برچسب: آموزش

1 ساعت قبل - 44 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد اعلام کرد که از سال ۲۰۲۱ تا اکنون، بیش از ۲.۶ میلیون دختر در افغانستان از دسترسی به آموزش متوسطه محروم شده‌اند. این نهاد هشدار داده است که ممنوعیت آموزش دختران، پیامدهای گسترده‌ای بر آینده آنان و نظام‌های آموزشی و صحی افغانستان بر جای گذاشته است. در اعلامیه آمده است که با آغاز هر سال تعلیمی، دروازه‌های مکاتب تنها به روی بخشی از دانش‌آموزان باز می‌شود و دختران همچنان از ادامه تحصیل بازمانده‌اند. این سازمان در گزارش خود روایت شماری از دختران افغانستان را بازتاب داده است. شفیقه که هنگام بازگشت حکومت سرپرست به قدرت تنها ۱۰ سال داشت، می‌گوید که پس از پایان صنف ششم از ادامه آموزش محروم شد و با وجود تلاش برای ادامه یادگیری از طریق صنوف هنری و آموزش کمپیوتر، محدودیت‌ها به تدریج تمام فرصت‌های آموزشی را از او گرفته است. یونیسف نوشته است که بسیاری از دختران اکنون بیشتر وقت خود را در خانه سپری می‌کنند و از ارتباط با دوستان، آموزگاران و محیط آموزشی محروم مانده‌اند. این نهاد افزوده است که گزارش‌ها از افزایش انزوا و مشکلات روانی در میان دختران در سراسر افغانستان حکایت دارد. همچنین رابعه، دختر ۱۴ ساله‌ای که آرزو داشت پرستار شود، به یونیسف گفته است که خانه‌نشینی بر سلامت روانی او تأثیر گذاشته و محرومیت از آموزش باعث ناامیدی و سرخوردگی او شده است. یونیسف هشدار داده است که این وضعیت تنها بر آموزش دختران تأثیر نگذاشته، بلکه بخش صحت را نیز متاثر کرده است. این نهاد افزوده است در حالی که ورود دختران جوان به رشته‌های پزشکی محدود شده، شمار کارکنان زن در بخش صحت نیز کاهش یافته است. به گفته‌ی یونیسف، این وضعیت دسترسی بسیاری از زنان، به‌ویژه مادران باردار، به خدمات صحی را با مشکل روبرو کرده است. یونیسف در پایان بار دیگر خواستار بازگشایی مکاتب متوسطه و عالی به روی دختران شده و تأکید کرده است که حق آموزش دختران در افغانستان باید بدون تأخیر احیا شود.

ادامه مطلب


1 روز قبل - 72 بازدید

طارق علی بخیت، نماینده ویژه‌ی دبیرکل سازمان همکاری اسلامی برای افغانستان در دیدار با مقام‌های حکومت سرپرست در کابل، بر اهمیت حضور کارکنان صحی زن و فراهم‌سازی فرصت‌های آموزش پزشکی برای دختران افغانستان تاکید کرده است. این سازمان اعلام کرده است که طارق علی بخیت در دیدار با نور جلال جلالی، وزیر صحت عامه، در باره‌ی نیازهای فوری بخش بهداشت و راه‌های توسعه‌ی خدمات درمانی گفتگو کرده است. آقای بخیت تاکید کرده است که حضور کارکنان صحی زن واجدشرایط برای ارائه‌ی خدمات درمانی اهمیت اساسی دارد و باید فرصت‌های تحصیلی و آموزشی برای دختران در رشته‌های پزشکی فراهم شود. نماینده ویژه‌ی سازمان همکاری اسلامی همچنان در دیدار با حبیب‌الله آغا، وزیر معارف، در باره‌ی نصاب آموزشی، حق آموزش دختران و طرح‌های پیشنهادی این سازمان برای توسعه‌ی بخش معارف افغانستان گفتگو کرده است. این دیدارها در ادامه‌ی تلاش‌های سازمان همکاری اسلامی برای پی‌گیری قطع‌نامه‌های شورای وزیران امور خارجه این سازمان در باره‌ی افغانستان انجام شده است. سازمان همکاری اسلامی گفته است که به ادامه‌ی گفتگو و همکاری با افغانستان متعهد است. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


3 روز قبل - 141 بازدید

گاهی دردناک‌ترین لحظه‌های زندگی زمانی فرا می‌رسند که انسان هنوز آرزو دارد، اما راه رسیدن به آرزوهایش را بسته می‌بیند. مریم، دختر هفده‌ساله‌ای از افغانستان، هر روز با چنین احساسی از خواب بیدار می‌شود. او روزگاری صبح‌ها با شوق کتاب‌هایش را در بکس می‌گذاشت و به مکتب می‌رفت، اما اکنون بیشتر روزهایش میان کارهای خانه، نگرانی‌های خانواده و نگاه کردن به کتاب‌هایی می‌گذرد که مدت‌هاست فرصت استفاده از آن‌ها را مانند گذشته ندارد. مریم از شاگردان علاقه‌مند به آموزش بود و آرزو داشت در آینده داکتر شود. او می‌خواست روزی به بیمارانی کمک کند که به دلیل فقر توانایی پرداخت هزینه‌های درمان را ندارند و برای خانواده‌اش نیز تکیه‌گاهی باشد. وقتی از آینده سخن می‌گفت، با امید از روزی یاد می‌کرد که بتواند وارد دانشگاه شود و به هدفی که سال‌ها برای آن تلاش کرده بود، برسد. اما با محروم شدن دختران از ادامه آموزش بالاتر از صنف ششم، زندگی او نیز مانند هزاران دختر دیگر تغییر کرد. در آغاز باور داشت که این وضعیت موقتی است و به‌زودی دوباره به مکتب بازخواهد گشت، اما هرچه زمان گذشت، امیدش به بازگشت زودهنگام کم‌رنگ‌تر شد. اکنون مریم در کنار مادرش بیشتر وقت خود را صرف کارهای خانه می‌کند. پدرش کار دایمی ندارد و مشکلات اقتصادی خانواده، زندگی را برای همه دشوار ساخته است. او گاهی هنگام انجام کارهای روزمره به هم‌صنفی‌های سابقش فکر می‌کند و از خود می‌پرسد که اگر مکتب‌ها بسته نمی‌ماندند، اکنون در کدام صنف می‌بود و چقدر به آرزوهایش نزدیک‌تر می‌شد. با وجود این، تلاش می‌کند درس‌های گذشته را فراموش نکند و هرگاه فرصت پیدا کند، کتاب‌هایش را باز می‌کند و به خواندن ادامه می‌دهد؛ هرچند می‌داند که مطالعه در خانه نمی‌تواند جای آموزگار، صنف درس و فرصت آموزش منظم را بگیرد. گاهی مریم هنگام ورق زدن کتاب‌هایش مکث می‌کند و به درس‌هایی می‌اندیشد که قرار بود در صنف‌های بالاتر بیاموزد. نام مضمون‌ها، تمرین‌های نیمه‌تمام و یادداشت‌هایی که با دقت در کتابچه‌هایش نوشته بود، او را به روزهایی می‌برند که آینده برایش روشن‌تر به نظر می‌رسید. در آن روزها، مشکلات زندگی نیز وجود داشت، اما مریم باور داشت که با درس خواندن می‌تواند راهی برای تغییر شرایط خود و خانواده‌اش پیدا کند. اکنون این باور با پرسش‌های بی‌پاسخ همراه شده است: چگونه می‌تواند دانش خود را گسترش دهد؟ چگونه برای ورود به دانشگاه آماده شود؟ و اگر روزی فرصت بازگشت به مکتب فراهم شود، چگونه می‌تواند فاصله‌ای را که در این مدت میان او و آموزش ایجاد شده است، جبران کند؟ با این همه، مریم هنوز نمی‌خواهد کتاب‌هایش را کنار بگذارد. گاهی مطالب گذشته را مرور می‌کند، موضوع‌هایی را که برایش دشوار بوده‌اند دوباره می‌خواند و در ذهن خود درس‌هایی را تصور می‌کند که دوست داشت از آموزگارش بیاموزد. این تلاش‌ها شاید نتوانند جای آموزش رسمی را بگیرند، اما نشان می‌دهند که علاقه او به آموختن هنوز زنده است. مریم بیش از هر چیز به فرصتی نیاز دارد تا این علاقه را به دانشی گسترده‌تر و توانایی‌هایی عملی تبدیل کند؛ فرصتی که بتواند مسیر آینده‌اش را دوباره پیش رویش قرار دهد. مشکلات مریم تنها به محرومیت از آموزش خلاصه نمی‌شود. نگرانی از آینده، فقر خانواده و نامعلوم بودن فرصت‌های کاری نیز بر زندگی او سایه انداخته است. گاهی احساس می‌کند روزهایش بدون آن‌که قدمی به سوی آرزوهایش بردارد، سپری می‌شوند. او نمی‌خواهد باری بر دوش خانواده‌اش باشد؛ برعکس، آرزو دارد روزی بتواند با دانش و مهارت خود به آنان کمک کند. با این حال، وقتی درباره آینده فکر می‌کند، نمی‌داند چگونه می‌تواند به هدفش برسد، در حالی که ابتدایی‌ترین فرصت برای ادامه آموزش از او گرفته شده است. فراتر از آرزوی داکتر شدن، آنچه مریم می‌خواهد، داشتن حق انتخاب در زندگی است. او می‌خواهد بتواند درباره آینده‌اش تصمیم بگیرد، توانایی‌های خود را بشناسد و برای رسیدن به هدف‌هایش تلاش کند. آموزش برای او فقط راهی برای به دست آوردن یک وظیفه یا کسب درآمد نیست؛ آموزش فرصتی است برای شناخت جهان، پرورش اندیشه، افزایش اعتماد به نفس و مشارکت در زندگی اجتماعی. محرومیت از این فرصت، تنها یک دختر را از درس خواندن بازنمی‌دارد، بلکه بخشی از امکان رشد و شکوفایی او را نیز محدود می‌کند. وقتی دختران نتوانند دانش و مهارت‌های خود را گسترش دهند، جامعه نیز از توانایی‌هایی محروم می‌شود که می‌توانستند در بهبود وضعیت خانواده‌ها، پیشرفت اقتصادی و حل مشکلات اجتماعی نقش داشته باشند. با فرارسیدن روز جهانی دختر، مریم بیش از گذشته به زندگی خود و دخترانی می‌اندیشد که در شرایط مشابه قرار دارند. او می‌داند که دختران بسیاری در افغانستان، با وجود علاقه و توانایی، از ادامه آموزش محروم مانده‌اند و در کنار آن با مشکلات اقتصادی، محدودیت‌های اجتماعی و نگرانی درباره آینده روبه‌رو هستند. مریم آرزو دارد روزی برسد که هیچ دختری به دلیل دختر بودن از مکتب بازنماند و همه بتوانند بدون ترس از آینده، برای رسیدن به اهداف خود تلاش کنند. برای مریم، روز جهانی دختر تنها یک مناسبت در تقویم نیست؛ این روز یادآور آرزوهایی است که هنوز در انتظار فرصت تحقق یافتن هستند. او هنوز کتاب‌هایش را نگه داشته و امیدوار است روزی دوباره بکس خود را بردارد و به مکتب برگردد. مریم می‌خواهد درس بخواند، وارد دانشگاه شود و به انسانی تبدیل شود که همیشه آرزویش را داشته است. داستان او، روایت دختری است که با وجود دشواری‌های زندگی، هنوز از آینده دست نکشیده است؛ دختری که بیش از هر چیز، فرصت می‌خواهد تا بتواند توانایی‌هایش را نشان دهد و خودش برای زندگی‌اش تصمیم بگیرد. امید مریم تنها به بازگشت به صنف درس محدود نمی‌شود؛ او می‌خواهد روزی بتواند با آموخته‌هایش برای دیگران نیز مفید باشد. در ذهن خود، آینده‌ای را تصور می‌کند که در آن دختران بتوانند آزادانه درس بخوانند، استعدادهایشان را پرورش دهند و بدون آن‌که مجبور باشند میان آرزوهایشان و شرایط دشوار زندگی یکی را انتخاب کنند، مسیر دلخواه خود را بسازند. او باور دارد که اگر فرصت آموزش دوباره فراهم شود، دخترانی مانند او می‌توانند با تلاش و پشتکار، بخش زیادی از فاصله ایجادشده را جبران کنند. البته این مسیر به حمایت خانواده‌ها، دسترسی به امکانات آموزشی و فراهم شدن فرصت‌های واقعی برای ادامه تحصیل نیاز دارد. امید به تنهایی نمی‌تواند دروازه‌های بسته را باز کند، اما می‌تواند انگیزه‌ای باشد تا انسان در برابر دشواری‌ها تسلیم نشود و برای رسیدن به فردایی بهتر آماده بماند. در روز جهانی دختر، داستان مریم یادآور این است که هر دختر حق دارد آموزش ببیند، آرزو داشته باشد و برای ساختن آینده خود فرصت پیدا کند. دختران افغانستان به جای وعده‌های تکراری، به فرصت‌های واقعی برای آموزش، رشد و زندگی با عزت نیاز دارند؛ زیرا هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند از آینده‌ای روشن سخن بگوید، در حالی که دخترانش از حق آموختن محروم باشند. نویسنده: سارا کریمی

ادامه مطلب


3 روز قبل - 100 بازدید

یوناما یا دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که هر دختر حق دارد آزادانه آموزش ببیند، رشد کند و آینده‌ی دل‌خواه خود را بسازد. این سازمان به مناسبت روز جهانی دختر با نشر اعلامیه‌ای گفته است که دختران رهبران آینده هستند و جهان را تغییر می‌دهند. دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرده است که هنوز هم میلیون‌ها دختر در افغانستان با چالش‌های گوناگونی از جمله فقر، ازدواج زیرسن، محدودیت آموزشی و بی‌سوادی روبرو هستند. یوناما در بخشی از پیامش خواستار اقدام‌های تازه و‌ عملی برای تأمین حقوق دختران افغانستان در بخش آموزش، کار، انتخاب‌های فردی و ساختن آینده شده است. در ۱۹ دسمبر ۲۰۱۱ مجمع عمومی سازمان ملل، ۱۱ اکتبر را به عنوان «روز جهانی دختر» نام‌گذاری کرد. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 121 بازدید

حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین کشور در تازه‌ترین مورد خواستار بازگشایی فوری دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها به‌روی دختران افغانستان شده است. آقای کرزی امروز (یک‌شنبه، ۱۹ میزان) به مناسبت روز جهانی دختر با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که افغانستان، برای رسیدن به رشد و توسعه، باید بیش از همه بر توانمندسازی دختران توجه نماید. وی در ادامه تاکید کرده است: «توانمندسازی دختران در صورتی ممکن است که دختران از تمام فرصت‌های تعلیمی برخوردار باشند و بتوانند با طی مدارج عالی علمی، مصدر خدمت برای مردم و کشور خود شوند.» او در ادامه بر توانمندسازی دختران تاکید کرده و خواستار بازگشایی فوری دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌ها به روی دختران شده است. کرزی نوشته است: «روز جهانی دختر، جامعه‌ی انسانی را متوجه مسوولیت سنگین در قبال دختران می‌نماید و به این مناسبت، از همگان خواسته می‌شود از قدرتمندسازی دختران در کنار پسران، غفلت نکنند.» وی تصریح کرد که مردم افغانستان با سابقه فرهنگی کهن و با احترام عمیق به زنان و دختران، با افتخار از جایگاه، موفقیت و رشادت آنان در محافل داخلی و بین‌المللی یاد می‌نمایند. رییس‌جمهور پیشین ضمن گرامی‌داشت از روز جهانی دختر، بار دیگر از حکومت سرپرست خواسته است که هرچه زودتر درهای مکاتب و دانشگاه‌ها را به‌روی دختران باز کنند. این در حالی است که حکومت فعلی پس از بازگشت به قدرت، آموزش زنان و دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم مکتب را ممنوع کرده‌اند. شهاب‌الدین دلاور، رییس «هلال‌احمر» افغانستان دو روز پیش در یک مصاحبه‌ی تلویزیونی از ممنوعیت آموزش دختران دفاع کرد و گفت که «افغان‌ها در مسأله‌ی زنان آن‌قدر سخت‌گیر هستند که نام زن را در نشست‌ها نمی‌گیرند.»

ادامه مطلب


4 روز قبل - 116 بازدید

دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که نابرابری برای بسیاری از دختران از سنین پایین آغاز می‌شود و عامل‌هایی چون فقر، جنگ، خشونت و محرومیت از آموزش، فرصت‌های زندگی آن‌ها را محدود می‌کند. این نهاد امروز (یک‌شنبه، ۱۹ میزان) با نشر گزارشی گفته است که ۱۲۲ میلیون دختر در سراسر جهان از آموزش محروم‌اند و ۶۴۰ میلیون زن و دختر، در کودکی و در مجبوریت ازدواج کردند. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در ادامه تاکید دکرد که از هر هشت دختر و زن، یک تن پیش از ۱۸سالگی تجاوز یا خشونت جنسی را تجربه کرده است. این نهاد افزوده است که هر دختری حق دارد از فرصت برابر در زندگی برخوردار باشد، آموزش ببیند، در باره‌ی بدن خود آگاهانه تصمیم بگیرد و آینده‌اش را شکل دهد. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در ادامه تصریح کرد که آموزش باکیفیت، دسترسی به اطلاعات علمی و خدمات سلامت جنسی و باروری و شنیده‌شدن صدای دختران در تصمیم‌گیری‌های مربوط به زندگی‌ شان، برای تقویت برابری و کاهش خشونت مبتنی بر جنسیت اهمیت دارد. این در حالی است که حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


4 روز قبل - 104 بازدید

شبانه بسیج راسخ، رییس مکتب رهبری زنان افغانستان (سوله) اعلام کرده است که با همکاری «وایدنفلد-هافمن ترست»، یکی از سازمان‌های همکار دانشگاه آکسفورد، ۲.۵ میلیون دالر برای ایجاد بورسیه تحصیلی زنان افغانستان اختصاص داده است. خانم راسخ با نشر پیامی در حساب کاربری ایکس خود نوشته است که این موضوع کمک می‌کند تا سالانه دست‌کم یک زن اهل افغانستان بتواند در مقطع ماستری در دانشگاه آکسفورد تحصیل کند. او در ادامه تاکید کرد که این بورسیه را «صندوق رهبری زنان افغان» نام‌گذاری کرده و تمام هزینه‌های تحصیل در یک رشته‌ی واجد شرایط در مقطع ماستری را پوشش خواهد داد. وی تصریح کرد که افزون بر این، کمک‌هزینه‌ای سالانه برای تأمین هزینه‌های غذا، مسکن و نیز کمک‌هزینه‌ای برای بخشی از مخارج دیگر دانشجویان در نظر گرفته خواهد شد. به گفته‌ی وی، دریافت‌کنندگان این بورسیه همچنان در یک برنامه‌ی آموزش مهارت‌های رهبری شرکت خواهند کرد که توسط «وایدنفلد-هافمن ترست» ارائه می‌شود. شبانه بسیج راسخ گفته است که او خود از فارغ‌التحصیلان بورسیه‌ها و آموزش رهبری نهاد «وایدنفلد-هافمن» در دانشگاه آکسفورد است و با اعطای این کمک مالی از شجاعت و استقامت زنان افغانستان تجلیل می‌کند. خانم راسخ افزوده است که این بورسیه تحصیلی برای کسانی که برای آغاز سال تحصیلی در سپتامبر سال ۲۰۲۷ میلادی در دانشگاه آکسفورد درخواست می‌دهند، در دسترس خواهد بود. خانم راسخ گفته است که این کمک مالی از سوی مکتب «سوله» تأمین نمی‌شود و مستقل از بودجه‌هایی است که برای پشتیبانی از فعالیت‌های این نهاد جمع‌آوری می‌کنند. او توضیح داده است که در بهار سال ۲۰۲۴ میلادی یکی از ۱۲ نفری بود که از سوی ملیندا گیتس، همسر سابق بیل گیتس، مبلغ ۲۰ میلیون دالر دریافت کردند تا فعالیت‌های خیریه و کمک‌های بشردوستانه‌ی خود را آغاز کنند، اما مشخصا ذکر نکرده است که این بودجه را از این کمک مالی پرداخت می‌کند یا خیر. این فعال حقوق زنان نوشته است: «خزان آینده، مسیر زندگی و رهبری یک زن اهل افغانستان در دانشگاه آکسفورد آغاز خواهد شد. سال بعد، زن افغانستان دیگری به او خواهد پیوست و این روند سال‌به‌سال، از یک زن به زن دیگر، ادامه خواهد یافت. بی‌صبرانه منتظرم ببینم هر یک از این زنان چه آینده‌ای را رقم خواهند زد.» این بورسیه تحصیلی در حالی ایجاد شده است که آموزش دختران بالاتر از صنف ششم ممنوع و حدود ۲.۵ میلیون دختر را از آموزش و تحصیل محروم شدند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 128 بازدید

اوچا یا دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد اعلام کرده است که برای تامین نیازهای آموزشی در افغانستان در سال ۲۰۲۶ میلادی، به ۱۶۰ میلیون دالر نیاز است. این نهاد امروز (پنج‌شنبه، ۱۶ میزان) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که تاکنون تنها ۲۲ میلیون دالر از بودجه مورد نیاز تامین شده که کمتر از ۱۴ درصد از نیازمندی‌ها می‌باشد. اوچا در ادامه تاکید کرده است که نظام آموزشی افغانستان با کمبود معلم، صنف‌های درسی و منابع آموزشی مواجه است. دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد افزوده است که وضعیت دختران وخیم‌تر است؛ زیرا آنان همچنان از ادامه آموزش در دوره متوسطه محروم‌ هستند. همچنین این نهاد افزوده است که تأمین فوری بودجه و لغو ممنوعیت آموزش دختران، امری است که نمی‌توان آن را به تعویق انداخت. اولگا چرفکو، عضو دفتر اوچا در جریان بازدید از مکتبی در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند گفته است که دختران افغانستان از بحران وخیم‌تری در عرصه آموزش رنج می‌برند. او می‌گوید: «در هر جای جهان مکاتبی وجود دارد که دانش‌آموزان درس می‌خوانند، معلمان تدریس کنند و والدین روی آینده‌ی فرزندان خود سرمایه‌گذاری کنند. اما در افغانستان به دلیل کمبود منابع، کمبود مکتب و از همه مهم‌تر کمبود معلم، آموزش به شدت محدود شده است. علاوه بر این دروازه‌های مکاتب به روی دختران در مقاطع بالاتر از دوره‌ی ابتدایی همچنان بسته است.» خانم چرفکو می‌گوید همه‌ی این محدودیت‌ها فراتر از کلاس‌های درسی گسترش می‌یابد؛ زیرا فرصت‌های کمتر برای یادگیری به معنای فرصت‌های کمتر برای ورود نیروی کار جدید است. این در حالی است که طی پنج سال اخیر که حکومت سرپرست آموزش زنان و دختران در مقاطع بالاتر از صنف ششم مکتب را ممنوع کردند. سازمان‌های بین‌المللی گزارش دادند که حدود ۲.۶ میلیون دختر از آموزش بازماندند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 147 بازدید

الکساندر دی‌کرو، رییس برنامه توسعه سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد گفته است که محرومیت دختران بالاتر از ۱۲ سال از آموزش در افغانستان «کاملاً غیرقابل قبول» می‌باشد. دی‌کرو این اظهارات را در گفتگو با سایت خبری «فارن پالیسی» مطرح کرده و گفته است که کنار گذاشتن نیمی از جمعیت از آموزش، از دیدگاه توسعه‌ای نیز سیاستی ضعیف است. وی در ادامه تاکید کرده است که افغانستان برای حل مشکلات گسترده خود به ظرفیت تمام جمعیت نیاز دارد. الکساندر دی‌کرو در ادامه افزوده است که محروم کردن دختران از آموزش به معنای استفاده نکردن از استعداد و توانایی نیمی از جمعیت این کشور است. رییس برنامه توسعه سازمان ملل متحد تصریح کرد که برنامه توسعه سازمان ملل در زمینه کارآفرینی زنان نیز فعالیت دارد و به ده‌ها هزار زن برای راه‌اندازی کسب‌وکارهای کوچک کمک کرده است. او گفته است که این نهاد تقریباً هر روز درباره حقوق زنان و دختران با حکومت سرپرست در افغانستان گفتگو می‌کند. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب


1 هفته قبل - 146 بازدید

یونیسف یا صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در تازه‌ترین مورد بر اهمیت نقش آموزگاران زن در آموزش و پرورش دختران افغانستان تاکید کرده است. این سازمان امروز (دوشنبه، ۱۳ میزان) به مناسبت روز جهانی آموزگار با نشر پیامی گفته است که زنان افغانستان می‌توانند با ادامه تحصیل و ورود به حرفه آموزگاری، در تقویت دانش و مهارت‌های دختران جوان نقش داشته باشند. این نهاد از نقش آموزگاران در پرورش نسل‌های آینده قدردانی کرد. صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد در ادامه تاکید کرد که آموزگاران افغانستان با «شور، دانش و تعهد» خود، زمینه پیشرفت و رشد نسل‌های آینده را فراهم می‌کنند. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که پس از تسلط حکومت فعلی به قدرت، زنان و دختران با محدودیت‌های فزاینده در زمینه آموزش، تحصیل و اشتغال روبرو شده‌اند. حکومت سرپرست پس از تسلط بر افغانستان، زنان و دختران را از آموزش و ‏تحصیل محروم کرده است. همچنان در آخرین محدودیت خود، ‏دروازه‌های انستیتوت‌های طبی را به‌روی دختران و زنان بست، در حالی که ‏بخش صحت سراسر افغانستان با کمبود پرسنل مواجه است. این اقدام حکومت فعلی باعث شده است که میلیون‌ها دانش‌آموز دختر از آموزش و تحصیل باز بمانند. در کنار آن زنان از رفتن به‌ باشگاه‌های ورزشی، رستورانت‌ها، حمام‌های عمومی، معاینه توسط پزشکان مرد، سفر بدون محرم و کار در موسسات غیردولتی داخلی و بین‌المللی و حتی دفاتر سازمان ملل در افغانستان منع شده‌اند. بر بنیاد گزارش‌ها، اگر این ممنوعیت ادامه یابد، تا سال ۲۰۳۰ نزدیک به چهار میلیون دختر ممکن است از آموزش محروم شوند.

ادامه مطلب