برچسب: آموزش

7 ساعت قبل - 64 بازدید

شماری از کارشناسان و مدافعان حقوق بشر در نشستی در ژنو هشدار دادند که محدودیت‌ها بر آموزش دختران و زنان، آینده افغانستان را با پیامدهای گسترده اجتماعی و اقتصادی روبرو خواهد کرد. شبکه حقوق‌بشری «همراه» روز (چهارشنبه، ۳ سرطان) در حاشیه نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو، نشستی را درباره وضعیت آموزش در افغانستان برگزار کرده و اشتراک‌‌کنندگان از جامعه جهانی خواستند برای حفاظت از حق آموزش دختران افغان اقدامات موثرتری انجام دهد. در این برنامه، گزارشی با عنوان «مدارس دینی: تحکیم ایدئولوژیک، آزار جنسیتی و ثبات آینده افغانستان» منتشر و یافته‌های آن ارائه شد. فریده شهید، ریچارد بنت، فرشته عباسی و ثریا دلیل از سخنرانان این نشست بودند. همچنان تیمور شاران، معین پیشین اداره ارگان‌های محل حکومت پیشین افغانستان، با ارائه بخشی از یافته‌های گزارش گفت: «شمار مدارس دینی در افغانستان از مکاتب دولتی مدرن بیشتر شده و این روند به نهادینه‌شدن تبعیض جنسیتی و محرومیت دختران از آموزش دامن زده است.» همچنین فریده شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حق آموزش، هشدار داد که در صورت ادامه وضعیت کنونی و نبود اقدام موثر جامعه جهانی، شرایط آموزشی دختران و زنان افغانستان بیش از پیش وخیم خواهد شد. در کنار آن، ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر افغانستان نیز وضعیت آموزش در کشور را نگران‌کننده خواند و خواستار مقابله با محدودیت‌های آموزشی، تضعیف آموزش مدرن و گسترش ساختارهای آموزشی مذهبی شد. ثریا دلیل، وزیر پیشین صحت افغانستان به پیامدهای درازمدت حذف زنان از بازار کار اشاره کرد و آن را برای اقتصاد، جامعه و نظام بهداشتی کشور زیان‌بار دانست.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 74 بازدید

همزمان با یک هزار و ۷۳۶ روز بازماندن دختران از آموزش بالاتر از صنف ششم، دیدبان حقوق افغانستان بار دیگر خواستار فراهم‌سازی فرصت بازگشت دختران و زنان به صنف‌های درسی شده است. این نهاد در واکنش به ادامه‌ی ممنوعیت آموزش دختران، از زبان یک دختر بازمانده از آموزش نوشته است: «من دختر افغانستان هستم. ۱۷۳۶ روز است که از مکتب دور مانده‌ام، اما رویاهایم هنوز زنده‌اند. هنوز امیدوارم روزی دوباره کتاب‌هایم را باز کنم و به درس‌هایم ادامه بدهم.» دیدبان حقوق افغانستان پیش از این نیز، پیوسته خواستار بازگشایی مکتب به روی دانش‌آموزان دختر بالاتر از صنف ششم شده است. این در حالی است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 61 بازدید

کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بازارچه‌ای برای بزرگ‌داشت از پایداری، توان‌مندی و مهارت‌های زنان بازگشته و پناهنده در کابل برگزار شد. این سازمان با نشر اعلامیه‌ای گفته است که استعداد، اراده و روحیه‌ی کارآفرینی این زنان، ستون فقرات جوامع محلی افغانستان را تشکیل می‌دهد. کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان در ادامه تاکید کرده است که همیشه در کنار کارآفرینان زن ایستاده و از آن‌ها پشتیبانی خواهد کرد. همچنین اتحادیه‌ی اروپا نیز گفته است که در کنار کودکان و جوانان پناهنده‌ی افغانستان می‌ایستد. ورونکیا بوسکویچ پوهار، کاردار اتحادیه‌ی اروپا در افغانستان گفته است که پشتیبانی از کودکان و جوانان پناهنده، فراهم‌کردن خدمات آموزشی و توان‌مندسازی آن‌ها، به معنای فراهم‌کردن آغاز بهتر و امید به آینده برای آن‌ها است. افغانستان در حال حاضر، یکی از بلندترین رقم بی‌جاشدگی و آوارگی را در جهان دارد؛ طوری که تنها در بیش از دو سال گذشته شش میلیون تن از ایران و پاکستان به این کشور بازگشته‌اند. همچنین بحران اقلیمی، رویدادهای طبیعی و درگیری نیز، در بیش از یک سال گذشته به میزان آوارگان داخلی در افغانستان افزوده است.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 54 بازدید

رسانه‌های بین‌المللی گزارش داده‌اند که ایتلاف آموزش زنان افغانستان (AEWA) با همکاری موسسه آموزش و پژوهش سازمان ملل متحد (UNITAR) نشستی را با حضور مقام‌های دولتی، نمایندگان نهادهای بین‌المللی، دانشگاهیان و فعالان جامعه مدنی در شهر جینوا سویس برگزار کرده است. این نشست با هدف بررسی راهکارهای گسترش و به‌رسمیت‌شناختن مسیرهای آموزشی برای زنان و دختران افغانستان برگزار شده است. ایتلاف آموزش زنان افغانستان در ادامه تاکید کرده است که این برنامه بر ایجاد یک چارچوب هماهنگ برای ادامه آموزش زنان و دختران افغانستان در شرایط محدودیت‌های موجود تمرکز داشته است. ویکتوریا فونتان، بنیان‌گذار و رییس مشترک این ایتلاف، گفته است که نزدیک به پنج سال از محرومیت دختران افغانستان از آموزش فراتر از صنف ششم می‌گذرد و اکنون زمان آن رسیده است تا برای ایجاد یک نظام آموزشی پایدار و هماهنگ اقدام شود. همچنین لورین اوتس، رییس مشترک این ایتلاف نیز تصریح کرده است که سازمان‌های عضو در تلاش‌اند تا مسیرهای به‌رسمیت‌شناختن مدارک آموزشی، اعتباردهی و تامین منابع مالی پایدار برای آموزش زنان افغانستان را تقویت کنند. در ادامه آمده است که اشتراک‌کنندگان در این نشست درباره ایجاد یک نقشه راه برای ادغام و به‌رسمیت‌شناختن مسیرهای جایگزین آموزشی برای زنان و دختران افغانستان گفت‌وگو کرده‌اند. در این نشست نمایندگان نهادهای بین‌المللی از جمله یونیسف، یونسکو، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهند‌گان و ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان، حضور داشته‌اند. قابل ذکر است که ایتلاف آموزش زنان افغانستان که در سال ۲۰۲۲ میلادی ایجاد شده، شبکه‌ای متشکل از بیش از ۱۰۰ نهاد آموزشی و مدنی است که برای حفظ و گسترش دسترسی زنان و دختران افغانستان به آموزش فعالیت می‌کند. باید گفت که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


5 روز قبل - 150 بازدید

میا پارک، مسوول دفتر سازمان بین‌المللی مهاجرت در افغانستان اعلام کرده است که اولین و بزرگ‌ترین نگرانی زنان و دختران در افغانستان این است که از سوی جامعه‌ی جهانی فراموش شوند. خانم پارک این اظهارات را در مصاحبه با «اسکای نیوز » در پاسخ به سوالی که آیا افغانستان از دستور کار جهانی خارج شده است، گفت: «این دقیقاً نگرانی ماست و فکر می‌کنم برای زنان و دختران افغانستان بزرگ‌ترین نگرانی همین باشد.» وی در بخشی از صحبت‌هایش تاکید کرده است: «هر زمان که با زنان و دختران افغانستان دیدار می‌کنم، مهم‌ترین ترس آن‌ها چیز دیگری نیست جز اینکه فراموش شوند. بنابراین بسیار مهم است که آن‌ها را به یاد داشته باشیم و هر جا که می‌توانیم از آن‌ها حمایت کنیم.» همچنین مسوول دفتر سازمان بین‌المللی مهاجرت در بخشی از این مصاحبه، به سوالی در مورد بازگشت زنان و دختران مهاجر از پاکستان و ایران به افغانستان با توجه به محدودیت‌ها پاسخ داد و گفت: «دنیایی که آن‌ها پیش از بازگشت می‌شناختند با دنیایی که در افغانستان با آن روبه‌رو می‌شوند کاملاً متفاوت است.» او افزوده است: «به همین دلیل ارائه‌ی کمک و حمایت تا جایی که امکان دارد بسیار مهم است. نقش سازمان ملل و سازمان بین‌المللی مهاجرت نیز بسیار مهم است، زیرا ما از جمله نهادهایی هستیم که می‌توانیم به زنان و دختران دسترسی داشته باشیم و حمایت‌های مورد نیازشان را ارائه دهیم.» قابل ذکر است که حکومت سرپرست پس از تسلط دوباره بر افغانستان، محدودیت‌های گسترده بر حقوق و آزادی‌های زنان وضع و آموزش و کار آنان را ممنوع کرده‌اند.

ادامه مطلب


6 روز قبل - 64 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که به آموزگاران زن کمک می‌کند تا روش‌های آموزشی دانش‌آموزمحور را پیاده کرده و صنف‌های درسی جذاب‌تر و فراگیرتر بسازند. این نهاد با نشر اعلامیه‌ای گفته است که در برنامه‌ی «توسعه آموزگاران» با حمایت مالی جاپان، بانک جهانی و مشارکت جهانی برای آموزش، این امکان برای آموزگاران فراهم می‌شود. یونیسف، به نقل از یک آموزگار زن نوشته است: «بزرگ‌ترین نگرانی من این بود که چه گونه یک طرح درسی مؤثر تهیه کنم… حالا می‌توانم خودم آن را بنویسم.» در گزارش آمده است که روش‌های غیرمعیاری تدریس و یک‌جانبه‌بودن آن، یکی از چالش‌های مهم روش آموزشی در مکتب‌های افغانستان عنوان شده است. در ادامه آمده است که روش‌های آموزشی در کنار دیگر عامل‌ها، سبب شده که دانش‌آموزان در افغانستان حتا در صنف‌های بلند مهارت کافی آموزشی نداشته باشند. همچنین یونیسف پیش از این هشدار داده بود که بیش از ۹۰ درصد کودکان ۱۰ساله در افغانستان، توانایی خواندن و نوشتن یک متن ساده را ندارند. در حالی یونیسف این برنامه راه‌اندازی کرده است که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


7 روز قبل - 95 بازدید

فاطمه سخی‌زاده، دختر ۱۹ ساله اهل بامیان، با وجود بسته ‌بودن دروازه‌های آموزش بر روی دختران در افغانستان، توانسته است از چهار دانشگاه معتبر در آمریکا، کانادا، قزاقستان و مالزیا پذیرش تحصیلی بگیرد. خانم سخی‌زاده، دانش‌آموز ۱۹ ساله، پس از بسته ‌شدن مکاتب دخترانه در افغانستان در سال ۲۰۲۱ میلادی، ناچار به مهاجرت به کویته پاکستان شد و تحصیلات خود را در یکی از مکاتب ویژه مهاجران افغانستانی تا پایان صنف دوازدهم ادامه داد. او در کنار درس، به‌طور جدی به یادگیری زبان انگلیسی پرداخت و برای دریافت بورسیه‌های تحصیلی برنامه‌ریزی کرد. این رویداد او را به یکی از نمونه‌های الهام‌بخش نسل محروم از آموزش تبدیل کرده است. فاطمه سخی‌زاده در نتیجه تلاش‌های خود موفق شد از چهار دانشگاه نیوهاون آمریکا، کلگری کانادا، الفارابی قزاقستان و البخاری مالزیا پذیرش بگیرد، اما با وجود پذیرش از دانشگاه نیوهاون، محدودیت‌های سفر شهروندان افغانستان به آمریکا مانع آغاز تحصیل او در این کشور شد. او در نهایت دانشگاه البخاری مالزیا را برای ادامه تحصیل انتخاب کرد و اکنون در رشته‌های کمپیوتر و مدیریت بازرگانی درس می‌خواند. سخی‌زاده هدف خود را ادامه مسیر علمی و تشویق دختران محروم از آموزش در افغانستان عنوان کرده و داستان او به الگویی امیدبخش برای بسیاری از دختران بازمانده از تحصیل تبدیل شده است. در حالی فاطمه سخی‌زاده به این موفقیت دست پیدا می‌کند که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 59 بازدید

بخش زنان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که سرمایه‌گذاری در بخش سلامت روان زنان و دختران در بامیان، ایجاد فضاهای امن، کمک مالی و فراهم‌سازی آب، زندگی مردم را دگرگون کرده است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که سرمایه‌گذاری در بخش خدمات و بازتوانی زنان، جوامع محلی در بامیان را توان‌مندتر کرده است. بخش زنان ملل متحد افزوده است که این برنامه‌ها با پشتیبانی برنامه‌ی توسعه‌ای ملل متحد، برنامه جهانی غذا، یونسکو و سازمان جهانی بهداشت اجرا می‌شود. این در حالی است که زنان در افغانستان به ویژه در جوامع روستایی با محدودیت‌ها و چالش‌های فزاینده‌‍ای از جمله کم‌بود دسترسی به منابع آب، تغذیه و خدمات بهداشتی روبرو هستند. همچنین حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 114 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد گفته است که برای حدود ۶۰ هزار کودک متاثر از بی‌جاشدن و بازگشت به کشور، فضاهای آموزشی موقت و آموزش‌های محلی ایجاد کرده است. این نهاد امروز (سه‌شنبه، ۲۶ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که در این فضاهای آموزشی موقت در ماه اپریل ایجاد شده است. یونیسف در ادامه تاکید کرده است که ۶۰ درصد کودکانی که زیر چتر فضاهای آموزشی موقت قرار گرفته‌اند، دختران هستند. همچنین صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل تصریح کرد که در ماه اپریل برای نزدیک به ۱۶۷ هزار بی‌جاشده داخلی و بازگشت‌کننده نیز در بندرهای مختلف خدمات صحی، تغذیه، آب، حفظ‌الصحه و نظافت، حمایت روانی-اجتماعی و خدمات واکسیناسیون ارایه کرده است. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل گفته است که برای حمایت از مادران و کودکان، پنج دستگاه تولید اکسیجن اضظراری در شفاخانه‌های حوزوی و ولایتی نصب کرده است. ۶۱۱ با این حال، یونیسف در گزارش ماه اپریل خود گفته بود که در سال جاری میلادی حدود ۲۲ میلیون تن در افغانستان به کمک‌های بشری نیاز دارند که بیش از ۱۱ میلیون تن آن کودکان هستند.

ادامه مطلب


2 هفته قبل - 40 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد، همزمان با ۲۴ جوزا، روز مادر در افغانستان، از نقش و تلاش‌های مادران در عرصه‌های آموزش، سلامت و مراقبت از خانواده‌ها قدردانی کرده است. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۲۴ جوزا) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این نهاد در روز مادر و تمامی روزهای سال در کنار مادران افغانستانی می‌ایستد؛ زنانی که به‌عنوان آموزگار، قابله، پرستار، مشاور تغذیه و امور اجتماعی، کارکنان صحی جامعه‌محور و یا مراقبان خانواده در خانه، نقش مهمی در زندگی کودکان و جوامع محلی ایفا می‌کنند. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد، مادران در افغانستان را «قهرمانان» جامعه خوانده و از تلاش‌های آنان در پرورش نسل آینده و ارائه‌ی خدمات حیاتی به خانواده‌ها قدردانی کرده است. یونیسف در ادامه تاکید کرده است مادران، چه در محیط کار و چه در خانه، نقش اساسی در سلامت، آموزش و رفاه کودکان دارند و حمایت از آنان برای آینده‌ی افغانستان اهمیت ویژه‌ای دارد. این در حالی است که24 جوزا در افغانستان به عنوان روز مادر گرامی داشته می‌شود. این روز فرصتی برای قدردانی از نقش مادران در خانواده و جامعه است.

ادامه مطلب