستان، به ۱۴.۵ میلیون دالر نیاز است. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در ادامه افزوده است که تاکنون تنها ۴.۳ میلیون دالر از این مبلغ تامین شده است. اوچا هشدار داده است که ادامه کمبود بودجه، توانایی فعالیت‌های بشردوستانه برای کاهش خطرات ناشی از مهمات منفجرناشده و کمک به افراد آسیب‌دیده را محدود می‌کند. افغانستان یکی از سه کشور با بیش‌ترین آلودگی به ماین‌ها و مهمات منفجرناشده است؛ وضعیتی که به دلیل کم‌بود بودجه برای ماین‌روبی و کم‌بود آگاهی شهروندان به ویژه کودکان را در آسیب‌پذیری قرار داده است. باید گفت که بر اساس آمار سازمان ملل، حدود ۳.۳ میلیون نفر در افغانستان در نزدیکی مناطق آلوده به ماین‌ها و مواد منفجره زندگی می‌کنند. انفجار مهمات باقی‌مانده از دهه‌ها جنگ در افغانستان همچنان از عوامل اصلی تلفات غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، به شمار می‌رود. سازمان حقوق بشری «رواداری» گزارش داده است که در سال ۲۰۲۵ میلادی دست‌کم ۷۹ نفر در اثر انفجار ماین‌های زمینی و مهمات منفجرنشده کشته و ۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند.

برنامه توسعه‌ای سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که از جنوری ۲۰۲۳ تا سپتمبر ۲۰۲۶ میلادی، ظرفیت تولید ۹.۸ مگاوات انرژی خورشیدی را در افغانستان ایجاد کرده است. این نهاد امروز (چهارشنبه، ۱۵ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این پروژه انرژی پاک و قابل اعتماد را به ۸۰۰ مرکز صحی و آموزشی در سراسر افغانستان فراهم کرده است. این نهاد افزوده است که این مراکز شامل ۶۲۱ مکتب، ۱۵۴ مرکز صحی، ۱۸ شفاخانه در ولسوالی‌ها و هفت شفاخانه ولایتی می‌شوند. برنامه توسعه‌ای سازمان ملل تاکید کرد که استفاده از انرژی خورشیدی در این مرکزها با هدف تأمین برق پایدار و بهبود دست‌رسی به انرژی پاک انجام شده است. قابل ذکر است که افغانستان با کم‌بود شدید انرژی برق روبرو است و بیش‌ از ۷۰ درصد برق از کشورهای همسایه وارد می‌شود. سازمان ملل در سال‌های اخیر کوشیده است که با تأمین انرژی خورشیدی به فراهم‌سازی انرژی پایدار در مرکزهای درمانی و آموزشی کمک کند.

روزمری دی کارلو، معاون دبیرکل سازمان ملل در امور سیاسی و صلح گفته است که پیشرفت در زمینه‌ی حقوق زنان به پیشرفت و توسعه‌ی افغانستان کمک می‌کند. یوناما امروز (سه‌شنبه، ۱۴ میزان) از پایان سفر دی کارلو به افغانستان خبر داده و گفته است که او در دیدارهایش با مقام‌های حکومت سرپرست، نگرانی کشورهای عضو سازمان ملل در باره‌ی وضعیت زنان و‌ دختران به ویژه دسترسی به آموزش را در‌ میان گذاشته است. یوناما تاکید کرده است که معاون دبیرکل ملل متحد چالش‌‌های فراروی افغانستان، از جمله فشارهای اجتماعی و اقتصادی، تغییرات اقلیمی و حوادث طبیعی را برجسته کرده است‌. همچنین خانم دی کارلو، بر آمادگی سازمان ملل متحد برای کمک به بازگشت‌کنندکان تاکید کرده است. خانم دی کارلو در دیدارهای خود با نمایندگان جامعه‌ی مدنی و زنان رهبر، از سهم حیاتی آن‌ها در جوامع افغانستان قدردانی کرد. قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

الکساندر دی‌کرو، رییس برنامه توسعه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد هشدار داده است که پشت کردن جامعه جهانی به افغانستان می‌تواند در پنج تا ۱۰ سال آینده پیامدهایی سنگینی به دنبال داشته باشد. دی‌کرو این اظهارات را در گفتگو با «فارن پالیسی» مطرح کرده و گفته است که با وجود اختلاف‌نظرها با حکومت سرپرست، جامعه جهانی باید با افغانستان تعامل داشته باشد؛ زیرا این کشور با مجموعه‌ای از بحران‌های اقتصادی، اقلیمی و انسانی مواجه است. وی در ادامه تاکید کرده است که افغانستان با انقباض اقتصادی نزدیک به ۲۰ درصد، پیامدهای تغییرات اقلیمی، بلایای طبیعی، تنش با کشورهای همسایه و بازگشت نزدیک به پنج میلیون مهاجر از ایران و پاکستان در حدود یک‌ونیم سال گذشته مواجه شده است. او تصریح کرد که اگر در مدت کوتاه، به‌دلیل بازگشت مهاجران، جمعیت یک کشور ۱۲ تا ۱۵ درصد بیشتر شود، مدیریت این افزایش برای هیچ کشوری آسان نیست. رییس برنامه سازمان ملل متحد افزوده است که به همین دلیل، افغانستان برای روبه‌رو شدن با این فشار به حمایت جامعه جهانی نیاز دارد الکساندر دی‌کرو در ادامه تاکید کرده است که جامعه جهانی باید از حمایت خود از افغانستان به‌عنوان اهرمی برای پیشبرد حقوق زنان و دختران و گسترش فضای مدنی استفاده کند. این در حالی است که در افغانستان، گرسنگی به شکل شدیدی روی زندگی شهروندان تاثیر گذاشته است. برنامه‌ جهانی غذا با نشر آمارهای مدعی شده است که بیش از ۱۷ میلیون جمعیت این کشور با ناامنی شدید غذایی روبرو هستند.

ریاست امر به معروف و نهی از منکر ولایت هرات در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که خرید و فروش وسایل و بازی کاغذپران در این ولایت ممنوع است. عزیزالرحمان مهاجر، رییس امر به معروف هرات گفته است که این ممنوعیت براساس «درخواست‌های مکرر شهروندان» وضع شده است. وی در ادامه تاکید کرده است که به محتسبان این اداره هدایت داده است تا از فروش کاغذپران و نخ آن در سطح شهر جلوگیری کنند. ریاست امر به معروف و نهی از منکر ولایت هرات افزوده است که تصمیم منع فروش کاغذپران و بازی آن در مکان‌های عمومی، پس از شکایت‌ها و درخواست‌های مکرر مردم اتخاذ شده است. او گفته است که بازی کاغذپردان و تار آن در برخی موارد سبب حوادث ترافیکی، آزارواذیت شهروندان و جراحت کودکان شده است. حکومت فعلی در دور اول حاکمیت خود بر افغانستان بین ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ نیز بازی با کاغذپران را ممنوع کرده بودند. حکومت سرپرست طی پنج سال اخیر شمار زیادی از سرگرمی‌ها، بازی‌های محلی و سنتی رایج در کشور را ممنوع کرده‌ است.