ریچارد لیندسی، نماینده‌ی ویژه‌ی بریتانیا در امور افغانستان، بار دیگر بر حمایت کشورش از زنان و دختران افغانستانی تاکید کرده و خواستار تامین حقوق اساسی آنان شده است. آقای لیندسی با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که بریتانیا همچنان در کنار زنان و دختران در افغانستان ایستاده است و از تلاش‌ها برای ایجاد یک کشور صلح‌آمیز و فراگیر برای آنان حمایت می‌کند. او در ادامه تاکید کرده است: «ما همچنان متعهد به افغانستانی هستیم که در آن زنان بتوانند به‌طور کامل در جامعه حضور داشته باشند.» نماینده‌ی بریتانیا در امور افغانستان، با اشاره به سخن‌های جکی اسمیت، معاون امور زنان و برابری در حکومت بریتانیا، تاکید کرده که لندن نیز از افزایش محدودیت‌ها و سرکوب زنان افغانستان عمیقاً نگران است. قابل ذکر است که بانو اسمیت روز دوشنبه در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره‌ی وضعیت افغانستان سخنرانی کرد. او در این نشست ضمن ابراز نگرانی جدی از وضعیت زنان افغانستانی گفت که اصول‌نامه‌ی جزایی دادگاه‌های افغانستان عملاً «خشونت خانگی در برابر زنان را مشروعیت داده است». همچنین در این نشست، مقام‌های بریتانیایی تاکید کردند که حمایت از حقوق زنان و دختران، یکی از محورهای اصلی سیاست این کشور در برابر افغانستان باقی خواهد ماند.

سازمان نجات کودکان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که در جریان درگیری‌های مسلحانه مرزی میان نیروهای حکومت سرپرست و پاکستان، حدود ۶۸ هزار کودک در شرق افغانستان مجبور به ترک خانه‌های خود شده‌اند و صدها مرکز آموزشی نیز تعطیل شده است. این سازمان با نشر گزارشی گفته است که در نتیجه درگیری‌ها، بیش از ۱۳۴ هزار نفر به دلیل اختلال در برنامه‌های صحی، تغذیه، حفاظت از کودک و آموزش تحت تاثیر قرار گرفته‌اند. در گزارش آمده است که بیش از ۸ هزار کودک که پیش از این تحت حمایت سازمان نجات کودکان و شرکایش بودند، در حال حاضر امکان حضور در مکتب را ندارند و به حمایت فوری روانی و اجتماعی نیاز دارند. همچنین در گزارش تاکید شده است که برخی از مراکز مراقبت از کودکان نیز به‌طور موقت تعطیل شده‌اند. طبق گزارش سازمان ملل متحد، از آغاز این درگیری‌ها، دست‌کم ۵۶ نفر کشته و بیش از ۱۲۰ نفر زخمی شده‌اند که اکثریت آن‌ها زنان و کودکان هستند. در گزارش‌ها آمده است که بسیاری از خانواده‌ها، از جمله کسانی که پیش از این در زلزله مرگبار تابستان سال گذشته در ولایت‌های کنر و ننگرهار آواره شده بودند، اکنون مجبور به جابه‌جایی دوم شده‌اند. این در حالیست که هنوز حدود ۴۹ هزار نفر از اثر آن زمین‌لرزه آواره هستند. ارشاد ملک، از مدیران سازمان نجات کودکان گفت: «ده‌ها هزار کودک همه چیزهایی را که به آن‌ها ثبات و امنیت می‌داد، از دست داده‌اند. آن‌ها از خانه‌های شان رانده شده، از آموزش و خدمات صحی محروم بی‌بهره شده‌اند. این درگیری‌ها عواقب ویرانگری برای کودکان و خانواده‌های شان داشته است. تنها راه واقعی برای حفاظت از جان کودکان، توقف خشونت است.» او در ادامه افزوده است: «ما فوراً از تمام طرف‌ها می‌خواهیم که تنش‌ها را کاهش دهند، غیرنظامیان به‌ویژه کودکان را محافظت کنند و برای برقراری آتش‌بس قطعی، خصومت‌ها را کنار بگذارند.»

سیما سمر، رییس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در تازه‌ترین مورد مدعی شده است که منع آموزش دختران در افغانستان، آنان را به ازدواج‌های اجباری وادار می‌کند. خانم سمر این اظهارات را در برنامه‌ای که به مناسبت هشتم مارچ، روز جهانی همبستگی زنان توسط «هزاره‌های حوزه نیوانگلند» در شهر بوستون ایالت ماساچوست آمریکا برگزار شده بود، مطرح کرده و محدودیت‌های گسترده حکومت سرپرست علیه زنان و دختران در افغانستان را نمونه‌ی آشکار آپارتاید جنسیتی عنوان کرده و بر «ثبت و جرم‌انگاری آپارتاید جنسیتی در کنوانسیون جرایم علیه بشریت» تاکید کرده است. وی در ادامه تاکید کرد: «دولت به‌طور سیستماتیک و دوامدار زنان افغانستان را از حقوق‌شان منع می‌کنند و این نقض حقوق بشر است.» رییس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان در این نشست بر ثبت و مستندسازی نقض حقوق بشر در افغانستان تاکید کرده و گفته برای پاسخ‌گوسازی عاملان نقض حقوق بشر در دادگاه‌های بین‌المللی نیاز به اسناد مستند و معتبر است. همچنین او در بخشی از صحبت‌هایش افزود که در برابر بی‌عدالتی نباید سکوت کرد و با آگاهی‌دهی و اطلاع‌رسانی دقیق می‌توان شرایط را تغییر داد. در حالی سیما سمر از منع آموزش دختران افغانستان انتقاد می‌کند که حکومت سرپرست پس از تسلط دوباره بر افغانستان، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را منع کردند و سپس دروازه‌ی دانشگاه‌ها را نیز به‌روی زنان و دختران بستند. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

بخش زنان سازمان ملل (UN women) برای افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان زیر سلطه‌ی حکومت سرپرست یکی از بزرگ‌ترین شکاف‌های جنسیتی در نیروی کار در جهان را دارد. اين نهاد امروز (دوشنبه، ۱۸ حوت) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است « وضعیت فعلی در افغانستان برای زنان و دختران را عادی ندانید.» بخش زنان سازمان ملل در ادامه تاکید کرده است «از دسترسی زنان افغانستان به فرصت‌های معیشتی حمایت می‌کنیم.» این نهاد با اشاره به محدودیت‌های حکومت فعلی علیه زنان و دختران در افغانستان، گفته که «تغییر هنوز ممکن است.» حکومت سرپرست طی بیش از چهار سال گذشته با وضع محدودیت‌های گسترده بر زنان و دختران در کشور، آن‌ها را از کار در بیرون از خانه منع کرده‌اند. حکومت سرپرست پس از تسلط دوباره بر افغانستان، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را منع کردند و سپس دروازه‌ی دانشگاه‌ها را نیز به‌روی زنان و دختران بستند. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

سازمان عفو بین‌الملل درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که بسیاری از زنان و دختران در افغانستان مجبور شده‌اند هویت خود را کنار بگذارند و نامرئی شوند. این سازمان امروز (یک‌شنبه، ۱۷ حوت) با نشر پیامی در حساب کاربری خود، خواهان پایان نقض حقوق بشر در افغانستان است. سازمان عفو بین‌الملل در ادامه تاکید کرده است که حکومت فعلی بدون هیچ‌گونه پاسخگویی به شکنجه، آزار و اذیت جنسیتی، بازداشت‌های خودسرانه و سانسور ادامه می‌دهند. در این پیام آمده است: «زنان تقریباً از همه عرصه‌های زنده‌گی محروم شده‌اند و مواردی مثل شکنجه و بدرفتاری، بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی‌های اجباری و سانسور همچنان با مصونیت کامل از مجازات ادامه دارد.» این نهاد در ادامه افزوده است که محدودیت‌های شدید بر آزادی بیان، تجمعات مسالمت‌آمیز و مشارکت سیاسی زنان بدون هیچ نظارتی ادامه یافته است. عفو بین‌الملل تأکید کرده است که واکنش جهان در برابر اقدامات طالبان بسیار کم‌رنگ بوده است.

سازمان بین‌المللی کار (ILO) در افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که به حمایت از حقوق زنان و دختران افغانستان و تقویت دسترسی آنان به آموزش و فرصت‌های شغلی پایدار متعهد است. این سازمان با نشر پیامی به مناسبت ۸ مارچ روز جهانی زن در حساب کاربری ایکس خود، بر توانمندسازی زنان و دختران در آموزش و اشتغال در افغانستان تاکید کرده است. همچنین بخش زنان سازمان ملل متحد از حکومت سرپرست خواسته است که محدودیت‌های ورود کارمندان زن به دفاتر این سازمان در افغانستان را بردارند. این در حالی است که پس از تسلط دوباره‌ی حکومت فعلی در افغانستان، زنان و دختران از حق تحصیل و کار محروم مانده و تعداد زیادی از زنان شاغل وظایف شان را از دست داده‌اند. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر افغانستان همچنان به مناسبت ۸ مارچ گفته که در چهار سال گذشته نظام مبتنی بر جنسیت نهادینه شده که براساس حذف و جداسازی طراحی شده و هدف آن سلطه بر زنان افغانستان است. باید گفت که حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

بخش زنان سازمان ملل متحد درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که افغانستان تنها کشوری در جهان است که در آن دختران از آموزش در مکتب‌های متوسطه منع شده‌ و میلیون‌ها دختر از فرصت آموزش محروم مانده‌اند. این نهاد امروز (شنبه، ۱۷ حوت) با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این وضعیت نباید «عادی» پنداشته شود و هنوز امکان تغییر وجود دارد، به شرطی که جامعه‌ی جهانی و مردم جهان با حذف آینده‌ی دختران موافقت نکنند. بخش زنان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که محروم‌سازی دختران از آموزش، آینده‌ی آنان را تهدید می‌کند و مانع دسترسی میلیون‌ها دختر به حق بنیادی آموزش می‌شود. این نهاد از جامعه‌ی جهانی خواسته است که برای پایان‌دادن به این وضعیت و حمایت از حق آموزش دختران اقدام کند. قابل ذکر است که پس از بازگشت حکومت سرپرست به قدرت در ۲۰۲۱ میلادی، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم در افغانستان ممنوع شده است. بر بنیاد گزارش‌های سازمان ملل، حدود ۲.۲ میلیون دختر از آموزش محروم مانده‌اند و افغانستان در حال حاضر تنها کشوری در جهان است که چنین محدودیتی را اعمال می‌کند. افزون بر این، زنان و دختران در افغانستان با محدودیت‌های گسترده در بخش‌های مختلف زندگی از جمله آموزش عالی، کار و حضور در بسیاری از فضاهای عمومی روبرو هستند؛ محدودیت‌هایی که از سوی نهادهای بین‌المللی به عنوان یکی از شدیدترین بحران‌های حقوق زنان در جهان توصیف شده است.

صندوق امانی ویژه‌‍‌ی سازمان ملل متحد برای افغانستان درتازه‌ترین اعلام کرده است که با پشتیبانی از زنان و دختران در افغانستان، صدا و روایت‌های آن‌ها را برجسته می‌کند. این نهاد با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که تاب‌آوری، اراده و رهبر زنان و دختران در افغانستان حتا در دشوارترین شرایط، الهام‌بخش پیشرفت است. صندوق امانی ویژه‌ی سازمان ملل متحد برای افغانستان در ادامه خواستار شنیدن صدای زنان، پشتیبانی از آن‌ها و بازتاب صداها و خواست‌های آن‌ها شده است. این در حالی است که زنان و دختران در افغانستان، با محدودیت‌های شدیدی روبرو هستند که امکان حضور معنادار آن‌ها در جامعه را از میان برده است. حکومت فعلی پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است.‏ این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند.

مرکز خبرنگاران افغانستان درتازه‌ترین مورد اعلام کرده است که حکومت سرپرست دفتر «رادیو خوشحال» در ولایت غزنی را به دلیل تماس تلفنی دختران با این رادیو، مسدود کرده‌اند. این مرکز امروز (پنج‌شنبه، ۱۴ حوت) با نشر اعلامیه‌‌ای در حساب کاربری ایکس، بستن دفتر این رادیو را نقض حقوق بنیادی یک رسانه آزاد دانسته و محکوم کرده است. مرکز خبرنگاران افغانستان در ادامه به نقل از یک منبع نوشته است که رادیو خوشحال بیشتر برنامه‌های آموزشی پخش می‌کرد و برخی دختران برای پیش‌برد و فراگیری بهتر برنامه‌های آموزشی با این رادیو تماس تلفنی برقرار می‌کردند، اما این اقدام خشم مسوولان محلی را برانگیخته است. همچنین دفتر والی در غزنی با نشر اعلامیه‌‌ای گفته است که رادیو خوشحال به‌دلیل «نقض ارزش‌های دینی، فرهنگی و اجتماعی توسط کمیته‌ی فرهنگی ولایتی بسته شد و فعالیت آن به حالت تعلیق درآمده است.» این در حالی است که رادیو خوشحال در ابتدای سال ۱۴۰۳ خورشیدی در شهر غزنی راه‌اندازی شد. این رسانه خصوصی برنامه‌های سیاسی اقتصادی اجتماعی، فرهنگی و دینی تهیه و نشر می‌کرد. نیروهای حکومت فعلی پیش از این دو مدیر مسوول این رادیو را به‌دلیل اظهارنظر در مورد وضعیت زندگی مردم و حکومت‌داری در شبکه‌های اجتماعی، بازداشت و زندانی کرده‌اند. مرکز خبرنگاران افغانستان در بخشی از اعلامیه‌اش از حکومت فعلی خواسته است که در تصمیم خود تجدیدنظر کنند و اجازه دهند که این رادیو فعالیت خود را از سر گیرد.